Η ομιλία του κ. Φώτη Κωστόπουλου, υποψήφιου προέδρου στο Δικηγορικό Σύλλογο

Τις θέσεις και τις προ­τά­σεις του ως υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου παρου­σί­ασε χθες βράδυ ο κ. Φώτης Κωστό­που­λος.

Ανα­λυ­τικά, η ομιλία του:

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι

Πήρα την απόφαση να διεκ­δι­κήσω με την ψήφο σας, την προ­ε­δρία του Δικη­γο­ρι­κού μας Συλ­λό­γου, σε μια δύσκολη εποχή για την κοι­νω­νία γενι­κό­τερα αλλά και για τον Δικη­γο­ρικό κλάδο.

Η απόφαση μου αυτή ενι­σχύ­θηκε από την ανάγκη και την παρό­τρυνση πολλών συνα­δέλ­φων, οι οποίοι θεω­ρούμε ότι χρειά­ζε­ται ανα­νέ­ωση στην Διοί­κηση του Συλ­λό­γου μας.

Διανύω το 33ο έτος συνε­χούς, μαχό­με­νης Δικη­γο­ρι­κής παρου­σίας και σε συν­δυα­σμό με τις εμπει­ρίες που απο­κό­μισα από την ενα­σχό­ληση μου με τα κοινά του τόπου μας, πιστεύω ότι έχω την δυνα­τό­τητα να προ­σφέρω τις υπη­ρε­σίες μου στον Σύλλογο μας, με στόχο την βελ­τί­ωση των συν­θη­κών εργα­σίας των Δικη­γό­ρων και την ανα­βάθ­μιση και ενί­σχυση της παρου­σίας μας στα πλαίσια που προ­δια­γρά­φο­νται και στον κώδικα Δικη­γό­ρων αλλά και με βάση την ιστο­ρική παρου­σία και παρά­δοση του λει­τουρ­γή­μα­τος που ασκούμε.

Είναι σημα­ντικό, εμείς οι ίδιοι να πιστέ­ψουμε, να απο­δε­χθούμε αλλά και να ανα­δεί­ξουμε με την καθη­με­ρινή μας παρου­σία και στάση, ότι “είναι ευθύνη το να είσαι Δικη­γό­ρος” και ότι η Δικη­γο­ρική ιδιό­τητα εκτός από την επαγ­γελ­μα­τική της διά­σταση έχει και μια ευρύ­τερη κοι­νω­νική απήχηση.

Στο σημείο αυτό σημα­ντικό ρόλο καλεί­ται να δια­δρα­μα­τί­σει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος, ο παρεμ­βα­τι­κός ρόλος του οποίου πρέπει να ενι­σχυ­θεί και να ανα­βαθ­μι­στεί, έτσι ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί το κύρος του Δικη­γό­ρου στην συνεί­δηση των πολιτών

*Γι’ αυτό σημα­ντι­κό­τερη ανάγκη θεωρώ την ενί­σχυση της θέσης και του κύρους των Δικη­γό­ρων τόσο στον φυσικό μας Δικα­στη­ριακό χώρο, όσο και στις διά­φο­ρες υπη­ρε­σίες με τις οποίες συναλ­λασ­σό­μεθα.

Απο­τε­λεί κοι­νο­τυ­πία η δια­πί­στωση ότι η επαφή του δικη­γό­ρου με το σύστημα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης και τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες είναι, πολλές φορές, μια καθη­με­ρινή “Οδύσ­σεια” που συν­θλί­βει την επι­στη­μο­νική μας ιδιό­τητα σε γρα­φειο­κρα­τι­κές συμπλη­γά­δες.

Στο άρθρο 2 του Κώδικα Δικη­γό­ρων, ανα­φέ­ρε­ται ότι ο Δικη­γό­ρος είναι συλ­λει­τουρ­γός της Δικαιο­σύ­νης και ότι η θέση του είναι θεμε­λιώ­δης, ισότιμη, ανε­ξάρ­τητη και ανα­γκαία για την απονομή της.

