Μάθημα ανθρωπιάς από τους ακρίτες της Τήλου

Μο­να­δι­κές σκη­νές αν­θρω­πιάς εκτυ­λί­χθη­καν την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή στην Τήλο, όταν με αυ­το­θυ­σία για άλλη μία φορά οι κά­τοι­κοι κα­τέ­βα­λαν κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για να σώ­σουν τους 43 Σύ­ρους με­τα­νά­στες, τους οποί­ους ασυ­νεί­δη­τοι δια­κι­νη­τές εγκα­τέ­λει­ψαν σε βρα­χώ­δη και δυ­σπρό­σι­τη πε­ριο­χή του νη­σιού.

Οταν οι ψα­ρά­δες της πε­ριο­χής τους εντό­πι­σαν, ει­δο­ποί­η­σαν τους ντό­πιους οι οποί­οι έσπευ­σαν με κάθε πλωτό μέσο που διέ­θε­ταν και υπό αντί­ξο­ες και­ρι­κές συν­θή­κες να συν­δρά­μουν τους λι­με­νι­κούς στη διά­σω­ση των με­τα­να­στών.

Ενας από τους δια­σώ­στες του Λι­με­νι­κού, ο Θε­ό­δω­ρος Κα­ρα­βό­τας, την ώρα που λαμ­βά­νει σήμα για άλ­λους 35 με­τα­νά­στες στο ίδιο ση­μείο με αυτό της Πα­ρα­σκευ­ής μι­λά­ει στο «Εθνος» και πε­ρι­γρά­φει τις δύ­σκο­λες συν­θή­κες υπό τις οποί­ες πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε και η επι­χεί­ρη­ση διά­σω­σης.

«Στο πιο επι­κίν­δυ­νο ίσως ση­μείο του νη­σιού, κάτω από το μο­να­στή­ρι του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να, οι 43 με­τα­νά­στες, ανά­με­σα τους και 10 παι­διά, εκ των οποί­ων το ένα μόλις 5 μηνών, είχαν χάσει κάθε ελ­πί­δα καθώς από το μέρος στο οποίο τους είχαν εγκα­τα­λεί­ψει δεν υπήρ­χε τρό­πος δια­φυ­γής.

Ηταν η έβδο­μη διά­σω­ση με­τα­να­στών μέσα στον Ιού­λιο. Οι κά­τοι­κοι και το Λι­με­νι­κό με­τέ­φε­ραν σε ασφα­λές ση­μείο της Τήλου τους 43 με­τα­νά­στες

Από τη μία πλευ­ρά τα από­κρη­μνα βρά­χια στα οποία δεν μπο­ρού­σαν να αναρ­ρι­χη­θούν και από την άλλη τα κύ­μα­τα που δεν επέ­τρε­παν ακόμα και σε εκεί­νους που είχαν τις δυ­νά­μεις τους να κο­λυ­μπή­σουν και να ανα­ζη­τή­σουν βο­ή­θεια.

Πάλι καλά που αυτοί οι άν­θρω­ποι δεν ήταν σε τόσο εξα­θλιω­μέ­νη κα­τά­στα­ση όπως ήταν οι προη­γού­με­νες. Με το που τους αφή­νουν στα βρά­χια κα­λούν την Αστυ­νο­μία μέσω του 112, κλήση έκτα­κτης ανά­γκης, και στη συ­νέ­χεια έρ­χε­ται το σήμα σε εμάς. Εκεί δεν υπάρ­χει ούτε μο­νο­πά­τι για να φύ­γουν.

Οι με­τα­νά­στες, που ήταν «κρε­μα­σμέ­νοι» στα βρά­χια, βρή­καν ανέλ­πι­στη βο­ή­θεια στην αγκα­λιά των κα­τοί­κων της Τήλου

Αντί­ξο­ες συν­θή­κες

Τα κύ­μα­τα ήταν με­γά­λα και ήταν πολύ δύ­σκο­λο να τους πλη­σιά­σου­με. Κα­τα­βάλ­λα­με κάθε προ­σπά­θεια και εμείς αλλά και οι ψα­ρά­δες και οι απλοί πο­λί­τες. Αυτή ήταν η έβδο­μη διά­σω­ση μέσα στον μήνα και εί­μα­στε ακόμα στα μέσα Ιου­λί­ου».

Εντρο­μοι οι με­τα­νά­στες, οι οποί­οι για ώρες ήταν «κρε­μα­σμέ­νοι» στα βρά­χια, βρή­καν ανέλ­πι­στη βο­ή­θεια στην αγκα­λιά των κα­τοί­κων της Τήλου, τόσο των Ελ­λή­νων όσο και των ξένων που τα τε­λευ­ταία χρό­νια ζουν στο νησί.

