Βασιλικός (ΞΕΕ): Μόνο η Ελλάδα δεν έχει βάλει κανόνες στα Airbnb

«Η σεζόν έχει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να είναι άμεσα συγκρί­σιμη με αυτή του 2019, του­λά­χι­στον για τα resort ξενο­δο­χεία», επι­ση­μαί­νει στο Euro2day.gr ο πρό­ε­δρος του ΞΕΕ. Η έλλειψη υπαλ­λή­λων και… κανόνων στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση.

Για τις χρόνιες παθο­γέ­νειες που ταλα­νί­ζουν τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, όπως η οικο­νο­μία του δια­μοι­ρα­σμού, καθώς και για τις προ­κλή­σεις στις οποίες καλεί­ται να αντε­πε­ξέλ­θει την επόμενη ημέρα ο κλάδος μιλά σε συνέ­ντευξή του στο Euro2day.gr ο πρό­ε­δρος του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος (ΞΕΕ), Αλέ­ξαν­δρος Βασι­λι­κός.

«Χρεια­ζό­μα­στε μια Εθνική Συμ­φω­νία για την ποιο­τική πορεία του του­ρι­σμού από δω και πέρα, η οποία θα δεσμεύ­σει τους πάντες και δεν θα αλλάζει κατά το δοκούν ανάλογα με τον υπουργό ή την κυβέρ­νηση. Για να απε­λευ­θε­ρώ­σουμε το εν υπνώσει δυνα­μικό του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και η φιλο­ξε­νία να προ­σφέ­ρει στην οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία πολλά περισ­σό­τερα απ’ όσα ήδη κάνει», επι­ση­μαί­νει, μεταξύ άλλων.

Ανα­φε­ρό­με­νος σε ένα από τα μείζονα προ­βλή­ματα του κλάδου, εκείνο της έλλει­ψης εργα­τι­κού δυνα­μι­κού, και δη καταρ­τι­σμέ­νου, ο πρό­ε­δρος του ΞΕΕ επι­ση­μαί­νει ότι «να υπάρξει μια «γέφυρα» ανάμεσα στην αγορά της φιλο­ξε­νίας και τα πανε­πι­στη­μιακά ιδρύ­ματα προ­κει­μέ­νου να υπάρχει ένας κοινός βημα­τι­σμός στο σχε­δια­σμό των ακα­δη­μαϊ­κών προ­γραμ­μά­των».

Τα τελευ­ταία δύο χρόνια ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός επέ­δειξε ισχυρές αντοχές παρά την παν­δη­μία και κατά­φερε να ενι­σχύ­σει τη συνει­σφορά του στο ΑΕΠ της χώρας. Πώς εκτι­μάτε ότι θα κινηθεί φέτος ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός; Ποιες είναι οι παρά­με­τροι θα καθο­ρί­σουν τη φετινή σεζόν; Θα κατα­φέ­ρει φέτος ο του­ρι­σμός να ανα­κτή­σει το χαμένο έδαφος και να κατα­γρά­ψει μεγέθη αντί­στοιχα με εκείνα του 2019; Τι ισχύει για τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις;

Η πολύ καλή δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας τόσο από τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, όσο και από τη χώρα συνο­λικά, ενί­σχυσε ακόμη περισ­σό­τερο το ελλη­νικό brand κι αυτό αντα­να­κλά­ται στη ζήτηση για το προϊόν μας. Η σεζόν λοιπόν θα «τρέξει» με βάση αυτή την υψηλή ζήτηση και την έντονη επι­θυ­μία του κόσμου να ταξι­δέ­ψει μετά τους περιο­ρι­σμούς, έχοντας δια­θέ­σιμα τα χρήματα που απο­τα­μί­ευσε την προη­γού­μενη διετία. Συνεπώς η σεζόν πράγ­ματι έχει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να είναι άμεσα συγκρί­σιμη με αυτή του 2019, του­λά­χι­στον για τα resort ξενο­δο­χεία.

