Τσίπρας: Η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στις σκοτεινές εποχές του διχασμού

«Ως εδώ» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός από τη Θεσ­σα­λο­νίκη. Σκληρή επίθεση «στους κλη­ρο­νό­μους, στους πολι­τι­κούς γόνους, στους χορη­γού­με­νους της Ζίμενς και της Νοβάρ­τις, στους πατρι­δο­κά­πη­λους». «Δεν ανοί­ξαμε εμείς το Μακε­δο­νικό, ήταν ανοιχτό για δεκα­ε­τίες σαν ανοιχτή πληγή που μόλυνε όλη την περιοχή».

«Σε τούτο τον τόπο δεν πέρασε ποτέ ο φασι­σμός, ο εθνι­κι­σμός, η πατρι­δο­κα­πη­λία. Δε θα περά­σουν ούτε σήμερα και η Θεσ­σα­λο­νίκη δίνει την απά­ντηση».

Με αυτά τα λόγια ανέβηκε στο βήμα του Παλαί ντε Σπορ στη Θεσ­σα­λο­νίκη ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώ­ντας στην πολι­τική συγκέ­ντρωση που διορ­γά­νωσε ο ΣΥΡΙΖΑ με κεντρικό θέμα τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών.

Επειδή δεν έγινε … face control στην είσοδο, ανάμεσα στο ακρο­α­τή­ριο βρέ­θη­καν και αντί­πα­λοι της κυβέρ­νη­σης, οι οποίοι, κάποια στιγμή, άρχισαν να «γιου­χά­ρουν».

Ο κ.Τσίπρας απο­δεί­χθηκε… ετοι­μο­πό­λε­μος και απευ­θυ­νό­με­νος σ΄αυ­τούς είπε: «αυτή είναι η διαφορά της παρά­τα­ξής μας από άλλες, να έρχεστε να μας ακούτε και όσοι είστε αντί­θε­τοι. Θα τολ­μούσε να συμβεί το αντί­θετο σε μία ακρο­δε­ξιά συγκέ­ντρωση;»…

Τα βασι­κό­τερα σημεία της ομιλίας του πρω­θυ­πουρ­γού:

– Η Θεσ­σα­λο­νίκη, η Μακε­δο­νία, η Ελλάδα δε θα γυρίσει πίσω. Δε θα επι­τρέ­ψουμε στους απα­τε­ώ­νες της πολι­τι­κής που λεη­λά­τη­σαν τη πατρίδα μας και την έριξαν στα βράχια της χρε­ο­κο­πίας, να ντύ­νο­νται σήμερα με χλα­μύ­δες και περι­κε­φα­λαίες και να παρι­στά­νουν τους υπερ­πα­τριώ­τες, χέρι χέρι με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής.

Δε θα επι­τρέ­ψουμε άλλο στους κλη­ρο­νό­μους, στους πολι­τι­κούς γόνους και στους χορη­γού­με­νους της Ζίμενς και της Νοβάρ­τις, να παρι­στά­νουν του υπερ­πα­τριώ­τες και να απο­κα­λούν την Αρι­στερά, τη δημο­κρα­τική παρά­ταξη των μεγάλων αγώνων, τους προ­ο­δευ­τι­κούς και δημο­κρα­τι­κούς πολίτες προ­δό­τες και μειο­δό­τες. Ως εδώ…

– Έβαλαν τη χώρα στη περι­πέ­τεια των μνη­μο­νίων και της χρε­ο­κο­πίας. Εμείς την απε­λευ­θε­ρώ­σαμε.

Καταρ­ρά­κω­σαν την αξιο­πρέ­πεια και τη περη­φά­νια των Ελλήνων. Εμείς την ανα­κτή­σαμε. Μετέ­τρε­ψαν την Ελλάδα σε ουραγό των διεθνών εξε­λί­ξεων. Εμείς την ανα­δει­κνύ­ουμε σε ηγέτιδα δύναμη στα Βαλ­κά­νια και τη ΝΑ Μεσό­γειο

Δε θα τους επι­τρέ­ψουμε να εγκα­λούν αυτοί εμάς για μειο­δο­σία και εθνο­μη­δε­νι­σμό. Δε θα τους επι­τρέ­ψουμε να γυρί­σουν ξανά την Ελλάδα στις σκο­τει­νές εποχές του διχα­σμού.

