Ο Δήμος Ρόδου θα ασκήσει παρέμβαση ενώπιον του Σ.τ.Ε.

Την άσκηση παρέμ­βα­σης ενώπιον του Ε’ Τμή­μα­τος του ΣτΕ υπέρ της κατα­σκευής του νέου εργο­στα­σίου ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας της ΔΕΗ, επί των δικών των αιτή­σεων ανα­στο­λής (αρ.καταθ. 119/2011) και ακύ­ρω­σης (αρ.καταθ. 1083/2011 και 7062/2011), που προ­κλή­θη­καν μετά από προ­σφυγή του Συλ­λό­γου «Πρω­το­βου­λία Πολιτών για την Προ­στα­σία του Περι­βάλ­λο­ντος και την Ανά­πτυξη της Νότιας Ρόδου», ειση­γή­θηκε χθες στην Οικο­νο­μική Επι­τροπή, ο προϊ­στά­με­νος της νομικής υπη­ρε­σίας του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Παπα­γε­ωρ­γίου.

Στο Ε’ Τμήμα του Συμ­βου­λίου έχουν ασκηθεί και κοι­νο­ποι­η­θεί στο Δήμο Ρόδου στις 6-6-2014, 3 αιτή­σεις κατά του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και ειδι­κό­τερα κατά της από­φα­σης 183950/5-11-2013 Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος για την έγκριση περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων κατα­σκευής και λει­τουρ­γίας του Νέου ΘΗΣ Νότιας Ρόδου της ΔΕΗ Α.Ε και κατά της από­φα­σης Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/19/2226/19-3-2014 του Υφυ­πουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος για την άδεια εγκα­τά­στα­σης της ΔΕΗ Α.Ε. για τον ΘΗΣ Νότιας Ρόδου ισχύος 115,439 Μ.Ν.

Ειδι­κό­τερα στην αρ. καταθ. 58/7-1-2014 αίτηση ακύ­ρω­σης κατά της έγκρι­σης περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων, οι λόγοι ανα­φέ­ρο­νται στην ανάγκη προ­στα­σίας του Πρα­σο­νη­σιού ως μόνιμου κατα­φυ­γίου άγριας ζωής και ζώνης ειδικής προ­στα­σίας του νότιου άκρου της Νότιας Ρόδου «ως ενδιαί­τημα της αγρίας πανίδας και κυρίως της μετα­να­στευ­τι­κής ορνι­θο­πα­νί­δας» και περαι­τέρω ότι «η Νότια Ρόδος είναι το υπο­χρε­ω­τικό φυσικό απόθεμα, που αντι­σταθ­μί­ζει την υπέρ­με­τρο του­ρι­στική και οικι­στική ανά­πτυξη της βόρειας Ρόδου», με επί­κληση μελέτης που κατα­λή­γει ότι «Η Ρόδος είναι του­ρι­στι­κώς κεκο­ρε­σμένη. Και ναι μεν η υπερ­δό­μηση ξενο­δο­χείων εντο­πί­ζε­ται στο βόρειο μέρος, αλλά η νήσος πρέπει να ληφθεί ως ενιαίο σύνολο». Πεποί­θηση του σωμα­τείου, όπως σημειώ­νε­ται είναι ότι «ο νέος ΘΗΣ απο­τε­λεί το όχημα για την άγρια ανά­πτυξη της νότιας Ρόδου, η οποία θα προ­κα­λέ­σει μεσο-μακροπρόθεσμα υπέρ­βαση της φέρου­σας ικα­νό­τη­τας του νησιού».