Η Αγ­γλί­δα Κάρεν κρα­τά­ει στην αγκα­λιά της το μόλις 5 μηνών βρέ­φος που δια­σώ­θη­κε την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή

«Κα­νέ­νας τους δεν το σκέ­φθη­κε δεύ­τε­ρη φορά», λένε οι πε­ρισ­σό­τε­ροι. Μόλις δό­θη­κε το σήμα ότι άν­θρω­ποι είναι εκτε­θει­μέ­νοι σε κίν­δυ­νο, άλλοι με βάρ­κες και άλλοι με φου­σκω­τά βρέ­θη­καν στο ση­μείο όπου μπό­ρε­σαν να τους απε­γκλω­βί­σουν και να τους με­τα­φέ­ρουν σε ασφα­λές μέρος. Δύο 24ωρα μετά την ημέρα που εντο­πί­στη­καν οι Σύροι με­τα­νά­στες βρί­σκο­νται σε ασφα­λή χέρια, καθώς πλέον τους έχουν ανα­λά­βει υπό την προ­στα­σία τους οι ίδιοι οι κά­τοι­κοι.

Η Κάρεν από την Αγ­γλία, που ζει μό­νι­μα στο νησί, έχει στην αγκα­λιά της το μόλις 5 μηνών μωρό το οποίο έχει λα­τρέ­ψει και το φι­λο­ξε­νεί στο σπίτι της.

Οπως λέει η ίδια, είναι δια­τε­θει­μέ­νη να το κρα­τή­σει για όσο διά­στη­μα πα­ρα­μεί­νουν οι με­τα­νά­στες στο νησί, γιατί αυτό το μωρό τα­λαι­πω­ρή­θη­κε πολύ. Για να το σώ­σουν ανα­γκά­στη­καν να το πε­τά­ξουν από τα βρά­χια για να το πιά­σουν οι λι­με­νι­κοί, καθώς δεν υπήρ­χε άλλος τρό­πος.

Ανεί­πω­τη η χαρά της μη­τέ­ρας όταν ξα­να­σφίγ­γει στην αγκα­λιά της τον ανή­λι­κο γιο της μετά την πε­ρι­πέ­τειά τους

Η αν­θρω­πιά του κό­σμου είναι συ­γκι­νη­τι­κή. Βλέ­πει κα­νείς για­γιά­δες στην Τήλο, οι οποί­ες ζουν με μία σύ­ντα­ξη του ΟΓΑ, να αγο­ρά­ζουν μπι­σκό­τα και λι­χου­διές για τα παι­διά που πε­ρι­συ­νε­λέ­γη­σαν και να έχουν κα­θη­με­ρι­νό και αμεί­ω­το εν­δια­φέ­ρον για το πώς είναι στην υγεία τους και πώς περ­νούν μετά την πρό­σφα­τη τα­λαι­πω­ρία τους.

Σε όλη αυτήν την υπερ­προ­σπά­θεια των αν­θρώ­πων που ζουν στην Τήλο έρ­χε­ται να προ­στε­θεί και η συμ­βο­λή των ξένων του­ρι­στών που δέ­νουν τα σκάφη τους αυτές τις ημέ­ρες στο λι­μά­νι του νη­σιού και βλέ­πο­ντας τους με­τα­νά­στες θέ­λουν να τους βοη­θή­σουν με κάθε τρόπο, είτε συ­ναι­σθη­μα­τι­κό είτε υλικό.

Δά­κρυα ανα­κού­φι­σης και μια ζεστή αγκα­λιά από τους με­τα­νά­στες στους φύ­λα­κες- άγ­γε­λους της Τήλου

Ναυά­γιο στη Σάμο

Εξι θύ­μα­τα, 17 αγνο­ού­νται

Αρ­νη­τι­κός είναι ο απο­λο­γι­σμός για τον εντο­πι­σμό δια­σω­θέ­ντων μετά τη βύ­θι­ση πλοια­ρί­ου την Πα­ρα­σκευή 10 ναυ­τι­κά μίλια από το Καρ­λό­βα­σι της Σάμου, το οποίο με­τέ­φε­ρε έως και 38 με­τα­νά­στες. Μέχρι στιγ­μής έξι είναι τα επι­βε­βαιω­μέ­να θύ­μα­τα μετά τον εντο­πι­σμό ακόμα δύο σο­ρών­στην Τουρ­κία. Πε­ρί­που 17 άτομα εξα­κο­λου­θούν να αγνο­ού­νται.

Δε­κα­τρείς με­τα­νά­στες δια­σώ­θη­καν από το Λι­με­νι­κό, από τους οποί­ους οι έξι με­τα­φέρ­θη­καν στη Χίο και οι υπό­λοι­ποι στο Λι­με­ναρ­χείο Σάμου. Δύο με­τα­νά­στες δια­σώ­θη­καν από τουρ­κι­κή ακταιω­ρό. Μία από τις δύο σο­ρούς που βρέ­θη­καν το Σάβ­βα­το ανή­κει σε ένα μικρό αγόρι, ενώ η άλλη, σύμ­φω­να με τους δια­σω­θέ­ντες, σε έναν εκ των χει­ρι­στών του σκά­φους που τους με­τέ­φε­ρε.