Αν όμως δούμε την καθη­με­ρι­νό­τητα μας, αυτή η νομο­θε­τική περι­γραφή απέχει πολύ από την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Γι’αυτό και είναι ανάγκη να εργα­σθούμε σκληρά προς την κατεύ­θυνση αυτή, για να υλο­ποι­η­θεί και στην πράξη, έτσι ώστε η αντι­με­τώ­πιση των Δικη­γό­ρων στην απονομή της δικαιο­σύ­νης να συνάδει με τη νομο­θε­τική αυτή επιταγή.

Είναι εύκολα κατα­νοητό ότι η ενί­σχυση του κύρους του Δικη­γό­ρου πρέπει να γίνει συλ­λο­γικά μέσα από παρεμ­βα­τική λει­τουρ­γία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, που ως συνέ­πεια θα έχει την ενί­σχυση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς τους Δικη­γό­ρους και την εμπέ­δωση στην συνεί­δηση των πολιτών της ανα­γκαιό­τη­τας της παρου­σίας μας.

Πρώ­τι­στο και διαρκές μέλημα μας στο πλαίσιο αυτό πρέπει να είναι οι συν­θή­κες απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης και η προ­κλη­τική καθυ­στέ­ρηση στην απονομή της, που αγγίζει τα όρια της αρνη­σι­δι­κίας, η αντι­με­τώ­πιση της καθυ­στέ­ρη­σης στον προσ­διο­ρι­σμό των υπο­θέ­σεων και στην έκδοση απο­φά­σεων, γεγο­νότα που κλο­νί­ζουν την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στην Δικαιο­σύνη και δημιουρ­γούν προ­βλή­ματα στους Δικη­γό­ρους, οι οποίοι πολλές φορές καλού­μεθα να “απο­λο­γη­θούμε” για τα ζητή­ματα αυτά, χωρίς να ευθυ­νό­μεθα.

Πρότασή μου είναι η καθιέ­ρωση σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα, θεσμο­θε­τη­μέ­νων συνα­ντή­σεων του Δ.Σ με τους Δικα­στές και Εισαγ­γε­λείς, τους εκπρο­σώ­πους των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων και του Δ/ντη του Κτη­μα­το­λο­γίου, θα βοη­θή­σει στην επίλυση πολλών προ­βλη­μά­των ενώ θα συμ­βά­λει και στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Δικα­στών – Εισαγ­γε­λέων και Δικη­γό­ρων.

Η αντι­με­τώ­πιση επίσης των δικη­γό­ρων από τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες δεν συνάδει με τον ρόλο και την απο­στολή του δικη­γο­ρι­κού λεπτουρ­γή­μα­τος.

Παρά την πρό­βλεψη του νόμου (άρθρο 34 Κωδ. Δικ.) και την ύπαρξη σχε­τι­κών εγκυ­κλίων με τις οποίες προ­βλέ­πε­ται η ελεύ­θερη πρό­σβαση των Δικη­γό­ρων στις Δημό­σιες Υπη­ρε­σίες χωρίς κανένα χρονικό ή άλλο περιο­ρι­σμό, αυτό δεν ισχύει στην πράξη. Γι’αυτό πρέπει ο Σύλ­λο­γος να επι­βά­λει, να γίνει πράξη αυτή η νομο­θε­τική πρό­βλεψη.

κ.κ. Συνά­δελ­φοι

*Αλλη­λέν­δετη είναι και η ανάγκη της κοι­νω­νι­κής παρου­σίας του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου σε μια εποχή δύσκολη για τους πολίτες και την κοι­νω­νία γενι­κό­τερα.

