Κλήθηκαν σε απολογία για τη λυματολάσπη

Ενώ­πιον της Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου κλή­θη­καν χθες σε απο­λο­γία οι εμπλε­κό­με­νοι υπάλ­λη­λοι και αι­ρε­τοί στην ενα­πό­θε­ση ακα­τέρ­γα­στης λυµατο­λά­σπης από την επε­ξερ­γα­σία των ακα­θάρ­των στην πε­ριο­χή «Λούκα» του πρώην Δήµου Καλ­λι­θέ­ας, σε µικρή από­στα­ση από ποταµό που εκ­βάλ­λει στο Φα­λη­ρά­κι.

Ο πρώην δήµαρχος Καλ­λι­θέ­ας κ. Γιάν­νης Ια­τρί­δης είχε κα­τα­στή­σει σαφές ότι η ΔΕΥΑΡ που είναι υπεύ­θυ­νη για τη λει­τουρ­γία του βιο­λο­γι­κού, δεν κα­τόρ­θω­σε, παρά τις προ­σπά­θειες που κα­τα­βλή­θη­καν επί δηµαρ­χί­ας Χατζή Χα­τζηευ­θυµίου, να κα­τα­σκευά­σει το έργο για την επε­ξερ­γα­σία της λυµατο­λά­σπης και τη µετα­τρο­πή της σε τέφρα.

Η πα­ρα­γόµενη λυµατο­λά­σπη από τον βιο­λο­γι­κό της Ρόδου κα­τέ­λη­γε, όπως κα­τάγ­γει­λε ο κ. Ια­τρί­δης, σε πα­ρά­νοµους ΧΑΔΑ στ’ Αφά­ντου, στην Κάµειρο, στη Νότια Ρόδο και στον Αρ­χάγ­γε­λο και µετά τη δια­κο­πή της λει­τουρ­γί­ας τους ενα­πο­τί­θε­το πλέον στην πε­ριο­χή «Λούκα».

Ο κ. Ια­τρί­δης έκανε λόγο για µια “το­ξι­κή βόµβα” για το πε­ρι­βάλ­λον και την υγεία των πο­λι­τών, εκ­φρά­ζο­ντας µάλι­στα τον φόβο ότι µε τις πρώ­τες βρο­χές η µόλυν­ση θα κα­τέ­λη­γε από τους ποταµούς στη θά­λασ­σα του Φα­λη­ρα­κί­ου.

Εµφανής είναι εξάλ­λου και ο κίν­δυ­νος µόλυν­σης του θα­λάσ­σιου ορί­ζο­ντα από το οι­κο­λο­γι­κό έγκληµα που συ­ντε­λεί­ται µε τη… σφρα­γί­δα της ΔΕΥΑΡ.

Το θέµα ήλθε στην επι­φά­νεια µετά από ρε­πορ­τάζ της τη­λε­ό­ρα­σης TV4. Οπτι­κο­α­κου­στι­κό υλικό που έχει στη διά­θε­σή της η Ει­σαγ­γε­λι­κή Αρχή απο­κα­λύ­πτει φορ­τη­γά οχήµατα µε τα­χείς ρυθµούς και χωρίς κα­νέ­να µέτρο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας, να απορ­ρί­πτουν τό­νους λυµατο­λά­σπης στην πε­ριο­χή «Λούκα». Λυµατο­λά­σπη πα­ντε­λώς ακά­λυ­πτη, εκτε­θειµένη στις και­ρι­κές συν­θή­κες, παρά τα ευρήµατα των επι­στηµονι­κών µελε­τών, που απο­δει­κνύ­ουν ότι τα ορ­γα­νι­κά στοι­χεία που εµπε­ριέ­χει οδη­γούν σε ανα­φλέ­ξεις, όταν απο­θη­κευ­τούν για πολύ καιρό.

Για την υπό­θε­ση επρό­κει­το μά­λι­στα να ζη­τη­θεί η συν­δροµή της Ει­δι­κής Υπη­ρε­σί­ας Επι­θε­ω­ρη­τών του Υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Ενέρ­γειας και Κλιµατι­κής Αλ­λα­γής.

