Γνωστή επιχειρηματίας υπέβαλε αγωγή κατά της Εθνικής Τράπεζας

Eνώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την τακτική δια­δι­κα­σία, προ­σέ­φυγε μια κάτοι­κος Ρόδου κατά της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση για βλάβες που υπέστη με υπαι­τιό­τητα υπαλ­λή­λων της.

Η ενά­γουσα είναι ιδιο­κτή­τρια και νόμιμη δια­χει­ρί­στρια ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης που λει­τουρ­γεί γνωστό κατά­στημα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Μέχρι και το έτος 2012, λει­τουρ­γούσε το κατά­στημά της και έκτοτε το μίσθωσε.

Σύμφωνα, με όρο του συμ­φω­νη­τι­κού επαγ­γελ­μα­τι­κής μίσθω­σης που συνήψε με τον μισθωτή, τα μισθώ­ματα των μηνών Νοεμ­βρίου, Δεκεμ­βρίου, Ιανουα­ρίου, Φεβρουα­ρίου και Μαρτίου κάθε έτους θα προ­κα­τα­βάλ­λο­νταν κατά το πρώτο πεν­θή­μερο του Νοεμ­βρίου, καθώς το κατά­στημά της είναι ανοιχτό μόνο τη θερινή σεζόν, ήτοι τους μήνες Μάιο έως και Οκτώ­βριο.

Προ­κει­μέ­νου, έτσι, να μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί στην ως άνω υπο­χρέ­ωση προ­κα­τα­βο­λής πέντε μηνιαίων μισθω­μά­των, δεδο­μέ­νου ότι το συνο­λικό ποσό της προ­κα­τα­βο­λής ξεπερ­νούσε τα 10.000 €, απευ­θύν­θηκε, την 22η Οκτω­βρίου 2013, σε υπο­κα­τά­στημα της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, μαζί με τον σύζυγό της, για να συζη­τή­σει την δυνα­τό­τητα λήψεως ενός δανείου.

Ενώ συζη­τούσε με τον αρμόδιο υπάλ­ληλο της τρά­πε­ζας έπεσε από τα σύννεφα όταν της δήλωσε πως δεν μπορεί να προ­χω­ρή­σει σε δανειο­δό­τησή της, διότι βρί­σκε­ται στα αρχεία της ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε για δύο απλή­ρω­τες συναλ­λαγ­μα­τι­κές ποσών 1.000 ευρώ και 1.500 ευρώ, λήξεως 28.03.2013 και 15.04.2013 αντι­στοί­χως, που αναγ­γέλ­θη­καν ηλε­κτρο­νικά από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και συγκε­κρι­μένα από το Κατά­στημα της Πλα­τείας Κύπρου στη Ρόδο.

Παρόλη την μεγάλη ταραχή που ένιωσε, καθώς όλα τα χρόνια που δια­τη­ρεί το κατά­στημα ποτέ δεν ήταν ασυ­νε­πής στις υπο­χρε­ώ­σεις της, δεν χρω­στούσε σε κανέναν και ουδέν δυσμε­νές στοι­χείο σχετικά με τις συναλ­λα­γές της υπήρχε, μετέβη ευθύς αμέσως στο ως άνω κατά­στημα της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για να ζητήσει εξη­γή­σεις.

Η έκπληξή της, όμως, έγινε αγα­νά­κτηση όταν την ενη­μέ­ρω­σαν πως υπήρχαν πράγ­ματι δύο συναλ­λαγ­μα­τι­κές με εκδότη ανώνυμη εται­ρεία, τις οποίες εφέρετο να είχε υπο­γρά­ψει ως απο­δέ­κτης.

Η ενά­γουσα δεν συνερ­γά­στηκε με την εται­ρεία καθώς τα αντι­κεί­μενα δρα­στη­ριο­ποί­η­σής τους είναι παντε­λώς άσχετα και ασύν­δετα, αφού αυτή εμπο­ρεύ­ε­ται ζωο­τρο­φές.

Η μόνη συνερ­γα­σία που είχε ποτέ, ήταν στο παρελ­θόν με την μία εκ των δύο νομίμων εκπρο­σώ­πων της ανωτέρω εται­ρείας, ως φυσικό πρόσωπο ατομικά, καθώς την προ­μή­θευε ποτά και ανα­ψυ­κτικά, την οποία πάντοτε εξο­φλούσε αμέσως.

Οι δήθεν υπο­γρα­φές της στη θέση του απο­δέ­κτη στις συναλ­λαγ­μα­τι­κές είναι πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες και τέθηκαν, κατά απο­μί­μηση της δικής της υπο­γρα­φής, από την εκδό­τρια εται­ρεία των δύο συναλ­λαγ­μα­τι­κών, εν αγνοία της.

Το γεγονός δε της ύπαρξής τους αγνο­ούσε παντε­λώς και το έμαθε εντελώς τυχαία, καθώς δεν είχε ζητήσει ποτέ ξανά δάνειο.