Πρέπει ωστόσο να έχουμε κατά νου πως αυτά τα δια­θέ­σιμα δεν θα κρα­τή­σουν για πάντα καθώς ήδη «ροκα­νί­ζο­νται» από τις πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις, οπότε η μονο­διά­στατη προ­σέγ­γιση της σεζόν με ποσο­τι­κούς όρους δεν είναι επαρκής για να μας οδη­γή­σει στο αύριο. Άρα τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά είναι αυτά που θα πρέπει να μας απα­σχο­λή­σουν και η στρα­τη­γική που θα ακο­λου­θή­σουμε σε σχέση με τις υπο­δο­μές, με την ενί­σχυση του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος και εκτός σεζόν, με την ανά­πτυξη νέων του­ρι­στι­κών θεμα­τι­κών για τον εμπλου­τι­σμό και τη δια­φο­ρο­ποί­ηση του προ­ϊ­ό­ντος μας.

Τα 12μηνης λει­τουρ­γίας ξενο­δο­χεία ήταν εκείνα που επλή­γη­σαν περισ­σό­τερο κατά την παν­δη­μία και εκείνα που, όπως φαί­νε­ται, θα ανα­κάμ­ψουν τελευ­ταία. Τίθεται πλέον θέμα βιω­σι­μό­τη­τας για κάποιες επι­χει­ρή­σεις;

Αν και για την ώρα δεν δια­φαί­νε­ται ένας τέτοιος κίν­δυ­νος έχοντας ρυθ­μι­σμέ­νες τις υπο­χρε­ώ­σεις τους, τίποτα δεν μπορεί να απο­κλει­στεί μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμα. Σίγουρα τα 12μηνης λει­τουρ­γίας ξενο­δο­χεία έχουν ένα δια­φο­ρε­τικό προφίλ από τα resort, επλή­γη­σαν πολύ περισ­σό­τερο από τις συν­θή­κες της παν­δη­μίας και ας μην ξεχνάμε ότι πέρασαν πολύ δύσκολα όλο τον περα­σμένο χειμώνα συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του πρώτου τετρα­μή­νου του ‘22 με πολύ χαμηλές πλη­ρό­τη­τες και με πολύ αυξη­μένα κόστη λει­τουρ­γίας. Με αυτά τα δεδο­μένα, κάποιες στο­χευ­μέ­νες κινή­σεις εξι­σορ­ρό­πη­σης θα απο­μά­κρυ­ναν τα απει­λη­τικά σενάρια.

Τα τελευ­ταία χρόνια, όπως και φέτος, αρκετοί επι­χει­ρη­μα­τίες δυσκο­λεύ­ο­νται στην εύρεση εργα­τι­κού δυνα­μι­κού, πόσω μάλλον καταρ­τι­σμέ­νου προ­σω­πι­κού. Πώς θεω­ρείτε ότι θα μπο­ρούσε να δοθεί λύση σε αυτό το διττό πρό­βλημα, το οποίο ξεφεύ­γει από την ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα, ειδικά από τη στιγμή που στόχος τόσο της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης όσο και των επι­χει­ρη­μα­τιών είναι η προ­σέλ­κυση του­ρι­στών υψηλού εισο­δη­μα­τι­κού επι­πέ­δου και η έλλειψη προ­σω­πι­κού έχει οδη­γή­σει αρκε­τούς επι­χει­ρη­μα­τίες να περιο­ρί­σουν τις προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες τους;

Το ζήτημα έχει δυο πτυχές. Η πρώτη είναι στρα­τη­γι­κής φύσης και έχει μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμη διά­σταση. Αφορά στο να μπει σε όλο το φάσμα της εκπαί­δευ­σης η φιλο­ξε­νία. Δεν μπορεί να απου­σιά­ζει ως έννοια όταν η Ελλάδα είναι αυτή που την έχει δημιουρ­γή­σει στο κάτω – κάτω από την αρχαιό­τητα και σήμερα είναι μια δρα­στη­ριό­τητα που συνει­σφέ­ρει πάνω από το 25% του ΑΕΠ της χώρας.