Η παρέμ­βαση και συνερ­γα­σία μας με άλλους κοι­νω­νι­κούς φορείς και εταί­ρους (Συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις, Επι­με­λη­τή­ρια, κ.τ.λ) αλλά και με την Διοί­κηση σε κάθε της μορφή, θα επι­βε­βαιώ­σει και στην πράξη την ιδιό­τητα του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου ως του πρώτου Επι­στη­μο­νι­κού Συλ­λό­γου.

Η εντο­νό­τερη αυτή κοι­νω­νική παρου­σία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου είναι προ­φα­νές ότι θα έχει αντί­κτυπο και σε κάθε Δικη­γόρο ατομικά, και θα ανα­βαθ­μί­σει την θέση μας στην κοι­νω­νία γενι­κό­τερα.

*Ένα άλλο θέμα για το οποίο πρέπει να εργα­σθούμε είναι αυτό το Δικα­στι­κού Μεγάρου.

Μετά την απο­τυ­χία του εγχει­ρή­μα­τος μετα­στέ­γα­σης στο Παλαιό Νοσο­κο­μείο, πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε τα πράγ­ματα σχεδόν από μηδε­νική βάση.

Ήμουν από τους θασιώ­τες της ανέ­γερ­σης νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου, το οποίο θα στέγαζε όλα τα Δικα­στή­ρια και το Κτη­μα­το­λό­γιο στο οικό­πεδο του “Νηρέα”.

Ως πρό­ε­δρος του Νομαρ­χια­κού Συμ­βου­λίου είχα ειση­γη­θεί το θέμα, το οποίο έγινε απο­δε­κτό ομόφωνα από το Ν.Σ, όμως διά­φο­ροι παρά­γο­ντες δεν επέ­τρε­ψαν την υλο­ποί­ηση αυτής της ιδέας και πρό­τα­σης, προ­βάλ­λο­ντας άλλες λύσεις που τελικά δεν ευο­δώ­θη­καν.

Το σχέδιο της διά­σπα­σης των πρω­το­βάθ­μιων Δικα­στη­ρίων σε δια­φο­ρε­τικά κτίρια δεν είναι σωστή, αφού θα δυσχε­ραί­νει πάρα πολύ την καθη­με­ρινή εργασία των Δικη­γό­ρων.

Πιστεύω ότι υπό τις παρού­σες οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες η ανέ­γερση νέου Δικα­στι­κού μεγάρου ίσως δεν είναι εφικτή, χωρίς βέβαια να στα­μα­τή­σουμε να το επι­διώ­κουμε.

Ως πλέον εφικτή, ενδιά­μεση, λύση θεωρώ και προ­τείνω να επι­διώ­ξουμε την επέ­κταση σε παρα­κεί­μενο κτίριο και συγκε­κρι­μένα σ’ αυτό της Λέσχης Αξιω­μα­τι­κών η οποία δεν έχει λόγο να βρί­σκε­ται στο συγκε­κρι­μένο σημείο, μετά και την μετα­φορά της στρα­τιω­τι­κής διοί­κη­σης εκτός πόλης.

Προ­τείνω δε την εγκα­τά­σταση σ’αυτό του Εφε­τείου έτσι ώστε κενού­με­νου του Α΄ ορόφου του Δικα­στι­κού Μεγάρου θα δημιουρ­γη­θούν άπλετοι χώροι για την απο­συμ­φό­ρηση του ισο­γείου, π.χ στον Α΄ όροφο μπορούν να μετα­φερ­θούν οι υπη­ρε­σίες του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου και της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών.

Θέλω να σας ενη­με­ρώσω ότι έχει υπάρξει συγκε­κρι­μένη επε­ξερ­γα­σία από πλευράς μου της πρό­τα­σης αυτής και δεν είναι ένα θεω­ρη­τικό κατα­σκεύ­α­σμα.

Κατ’αρχήν η ιδιο­κτη­σία του κτιρίου της Λέσχης αξιω­μα­τι­κών ανήκει στον Δήμο της Ρόδου και έχει λήξει η σύμβαση, παρα­χώ­ρη­σης στο στρατό.