Μαρία Καμμά – Αλι­φέ­ρη

Οι έρευ­νες για την ανεύ­ρε­ση των αγνο­ου­μέ­νων συ­νε­χί­ζο­νται από σκά­φος του Λι­με­νι­κού και πα­ρα­πλέ­ο­ντα σκάφη.

Στέλ­λα Κε­μα­νε­τζή

ΤΟ ΠΡΟ­ΣΩ­ΠΟ

Μαρία Καμμά – Αλι­φέ­ρη, Δή­μαρ­χος Τήλου

Μας έχουν ανά­γκη και τους φρο­ντί­ζου­με

Από την πε­ρα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα έχου­με δια­σώ­σει πάνω από 120 με­τα­νά­στες και κατά πως φαί­νε­ται ο αριθ­μός θα με­γα­λώ­σει καθώς οι δου­λέ­μπο­ροι είναι αδί­στα­κτοι και δεν υπο­λο­γί­ζουν τις αν­θρώ­πι­νες ζωές, λέει στο «Εθνος» η δή­μαρ­χος της Τήλου Μαρία Καμμά – Αλι­φέ­ρη, η οποία συ­νε­χί­ζει επά­ξια το έργο του αεί­μνη­στου Τάσου Αλι­φέ­ρη που είχε ανοί­ξει τον δρόμο για την υπο­στή­ρι­ξη των δι­καιω­μά­των του αν­θρώ­που στο ακρι­τι­κό αυτό νησί.

«Η κοι­νω­νία του νη­σιού, παρ’ όλο που βρι­σκό­μα­στε εν μέσω του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, έχει ως πρώτο μέ­λη­μά της τη διά­σω­ση και ομαλή προ­σαρ­μο­γή των με­τα­να­στών. Μας έχουν ανά­γκη και αν κά­ποιοι δεν τους υπο­λο­γί­ζουν εμείς τους φρο­ντί­ζου­με. Δυ­στυ­χώς είναι τόσο αδί­στα­κτοι οι δια­κι­νη­τές, που για να γίνει δυ­σκο­λό­τε­ρη η διά­σω­σή της και να προ­λά­βουν οι ίδιοι να απο­μα­κρυν­θούν με ασφά­λεια, τους εγκα­τα­λεί­πουν σε βρά­χια και όχι σε κά­ποια πα­ρα­λία, με απο­τέ­λε­σμα πάντα να δια­τρέ­χου­με τον κίν­δυ­νο να χά­σου­με κά­ποιον.

Την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή όλα ήταν ενα­ντί­ον μας, το ση­μείο όπου τους άφη­σαν, ο και­ρός ακόμα και τα νερά που είναι τα πιο βαθιά της πε­ριο­χής. Αλλά τέλος καλό όλα καλά. Πρώτα με­τα­φέ­ρα­με τα παι­διά, τους ηλι­κιω­μέ­νους και τις γυ­ναί­κες που ήταν και οι πιο κα­τα­πο­νη­μέ­νοι και στη συ­νέ­χεια τους άν­δρες.

Με το που τους φέ­ρα­με στο λι­μά­νι τους ανέ­λα­βε ο ένας και μο­να­δι­κός για­τρός του νη­σιού με δική του πρω­το­βου­λία παρά το βε­βα­ρη­μέ­νο πρό­γραμ­μά του, στη συ­νέ­χεια τους κα­τέ­γρα­ψε η αστυ­νο­μία και σή­με­ρα τους φι­λο­ξε­νού­με στο δη­μο­τι­κό σχο­λείο, ενώ μέχρι πρό­τι­νος διέ­με­ναν σε ένα μο­να­στή­ρι.

Το ση­μα­ντι­κό για εμάς είναι η σωστή έντα­ξη αυτών των αν­θρώ­πων στην κοι­νω­νία μας. Γι’ αυτό και κατά την επί­σκε­ψη το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο στην Τήλο του υπουρ­γού Ναυ­τι­λί­ας εκ­φρά­σα­με στον κ. Βαρ­βι­τσιώ­τη την πλήρη συμ­φω­νία μας για την εξεύ­ρε­ση χώρου προ­σω­ρι­νής υπο­δο­χής των με­τα­να­στών, ώστε και να μη στοι­βά­ζο­νται στο λι­μά­νι αλλά και ταυ­τό­χρο­να να δια­σφα­λί­ζο­νται οι συν­θή­κες μιας αξιο­πρε­πούς πα­ρα­μο­νής».

Πηγή  Εθνος