Με την ίδια λογική πρέπει να υπάρξει μια «γέφυρα» ανάμεσα στην αγορά της φιλο­ξε­νίας και τα πανε­πι­στη­μιακά ιδρύ­ματα προ­κει­μέ­νου να υπάρχει ένας κοινός βημα­τι­σμός στο σχε­δια­σμό των ακα­δη­μαϊ­κών προ­γραμ­μά­των. Όπως επίσης πρέπει να έχουμε και προ­γράμ­ματα εκπαί­δευ­σης και ανα­βάθ­μι­σης δεξιο­τή­των των ίδιων των ξενο­δό­χων σε μια χώρα όπου το μέσο ξενο­δο­χείο δεν ξεπερ­νάει τα 42 δωμάτια και ο ξενο­δό­χος είναι και ο ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος. Από τις μελέτες που κάναμε κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας έχουμε εντο­πί­σει σημεία καλυ­τέ­ρευ­σης ως προς τους βασι­κούς πυλώνες που έχουμε ορίσει για τη Φιλο­ξε­νία της «επό­με­νης μέρας» και ακριβώς αυτά τα κενά πρέπει να τα καλύ­ψουμε και για τους ίδιους τους ξενο­δό­χους, ώστε να προ­ε­τοι­μά­σουν κατάλ­ληλα και να ανα­βαθ­μί­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους.

Η δεύτερη πτυχή του ζητή­μα­τος έχει να κάνει με το παγκό­σμιο φαι­νό­μενο της «μεγάλης παραί­τη­σης» και βλέ­πουμε για παρά­δειγμα τι γίνεται σε μεγάλα διεθνή αερο­δρό­μια από την έλλειψη προ­σω­πι­κού. Εργα­ζό­με­νοι έφυγαν από τον τομέα των υπη­ρε­σιών κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας και μετα­κι­νή­θη­καν σε άλλους τομείς που είχαν ζήτηση και τους πρό­σφε­ραν μεγα­λύ­τερη εργα­σιακή ασφά­λεια σε συν­θή­κες παν­δη­μίας. Άρα είναι σίγουρο πως θα χρεια­στεί χρόνος μέχρι να δια­μορ­φω­θεί μια νέα ισορ­ρο­πία. Ο του­ρι­σμός έχει από τη φύση του ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και πρέπει να προ­βλη­μα­τι­στούμε όλοι για το πως θα πετύ­χουμε συν­θή­κες εργα­σίας που θα προ­σαρ­μό­ζο­νται καλύ­τερα στις ανάγκες των εργα­ζο­μέ­νων, ιδιαί­τερα των νέων, οι οποίοι παράλ­ληλα μπορεί να έχουν και άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες όπως για παρά­δειγμα οι σπουδές τους.

Ποια είναι τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα τα οποία καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί σήμερα ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος;

Το πρώτο πρό­βλημα που τεί­νουμε να το ξεχνάμε είναι η παν­δη­μία, η οποία εξα­κο­λου­θεί να είναι παρούσα και μάλιστα με ανη­συ­χη­τι­κές εξάρ­σεις. Το δεύτερο είναι αυτό που αντι­με­τω­πί­ζουμε όλοι, νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις και είναι η ακρί­βεια. Η ταυ­τό­χρονη αύξηση όλων των κοστο­λο­γι­κών κέντρων ενός ξενο­δο­χείου, ξεκι­νώ­ντας από την ενέρ­γεια που ξεπερ­νάει το 120%, με βάση τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία μέχρι και το Μάιο. Την ίδια στιγμή το κόστος όλων των προ­μη­θειών ενός ξενο­δο­χείου είναι επίσης αυξη­μένο του­λά­χι­στον κατά 40%, με ταυ­τό­χρο­νες αυξή­σεις των ενοι­κίων και με αυξη­τι­κές τάσεις στους μισθούς σε ένα κλάδο που είναι εντά­σεως εργα­σίας. Αυτό το πλη­θω­ρι­στικό «κοκτέιλ» ασφαλώς και επη­ρε­ά­ζει άμεσα και θα έχει βαθύ απο­τύ­πωμα στα απο­τε­λέ­σματα του κλάδου.