Σε επαφή που είχα με τον Δήμαρχο Ρόδου μου είπε ότι βλέπει θετικά και ως λογική την πρόταση και λύση αυτή διότι αφορά χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας που συνω­στί­ζο­νται στα Δικα­στή­ρια καθη­με­ρινά, ότι ουδέ­ποτε του προ­τά­θηκε και δεσμεύ­θηκε να μην υπο­γρά­ψει μέχρι την συγκρό­τηση σε σώμα του νέου Δ.Σ ανα­νέ­ωση της παρα­χώ­ρη­σης, έτσι ώστε η νέα Διοί­κηση σε συνερ­γα­σία με τον Δήμο να επε­ξερ­γα­σθούμε την πρόταση αυτή.

Κατα­λα­βαί­νετε ότι η εξέλιξη αυτή δημιουρ­γεί νέα δεδο­μένα και δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Προς την κατεύ­θυνση αυτή θα ζητή­σουμε δέσμευση και από τους υπο­ψή­φιους Δημάρ­χους.

Είναι εύκολα κατα­νοητό ότι σε μια τέτοια περί­πτωση οι χώροι που θα δημιουρ­γη­θούν για τα πρω­το­βάθ­μια Δικα­στή­ρια θα είναι υπέρ-αρκετοί για την εύρυθμη λει­τουρ­γία τους και την παροχή αξιο­πρε­πών χώρων εργα­σίας για τους Δικα­στές και Δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους και κατά συνέ­πεια για εμάς του Δικη­γό­ρους, ενώ με τον τρόπο και την λύση αυτή μπορεί να δημιουρ­γη­θούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις στέ­γα­σης και του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου στο Δικα­στικό Μέγαρο, ενώ θα μπο­ρέ­σουμε έτσι να διεκ­δι­κή­σουμε περισ­σό­τε­ρους χώρους για τη παρου­σία του Συλ­λό­γου μας στο Δικα­στικό Μέγαρο.

Η μετα­στέ­γαση στο Παλαιό Νοσο­κο­μείο έχει λήξει δυστυ­χώς ορι­στικά, λόγω αδρά­νειας. Δυστυ­χώς πήγαν χαμένες οι προ­σπά­θειες του πρώην βου­λευτή και συνα­δέλ­φου κ. Καρα­μά­ριου.

Κατ’αρχήν δεν έχει παρα­χω­ρη­θεί το κτίριο του παλαιού Νοσο­κο­μείου από το Υπουρ­γείο Υγείας στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης.

Σε επι­κοι­νω­νία που είχα με τον ανα­πλη­ρωτή Δ/ντη της Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας Αιγαίου κ. Λάμπη Πλάτση (στον οποίο ανήκει η περιφ. Δωδ/σου) μου είπε ότι δεν υπάρχει πλέον τέτοια περί­πτωση, διότι ήδη κατόπιν εντολής του Υπουρ­γού Υγείας εκπο­νεί­ται μελέτη για την στέγαση στο παλαιό (παρα­δο­σιακό) κτίριο του Νοσο­κο­μείου (εκεί δηλ,. που θα μετα­φε­ρό­ταν τα Δικα­στή­ρια) του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπο Πρω­το­βάθ­μιας Περί­θαλ­ψης.

Ως εκ τούτου κάθε περαι­τέρω συζή­τηση σ’αυτή την κατεύ­θυνση συνιστά απο­προ­σα­να­το­λι­σμό και “έπεα πτε­ρό­ε­ντα”.