Την άποψη ότι η λυµατο­λά­σπη που πα­ρά­γε­ται από την µονάδα του βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρισµού στο «Βόδι» και απορ­ρί­πτε­ται ανε­ξέ­λεγ­κτα στην πε­ριο­χή «Λούκα» στην Καλ­λι­θέα δεν είναι επι­βλα­βής για το πε­ρι­βάλ­λον, εξέ­φρα­σαν, σε συ­νά­ντη­ση που είχαν µε την Αντει­σαγ­γε­λέα Πληµµελειο­δι­κών Ρόδου κ. Αιµιλία – Σοφία Μέρη ο κ. Γ. Υψη­λά­ντης, πρώην διευ­θυ­ντής της ΔΕΚΡ και νυν ανα­πλη­ρω­τής Γε­νι­κός Διευ­θυ­ντής της ΔΕΥΑΡ και η κ. Κ. Νι­κο­λι­δά­κη, νοµική σύµβου­λος της ΔΕΥΑΡ.

Με­τα­ξύ άλλων ενηµέρω­σαν ατύ­πως ότι η πα­ρα­γόµενη από τον βιο­λο­γι­κό λυµατο­λά­σπη αφυ­δα­τώ­νε­ται και δεν είναι το­ξι­κή ούτε και πε­ριέ­χει βαρέα µέταλ­λα διότι στο δί­κτυο απο­χέ­τευ­σης της Ρόδου δεν είναι συν­δε­δεµένες βιοµηχα­νί­ες, όπως συ­νέ­βαι­νε στη Ψυ­τάλ­λεια. Επεσήµαναν πιο πέρα ότι πε­ριέ­χει πα­θο­γό­νους ορ­γα­νισµούς, ότι η οσµή της είναι δυ­σά­ρε­στη αλλά θε­ω­ρούν ότι δεν προ­κα­λεί βλά­βες στην υγεία.

Τό­νι­σαν δε ότι ανα­γκά­στη­κε η επι­χεί­ρη­ση να την ενα­πο­θέ­τει αρ­χι­κά σε χωµατε­ρές και εν συ­νε­χεία στην πε­ριο­χή «Λούκα» επει­δή δεν υπάρ­χει νοµικό πλαί­σιο στην Ελ­λά­δα που να προ­βλέ­πει άλλως και επει­δή έτσι είχαν απο­φα­σί­σει οι 10 δήµαρχοι του νη­σιού.

Επι­πλέ­ον επεσήµαναν ότι η άδεια πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων που είχε εκ­δο­θεί το 1983 για τον βιο­λο­γι­κό στο «Βόδι» δεν πε­ριε­λάµβανε µονάδα επε­ξερ­γα­σί­ας της λυµατο­λά­σπης καθώς κάτι τέ­τοιο δεν προ­βλε­πό­ταν τότε.

Όπως εξή­γη­σαν, ο βιο­λο­γι­κός της Ρόδου, όπως και όλοι οι βιο­λο­γι­κοί του νη­σιού (δηµόσιοι και ιδιω­τι­κοί) επε­ξερ­γά­ζο­νται λύµατα που απο­δί­δουν στο πε­ρι­βάλ­λον δύο πράγµατα, κα­θα­ρισµένο νερό και αδρα­νο­ποιηµένη ιλύ (λυµατο­λά­σπη) ή αλ­λιώς βιο­στε­ρεά, όπως ανα­φέ­ρο­νται στη διε­θνή βι­βλιο­γρα­φία.

Η ιλύς έχει σί­γου­ρα δυ­σά­ρε­στη όψη και οσµή, αλλά δεν είναι a priori επι­κίν­δυ­νο από­βλη­το. Δια­θέ­τει κά­ποιους πα­θο­γό­νους ορ­γα­νισµούς που σε ανάµιξη µε υδρά­σβε­στο ή µε έκ­θε­ση σε υψηλή θερµοκρα­σία εξου­δε­τε­ρώ­νο­νται και εν­δε­χοµένως βαρέα µέταλ­λα.

Μέχρι και το 2003, η ιλύς δια­τί­θε­το στη χωµατερή της Ρόδου, στο Τσα­ΐ­ρι. Τον Φε­βρουά­ριο του 2004, η χωµατερή έκλει­σε και άνοι­ξε ο ΧΥΤΑ, στον οποίο βέ­βαια δεν µπο­ρού­σε να ενα­πο­τε­θεί λόγω των µηχα­νι­κών της κυ­ρί­ως ιδιο­τή­των (ρευ­στή).