23χρονος βρέθηκε υπόλογος για οφειλές του παππού του στο Δημόσιο !

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με αγωγή κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και κατά 8 συγ­γε­νών του προ­σέ­φυ­γε ένας κά­τοι­κος Κα­λυ­θιών, που βρέ­θη­κε να οφεί­λει δυ­σβά­στα­κτα ποσά στην ΔΟΥ από ανύ­παρ­κτη κλη­ρο­νο­μιά του παπ­πού του, που αγνο­ού­σε!

Ο ενά­γων ηλι­κί­ας σή­με­ρα 23 ετών δεν είχε κλεί­σει τα 17 του έτη όταν απε­βί­ω­σε ο εκ πα­τρός παπ­πούς του, ο οποί­ος άφησε μό­νους εξ αδια­θέ­του (προ­σω­ρι­νούς) κλη­ρο­νό­μους του τη σύ­ζυ­γό του και για­γιά του κατά πο­σο­στό 1/4 εξ αδιαι­ρέ­του, τον υιό του και πα­τέ­ρα του κατά πο­σο­στό 3/8 εξ αδιαι­ρέ­του, καθώς και τους εξα­δέλ­φους του, γνή­σια τέκνα της προ­α­πο­βιω­σά­σης, χωρίς δια­θή­κη, θυ­γα­τέ­ρας του και θείας του, κατά πο­σο­στό 3/32 εξ αδιαι­ρέ­του έκα­στο, επί του συ­νό­λου της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας του.

Ο παπ­πούς του 23χρο­νου όφει­λε κατά τον χρόνο του θα­νά­του του ποσό 50.000 ευρώ πε­ρί­που προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο από πρό­στι­μα λόγω αυ­θαί­ρε­της χρή­σης, ενώ πα­ράλ­λη­λα δεν είχε κα­θό­λου πε­ριου­σία, κι­νη­τή ή ακί­νη­τη. Οι ως άνω προ­σω­ρι­νοί κλη­ρο­νό­μοι του προ­έ­βη­σαν στην απο­ποί­η­ση της κλη­ρο­νο­μί­ας που τους επά­χθη­κε.

Συ­νε­πεία των απο­ποι­ή­σε­ων, κα­τέ­στη ο ίδιος, έπει­τα από την προ­σαύ­ξη­ση που υπέ­στη το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα του πα­τέ­ρα του λόγω της απο­ποί­η­σης, στην οποία προ­έ­βη η για­γιά του, και την απο­ποί­η­ση, στην οποία είχε ήδη προ­βεί η αδελ­φή του, κλη­ρο­νό­μος του παπ­πού του κατά πο­σο­στό ½ εξ αδιαι­ρέ­του.

Ταυ­τό­χρο­να, κα­τέ­στη­σαν κλη­ρο­νό­μοι του παπ­πού του – με το ευ­ερ­γέ­τη­μα της απο­γρα­φής και τα 4 ανή­λι­κα τέκνα των εξα­δέλ­φων του.

Λόγω της ανη­λι­κό­τη­τάς του κατά τον χρόνο θα­νά­του του παπ­πού του δεν γνώ­ρι­ζε ότι αυτός είχε χρέη προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ούτε άλ­λω­στε γνώ­ρι­ζε ότι ο πα­τέ­ρας του και οι λοι­ποί συγ­γε­νείς του προ­έ­βη­σαν στην απο­ποί­η­ση του κλη­ρο­νο­μι­κού δι­καιώ­μα­τος που τους επά­χθη­κε. Ως εκ τού­του ούτε γνώ­ρι­ζε, ούτε και θα μπο­ρού­σε να γνω­ρί­ζει ότι κλή­θη­κε ως κλη­ρο­νό­μος του παπ­πού του.

Κυ­ρί­ως όμως, ούτε οι ίδιοι οι γο­νείς του γνώ­ρι­ζαν κατά τον χρόνο της απο­ποί­η­σης του πα­τέ­ρα του ότι θα ενε­χό­ταν ποτέ ως κλη­ρο­νό­μος για τα χρέη του παπ­πού του και θε­ω­ρού­σαν ότι λόγω της ανη­λι­κό­τη­τάς του δεν θα επι­βα­ρυ­νό­ταν ποτέ με τα χρέη της κλη­ρο­νο­μί­ας, αφού, όπως τους δια­βε­βαί­ω­σαν, υπεύ­θυ­νη για τα χρέη θα ήταν μόνον η (ανύ­παρ­κτη) κλη­ρο­νο­μι­κή πε­ριου­σία του παπ­πού του και συ­νε­πώς δεν θα εκα­λεί­το ποτέ να εξο­φλή­σει τα χρέη της κλη­ρο­νο­μιάς με τη δική του πε­ριου­σία.

Ου­δέ­πο­τε δη­λα­δή ενη­μέ­ρω­σε κα­νείς τους γο­νείς του ότι μετά την πά­ρο­δο ενός έτους από την ενη­λι­κί­ω­σή του θα εξέ­πι­πτε από το δι­καί­ω­μα σύ­ντα­ξης απο­γρα­φής και θα γι­νό­ταν πλέον πλή­ρης κλη­ρο­νό­μος της κλη­ρο­νο­μί­ας του παπ­πού του, δίχως κα­νέ­να ευ­ερ­γέ­τη­μα.

Για τον λόγο αυτό δεν ζή­τη­σαν να λά­βουν άδεια από το δι­κα­στή­ριο προ­κει­μέ­νου -ευθύς εξαρ­χής- να απο­ποι­η­θούν την κλη­ρο­νο­μία που του επά­χθη­κε, έπει­τα από την απο­ποί­η­ση του πα­τέ­ρα του. Ούτε άλ­λω­στε τον ενη­μέ­ρω­σαν ποτέ για οτι­δή­πο­τε, με απο­τέ­λε­σμα να τελεί σε πλήρη άγνοια ακόμη και για το γε­γο­νός ότι είχε κλη­θεί ως κλη­ρο­νό­μος του παπ­πού του.

Κατ’ επέ­κτα­ση δεν έκανε ποτέ χρήση είτε του δι­καιώ­μα­τος που είχε προ­κει­μέ­νου να απο­ποι­η­θεί την κλη­ρο­νο­μία που του επά­χθη­κε, εντός έτους από την ενη­λι­κί­ω­σή του, είτε να ενερ­γή­σει απο­γρα­φή της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας, εντός της ίδιας προ­θε­σμί­ας, με απο­τέ­λε­σμα να εκ­πέ­σει από το δι­καί­ω­μα αυτό και να φέ­ρε­ται σή­με­ρα ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος του παπ­πού του κατά πο­σο­στό ½ εξ αδιαι­ρέ­του επί της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας του, ενε­χό­με­νος κατά το πο­σο­στό αυτό για τις υπο­χρε­ώ­σεις του, δίχως κα­νέ­να ευ­ερ­γέ­τη­μα.

Πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε δε την ιδιό­τη­τά του αυτή μόλις πρό­σφα­τα, όταν ενη­με­ρώ­θη­κε ο πα­τέ­ρας του από τους εξα­δέλ­φους του ότι προ ολί­γου και­ρού εστά­λη ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση κα­τα­βο­λής από τη Δ.Ο.Υ. προς τα τέκνα τους, τα οποία κλη­ρο­νο­μούν μαζί με εκεί­νον, για οφει­λή που υπερ­βαί­νει σή­με­ρα το ποσό των 70.000 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς.