Μαν. Κεφαλογιάννης: «Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή της προοπτική»

Για το σκάν­δα­λο που συ­γκλο­νί­ζει το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο (γνω­στό και ως Qatargate) και την ανά­γκη να δη­μιουρ­γη­θεί ένα πλέγ­μα απαι­τή­σε­ων που θα μπο­ρού­σε να εξα­λεί­ψει τις πι­θα­νό­τη­τες να συμ­βεί κάτι πα­ρό­μοιο, μι­λά­ει σή­με­ρα στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο ευ­ρω­βου­λευ­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, κ. Μα­νώ­λης Κε­φα­λο­γιάν­νης.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην κα­τά­στα­ση με τις συ­νε­χείς προ­κλή­σεις της Τουρ­κί­ας, το­νί­ζει πως ‘Η Τουρ­κία με ευ­θύ­νη της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας της ιδίως από το 2016, μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα, έχει απο­μα­κρυν­θεί από την Ευ­ρώ­πη και την ευ­ρω­παϊ­κή της προ­ο­πτι­κή και έχει με­τα­βλη­θεί σε ένα ιδιό­τυ­πο ισλα­μι­κό κα­θε­στώς…’ ενώ ανα­φε­ρό­με­νος στις επι­κεί­με­νες εθνι­κές εκλο­γές, δη­λώ­νει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά πως

‘Ο στό­χος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας είναι η επί­τευ­ξη αυ­το­δυ­να­μί­ας στις δεύ­τε­ρες κάλ­πες και είναι από­λυ­τα, εφι­κτός…’.

• Κύριε Κε­φα­λο­γιάν­νη, οι απο­κα­λύ­ψεις του ‘Qatargate’ έχουν προ­κα­λέ­σει πο­λι­τι­κό… σει­σμό –με πολ­λές συ­νέ­πειες και σε άλλα επί­πε­δα. Είναι μια υπό­θε­ση που ‘τά­ρα­ξε’ τους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς και τα μέλη του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου; Πόσο θα επη­ρε­ά­σει το σκάν­δα­λο του ‘Qatargate’ τις σχέ­σεις της ΕΕ με το Κατάρ; Πώς εκτι­μά­τε τις εξε­λί­ξεις;

Το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο απο­τε­λεί την έκ­φρα­ση της βού­λη­σης των Ευ­ρω­παί­ων πο­λι­τών. Καθώς είναι το εκλεγ­μέ­νο τμήμα των Ευ­ρω­παϊ­κών Θε­σμών. Και οι απο­κα­λύ­ψεις για το «Qatargate» πλήτ­τουν ασφα­λώς την αξιο­πι­στία και το κύρος του. Τα τε­λευ­ταία γε­γο­νό­τα οδη­γούν στην αδή­ρι­τη ανά­γκη να οι­κο­δο­μη­θεί εκ νέου η εμπι­στο­σύ­νη με τους Ευ­ρω­παί­ους πο­λί­τες που εκ­προ­σω­πού­με. Δι­καί­ως οι πο­λί­τες απαι­τούν λο­γο­δο­σία και ακε­ραιό­τη­τα. Πρέ­πει να ενι­σχύ­σου­με τα μέτρα για την άμεση αντα­πό­κρι­ση σε αυτήν την ανά­γκη. Να επι­βε­βαιώ­σου­με τη θέση του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου ως τον πυ­λώ­να της ανοι­κτής, πο­λυ­ε­θνι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δη­μο­κρα­τί­ας. Η πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου Ρο­μπέρ­τα Μέ­τσο­λα πα­ρου­σί­α­σε τις προ­τά­σεις της για την ενί­σχυ­ση των ερ­γα­λεί­ων του Κοι­νο­βου­λί­ου σχε­τι­κά με τη δια­φά­νεια, την ηθική και τη βελ­τί­ω­ση των σχέ­σε­ων μας με τρί­τες χώρες. Προ­τά­σεις που μπο­ρούν να εφαρ­μο­στούν βρα­χυ­πρό­θε­σμα και να απο­τε­λέ­σουν την αφε­τη­ρία μίας ευ­ρύ­τε­ρης με­ταρ­ρύθ­μι­σης του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου. Οποια­δή­πο­τε κα­τά­χρη­ση ή κακή χρήση των ερ­γα­λεί­ων που εί­χα­με δη­μιουρ­γή­σει για το σκοπό αυτό θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί σθε­να­ρά και συ­στη­μα­τι­κά. Και από τα «δι­δάγ­μα­τα» που αντλή­σα­με στο τε­λευ­ταίο διά­στη­μα με τις προ­τά­σεις Με­τσό­λα θα δη­μιουρ­γη­θεί ένα πλέγ­μα απαι­τή­σε­ων που αν και ποτέ δεν είναι 100% αλάν­θα­στο θα μπο­ρού­σε να εξα­λεί­ψει τις πι­θα­νό­τη­τες να συμ­βεί κάτι πα­ρό­μοιο σαν το «Qatargate».

• Έχετε ζη­τή­σει επα­νει­λημ­μέ­νως, την λήψη μέ­τρων κατά της Τουρ­κί­ας για την ευ­θεία και ωμή απει­λή πο­λέ­μου κατά της Ελ­λά­δας που γί­νε­ται συ­στη­μα­τι­κά. Τι προ­σπα­θεί να κάνει ο Τούρ­κος Πρό­ε­δρος με αυτή την στάση που δια­τη­ρεί απέ­να­ντι στην χώρα μας εδώ και χρό­νια; Μήπως προ­σπα­θεί να ‘τρο­μά­ξει’ και την Ευ­ρώ­πη με τις απει­λές του;

Η Τουρ­κία με ευ­θύ­νη της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας της ιδίως από το 2016 μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα έχει απο­μα­κρυν­θεί από την Ευ­ρώ­πη και την ευ­ρω­παϊ­κή της προ­ο­πτι­κή και έχει με­τα­βλη­θεί σε ένα ιδιό­τυ­πο ισλα­μι­κό κα­θε­στώς. Ένα κα­θε­στώς που δεν σέ­βε­ται τη Δη­μο­κρα­τία, το Κρά­τος Δι­καί­ου, την ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης, τα ατο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα. Μία χώρα που δεν σέ­βε­ται το Διε­θνές Δί­καιο, τη Σύμ­βα­ση του ΟΗΕ για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας και τις σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας. Μία χώρα που διαρ­κώς κλι­μα­κώ­νει την έντα­ση στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Μία χώρα που είναι πα­ρά­γο­ντας απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης και ανα­σφά­λειας στην πε­ριο­χή μας. Η πο­λι­τι­κή ηγε­σία της Τουρ­κί­ας την έχει κα­τα­στή­σει ένα κρά­τος – τα­ρα­ξία. Μία τουρ­κι­κή πο­λι­τι­κή ηγε­σία που φα­ντα­σιώ­νε­ται με άκρα­το με­γα­λοϊ­δε­α­τι­σμό νε­ο­ο­θω­μα­νι­κά με­γα­λεία. Με μία ανα­θε­ω­ρη­τι­κή πο­λι­τι­κή η Τουρ­κία απο­τε­λεί πα­ρά­γο­ντα απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Μία θρυαλ­λί­δα για την ει­ρή­νη και την ασφά­λεια της πε­ριο­χής.

Θα πρέ­πει όλοι να γνω­ρί­ζουν ότι η Τουρ­κία από το 1995 με από­φα­ση της Τουρ­κι­κής Εθνο­συ­νέ­λευ­σης απει­λεί την Ελ­λά­δα και θε­ω­ρεί ως αιτία πο­λέ­μου (casus belli) κάτι που αντι­βαί­νει σαφώς το Άρθρο 3 του Κα­τα­στα­τι­κού του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών. Αν η χώρα μας αυ­ξή­σει τα χω­ρι­κά της ύδατα από 6 σε 12 ναυ­τι­κά μίλια. Ένα ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα της Ελ­λά­δας που μπο­ρεί να το ασκή­σει μο­νο­με­ρώς σύμ­φω­να με τη Σύμ­βα­ση του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας.

Μία Σύμ­βα­ση, γνω­στή και ως Σύμ­βα­ση του Μο­ντέ­γκο Μπέι η οποία συμ­φω­νή­θη­κε μετά από πο­λύ­χρο­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις στο μα­κρι­νό 1982. Και έκτο­τε κυ­ρώ­θη­κε από 150 και πάνω κράτη. Κάτι που την κα­τα­στεί πλέον εθι­μι­κό δί­καιο. Δη­λα­δή και χώρες που δεν την έχουν υπο­γρά­ψει και κυ­ρώ­σει, όπως οι ΗΠΑ και το Ισ­ρα­ήλ συμ­μορ­φώ­νο­νται με τις δια­τά­ξεις της για την οριο­θέ­τη­ση των θα­λασ­σί­ων ζωνών τους. Πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα, η οριο­θέ­τη­ση με­τα­ξύ Ισ­ρα­ήλ και Λι­βά­νου και πιο μα­κρι­νό η οριο­θέ­τη­ση με­τα­ξύ Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών και Κού­βας.