*Παράλ­ληλα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε και τα χρόνια προ­βλή­ματα του Κτη­μα­το­λο­γίου με απώτερο σκοπό συνέ­χιση της ψηφιο­ποί­η­σης του, η οποία ενώ έχει ολο­κλη­ρω­θεί μέχρι και τον Οκτώ­βριο του 2010, μετά εγκα­τα­λεί­φθηκε, χωρίς να ενδια­φέ­ρε­ται κανείς γι’αυτό. Επίσης η παρου­σία μόνιμου κτη­μα­το­λο­γι­κού Δικαστή είναι και θα παρα­μεί­νει πάγιο αίτημα μας.

Αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι

Απο­τυ­πώ­νο­ντας τις σκέψεις μου θα ήθελα να σας κατα­στήσω κοι­νω­νούς και κάποιων άλλων ειδι­κό­τε­ρων προ­τά­σεων που έχουν προ­έλ­θει και από προ­βλη­μα­τι­σμούς συνα­δέλ­φων δια­χρο­νικά.

*Οι νέοι συνά­δελ­φοι, πρέπει να τύχουν της αμέ­ρι­στης συμπα­ρά­στα­σης και ενί­σχυ­σης του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου έτσι ώστε να βοη­θη­θούν στο μέτρο του δυνατού, στα πρώτα χρόνια της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους καριέ­ρας.

Όλοι υπήρ­ξαμε νέοι Δικη­γό­ροι και γνω­ρί­ζουμε τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­σαμε στα πρώτα μας βήματα.

Είναι επίσης γνωστό ότι οι νομικές σπουδές είναι ατελείς ως προς την πρα­κτική κατάρ­τιση των φοι­τη­τών.

Γι’ αυτό πέραν της οικο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης και αρωγής, θεωρώ εξίσου σημα­ντικό να βοη­θη­θούν οι νέοι συνά­δελ­φοι στο να αντι­με­τω­πί­σουν την έλλειψη αυτή των νομικών σπουδών.

Αυτό μπορεί να γίνει με την δημιουρ­γία μιας πλη­ρέ­στε­ρης βάσης δεδο­μέ­νων στο site του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, εμπλου­τι­σμό βιβλιο­θή­κης αλλά και με την θέσπιση μόνιμων πρα­κτι­κών επι­μορ­φω­τι­κών σεμι­να­ρίων, μέσα από τα οποία οι νέοι Δικη­γό­ροι θα απο­κτούν εμπει­ρίες και γνώση σε θέματα πρα­κτι­κής φύσεως, για να αντι­με­τω­πί­σουν τις επαγ­γελ­μα­τι­κές τους ανάγκες. Εξ άλλου είναι γνωστή η κινέ­ζικη παροι­μία ότι “αντί να σου χαρίσω ένα ψάρι είναι προ­τι­μό­τερο να σε μάθω να ψαρεύ­εις”.

Στα πλαίσια αυτά θα είναι χρήσιμη και η ηλε­κτρο­νική έκδοση του νομικού μας ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ για να είναι ευκο­λό­τερη η θεμα­τική ανα­ζή­τηση απο­φά­σεων. Εννο­εί­ται ότι θα συμπε­ρι­λη­φθούν στη βάση δεδο­μέ­νων και όλες οι μέχρι τώρα εκδό­σεις.

Επίσης πρέπει να δημιουρ­γή­σουμε μηχα­νι­σμό ηλε­κτρο­νι­κής ενη­μέ­ρω­σης για θέματα νομο­θε­τι­κών αλλαγών, προ­θε­σμιών κ.τ.λ ενώ η εγκα­τά­σταση WI-FI στο Δικα­στικό Μέγαρο έχει καθυ­στε­ρή­σει υπέρ­με­τρα.

Η εγκα­τά­σταση στα γραφεία του Συλ­λό­γου στο Δικα­στή­ριο 2-3 ηλε­κτρο­νι­κών υπο­λο­γι­στών θεωρώ ότι θα διευ­κο­λύ­νει τα μέγιστα την καθη­με­ρινή μας λει­τουρ­γία όπως επίσης και η ηλε­κτρο­νική δια­σύν­δεση με τον πίνακα που ανα­γρά­φε­ται ο αριθμός του εκθέ­μα­τος για τις εκδι­κα­ζό­με­νες ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις θα είναι μια πολύ χρήσιμη υπη­ρε­σία.