Επίσης, δεν μπο­ρούμε να ξεχνάμε και τα χρο­νί­ζο­ντα ζητή­ματα, όπως η ανε­ξέ­λεγ­κτη οικο­νο­μία δια­μοι­ρα­σμού. Μέσα σε ένα τόσο ασφυ­κτικό πλαίσιο δεν μπορεί να δημιουρ­γού­νται άτυπα ξενο­δο­χεία, χωρίς αδειο­δο­τή­σεις, χωρίς πιστο­ποι­ή­σεις, χωρίς τα βάρη του υπε­ρυθ­μι­σμέ­νου ξενο­δο­χείου. Πέρα λοιπόν από τα προ­βλή­ματα που δεν μπο­ρούμε να επη­ρε­ά­σουμε και να λύσουμε καθώς μας έρχο­νται απ’ έξω, υπάρ­χουν και ζητή­ματα εσω­τε­ρικά, τα οποία οφεί­λουμε ως η τελευ­ταία ευρω­παϊκή χώρα που δεν έχει ρυθ­μί­σει τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση (σ.σ. πλατ­φόρ­μες τύπου Airbnb) και δεν έχει βάλει κανόνες, να το πρά­ξουμε άμεσα.

Τα προη­γού­μενα χρόνια πολλές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις βρέ­θη­καν υπερ­χρε­ω­μέ­νες εξαι­τίας της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Εκτι­μάτε ότι η υγειο­νο­μική κρίση και πλέον και η ενερ­γειακή κρίση θα ενερ­γο­ποι­ή­σουν ένα νέο κύμα «κόκ­κι­νων» δανείων;

Δεν φαί­νε­ται του­λά­χι­στον στον ορατό ορί­ζο­ντα ένα τέτοιο κύμα. Άλλωστε το επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον που εκδη­λώ­νε­ται είναι ψήφος εμπι­στο­σύ­νης στον του­ρι­σμό που απο­δει­κνύει πως μπορεί να ανα­κάμ­πτει ισχυρά και γρήγορα μετά από κρίσεις. Όμως ζούμε σε ένα κόσμο μεγάλων αβε­βαιο­τή­των και προ­κλή­σεων και δεν μπο­ρούμε να προ­βλέ­ψουμε πώς θα εξε­λι­χθεί κυρίως το ζήτημα του πλη­θω­ρι­σμού και πώς θα επη­ρε­ά­σει κατη­γο­ρίες ξενο­δο­χείων που βγαί­νουν από την παν­δη­μία με πολλές ανοι­χτές πληγές. Γι’ αυτό ακριβώς λέμε πως πολύ στο­χευ­μένα μέτρα για τους πιο ευά­λω­τους, μπορούν να απο­τρέ­ψουν ένα νέο κύμα «κόκ­κι­νων» δανείων.

Ολοένα και περισ­σό­τερα ξένα funds επεν­δύ­ουν στον ελλη­νικό ξενο­δο­χειακό κλάδο. Φοβάστε ενδε­χό­μενο αφελ­λη­νι­σμό του κλάδου;

Η επέν­δυση ξένων θεσμι­κών είναι θεμιτή, πιστο­ποιεί την εμπι­στο­σύνη στο ελλη­νικό ξενο­δο­χείο και δεν υπάρχει λόγος για φοβική ή αμυ­ντική στάση. Αντί­θετα οι ξένες επεν­δύ­σεις έρχο­νται να ολο­κλη­ρώ­σουν ένα φάσμα κατα­λυ­μά­των που χρειά­ζε­ται η χώρα σε όλα τα επίπεδα. Όπως χρειά­ζε­ται η οικο­γε­νειακή ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση που είναι η ταυ­τό­τητα της χώρας, έτσι χρειά­ζο­νται και τα μεγάλα brands που φέρνουν τεχνο­γνω­σία και δίνουν προ­στι­θέ­μενη αξία στο ξενο­δο­χειακό προϊόν της χώρας. Αρκεί αυτό να μην γίνει με όρους «distress». Αλλά πάνω απ’ όλα να μην ξεχνάμε πως ο μεγα­λύ­τε­ρος επεν­δυ­τής είναι ο Έλληνας ξενο­δό­χος.

