Ο τουρκικός Τύπος «ενισχύει» τις αξιώσεις Μπαχτσελί για Δωδεκάνησα

Με γάντια πυγ­μα­χίας και λεξι­λό­γιο στρα­τιω­τι­κής σύγκρου­σης, ο Ντεβλέτ Μπα­χτσελί γίνεται πρω­τα­γω­νι­στής στον τουρ­κικό Τύπο, μετά τις κατη­γο­ρίες που εξα­πέ­λυσε κατά της Ελλάδας για τα Δωδε­κά­νησα.

Οι εφη­με­ρί­δες υιο­θε­τούν το πολε­μο­χα­ρές αφήγημα, προει­δο­ποιώ­ντας την Αθήνα να «προ­σέ­χει», ενώ ορι­σμέ­νοι τίτλοι επα­να­φέ­ρουν διεκ­δι­κη­τι­κές ανα­φο­ρές για τα νησιά ως «τουρ­κική κλη­ρο­νο­μιά». Η ρητο­ρική αυτή φαί­νε­ται να ενι­σχύει την εθνι­κι­στική γραμμή, με τον Μπα­χτσελί να παρου­σιά­ζε­ται ως «προ­στά­της» του έθνους, σε μια περίοδο όπου η Άγκυρα πασχί­ζει να δια­χει­ρι­στεί τις αντι­δρά­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης για την προ­σέγ­γιση με την Αθήνα.

Οι τίτλοι των εφη­με­ρί­δων

Ακσάμ (πρω­το­σέ­λιδο)

Το ξέσπα­σμα του Μπα­χτσελί για τα Δωδε­κά­νησα

Η Αθήνα να προ­σέ­χει

Γενί Σαφάκ (πρω­το­σέ­λιδο)

Αθήνα πρόσεχε

Το δημο­σί­ευμα πλαι­σιώ­νε­ται και από μία φωτο­γρα­φία του Ντεβλέτ Μπα­χτσελί, φορώ­ντας γάντια πυγ­μα­χίας.

Σαμπάχ (πρω­το­σέ­λιδο)

Η Αθήνα να προ­σέ­χει

Τουρ­κιγέ (πρω­το­σέ­λιδο)

Αθήνα πρόσεχε

Γενί Ακίτ (πρω­το­σέ­λιδο)

Μπα­χτσελί: Τα Δωδε­κά­νησα σφε­τε­ρί­στη­καν, ο πραγ­μα­τι­κός ιδιο­κτή­της είμαστε εμείς

Τουρκ­γκιούν (πρω­το­σέ­λιδο)

Ελλάδα πρόσεχε

Τα Δωδε­κά­νησα εκλά­πη­σαν από τον πραγ­μα­τικό τους ιδιο­κτήτη, το τουρ­κικό έθνος

Αϊντιν­λίκ

Προ­σπά­θησε να καλύψει τις αντι­δρά­σεις για το άνοιγμα με την Ελλάδα

Γενί Ασίρ

Τα Δωδε­κά­νησα σφε­τε­ρί­στη­καν

Γιατί ο Μπα­χτσελί «θυμή­θηκε» τα Δωδε­κά­νησα;

Οι δηλώ­σεις Μπα­χτσελί έγιναν επίσης αντι­κεί­μενο σχο­λια­σμού στις εκπο­μπές της τουρ­κι­κής τηλε­ό­ρα­σης χθες το βράδυ. Ο καθη­γη­τής Δρ. Μεσούτ Χακί Τζασίν, απο­κρυ­πτο­γρα­φώ­ντας τις δηλώ­σεις του εθνι­κι­στή εταίρου της κυβέρ­νη­σης Ερντο­γάν, χθες το βράδυ σε εκπομπή του CNNTurk επε­σή­μανε ότι αυτό για το οποίο δια­μαρ­τύ­ρε­ται ο κ. Μπα­χτσελί είναι ο εξο­πλι­σμός της Ελλάδας με πυραύ­λους στο Αιγαίο και ότι προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σει ανάχωμα, ώστε η Αθήνα να μην επε­κτεί­νει τα χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ. Κατά την άποψή του, το μήνυμα που δίνει έχει νομική, στρα­τιω­τική, πολι­τική, στρα­τη­γική και ιστο­ρική σημασία. Ο εξο­πλι­σμός Δωδε­κα­νή­σων παρα­βιά­ζει τόσο τα άρθρα 4 και 12 της Συν­θή­κης της Λωζάνης όσο και τη Συνθήκη των Παρι­σίων του 1947, υπο­στη­ρί­ζει.

Σύμφωνα με τον Τζασίν, η παρου­σία των ΗΠΑ στην Ελλάδα έχει απο­κτή­σει πρω­το­φα­νείς δια­στά­σεις:

«Τόσο στο νησί της Κρήτης όσο και σε άλλα νησιά, οι ΗΠΑ έχουν περίπου 21 βάσεις. Ξεκι­νώ­ντας από την Αλε­ξαν­δρού­πολη έως την Κρήτη, η Ελλάδα έχει γίνει σχεδόν η 53η πολι­τεία. Οι αμε­ρι­κα­νι­κές δυνά­μεις έχουν εξο­πλί­σει την Ελλάδα με τεθω­ρα­κι­σμένα οχήματα, ελι­κό­πτερα και πυραυ­λικά συστή­ματα, προ­κα­λώ­ντας σοβαρές ανη­συ­χίες για την ασφά­λεια της Τουρ­κίας».

Ο φόβος των 12 μιλίων

Ο καθη­γη­τής υπο­γραμ­μί­ζει επίσης την ελλη­νική πρόθεση επέ­κτα­σης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, μια κίνηση που η Τουρκία θεωρεί casus belli.

«Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, η Ελλάδα προ­ε­τοι­μά­ζει μια κίνηση. Ποια είναι αυτή η κίνηση; Θέλει να αυξήσει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Δεδο­μέ­νου ότι η Τουρκία θεωρεί πως αυτό απο­τε­λεί αιτία πολέμου, θα προ­χω­ρή­σουν σε μια εχθρο­πρα­ξία από τη Μεγάλη Εθνο­συ­νέ­λευση. Βάσει αυτής της εχθρο­πρα­ξίας, ανα­πτύσ­σουν αερο­πλάνα F-16 κατά πεντά­δες σε αυτά τα νησιά, πρω­τί­στως στη Ρόδο, και ανάμεσα σε αυτά τα αερο­πλάνα υπάρ­χουν επίσης και τα αμε­ρι­κα­νικά αερο­πλάνα ηλε­κτρο­νι­κού πολέμου F-18. Αυτό σημαί­νει ότι απει­λού­νται τα αερο­δρό­μια του Μπα­λί­κε­σίρ, του Μπα­ντίρμα και τα δυτικά αερο­δρό­μια της Τουρ­κίας, ακόμη και μέχρι το Ντά­λα­μαν, έως το αερο­δρό­μιο του Αφιόν», υπο­στή­ριξε ο Τζασίν.

Πίεση εξο­πλι­σμών

Με φόντο την ανα­βάθ­μιση των ελλη­νι­κών εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των, όπως τα μαχη­τικά Rafale και F-35, ο Τζασίν σημειώ­νει, εξάλλου, την αυξα­νό­μενη στρα­τιω­τική πίεση που ασκεί η Ελλάδα.

«Από πυραύ­λους με βελη­νε­κές 350 χλμ. μέχρι συστή­ματα ηλε­κτρο­νι­κού πολέμου F-18, η Ελλάδα δημιουρ­γεί μια ζώνη απειλής που καλύ­πτει ακόμα και τα τουρ­κικά αερο­δρό­μια. Αυτό ενι­σχύει την ανη­συ­χία για στρα­τη­γική περι­κύ­κλωση της Τουρ­κίας», όπως σημειώ­νει ο Τούρκος ανα­λυ­τής.

Η «απατηλή» ιστορία των Δωδε­κα­νή­σων: Ο τουρ­κι­κός τύπος επα­να­φέ­ρει παλιά παρά­πονα

Ο τουρ­κι­κός τύπος, και δη η φιλο-κυβερνητική εφη­με­ρίδα Μιλιέτ σήμερα, με αφορμή την τοπο­θέ­τηση Μπα­χτσελί για τα Δωδε­κά­νησα, ενι­σχύει το αφήγημα της «εξα­πά­τη­σης» και των χαμένων ευκαι­ριών της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας και της σύγ­χρο­νης Τουρ­κίας.

Οζάι Σεντίρ: Η άγνωστη ιστορία των Δωδε­κα­νή­σων…

«Τα Δωδε­κά­νησα στο Αιγαίο, για τα οποία μιλάμε εδώ και χρόνια είναι και λίγο μια ιστορία εξα­πά­τη­σης στη διπλω­μα­τική ιστορία της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας και της Τουρ­κίας.