Έκτο­τε οι τουρ­κι­κές προ­κλη­τι­κές και επι­θε­τι­κές ενέρ­γειες κατά της χώρας μας διαρ­κώς κλι­μα­κώ­νο­νται επι­κίν­δυ­να. Συ­νε­χείς πα­ρα­βιά­σεις του ελ­λη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου και των χω­ρι­κών μας υδά­των. Υπερ­πτή­σεις πάνω από κα­τοι­κη­μέ­να ελ­λη­νι­κά νησιά. Επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή κατά της Ελ­λά­δας που κο­ρυ­φώ­θη­κε με τις δη­λώ­σεις «θα έρ­θου­με ξαφ­νι­κά ένα βράδυ». Η υπο­γρα­φή του πα­ρά­νο­μου και άκυ­ρου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου για την οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ με­τα­ξύ Λι­βύ­ης και Τουρ­κί­ας που απε­μπο­λεί τα κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα των ελ­λη­νι­κών νη­σιών όπως η Κρήτη, η Ρόδος, το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, γε­νι­κώς τα Δω­δε­κά­νη­σα. Κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα που σαφώς απορ­ρέ­ουν από τη Σύμ­βα­ση για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας και συ­γκε­κρι­μέ­να από το Άρθρο 121 που ρητά ανα­φέ­ρει ότι τα νησιά που έχουν οι­κο­νο­μι­κή ζωή έχουν το ίδιο δι­καί­ω­μα σε ΑΟΖ όπως και οι ηπει­ρω­τι­κές πε­ριο­χές.

Όλα τα πα­ρα­πά­νω έχουν κα­τα­δι­κα­στεί απε­ρί­φρα­στα από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση σε απα­ντή­σεις του ύπα­του εκ­προ­σώ­που Γιο­σέπ Μπο­ρέλ σε ερω­τή­σεις που του έχω θέσει τόσο εγώ όσο και άλλοι Έλ­λη­νες ευ­ρω­βου­λευ­τές. Η ευ­ρω­παϊ­κή θέση είναι ξε­κά­θα­ρη. Η ευ­ρω­παϊ­κή αλ­λη­λεγ­γύη προς την Ελ­λά­δα και την Κύπρο είναι από­λυ­τη.

Στην Ολο­μέ­λεια του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου το Νο­έμ­βριο στο Στρα­σβούρ­γο στο Ψή­φι­σμα για την Κα­τά­στα­ση στη Λιβύη υιο­θε­τή­θη­καν δύο τρο­πο­λο­γί­ες που είχα κα­τα­θέ­σει για το πα­ρά­νο­μο και άκυρο τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο. Δύο τρο­πο­λο­γί­ες που ταυ­τί­ζο­νται απο­λύ­τως με τις ελ­λη­νι­κές εθνι­κές θέ­σεις.

Με τις τρο­πο­λο­γί­ες αυτές είναι πλέον επί­ση­μη θέση του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και ευ­ρω­παϊ­κό κε­κτη­μέ­νο ότι το τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο οριο­θέ­τη­σης Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης με­τα­ξύ της Τουρ­κί­ας και της Λι­βύ­ης δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με τη Σύμ­βα­ση του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας και ως εκ τού­του δεν μπο­ρεί να έχει νο­μι­κές συ­νέ­πειες για τρίτα κράτη.

Ενώ με τη δεύ­τε­ρη τρο­πο­λο­γία η Ολο­μέ­λεια του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου καλεί τις λι­βυ­κές αρχές να προ­χω­ρή­σουν στην ακύ­ρω­ση του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου του 2019 για την οριο­θέ­τη­ση θα­λασ­σί­ων δι­καιο­δο­σιών στη Με­σό­γειο και να μην εφαρ­μό­σουν την επα­κό­λου­θη συμ­φω­νία της 3ης Οκτω­βρί­ου για την εξό­ρυ­ξη υδρο­γο­ναν­θρά­κων καθώς προ­βλέ­πει πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες γε­ώ­τρη­σης στις Απο­κλει­στι­κές Οι­κο­νο­μι­κές Ζώνες χωρών όπως η Ελ­λά­δα και η Κύ­προς.

Η χώρα μας στα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια έχει προ­χω­ρή­σει σε οριο­θε­τή­σεις Απο­κλει­στι­κής Οι­κο­νο­μι­κής Ζώνης με την Ιτα­λία και με­ρι­κώς με την Αί­γυ­πτο. Οριο­θε­τή­σεις με­τα­ξύ κυ­ρί­αρ­χων κρα­τών που εδρά­ζο­νται απο­λύ­τως στο Διε­θνές Δί­καιο και στη Σύμ­βα­ση του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας. Ενώ η συμ­φω­νία για την οριο­θέ­τη­ση θα­λασ­σί­ων ζωνών με την Αλ­βα­νία και η πα­ρα­πο­μπή της όποιας δια­φω­νί­ας με συ­νυ­πο­σχε­τι­κό στο Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης είναι προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση.