*Η διεύ­ρυνση της Δικη­γο­ρι­κής ύλης μέσω υλο­ποί­η­σης συγ­χρό­νων τρόπων παροχής νομικών υπη­ρε­σιών πρέπει να μας απα­σχο­λή­σει ιδιαι­τέρα.

Θεωρώ ότι πρέπει να ανα­δεί­ξουμε τον θεσμό της εξω­δι­κα­στι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης αφού εκπαι­δευ­τούν Συνά­δελ­φοι και να τον προ­βάλ­λουμε ως Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος, έτσι ώστε να πεί­σουμε τους πολίτες ότι είναι ένας αξιό­πι­στος τρόπος επί­λυ­σης των δια­φο­ρών τους, ενώ η διάδοση του θα προ­σφέ­ρει σε πολλούς συνα­δέλ­φους σημα­ντική επαγ­γελ­μα­τική ενα­σχό­ληση.

Επίσης κάτι άλλο που ίσως δεν γνω­ρί­ζετε είναι ότι με το Π.Δ 241/96 έχει συστα­θεί μόνιμη διαι­τη­σία στον Δ.Σ Ρόδου, ένα θεσμό που μπο­ρούμε επίσης να ανα­δεί­ξουμε. Η Σύγ­χρονη τάση είναι να επι­λύ­ο­νται οι δια­φο­ρές εξω­δι­κα­στικά.

Επίσης υπάρ­χουν ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα (ΕΣΠΑ) επι­μόρ­φω­σης στο Ευρω­παϊκό Δίκαιο και τους Ευρω­παϊ­κούς θεσμούς τα οποία πρέπει να ενερ­γο­ποι­ή­σουμε.

Η ηλε­κτρο­νική δια­κί­νηση δικο­γρά­φων (ο Δ.Σ Αθηνών έχει ήδη ενερ­γο­ποι­ή­σει την δια­δι­κα­σία) , η ηλε­κτρο­νική λήψη πιστο­ποι­η­τι­κών, έκδοσης παρα­βό­λων είναι ένας άλλος τομέας για τον οποίο πρέπει να εργα­σθούμε, αφού θα βοη­θή­σει την καθη­με­ρι­νό­τητα των Δικη­γό­ρων αλλά και των εντο­λέων μας.

*Επίσης πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε το θέμα της ουσια­στι­κής στάσης πλη­ρω­μών των φαρμακευτικών-ιατρικών δαπανών από το Τ.Υ.Δ.Ε. Σε συνερ­γα­σία με το ΛΕΑΔΡ πρέπει να βρούμε τρόπους αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος αυτού έτσι ώστε, στο μέτρο του δυνατού, να αντι­με­τω­πί­ζο­νται κατά το μεγα­λύ­τερο μέρος οι ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κές δαπάνες που δεν καλύ­πτο­νται.

*Συναφές είναι και το θέμα των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών τις οποίες πολλοί συνάδελφοi και ειδικά οι νέοι, αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν. Είναι ένα θέμα υπαρκτό το οποίο πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε με απο­φα­σι­στι­κό­τητα κυρίως μέσω της Ολο­μέ­λειας των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων με προ­τά­σεις και θέσεις, όπως π.χ της μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, ειδικά των νέων δικη­γό­ρων, της επι­μή­κυν­σης απο­πλη­ρω­μής τους, της χορή­γη­σης ατόκων δανείων σε συνα­δέλ­φους που για ειδι­κούς λόγους αδυ­να­τούν να τις πλη­ρώ­σουν.

