Ταχύπλοο σκάφος τραυμάτισε ψαροντουφεκά στο Φαληράκι

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 70.000 ευρώ διεκ­δι­κεί με αγωγή, που υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, από δύο κα­τοί­κους Κα­λυ­θιών, ένας συ­ντο­πί­της τους, που τραυ­μα­τί­στη­κε στο Φα­λη­ρά­κι από την προ­πέ­λα σκά­φους, ενώ ψά­ρευε με ψα­ρο­ντού­φε­κο.

Με την ίδια αγωγή ζητά να απαγ­γελ­θεί κατά του πρώ­του ενα­γο­μέ­νου, προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση διάρ­κειας μέχρι δώ­δε­κα μηνών ως μέσο εκτε­λέ­σε­ως της εκ­δο­θη­σο­μέ­νης απο­φά­σε­ως, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις περί αδι­κο­πρα­ξί­ας.

O ενά­γων ασχο­λεί­ται με την αλιεία με ψα­ρο­ντού­φε­κο, είναι κά­το­χος της προ­βλε­πό­με­νης άδειας και έμπει­ρος δύτης.

Στα πλαί­σια της δρα­στη­ριό­τη­τός του αυτής, την 21 Ιου­νί­ου 2009 και περί ώρα 9.00, με­τέ­βη με τρεις φί­λους του, στο αλιευ­τι­κό κα­τα­φύ­γιο Φα­λη­ρα­κί­ου και επι­βι­βά­στη­καν σε λέμβο ιδιο­κτη­σί­ας του. Είχε μαζί του, όλο τον απα­ραί­τη­το εξο­πλι­σμό, για την ασφα­λή αλιεία με ψα­ρο­ντού­φε­κο, δη­λα­δή κί­τρι­νη ση­μα­δού­ρα και ει­δι­κό σχοι­νί, με το οποίο ήταν δε­μέ­νη στο σώμα του. Πλη­σί­ον της δικής του λέμ­βου και όχι σε μα­κρι­νή από­στα­ση, πα­ρέ­πλεε ακόμη μία βάρκα, στην οποία επέ­βαι­ναν και άλλα δύο άτομα.

Αφού η λέμ­βος του έριξε άγκυ­ρα, σε από­στα­ση όχι με­γα­λύ­τε­ρη από δια­κό­σια μέτρα από την ακτή, γύρω στις 11.00 έπε­σαν στη θά­λασ­σα. Κά­ποια στιγ­μή ενώ προ­σπα­θού­σε να ανέ­βει στην επι­φά­νεια, προ­κει­μέ­νου να ει­σπνεύ­σει φρέ­σκο αέρα και ενώ βρι­σκό­ταν ακόμη κάτω από την επι­φά­νεια, άκου­σε μη­χα­νή σκά­φους, από τον ήχο της οποί­ας κα­τά­λα­βε ότι επρό­κει­το για μη­χα­νή με­γά­λου κυ­βι­σμού, να πλη­σιά­ζει με πολύ με­γά­λη τα­χύ­τη­τα.

Όταν έφτα­σε πλέον στην επι­φά­νεια, είδε ότι το σκά­φος ερ­χό­ταν κατ΄ ευ­θεί­αν πάνω του. Προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την διέ­λευ­σή του πάνω από το σώμα του, τον βέ­βαιο δια­με­λι­σμό του ή και απο­κε­φα­λι­σμό του, αφού πήρε μία βαθιά ανα­πνοή, βού­τη­ξε και πάλι στη θά­λασ­σα, με όση με­γα­λύ­τε­ρη δύ­να­μη μπο­ρού­σε, ώστε να κα­τέ­βει σε με­γα­λύ­τε­ρο βάθος, χωρίς ωστό­σο να κα­τα­φέ­ρει να απο­φύ­γει το κτύ­πη­μα από την προ­πέ­λα του σκά­φους, στην πίσω δεξιά πλευ­ρά του σώ­μα­τός του.

Η προ­πέ­λα του προ­κά­λε­σε απί­στευ­το πόνο, τρόμο και τα­ρα­χή και ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία σε πολλά ση­μεία του σώ­μα­τος του. Με όσες δυ­νά­μεις του είχαν απο­μεί­νει κα­τά­φε­ρε να ανέλ­θει στην επι­φά­νεια και πάλι, όντας πλέον σο­βα­ρά τραυ­μα­τι­σμέ­νος και αι­μορ­ρα­γώ­ντας.

Όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στην αγωγή, προ­σπά­θη­σε με χει­ρο­νο­μί­ες να κα­λέ­σει τους φί­λους του, οι οποί­οι ενώ τον είδαν κα­θυ­στέ­ρη­σαν να τον πλη­σιά­σουν, διότι είχε μπλέ­ξει η άγκυ­ρα τους και δεν μπο­ρού­σαν να την απα­γκι­στρώ­σουν.

Ταυ­τό­χρο­να τον είδαν και τα άτομα που επέ­βαι­ναν στην βάρκα που βρι­σκό­ταν στο ίδιο ση­μείο. Ο κυ­βερ­νή­της της τον πλη­σί­α­σε και τον πε­ρι­συ­νέ­λε­ξε. Τον με­τέ­φε­ρε στην ακτή, κα­λώ­ντας ταυ­τό­χρο­να ασθε­νο­φό­ρο, το οποίο μετά από λίγη ώρα τον με­τέ­φε­ρε στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Εκεί μετά την ει­σα­γω­γή του στα επεί­γο­ντα πε­ρι­στα­τι­κά, με­τα­φέρ­θη­κε άμεσα στο χει­ρουρ­γείο, όπου υπο­βλή­θη­κε σε πολ­λα­πλές χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις για την απο­κα­τά­στα­ση των τραυ­μά­των του.

Στο νο­σο­κο­μείο πα­ρέ­μει­νε κλι­νή­ρης για χρο­νι­κό διά­στη­μα 9 ημε­ρών, από την 21η Ιου­νί­ου 2009 έως και την 30η Ιου­νί­ου 2009 όταν δε πήρε εξι­τή­ριο πα­ρέ­μει­νε στην οικία του κλι­νή­ρης για χρο­νι­κό διά­στη­μα τριών και πλέον μηνών και όπως υπο­στη­ρί­ζει δεν έχουν απο­κα­τα­στα­θεί πλή­ρως τα τραύ­μα­τά του, ακόμη έως και σή­με­ρα.

Από κα­τα­θέ­σεις που ελή­φθη­σαν προ­έ­κυ­ψε ότι το σκά­φος που τον χτύ­πη­σε ήταν ιδιο­κτη­σί­ας των ενα­γο­μέ­νων. Ο πρώ­τος, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, αρ­νή­θη­κε την ενοχή του.

Το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου τον κα­τα­δί­κα­σε όμως τον Ιού­νιο του 2015 σε ποινή φυ­λα­κί­σε­ως οκτώ μηνών.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της.