Ακόμη στην αρ. καταθ. 58/7-1-2014 αίτηση ακύ­ρω­σης κατά της έγκρι­σης περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων, περιέ­χο­νται λόγοι ακύ­ρω­σης με επί­κληση παρα­βί­α­σης της Οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι δεν εξε­τά­σθη­καν και δεν αξιο­λο­γή­θη­καν οι έμμεσες επι­πτώ­σεις από τη λει­τουρ­γία του έργου και οι σωρευ­τι­κές/συνερ­γεια­κές επι­πτώ­σεις με του υφι­στά­με­νου πεδίου βολής, ούτε εναλ­λα­κτι­κές επι­λο­γές με περι­βαλ­λο­ντικά κρι­τή­ρια εκτι­μώ­ντας ότι ο «νέος ΘΗΣ και ο διπλα­σια­σμός της ενερ­γεια­κής ισχύος του νησιού θα πυρο­δο­τή­σουν έκρηξη οικι­στι­κής και του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και πάντως είναι βέβαιον, ότι θα αυξηθεί η ανθρω­πο­γε­νής δρα­στη­ριό­τητα στο εν πολλοίς άθικτο τοπίο της νότιας Ρόδου» και ότι «ενώ κατα­γρά­φε­ται έντονη ενό­χληση για την ορνι­θο­πα­νίδα που συνιστά το υφι­στά­μενο στην περιοχή πεδίο βολής, δεν εξε­τά­σθη­καν, ούτε αξιο­λο­γή­θη­καν οι σωρευ­τι­κές των δύο δρα­στη­ριο­τή­των (ΘΗΣ και Πεδίου Βολής) επι­πτώ­σεις.

Ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται ότι «ουδόλως εξε­τά­σθηκε η επιλογή της ανα­βάθ­μι­σης του υφι­στά­με­νου Σταθμού Σορωνής, ενώ και η λύση της επέ­κτα­σης του, απορ­ρί­φθηκε δίχως πει­στικά επι­χει­ρή­ματα», εκτι­μώ­ντας ότι η επιταγή της αντι­κα­τά­στα­σης ή ανα­βάθ­μι­σης της επέ­κτα­σης Σταθμού Σορωνής (σε συν­δυα­σμό ενδε­χο­μέ­νως και με μια μικρή επέ­κταση του) « θα ήταν η βέλ­τι­στη από περι­βαλ­λο­ντική άποψη, καθώς θα ήταν περιττή η ίδρυση νέου Σταθμού δίπλα στο Πρα­σο­νήσι και τη ΖΕΠ». Καθώς επίσης ότι εάν «ο νέος ΘΗΣ δεν προ­κα­λεί σοβαρές επι­πτώ­σεις στο περι­βάλ­λον, όπως δια­βε­βαιώ­νει η ΜΠΕ, τότε η εγκα­τά­σταση των ίδιων τεχνο­λο­γιών στη Σορωνή και η επέ­κταση του Σταθμού κατά δια­κό­σια ή τρια­κό­σια μέτρα προς τους οικι­σμούς Θεο­λό­γου και Σορωνής εις ουδέν θα έβλαπτε».

Επίσης στην ίδια αίτηση γίνεται επί­κληση παρα­βί­α­σης της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ της ΕΟΚ διότι δεν βεβαιώ­θηκε «προ­ση­κό­ντως ότι από τη λει­τουρ­γία του ΘΗΣ δεν θα υπάρξει κίν­δυ­νος για την ακε­ραιό­τητα της ΖΕΠ με την ονο­μα­σία «Νότια Άκρο Ρόδου, Πρα­σο­νήσι, Υγρό­το­πος Λιβάδι Κατ­τα­βιάς», με τον ισχυ­ρι­σμό ότι εξ αιτίας του ΘΗΣ θα προ­κλη­θεί αύξηση ανθρω­πο­γε­νούς δρα­στη­ριό­τη­τας στη Νότια Ρόδο, όπου «ήδη έχει προ­γραμ­μα­τι­σθεί η ίδρυση του­ρι­στι­κής κωμο­πό­λεως 5.000 κατοί­κων στην περιοχή Πρα­σο­νη­σίου», επι­ση­μαί­νο­ντας και τον κίνδυνο ατυ­χη­μά­των «κατά τον ανε­φο­δια­σμό του Σταθμού».

Για την προ­στα­σία της ορνι­θο­πα­νί­δας προ­βάλ­λε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι οι κατα­γρα­φές στοι­χείων σε διά­στημα 3 μηνών ήταν ανε­παρ­κείς.