Οι δεσμεύ­σεις έγιναν πράξη

– Πριν από τρεις μήνες βρέθηκα πάλι μαζί σας στη ΔΕΘ όχι για να εξαγ­γείλω αλλά για να δεσμευθώ, στα πρώτα μέτρα ανάσας και κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας μετά την απαλ­λαγή της χώρας από τα δεσμά της λιτό­τη­τας και των μνη­μο­νίων.

Πολλοί αμφι­σβή­τη­σαν ότι οι δεσμεύ­σεις αυτές θα γίνουν πράξη. Σήμερα κάνουν τη καρδιά τους πέτρα και ανα­γκά­ζο­νται να ψηφί­ζουν μαζί μας. Σήμερα κανείς δε μπορεί πια να αμφι­σβη­τή­σει ότι η κυβέρ­νησή μας έβγαλε τη θηλιά από το λαιμό της χώρας και του λαού μας.

– Δεν παρα­δο­θή­καμε ούτε στους δανει­στές, ούτε στα μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα. Παλέ­ψαμε, ματώ­σαμε αλλά ανοί­ξαμε δρόμους.

Το τέλος των μνη­μο­νίων, η 21η Αυγού­στου του 2018, δεν μας χαρί­στηκε από κανέναν. Και αν δεν προ­χω­ρού­σαμε στις συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις υπέρ της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φίας, τότε ο Αύγου­στος του ’18, θα γινόταν μια θλιβερή επα­νά­ληψη του 2011, του 2012 και του 14. Τότε που δήθεν τελεί­ωνε το μνη­μό­νιο, αλλά στο συρτάρι ήταν ήδη υπο­γε­γραμ­μένο το επόμενο.

– Οι ιερα­πό­στο­λοι της λιτό­τη­τας και της σιδηράς δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χίας, αφήνουν πίσω τους μια Ευρώπη των κοι­νω­νι­κών εκρή­ξεων, της ακρο­δε­ξιάς, των κλει­στών συνόρων. Την Ευρώπη του Brexit, του Όρμπαν, του Σαλβίνι και της Λεπέν.

Και θέλω σήμερα να απευ­θύνω το ερώτημα: ποιος δικαιώ­νε­ται τρία χρόνια μετά το δύσκολο καλο­καίρι του 2015; Οι Έλληνες και η κυβέρ­νηση τους ή αυτοί που τους κου­νού­σαν το δάχτυλο επι­δει­κτικά;

Με τη φράση «δεν χωρά αμφι­βο­λία ότι το επι­σφρά­γι­σμα της μεγάλης προ­σπά­θειας μας στην εξω­τε­ρική πολι­τική είναι η επίλυση ενός μεί­ζο­νος ζητή­μα­τος για την Ελλάδα και για ολό­κληρη την περιοχή των Βαλ­κα­νίων», ο κ.Τσίπρας ανέ­πτυξε τη θέση της κυβέρ­νη­σης για το «μακε­δο­νικό».

Είπε συγκε­κρι­μένα:

– Εκεί που για 25 ολό­κληρα χρόνια, οι εθνι­κι­σμοί και στις δύο πλευρές των συνόρων, δυνα­μί­τι­ζαν κάθε προ­σπά­θεια επί­λυ­σης, εκεί που έχτισαν πολι­τι­κές καριέ­ρες, διά­φο­ροι πατρι­δο­κά­πη­λοι, κήρυκες του μίσους, εμείς ήρθαμε να δώσουμε λύση.

Προς όφελος της Ελλάδας, της Μακε­δο­νίας μας, των Βαλ­κα­νίων, προς όφελος της ειρήνης, της συνερ­γα­σίας και της συνα­νά­πτυ­ξης στην περιοχή μας.