Στο σημείο αυτό θέλω να ανα­φερθώ και στην ανάγκη εντο­νό­τε­ρης παρου­σίας μας στην Ολο­μέ­λεια των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων. Είναι ανάγκη να δημιουρ­γή­σουμε συμ­μα­χίες έτσι ώστε να μπο­ρούμε θέματα που μας απα­σχο­λούν τοπικά (όπως π.χ ο ΕΝΦΙΑ αλλά και το κτη­μα­το­λό­γιο) να βρί­σκουν αντα­πό­κριση.

Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην ανα­φερθώ στο θέμα του ΕΝΦΙΑ. Το νομο­σχέ­διο υπήρχε αναρ­τη­μένο στο OPENGOV επί 2-3 μήνες, ο νόμος ψηφί­στηκε αν θυμάμαι τον Νοέμ­βριο του 2013. Ο Σύλ­λο­γος δυστυ­χώς αντέ­δρασε κατόπιν εορτής, η επι­στολή προς τον υπουργό Δικαιο­σύ­νης έφυγε 20-1.

Στα πλαίσια της Ολο­μέ­λειας θα προ­τείνω την σύγκληση ενός Πανελ­λή­νιου Δικη­γο­ρι­κού Συνε­δρίου με την συμ­με­τοχή όλων των Διοι­κη­τι­κών Συμ­βου­λίων, στο οποίο μετά από σοβαρή επε­ξερ­γα­σία να τεθούν και ανα­δει­χθούν τα σημα­ντι­κό­τερα ζητή­ματα που απα­σχο­λούν τον Δικη­γο­ρικό κλάδο αλλά και οι λύσεις που πρέπει να υπάρ­ξουν, μέσα από επε­ξερ­γα­σμέ­νες προ­τά­σεις. Γίνεται κατα­νοητό ότι μια τέτοια διερ­γα­σία μπορεί να δώσει λύσεις σε πολλά προ­βλή­ματα μας, σε όλους τους τομείς.

*Ένα άλλο θέμα είναι η ενί­σχυση και η βοήθεια της μητρό­τη­τας για τις συνα­δέλ­φους Δικη­γό­ρους, οι οποίες πρέπει να πασχί­ζουν διπλά για να αντα­πε­ξέλ­θουν στις οικο­γε­νεια­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Γι’αυτό πρέπει να βρούμε τρόπους ενί­σχυ­σης και βοή­θειας τους, για να μπορούν να αντα­πε­ξέλ­θουν στις δυσκο­λίες της μητρό­τη­τας σε σχέση με την επαγ­γελ­μα­τική ενα­σχό­ληση τους.

Βέβαια αυτό πρέπει να απο­τε­λεί διαρκές μέλημα μας και δεν πρέπει να το θυμό­μα­στε προ­ε­κλο­γικά διότι αυτό που έγινε προχθές που κλή­θη­καν εσπευ­σμένα μια εβδο­μάδα πριν τις εκλογές οι συνά­δελ­φοι για να τους κατα­βλη­θεί το επίδομα παι­δι­κού σταθμού των προη­γού­με­νων (2) ετών, προ­σβά­λει την νοη­μο­σύνη μας αλλά και την προ­σω­πι­κό­τητα του καθενός.

*Πρέπει επίσης να δώσουμε ιδιαί­τερη σημασία και προσοχή σε θέματα επαγ­γελ­μα­τι­κής δεο­ντο­λο­γίας για να μπο­ρέ­σει να απο­κτη­θεί ξανά η αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των Δικη­γό­ρων η οποία με την πάροδο των ετών έχει δια­τα­ρα­χθεί σημα­ντικά.

*Τέλος θα ειση­γηθώ στο Συμ­βού­λιο την καθιέ­ρωση διαρ­κούς οικο­νο­μι­κής και Διοι­κη­τι­κής λογο­δο­σίας μέσω της δημο­σί­ευ­σης και ανάρ­τη­σης στην ιστο­σε­λίδα του Συλ­λό­γου των απο­φά­σεων οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης, έτσι ώστε να γνω­ρί­ζε­ται ανά πάσα στιγμή τις απο­φά­σεις του Δ.Σ και την δράση του Συλ­λό­γου.