Προ­βάλ­λε­ται επίσης ότι εφόσον η λει­τουρ­γία του ΘΗΣ επι­βάλ­λε­ται για επι­τα­κτι­κούς λόγους σημα­ντι­κού δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, έπρεπε να ανα­ζη­τη­θούν και εφαρ­μο­σθούν τα ανα­γκαία αντι­σταθ­μι­στικά μέτρα «υπό την προ­ϋ­πό­θεση έλλει­ψης εναλ­λα­κτι­κών λύσεων», που κατά το Σωμα­τείο είναι «η ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση του Σταθμού Σορωνής».

Τέλος, στην πρώτη αίτηση ακύ­ρω­σης, γίνεται επί­κληση της παρα­βί­α­σης της Οδηγίας 2001/80/ΕΚ και της ΚΥΑ 29457/1511/2005, επειδή οι κινη­τή­ρες ντίζελ του ΘΗΣ, θα χρη­σι­μο­ποιούν καύσιμα μαζούτ, που κατά το Σωμα­τείο εκπέ­μπουν ρύπους περισ­σό­τε­ρους από το επι­τρε­πό­μενο.

Στη δεύτερη αίτηση ακύ­ρω­σης αρ. καταθ. 1999/20-5-2014 κατά της άδειας εγκα­τά­στα­σης, γίνεται αρχικά επί­κληση της 4413/2012 από­φα­σης του ΣτΕ, με την οποία ακυ­ρώ­θηκε προ­γε­νέ­στερη έγκριση περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων επί αιτή­σεως ακύ­ρω­σης του ίδιου Σωμα­τείου.

Στη συνέ­χεια γίνεται επί­κληση της Οδηγίας 2011/92/ΕΕ επα­να­λαμ­βά­νο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς για μη εξέταση και αξιο­λό­γηση έμμεσων επι­πτώ­σεων από την λει­τουρ­γία του έργου και τις σωρευ­τι­κές/ συνερ­γεια­κές του επι­πτώ­σεις με του υφι­στά­με­νου πεδίου βολής, ούτε εναλ­λα­κτι­κών επι­λο­γών με περι­βαλ­λο­ντικά κρι­τή­ρια ,με όμοιες ανα­φο­ρές και πάλι στην ορνι­θο­πα­νίδα, το πεδίο βολής και στην ανα­βάθ­μιση και επέ­κταση του Σταθμού Σορωνής, επι­κα­λού­μενη εδώ την «από Απρι­λίου 2014 Τεχνική Μελέτη του ηλε­κτρο­λό­γου – μηχα­νι­κού Ph.B. Iωάννη Βογια­τζή» για το απο­λύ­τως εφικτό από κάθε άποψη ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης του σταθμού Σορωνής, ως βέλ­τι­στη λύση και ενερ­γειακά και περι­βαλ­λο­ντικά, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται.

Επίσης γίνεται επί­κληση παρα­βί­α­σης της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, κατ’ αντι­γραφή των ίδιων ισχυ­ρι­σμών της πρώτης αίτησης ακύ­ρω­σης και με την προ­σθήκη ότι σύμφωνα με δημο­σί­ευμα της Ελλη­νι­κής Ορνι­θο­λο­γι­κής Εται­ρείας, οι ορνι­θο­λο­γι­κές μελέτες προ­ϋ­πο­θέ­τουν έρευνα 12 μηνών.

Τέλος, το Σωμα­τείο επι­κα­λεί­ται παρα­βί­αση του άρθρου 24 του Συντάγ­μα­τος, επειδή κατά την εκτί­μηση του συντρέ­χει παρά­λειψη εξέ­τα­σης και εφαρ­μο­γής της απο­λύ­τως εφικτής και περι­βαλ­λο­ντι­κώς βέλ­τι­στης λύσης της ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης του υφι­στά­με­νου Σταθμού Σορωνής, πράγμα που κατά την άποψη του συνιστά παρα­βί­αση του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος, το οποίο κατο­χυ­ρώ­νει και επι­βάλ­λει στο Κράτος την προ­λη­πτική δράση στην προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος.