Μήνυμα προς Ζάεφ

– Η ώρα της εθνικής λογικής, και της εθνικής ευαι­σθη­σίας είναι εδώ και τώρα, γιατί η συμ­φω­νία των Πρεσπών, βάζει τέλος στην παρα­χά­ραξη της ιστο­ρίας μας.

Κλείνει ορι­στικά και αμε­τά­κλητα, την προ­σβλη­τική οικειο­ποί­ηση της Αρχαίας Ελλη­νι­κής Μακε­δο­νίας.

Κλείνει ορι­στικά και αμε­τά­κλητα, την παρα­δο­ξο­λο­γία του αλυ­τρω­τι­σμού από την ΠΓΔΜ, με τρόπο σαφή και καθαρό ο οποίος από εδώ και στο εξής θα απο­τυ­πώ­νε­ται και στο Σύνταγμα της γει­το­νι­κής χώρας.

Κλείνει ορι­στικά και αμε­τά­κλητα, το παρά­θυρο που άνοιξε η εθνικά ανεύ­θυνη στάση των ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων, που οδήγησε στο να ανα­γνω­ρι­στεί παγκο­σμίως η γει­το­νική μας χώρα, με τη σημε­ρινή συνταγ­μα­τική της ονο­μα­σία, δηλαδή ως δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας.

– Η γει­το­νική χώρα, όταν και μόνο όταν ολο­κλη­ρώ­σει το σύνολο των υπο­χρε­ώ­σεων της που ορίζει η συμ­φω­νία, θα εντα­χθεί στους διε­θνείς θεσμούς και θα ανα­γνω­ρί­ζε­ται παγκό­σμια με τη νέα της ονο­μα­σία.

– Μας λένε κάποιοι, καλο­προ­αί­ρετα, γιατί επι­λέ­ξαμε να ανοί­ξουμε αυτό το ζήτημα;

Η απά­ντηση για μας, είναι απλή. Δεν ανοί­ξαμε εμείς το ζήτημα αυτό. Το ζήτημα αυτό ήταν ανοιχτό για δεκα­ε­τίες. Σαν ανοιχτή πληγή που κακο­φόρ­μιζε και μόλυνε όλη την περιοχή. Και έπρεπε κάποια στιγμή να κλείσει.

Εμείς είχαμε απλά το θάρρος να προ­χω­ρή­σουμε. Με προσοχή, ευθύνη, μετριο­πά­θεια, αλλά και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Και με μόνο οδηγό τον πατριω­τι­σμό.

Τι είναι πατριω­τι­σμός;

– Για εμάς, πατριω­τι­σμός είναι η έγνοια για την πρόοδο και τη συλ­λο­γική ευη­με­ρία της δικής σου πατρί­δας. Δεν είναι η κατα­στροφή μιας άλλης πατρί­δας.

Πατριω­τι­σμός είναι να αγαπάς τη δική σου πατρίδα, και να θυσιά­ζε­σαι γι’ αυτή. Όχι να μισείς άλλες πατρί­δες.

Και ας το κάνω ακόμη πιο σαφές: Εγώ, εμείς όλοι, η Αρι­στερά, σε όλες τις στιγμές της Ιστο­ρίας, και με όλες της τις εκφρά­σεις, έχουμε απο­δεί­ξει την αγάπη μας για την πατρίδα. Με αγώνες και με θυσίες. Όχι με τρα­μπου­κι­σμούς και με τρί­κυ­κλα. Με αίμα και στη πρώτη γραμμή του μετώπου για τη πατρίδα και τη λευ­τε­ριά. Όχι δίπλα στο κατα­κτητή και τις κυβερ­νή­σεις του.

Δεν πουλάει, λοιπόν, η αρι­στερά τη Μακε­δο­νία. Σώζει η αρι­στερά τη πολι­τι­σμική και ιστο­ρική κλη­ρο­νο­μιά της ελλη­νι­κής Μακε­δο­νίας.

Δεν θα επι­τρέ­ψουμε σε κανέναν έμπορο της πατρί­δας, να κουνάει το δάχτυλο στη παρά­ταξη της αρι­στε­ράς. Αρκετά με τους κερ­δο­σκό­πους του μίσους.

Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα με την έγνοια εκείνη, που σε κάνει να δεις καθαρά ότι το συμ­φέ­ρον της δικής σου χώρας απαιτεί τη συνερ­γα­σία και τη φίλια με το γείτονα. Γιατί:

– Πατριω­τι­σμός είναι να είσαι περή­φα­νος για τις παρα­δό­σεις και την ιστορία του τόπου σου. Και να αντλείς αυτο­πε­ποί­θηση από την πλούσια κλη­ρο­νο­μιά μιας χώρας που γέννησε τη Δημο­κρα­τία. Μιας χώρας που ενέ­πνευσε και εμπνέει την κλασ­σική και τη σύγ­χρονη κριτική σκέψη, και δια­χρο­νικά απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο παγκό­σμιου θαυ­μα­σμού στις τέχνες, τα γράμ­ματα, τον πολι­τι­σμό.

Όχι να είσαι φοβικός. Όχι να ανα­ζη­τάς συνω­μο­σίες και αόρα­τους εχθρούς, να κυνηγάς μάγισ­σες, να κερ­δο­σκο­πείς με τα πατριω­τικά αισθή­ματα των άλλων.

– Πατριω­τι­σμός είναι να γνω­ρί­ζεις και να τιμάς την ιστορία αυτών που έπεσαν με τη σημαία στο χέρι. Τη γαλα­νό­λευκη που ανέμιζε στα χωριά και τις πόλεις της Ελεύ­θε­ρης Ελλάδας του ΕΑΜ, που έδιωξε τον κατα­κτητή. Πριν τον εμφύλιο.

Τη γαλα­νό­λευκη που τύλιγε στις πλάτες του ο Γρη­γό­ρης Λαμπρά­κης,οργώ­νο­ντας ολό­κληρη την Ελλάδα για την Ειρήνη και τη Δημο­κρα­τία. Πριν πέσει νεκρός από τους Γκο­τζα­μά­νη­δες.

Τη γαλα­νό­λευκη που σήκωσαν ψηλά στην πύλη του Πολυ­τε­χνείου, οι φοι­τη­τές και οι φοι­τή­τριες της αντι­δι­κτα­το­ρι­κής πάλης. Πριν βαφτεί με το αίμα τους, όταν γκρέ­μιζε την πύλη το τανκ.

– Πατριω­τι­σμός είναι να μη σωπαί­νεις απέ­να­ντι στο τέρας του φασι­σμού. Να σηκώ­νεις ανά­στημα απέ­να­ντι σε αυτούς που ντρο­πιά­ζουν τη σημαία, κρα­τώ­ντας τη με χέρια βου­τηγ­μένα στο αίμα αθώων και αδυ­νά­μων. Απέ­να­ντι σε αυτούς που με το ένα χέρι κρα­δαί­νουν τον ήλιο της Βερ­γί­νας και στο άλλο έχουν πάνω στο δέρμα τους τον αγκυ­λωτό σταυρό.

– Πατριω­τι­σμός είναι να είσαι Θεσ­σα­λο­νι­κιός και να απαντάς στους φασί­στες που σκορ­πί­ζουν το μίσος και το διχασμό στην πόλη, με τα ονόματα των 147 σφα­για­σθέ­ντων από το Σού­μπερτ και τους ταγ­μα­τα­σφα­λί­τες, στο Χορ­τιάτη το ‘44. Να τους απαντάς, με τον «Επι­τά­φιο» του Ρίτσου που γέννησε η εικόνα της μάνας που θρηνεί πάνω από το δολο­φο­νη­μένο γιό της, το Μάη του ’36, λίγα μέτρα μακριά από δω.

– Πατριω­τι­σμός είναι να μην ξεχνάς την Κύπρο και αυτούς που την πρό­δω­σαν. Εθνι­κό­φρο­νες δήλωναν και εκείνοι.

Αυτοί που έβαλαν την Ελλάδα στο γύψο και τη γέμισαν με φυλακές και τόπους μαρ­τυ­ρίου, στο όνομα δήθεν της σωτη­ρίας της.