Στην ιστορία της κρύ­βο­νται πολλά γεγο­νότα για τα οποία γνω­ρί­ζουμε ελά­χι­στα, όπως η στρα­τιω­τική επι­χεί­ρηση της Τουρ­κίας πριν από τα Ίμια, η βοήθεια της Άγκυρας με όπλα προς την Αθήνα, η γεν­ναιό­δωρη προ­σφορά της Γερ­μα­νίας ως αντάλ­λαγμα την είσοδο στον πόλεμο και τέλος η Συνθήκη των Παρι­σίων, στην οποία δεν συμ­με­τεί­χαμε.

*Η πρώτη εξα­πά­τηση από αυτή την άποψη βιώθηκε το 1912. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Ουσύ, που υπο­γρά­φηκε το 1912, η Ιταλία, η οποία κατέ­λαβε 16 νησιά του Αιγαίου, ιδίως τη Ρόδο, προ­κει­μέ­νου να κατα­λά­βει τη Λιβύη, θα εκκέ­νωνε άνευ όρων τα 16 νησιά κατά την απο­χώ­ρηση του οθω­μα­νι­κού στρατού από τη Λιβύη. Ο οθω­μα­νι­κός στρατός απο­σύρ­θηκε από τη Λιβύη ωστόσο οι Ιταλοί, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τον Βαλ­κα­νικό Πόλεμο, δεν απο­σύρ­θη­καν από τα νησιά.

*Η Συνθήκη του Λον­δί­νου που υπο­γρά­φηκε τον Μάιο του 1913 άφησε τη διοί­κηση των νησιών του Αιγαίου στα ιμπε­ρια­λι­στικά κράτη, τα οποία μοι­ρά­στη­καν όλα τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Τένεδο, την Ίμβρο και το Καστε­λό­ριζο μεταξύ των Ελλήνων και των Ιταλών τον Φεβρουά­ριο του 1914.

Εδώ πρέπει να γράψω και ένα άλλο πολύ σημα­ντικό γεγονός: Στις 31 Μαΐου 1915, διε­ξή­χθη­σαν εκλογές στην Ελλάδα, αλλά δεν στή­θη­καν κάλπες στο Καστε­λό­ριζο. Οι ελλη­νι­κές αρχές δεν επέ­τρε­ψαν να εισέλ­θουν στο ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο οι τρεις βου­λευ­τές που εξέ­λε­ξαν οι κάτοι­κοι της Τένεδου, της Ίμβρου και του Καστε­λό­ρι­ζου, που εκείνη την εποχή είχαν αφεθεί στους Οθω­μα­νούς.

*Ειδικά το νησί του Καστε­λό­ρι­ζου, το οποίο βρί­σκε­ται ακριβώς κάτω από τη μύτη της Τουρ­κίας, κατείχε πάντοτε σημα­ντική θέση στην τουρ­κική διπλω­μα­τία.

Η τουρ­κική αντι­προ­σω­πεία άσκησε πιέσεις για το Καστε­λό­ριζο στη Λωζάνη, αλλά δεν κατά­φερε να πάρει κάποιο απο­τέ­λε­σμα. Υπο­χω­ρώ­ντας από το Καστε­λό­ριζο, η τουρ­κική αντι­προ­σω­πεία πήρε τα νησιά της Ίμβρου, Τένεδου και Tavsan και έθεσε στη συνθήκη σαν όρο την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των ελλη­νι­κών νησιών που βρί­σκο­νται κοντά στην Τουρκία, πρω­τί­στως της Χίου.

*Άλλη μια ελά­χι­στα γνωστή πραγ­μα­τι­κό­τητα: Το 1923, το 1927 και το 1929, η Τουρκία απο­βί­βασε στρα­τεύ­ματα στα νησιά και στις βρα­χο­νη­σί­δες γύρω από το ιταλικό νησί του Καστε­λό­ρι­ζου και ύψωσε τη σημαία της. Η κρίση που βιώθηκε με την Ιταλία έληξε το 1932. Η Τουρκία ανα­γνώ­ρισε την αξίωση της Ιταλίας για οκτώ νησίδες, με αντάλ­λαγμα 18 νησίδες και βρα­χο­νη­σί­δες.