Όταν σε έξαλλη κατά­σταση επι­κοι­νώ­νησε με τους νόμι­μους εκπρο­σώ­πους της και τους ζήτησε εξη­γή­σεις της απά­ντη­σαν πως «εκ παρα­δρο­μής» έγινε λάθος. Είναι δε προ­φα­νές ότι ουδέν λάθος έγινε, αφού ουδέ­ποτε είχε συνερ­γα­σία με την εκδό­τρια των συναλ­λαγ­μα­τι­κών, η οποία εκμε­ταλ­λεύ­τηκε τη φήμη και την αξιο­πι­στία της, ως μη έχουσα δυσμενή στοι­χεία σαν επι­χει­ρη­μα­τίας στην ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, για να χρη­μα­το­δο­τη­θεί η ίδια από την Εθνική Τράπεζα.

Άφησε δε, αφού εκ των υστέρων ουδέν σχετικό συμ­φέ­ρον είχε, τις ως άνω συναλ­λαγ­μα­τι­κές να λήξουν χωρίς να εξο­φλη­θούν, με απο­τέ­λε­σμα να βρεθεί ξαφνικά να χρω­στάει χωρίς λόγο και αιτία.

Υπέβαλε, έτσι, έγκληση ενώπιον του Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κατά των δύο νομίμων εκπρο­σώ­πων της ανώ­νυ­μης εται­ρείας η οποία εκδι­κά­στηκε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου της Ρόδου και εκδό­θηκε απόφαση, δυνάμει της οποίας αμφό­τε­ρες κηρύ­χθη­καν ένοχες.

Άσκησε, επίσης και αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου της Ρόδου κατά της εται­ρείας και των νομίμων εκπρο­σώ­πων της, η οποία ακόμα δεν έχει συζη­τη­θεί.

Όπως δια­τεί­νε­ται στην αγωγή, που υπέβαλε δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Δημήτρη Ζιώγα, ο πλημ­με­λής έλεγχος εκ μέρους του υπαλ­λή­λου της Εθνικής Τρά­πε­ζας των δύο επί­μα­χων πλαστών συναλ­λαγ­μα­τι­κών, με τις οποίες εκείνη εμφα­νί­στηκε ως δήθεν απο­δέ­κτης – οφει­λέ­της τους, είχε ως απο­τέ­λε­σμα να προ­σβλη­θούν δικά της έννομα αγαθά, διότι αφενός κατα­χω­ρή­θηκε στα αρχεία της ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε., αφε­τέ­ρου δεν μπο­ρούσε να λάβει δάνειο που της ήταν απα­ραί­τητο για την ευόδωση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της στόχων και την οικο­νο­μική της ανέλιξη.

Συγκε­κρι­μένα, ο τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος, ενερ­γώ­ντας στο πλαίσιο των καθη­κό­ντων του, όφειλε, με βάση την καλή πίστη, τα συναλ­λα­κτικά ήθη και την τρα­πε­ζική πρα­κτική, πρώτον, να ελέγξει και να επι­βε­βαιώ­σει την ύπαρξη αντί­στοι­χων τιμο­λο­γίων, ποσών ίδιων με αυτά των συναλ­λαγ­μα­τι­κών, με εκδότη την εται­ρεία και κομμένα στο όνομα της ως απο­δέ­κτη, για προ­ϊ­ό­ντα ή υπη­ρε­σίες που της παρείχε, και να τα τηρήσει στο αρχείο της τρά­πε­ζας και δεύ­τε­ρον, να προβεί σε ταυ­το­ποί­ηση της δήθεν υπο­γρα­φής της με δείγ­ματά της που τηρεί η τράπεζα, καθώς ήταν πελά­τισσά της επί σειράν ετών έχοντας ανοίξει σε αυτήν τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό.

Επι­πρό­σθετα, ουδέ­ποτε κλήθηκε τηλε­φω­νικά από την τράπεζα για να επι­βε­βαιω­θεί ότι υπέ­γραψε τις ανωτέρω συναλ­λαγ­μα­τι­κές, αλλά ούτε και ειδο­ποι­ή­θηκε ποτέ κατά τη λήξη τους.

Συνά­γε­ται, επο­μέ­νως, ότι στο πλαίσιο παροχής υπη­ρε­σιών από την Εθνική Τράπεζα, εκδη­λώ­θηκε από τον τρα­πε­ζικό υπάλ­ληλο συμπε­ρι­φορά μη αντα­πο­κρι­νό­μενη στην ευλόγως προσ­δο­κώ­μενη ασφά­λεια, δηλαδή στις συναλ­λα­κτι­κές υπο­χρε­ώ­σεις προ­νοίας και ασφά­λειας, και ως εκ τούτου η συμπε­ρι­φορά αυτή ήταν συγ­χρό­νως παρά­νομη και υπαίτια και οδήγησε αιτιω­δώς σε προ­σβολή εννόμων αγαθών της.

Με την αγωγή της διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 90.000 ευρώ ως εύλογη ικα­νο­ποί­ηση της ηθικής βλάβης την οποία έχει υποστεί, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της έως την εξό­φληση.