Αυτοί και οι από­γο­νοι τους είναι που σήμερα φωνά­ζουν «Η Δημο­κρα­τία πούλησε τη Μακε­δο­νία». Γιατί, τελικά, ο πραγ­μα­τι­κός τους εχθρός είναι η ίδια η Δημο­κρα­τία.

Σε στρα­τη­γική παρά­κρουση ο κ.Μητσο­τά­κης

Δεν μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε πολλά από τις δυνά­μεις του παλιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Τι να περι­μέ­νει κανείς από τον κ. Μητσο­τάκη; Τον φιλε­λεύ­θερο, τον ευρω­παϊ­στή, που κάποιοι ίσως και να πίστε­ψαν ότι θα αλλάξει τη θλιβερή εικόνα που κλη­ρο­δό­τησε στη ΝΔ ο κ. Σαμαράς;

Τον παρα­κο­λου­θεί καθη­με­ρινά όλη η Ελλάδ και όλη η Ευρώπη να μετα­τρέ­πει με τις ευλο­γίες Σαμαρά, Βορίδη και Γεωρ­γιάδη, την ιστο­ρική παρά­ταξη της κεντρο­δε­ξιάς, σε κακέ­κτυπο του Λαϊκού Ορθό­δο­ξου Συνα­γερ­μού.

Τον ακούει όλη η Ελλάδα να ανα­πα­ρά­γει τις αισχρό­τη­τες διά­φο­ρων περι­θω­ρια­κών ακρο­δε­ξιών, περί προ­δο­σίας και συναλ­λα­γής. Τον ακούει δηλαδή να ξεπλέ­νει τη Χρυσή Αυγή, υιο­θε­τώ­ντας τις δικές της θέσεις.

Μια τέτοια γραμμή είναι που νομι­μο­ποιεί στελέχη της ΝΔ, να συνα­γε­λά­ζο­νται με χρυ­σαυ­γί­τες σε διάφορα εθνι­κι­στικά συλ­λα­λη­τή­ρια. Που νομι­μο­ποιεί συν­δι­κα­λι­στές – εκπαι­δευ­τι­κούς υπο­τί­θε­ται – της ΝΔ να βγάζουν ανα­κοι­νώ­σεις που θυμί­ζουν Μετα­ξική φάλαγγα.

Έτσι, που να απο­θρα­σύ­νε­ται ο Φύρερ της Χρυσής Αυγής, ο Μιχα­λο­λιά­κος και να απευ­θύ­νει δημόσια, πρό­σκληση κυβερ­νη­τι­κής συνερ­γα­σίας με τη ΝΔ.

Είναι προ­φα­νές, ότι η ΝΔ έχοντας χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της, δεν βρί­σκε­ται απλά σε στρα­τη­γικό αδιέ­ξοδο. Βρί­σκε­ται σε στρα­τη­γική παρά­κρουση.Δεν ήρθε το 4ο μνη­μό­νιο. Δεν ήρθε η περι­κοπή των συντά­ξεων. Και τελικά, τι τους έμεινε; Ο διχα­σμός του λαού μας σε εθνι­κό­φρο­νες και προ­δό­τες.

Αλλά αλήθεια, για δείτε κάτι εθνι­κό­φρο­νες… Που στο εξω­τε­ρικό δηλώ­νουν υπέρ της σύν­θε­της ονο­μα­σίας, αλλά στο εσω­τε­ρικό δια­δη­λώ­νουν κατά της συμ­φω­νίας για το Μακε­δο­νικό. Που ο αρχηγός τους περιό­δευσε σε Βερο­λίνο και σε Βρυ­ξέλ­λες, μπας και του δώσει κάποιος δια­βε­βαί­ωση ότι οι συντά­ξεις θα κοπούν. Που σε κάθε στιγμή της δια­πραγ­μά­τευ­σης, υπο­στή­ρι­ζαν με σθένος τις θέσεις του ΔΝΤ.

Εμείς, όμως, δεν πρό­κει­ται να επι­τρέ­ψουμε να κυριεύ­σει την πατρίδα μας ο διχα­σμός. Εμείς είμαστε εδώ για να ενώ­σουμε δυνά­μεις στη νέα εποχή της πατρί­δας μας.