κ. Συνά­δελ­φοι

Τιμώ τον απερ­χό­μενο Πρόεδρο Κώστα Σαρρή, για την προφορά του στον Σύλλογο τα 15 χρόνια που είναι Πρό­ε­δρος.

Όμως πιστεύω όπως και πολλοί από εσάς, ότι με την 15ετή παρου­σία, του δόθηκε η δυνα­τό­τητα να παρου­σιά­σει και να ολο­κλη­ρώ­σει το έργο του.

Εξ άλλου ο νέος Κ.Δ προ­βλέ­πει μέχρι (2) θητείες δηλ. (8) χρόνια, τα οποία θεωρεί αρκετά για την ολο­κλή­ρωση της προ­σφο­ράς.

Ανέμενα να κάνει ένα απο­λο­γι­σμό Διοι­κη­τικό και Οικο­νο­μικό με συγκε­κρι­μένα στοι­χεία της τελευ­ταίας τριε­τίας, γιατί αυτή κρί­νε­ται.

Στην επι­στολή αλλά και στην χθεσινή ομιλία του ο κ. Σαρρής ανα­φέρ­θηκε σε θέματα 15ετίας.

Όμως οι προη­γού­με­νες τριε­τίες κρί­θη­καν.

Αυτή που κρί­νε­ται σ’ αυτές τις εκλογές είναι η τελευ­ταία 3ετία, για την οποία έπρεπε να υπάρξει συγκε­κρι­μέ­νος απο­λο­γι­σμός.

Και από το βήμα, αυτό, σήμερα καλώ τον συνυ­πο­ψή­φιο μου σε μια κοινή εμφά­νιση ενώπιον σας, για να συζη­τή­σουμε ενώπιος-ενωπίων για τα θέματα που μας απα­σχο­λούν, ενώ και εσείς και όλοι οι συνά­δελ­φοι θα μπο­ρέ­σετε να σχη­μα­τί­σετε πλη­ρέ­στερη άποψη.

Οι καιροί απαι­τούν συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις , απόψεις και δεσμεύ­σεις και όχι αόρι­στες παρελ­θο­ντι­κές ανα­φο­ρές.

Εγώ σας κατα­θέτω συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις.

κ.κ. Συνά­δελ­φοι, στις 23 Φεβρουα­ρίου

Ψηφί­ζουμε για ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Ψηφί­ζουμε για την ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ στον Σύλλογο μας.

Ψηφί­ζουμε για το ΜΈΛΛΟΝ.

Ψηφί­ζουμε ΝΕΕΣ ΙΔΕΕΣ, ΔΥΝΑΜΙΣΜΟ και ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΡΑΣΗ.

Αισθά­νο­μαι ότι η πλειο­ψη­φική αυτή ανάγκη θα εκφρα­σθεί.

Θέτω στην κρίση σας την υπο­ψη­φιό­τητα μου με συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και θέσεις.

Πρόθεση και σκοπός μου είναι να φανώ χρή­σι­μος.

Δώστε μου την ευκαι­ρία και να με κρίνετε από το έργο μου.

Τέλος εγώ δεν δια­χω­ρίζω τους υπο­ψή­φιους για το Συμ­βού­λιο συνα­δέλ­φους σε δικούς μου και μη δικούς μου, δεν κάνω δια­χω­ρι­σμούς και ομα­δο­ποι­ή­σεις, δεν υπάρ­χουν εμείς και οι άλλοι, υπάρ­χουν, 23 άξιοι συνά­δελ­φοι και η επιλογή είναι δική σας.

Για άλλη μια φορά σας ευχα­ρι­στώ για την παρου­σία σας.

Ρόδος, 13-2-2014

Φώτης Κωστό­που­λος