Επεν­δύ­ουμε σταθερά 1 δισ. ευρώ κάθε χρόνο σε ανα­και­νί­σεις και ανα­βαθ­μί­σεις των ξενο­δο­χείων μας. Δεν υπάρ­χουν πολλοί κλάδοι που να επεν­δύ­ουν τέτοια ποσά, ακόμη και μέσα στην παν­δη­μία όπως συνέβη το 2021, με προφανή οφέλη για το σύνολο της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας της χώρας. Καλο­δε­χού­με­νοι λοιπόν οι ξένοι επεν­δυ­τές χωρίς όμως να ξεχνάμε πως ο μεγα­λύ­τε­ρος επεν­δυ­τής είναι ο Έλληνας ξενο­δό­χος.

Το Ταμείο Ανά­καμ­ψης ανα­μέ­νε­ται να δια­δρα­μα­τί­σει καθο­ρι­στικό ρόλο στην αλλαγή του παρα­γω­γι­κού και οικο­νο­μι­κού μοντέ­λου της χώρας, «ξεκλει­δώ­νο­ντας» επεν­δύ­σεις στον του­ρι­σμό, αλλά σε όλο το φάσμα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Στο πλαίσιο αυτό, εκτι­μάτε ότι πρέπει να αλλάξει και το μοντέλο του του­ρι­σμού στην Ελλάδα;

To ΞΕΕ δια­χρο­νικά, ανα­τρέξτε και όσο πίσω θέλετε για να το επι­βε­βαιώ­σετε, τονίζει την ανάγκη της στροφής στον ποιο­τικό του­ρι­σμό. Θα πρέπει να κατα­λά­βουμε πως αυτή είναι μια στρα­τη­γική ανάγκη που υπήρχε πολύ πριν την παν­δη­μία και ο COVID λει­τούρ­γησε μόνον ως επι­τα­χυ­ντής τάσεων που ήδη γνω­ρί­ζαμε. Οι πολύ­τι­μοι πόροι που δια­θέ­τει σήμερα η Ευρώπη σε τέσ­σε­ρις κατευ­θύν­σεις, της τεχνο­λο­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης, της βιω­σι­μό­τη­τας, της προ­σβα­σι­μό­τη­τας και της εκπαί­δευ­σης πρέπει να απο­δει­χθούν οι κατα­λύ­τες για την αντα­πό­κρισή μας σε αυτές τις τάσεις.

Πρέπει να κατα­νο­ή­σουμε και να απο­ε­νο­χο­ποι­ή­σουμε τις επι­δο­τή­σεις στην Ελλάδα. Οι επι­δο­τή­σεις είναι εργα­λείο ανά­πτυ­ξης, αρκεί βέβαια να αξιο­ποιού­νται σωστά και τα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία να είναι προ­σαρ­μο­σμένα στις ανάγκες του κλάδου. Γι’ αυτό και το ΞΕΕ έκανε τέσ­σε­ρις μελέτες, μία για την κάθε κατεύ­θυνση και τις παρέ­δωσε στην κυβέρ­νηση προ­κει­μέ­νου να υπάρχει μια σαφή εικόνα που βρί­σκε­ται σήμερα ο κλάδος και τα προ­γράμ­ματα να είναι έτσι σχε­δια­σμένα ώστε να αντα­πο­κρι­θούν στις ανάγκες και τις τάσεις της αγοράς.

Ποια είναι η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού στη μετά Covid-19 εποχή;

Η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού είναι να ξεφύγει από τις αέναες συζη­τή­σεις. Συζη­τάμε τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες για μια σειρά από στρα­τη­γικά ζητή­ματα, χωρίς όμως να κατα­λή­γουμε σε απο­τε­λέ­σματα. Από το 2001 που έφυγε το αερο­δρό­μιο από το Ελλη­νικό έπρεπε να περι­μέ­νουμε 20 ολό­κληρα χρόνια μέχρι να ξεκι­νή­σει το έργο της ανά­πλα­σης. Διάβαζα προχθές πως «τα υδρο­πλάνα ζεσταί­νουν τις μηχανές τους». Είμαι σίγου­ρος πως αν ψάξετε θα βρείτε τους ίδιους ή ανά­λο­γους τίτλους σε δημο­σιεύ­ματα του 2003 ή του 2004. Κι ας πετού­σαν κι ας προ­σθα­λασ­σώ­νο­νταν υδρο­πλάνα της Air France στο Καστε­λό­ριζο και στην Κάρπαθο τη δεκα­ε­τία του 1930!