*Τον Σεπτέμ­βριο του 1943, ένας αξιω­μα­τι­κός των μυστι­κών υπη­ρε­σιών της γερ­μα­νι­κής πρε­σβείας στην Άγκυρα επι­σκέ­φθηκε τον Naci Perkel, ο οποίος ήταν τότε επι­κε­φα­λής της τουρ­κι­κής υπη­ρε­σίας πλη­ρο­φο­ριών και του είπε ότι το Βερο­λίνο ήθελε να παρα­χω­ρή­σει τα Δωδε­κά­νησα στους Τούρ­κους. Ο πρω­θυ­πουρ­γός Σαρά­τσο­γλου έστειλε τηλε­γρά­φημα στον πρόεδρο Ινονού, ο οποίος βρι­σκό­ταν τότε στο Καρς, και τον ενη­μέ­ρωσε για την πρόταση. Ο Ινονού, θεω­ρώ­ντας ότι η προ­σφορά αυτή έγινε με σκοπό να εμπλα­κεί στον πόλεμο η Τουρκία, απά­ντησε: ‘Μπο­ρούμε να πάρουμε τα νησιά για άνευ όρων χρήση, αλλά δεν θα μπούμε σε διαμάχη με τους Έλληνες και τους Βρετανούς’.

Στον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, η Τουρκία έτεινε χείρα βοη­θείας στον ελλη­νικό λαό, ο οποίος υπέφερε από μεγάλη πείνα κατά τη διάρ­κεια της ναζι­στι­κής κατοχής. Το Dumlup?nar, μετά το ναυάγιο των βαπο­ριών Kurtulus και στη συνέ­χεια του Konya μετέ­φε­ραν στο λιμάνι του Πειραιά τη βοήθεια που αγο­ρά­στηκε και χαρί­στηκε από την Τουρκία. Στα νησιά δεν στάλ­θη­καν μόνο τρόφιμα, αλλά και όπλα και πυρο­μα­χικά με καΐκια και δόθηκε στήριξη στον πόλεμο κατά της Ιταλίας.

*Η Ιταλία, η οποία απο­χώ­ρησε ηττη­μένη από τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, διε­ξή­γαγε ειρη­νευ­τι­κές συνο­μι­λίες με τους Συμ­μά­χους στο Λονδίνο και το Παρίσι το 1945-46. Η Ελλάδα συμ­με­τείχε σε όλες αυτές τις δια­σκέ­ψεις, ενώ η Τουρκία δεν συμ­με­τείχε στις συνο­μι­λίες αυτές ούτε καν ως παρα­τη­ρη­τής. Το αίτημα του Feridun Cemal Erkin, Γενικού Γραμ­μα­τέα του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, να παρα­στεί στη διά­σκεψη απορ­ρί­φθηκε από την Πρω­θυ­πουρ­γία ‘με την αιτιο­λο­γία ότι δεν συμ­με­τεί­χαμε στον πόλεμο’. Και το 1947 τα Δωδε­κά­νησα παρα­χω­ρή­θη­καν στην Ελλάδα.

*Η Συνθήκη των Παρι­σίων προ­βλέ­πει την πλήρη απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των 12 νησιών και μάλιστα περιο­ρί­ζει τον αριθμό των χωρο­φυ­λά­κων που θα υπη­ρε­τούν ανάλογα με τον πλη­θυ­σμό. Το θέμα της απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, που απορ­ρέει από τις Συν­θή­κες της Λωζάνης και των Παρι­σίων, βρί­σκε­ται για μεγάλο χρονικό διά­στημα στην επι­και­ρό­τητα και τώρα γίνεται μια προ­σπά­θεια να φτά­σουμε σε ένα σημείο με τη δύναμη της διπλω­μα­τίας. Σε αυτό το διά­στημα, μια ομάδα που πιστεύει ότι τα προ­βλή­ματα με την Τουρκία δεν μπορούν να επι­λυ­θούν μέσω του δια­λό­γου, προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει τις δικές της προ­σω­πι­κές πολι­τι­κές φιλο­δο­ξίες, κάνει λόγο για νέα εξο­πλι­στικά και πυραυ­λικά σχέδια στα νησιά. Ο υπουρ­γός Άμυνας Δένδιας, ο οποίος όταν ερω­τή­θηκε για την υπο­ψη­φιό­τητά του για την προ­ε­δρία απά­ντησε “εγώ έχω άλλα όνειρα”, όπως είναι προ­φα­νές, θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα νησιά του Αιγαίου ως νέα βάση για τις προ­σπά­θειές του να δια­τα­ρά­ξει τις σχέσεις που ανα­πτύσ­σο­νται. Η προει­δο­ποί­ηση του προ­έ­δρου του MHP, Ντεβλέτ Μπα­χτσελί, είναι μια σαφής προει­δο­ποί­ηση, προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί το υφι­στά­μενο καλό κλίμα απέ­να­ντι σε όσους προ­σπα­θούν να δια­τα­ρά­ξουν το διάλογο για τα προ­σω­πικά τους συμ­φέ­ρο­ντα».

Πηγή: ethnos.gr