Η άποψη της νομικής υπη­ρε­σίας του Δήμου Ρόδου είναι ότι οι πραγ­μα­τι­κοί ισχυ­ρι­σμοί και οι αιτιά­σεις που προ­βάλ­λο­νται στις παρα­πάνω αιτιά­σεις, είναι νόμω και ουσία αβά­σι­μοι, αόρι­στοι στη τεκ­μη­ρί­ωση τους και γενι­κό­λο­γοι και παρα­βιά­ζουν κατά­φωρα το δημόσιο συμ­φέ­ρον και τις αρχές της νομι­μό­τη­τας και της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, καθώς επίσης συγκρού­ο­νται με τις αρχές της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης και αει­φο­ρίας.

Στην ίδια εισή­γηση τονί­ζε­ται ότι ανε­δα­φι­κές και ατεκ­μη­ρί­ω­τες οι απόψεις περί προ­στα­σίας του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος μέσω της ως εναλ­λα­κτι­κής λύσης ενερ­γεια­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής ανα­βάθ­μι­σης και επέ­κτα­σης του υφι­στά­με­νου Σταθμού ΑΗΣ Σορωνής.

Μεταξύ άλλων επι­ση­μαί­νε­ται ότι το δια­φο­ρικό κόστος λει­τουρ­γίας των πεπα­λαιω­μέ­νων μονάδων που λει­τουρ­γούν στον ΑΗΣ Σορωνής σε σχέση με τις νέες, υψηλού βαθμού από­δο­σης μονάδες του ΘΗΣ Ν.Ρόδου, καθώς και η καύση του πολύ ακρι­βό­τε­ρου πετρε­λαίου diesel στους αερο­στρο­βί­λους του ΑΗΣ Σορωνής σε σχέση με την καύση μαζούτ του ΑΗΣ Ρόδου εκτι­μά­ται επι­βά­ρυνση 77.500 ευρώ ανά ημέρα για την εθνική μας οικο­νο­μία, αφού η όποια λει­τουρ­γία του παλαιού αυτού Σταθμού επι­βα­ρύ­νει όλους τους έλληνες κατα­να­λω­τές ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, μέσω των χρε­ώ­σεων Υπη­ρε­σιών Κοινής Ωφε­λείας.

Η νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου γνω­μο­δο­τεί ότι ο Δήμος Ρόδου έχει έννομο συμ­φέ­ρον για την άσκηση παρεμ­βά­σεων, υπέρ της δια­τή­ρη­σης της ισχύος των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων.

Τονί­ζε­ται ότι είναι σε προ­τε­ραιό­τητα το θέμα της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας στα νησιά και αφορά όχι μόνο ουσιώδη προ­ϋ­πό­θεση για την ανά­πτυξη και τη βελ­τί­ωση των συμ­φε­ρό­ντων και της ποιό­τη­τας ζωής της τοπικής κοι­νω­νίας, αλλά ουσιώδη προ­ϋ­πό­θεση για την ίδια πλέον τη συντή­ρηση της ζωής της τοπικής κοι­νω­νίας, καθώς ιδιαί­τερα τους θερι­νούς μήνες έχει κορυ­φω­θεί σε επι­κίν­δυνα οριακό σημείο με δια­κο­πές ηλε­κτρο­δό­τη­σης τμη­μά­των του νησιού, η αδυ­να­μία κάλυψης των ενερ­γεια­κών αναγκών της νήσου Ρόδου.

Επι­ση­μαί­νε­ται ακόμη η ανα­γκαιό­τητα άμεσης έναρξης και ταχείας κατα­σκευής, απο­πε­ρά­τω­σης και λει­τουρ­γίας του ΘΗΣ από λόγους υπέρ­τε­ρου δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, που συνί­στα­ται στην ανα­γκαιό­τητα απρό­σκο­πτου εφο­δια­σμού με ηλε­κτρική ενέρ­γεια των κατα­να­λω­τών και των κάθε είδους αναγκών των κατοί­κων και δημοτών του νησιού – Δήμου Ρόδου (άνω των 117.000 κατοί­κων) και των χιλιά­δων επισκεπτών-τουριστών (άνω των 1,8 εκατομ. ετησίως), εξαρ­τη­μέ­νης της οικο­νο­μίας, της ανά­πτυ­ξης και της συνοχής του κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κού ιστού της Ρόδου κατά βάση από τον του­ρι­σμό.