Η Τουρ­κία και οι λι­βυ­κές αρχές προ­βάλ­λουν σή­με­ρα ανυ­πό­στα­τες αι­τιά­σεις για την οριο­θέ­τη­ση με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Αι­γύ­πτου. Δύο χώρες που πα­ρα­νό­μως οριο­θέ­τη­σαν θα­λάσ­σιες ζώνες με­τα­ξύ τους με ένα μνη­μό­νιο συ­νερ­γα­σί­ας που έχει διε­θνώς κα­τα­δι­κα­στεί προ­βάλ­λουν αι­τιά­σεις για μία συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης που πλή­ρως εδρά­ζε­ται στο Διε­θνές Δί­καιο και στο Δί­καιο της Θά­λασ­σας. Μα­κά­ρι να μπο­ρού­σαν και αυτές να πουν το ίδιο.

• Στα του οίκου μας, οι επι­κεί­με­νες εκλο­γές θα είναι μια με­γά­λη πρό­κλη­ση για την Νέα Δη­μο­κρα­τία; Είστε αι­σιό­δο­ξος για την ομαλή έκ­βα­σή τους;

Στό­χος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας είναι η επί­τευ­ξη αυ­το­δυ­να­μί­ας στις δεύ­τε­ρες κάλ­πες. Ένας στό­χος από­λυ­τα εφι­κτός που θα επι­τευ­χθεί. Δυ­στυ­χώς η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση και ο αρ­χη­γός της εμ­φο­ρού­με­νοι από το μα­οϊ­κό «με­γά­λη ανα­τα­ρα­χή, ωραία ατμό­σφαι­ρα» ψή­φι­σαν την απλή ανα­λο­γι­κή. Ένα εκλο­γι­κό σύ­στη­μα που δεν βγά­ζει στι­βα­ρές κυ­βερ­νή­σεις αλλά είτε πα­ρά­γει ακυ­βερ­νη­σία, είτε πα­ρά­γει στρε­βλά κυ­βερ­νη­τι­κά σχή­μα­τα. Πο­λι­τι­κές τε­ρα­το­γεν­νή­σεις, και ορθώς, τις έχει απο­κα­λέ­σει ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ. Μία ανεύ­θυ­νη πο­λι­τι­κά από­φα­ση που θα οδη­γή­σει τη χώρα μας σε δύο εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις και σε μία μακρά προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο σχε­δόν δύο μηνών για να σχη­μα­τι­στεί κυ­βέρ­νη­ση. Δυ­στυ­χώς ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πα­ρα­μέ­νει ανεύ­θυ­νος και ανα­ξιό­πι­στος. Ας μην ξε­χνά­με ότι δεν έχει ψη­φί­σει όλα τα νο­μο­σχέ­δια της κυ­βέρ­νη­σης που ανα­κού­φι­σαν την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και ιδίως τις κοι­νω­νι­κά ευά­λω­τες ομά­δες. Ότι δεν έχει ψη­φί­σει ση­μα­ντι­κές δια­κρα­τι­κές αμυ­ντι­κές συμ­φω­νί­ες της χώρας μας. Τις προ­μή­θειες των αε­ρο­σκα­φών Rafale.

Και σε αυτές τις εκλο­γές ο ελ­λη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει το μέλ­λον των παι­διών μας έχο­ντας στο νου το με­τρή­σι­μο θε­τι­κό απο­τέ­λε­σμα της δια­κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας απέ­να­ντι από την ανευ­θυ­νό­τη­τα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Που επεν­δύ­ει μόνο στην το­ξι­κό­τη­τα. Θα απο­φα­σί­σει αν η χώρα θα βα­δί­σει με αι­σιο­δο­ξία στο μέλ­λον ή αν θα επι­στρέ­ψει στο χθες της ου­το­πί­ας και των ψευ­δαι­σθή­σε­ων, στην Ελ­λά­δα του «με ένα άρθρο και ένα νόμο».

Το ό,τι θα υπάρ­ξουν, όμως, δύο εκλο­γές δεν ση­μαί­νει ότι οι πρώ­τες, που δεν θα δώ­σουν κυ­βερ­νη­τι­κή λύση στη χώρα, είναι χα­λα­ρές εκλο­γές. Η ψήφος μας είναι κρί­σι­μη και στις δύο κάλ­πες. Και είμαι βέ­βαιος ότι ο ελ­λη­νι­κός λαός είναι πολύ ώρι­μος για να το αντι­λη­φθεί.