Αυτές είναι οι παθο­γέ­νειές μας και πρέπει να στα­μα­τή­σουμε τις ατέ­λειω­τες συζη­τή­σεις και να δοθούν λύσεις στο πεδίο της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Γι’ αυτό χρεια­ζό­μα­στε μια Εθνική Συμ­φω­νία για την ποιο­τική πορεία του του­ρι­σμού από δω και πέρα, η οποία θα δεσμεύ­σει τους πάντες και δεν θα αλλάζει κατά το δοκούν ανάλογα με τον υπουργό ή την κυβέρ­νηση. Για να απε­λευ­θε­ρώ­σουμε το εν υπνώσει δυνα­μικό του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και η φιλο­ξε­νία να προ­σφέ­ρει στην οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία πολλά περισ­σό­τερα απ’ όσα ήδη κάνει.

Ο Capsule T έχει δώσει την ευκαι­ρία σε δεκάδες startups στον χώρο του του­ρι­σμού να ανα­πτυ­χθούν και να δημιουρ­γή­σουν και­νο­τό­μες λύσεις. Ποιο είναι το επόμενο βήμα;

Κατ’ αρχάς συνε­χί­ζουμε να δημιουρ­γούμε ένα οικο­σύ­στημα και­νο­το­μίας στο χώρο του του­ρι­σμού. Ο Capsule T δημιουρ­γή­θηκε αφενός για να βοη­θή­σει τους Έλληνες ξενο­δό­χους να προ­χω­ρή­σουν στην τεχνο­λο­γική ανα­βάθ­μιση των επι­χει­ρή­σεών τους και αφε­τέ­ρου για να δώσει ευκαι­ρίες σε νέους ταλα­ντού­χους ανθρώ­πους, οι οποίοι μέχρι πρό­τι­νος ανα­ζη­τού­σαν διέξοδο στο εξω­τε­ρικό προ­κει­μέ­νου να εκφρά­σουν τη δημιουρ­γι­κό­τητά τους. Τώρα δίνουμε αυτές τις ευκαι­ρίες για να βάλουν σε εφαρ­μογή τις ιδέες τους και τις και­νο­τό­μες προ­σεγ­γί­σεις τους.

Είμαι πεπει­σμέ­νος πως σήμερα όσο ανάγκη έχει η startup τον ξενο­δόχο για να βγει στην αγορά και να ανα­πτυ­χθεί άλλο τόσο ανάγκη έχει ο ξενο­δό­χος τη startup για να εισχω­ρή­σει σε ένα και­νούρ­γιο τρόπο σκέψης και δράσης. Η τεχνο­λο­γική εξέλιξη είναι ραγδαία και οφεί­λουμε να συγ­χρο­νι­στούμε με τις ταχύ­τη­τές της. Ήδη ξεκι­νάμε τον πέμπτο κύκλο επι­τά­χυν­σης και στη­ριγ­μέ­νοι πάνω στα θεα­μα­τικά απο­τε­λέ­σματα των τεσ­σά­ρων προη­γού­με­νων βάζουμε ως στόχο τη διε­θνο­ποί­ηση του Capsule T. Ήδη έχουμε προ­χω­ρή­σει σε συνερ­γα­σίες με αντί­στοι­χους επι­τα­χυ­ντές του εξω­τε­ρι­κού για την ανταλ­λαγή τεχνο­γνω­σίας, για ταξίδια αλλη­λο­γνω­ρι­μίας και ανά­πτυξη συνερ­γειών.

Πηγή euro2day.gr

Εύα Δ. Οικο­νο­μάκη