Πρόσωπο κοινής αποδοχής προτείνουν οι πολίτες για Πρόεδρο Δημοκρατίας

• Μι­λούν στη «δ»: Γιώρ­γος Κασ­σά­ρας, Μά­ριος Κλω­νά­ρης, Κα­τε­ρί­να Γα­βα­λά, Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, Σπύ­ρος Σπυ­ρό­που­λος, Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης, Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Γιάν­νης Κάλ­φας και Ρένα Μα­ντι­κού

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ση­μα­ντι­κού πο­λι­τι­κού γε­γο­νό­τος, έχει λάβει το πλαί­σιο της συ­ζή­τη­σης για το όνομα που θα προ­τα­θεί από την κυ­βέρ­νη­ση για την Προ­ε­δρία της Δη­μο­κρα­τί­ας και ανα­μέ­νε­ται εντός της εβδο­μά­δος από τον Πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, κι ενώ η ΠτΔ δεν είναι καν στις προ­τε­ραιό­τη­τες του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος και δεν πρό­κει­ται να κα­θο­ρί­σει την πο­λι­τι­κή στάση και την ψήφο των πο­λι­τών.

Με βάση τις πλη­ρο­φο­ρί­ες που διαρ­ρέ­ουν, την προ­σε­χή Πέμ­πτη ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης θα ανα­κοι­νώ­σει με διάγ­γελ­μα το όνομα που θα προ­τεί­νει για την Προ­ε­δρία της Δη­μο­κρα­τί­ας, καθώς από την Πα­ρα­σκευή ο πρω­θυ­πουρ­γός θα βρί­σκε­ται στο Βε­ρο­λί­νο, όπου θα συ­να­ντη­θούν όλοι οι ηγέ­τες του Ευ­ρω­παϊ­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος, προ­κει­μέ­νου να στη­ρί­ξουν τον Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τη Φρ. Μερτς, ο οποί­ος θε­ω­ρεί­ται και το φα­βο­ρί για τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές της 23ης Φε­βρουα­ρί­ου.

Η αί­σθη­ση που επι­κρα­τεί είναι ότι η επι­λο­γή Μη­τσο­τά­κη θα ψη­φι­στεί από το σύ­νο­λο της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας της ΝΔ, ακόμα κι αν είναι μη πο­λι­τι­κό πρό­σω­πο, το οποίο θα είναι και έκ­πλη­ξη και μπο­ρεί να εξα­σφα­λί­σει ευ­ρύ­τε­ρη συ­ναί­νε­ση, χωρίς πε­ρι­θώ­ρια αντι­δρά­σε­ων από «γα­λά­ζιους» βου­λευ­τές.

Την άποψή τους κα­τα­θέ­τουν στη «δ» κομ­μα­τι­κά στε­λέ­χη, νυν και πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κοί της πε­ριο­χής μας, απα­ντώ­ντας στο ερώ­τη­μα γύρω από την ονο­μα­το­λο­γία: «Ποιο είναι το κα­ταλ­λη­λό­τε­ρο πρό­σω­πο για να υπη­ρε­τή­σει το θεσμό του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας και αν θα πρέ­πει να τη­ρη­θεί η άτυπη πο­λι­τι­κή «συμ­φω­νία», να προ­έρ­χε­ται δηλ από αντί­θε­το πο­λι­τι­κό χώρο από αυτόν της κυ­βέρ­νη­σης;»

Ο Γιώρ­γος Κασ­σά­ρας, πρ. βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου και πρώην Γ.Γ. Αι­γαί­ου & Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής, δη­λώ­νει τα εξής: «Από τα νιάτα μου ήμουν και πα­ρα­μέ­νω υπέρ της αβα­σί­λευ­της, της Προ­ε­δρευο­μέ­νης Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Δυ­στυ­χώς όμως και ο υπέρ­τα­τος αυτός θε­σμός, δεν μπό­ρε­σε -ή δεν του επέ­τρε­ψαν- να απο­φύ­γει το σύμ­πτω­μα των και­ρών, που όλα ξε­θω­ριά­ζουν… Τι ση­μα­σία έχει από ποιον χώρο θα προ­έρ­χε­ται ο-η προ­τει­νό­με­νος-η , αφού σε κάθε πε­ρί­πτω­ση θα είναι της απο­λύ­του επιρ­ρο­ής του Κυ­βερ­νώ­ντος…Σαν να λέμε δύο σε ένα…Συ­ντάσ­σο­μαι επο­μέ­νως και εγώ με όσους θε­ω­ρούν ότι ο προ­βλη­μα­τι­σμός πρέ­πει κυ­ρί­ως να αφορά το πώς λει­τουρ­γεί ο θε­σμός και στη συ­νέ­χεια το ποιος-ποια θα είναι Πρό­ε­δρος. Και το πώς πρέ­πει να λει­τουρ­γεί ο θε­σμός, ασφα­λώς θα πρέ­πει να απα­σχο­λή­σει τον πο­λι­τι­κό και επι­στη­μο­νι­κό κόσμο της πα­τρί­δας μας, στην επό­με­νη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση. Για να μην θε­ω­ρη­θώ όμως ασε­βής, ας είναι ο-η Πρό­ε­δρος από τον λε­γό­με­νο προ­ο­δευ­τι­κό-δη­μο­κρα­τι­κό κόσμο, με γνώση και με κύρος ανα­γνω­ρι­σμέ­νο διε­θνώς».

Ο Μά­ριος Κλω­νά­ρης πρό­ε­δρος της ΑΜΚΕ «ΓΑ­ΛΗ­ΝΟΣ», πε­ρι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος και το­με­άρ­χης Υγεί­ας της ΔΕΕΠ Δω­δε­κα­νή­σου της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, ανα­φέ­ρει ότι «η επι­λο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας είναι μια κο­ρυ­φαία θε­σμι­κή αρ­μο­διό­τη­τα που ανή­κει στον Πρω­θυ­πουρ­γό, ο οποί­ος έχει την ευ­θύ­νη να προ­τεί­νει ένα πρό­σω­πο που θα εκ­φρά­ζει την ενό­τη­τα του έθνους και θα αντα­πο­κρί­νε­ται στον συμ­βο­λι­κό και θε­σμι­κό ρόλο του Προ­έ­δρου. Είναι ση­μα­ντι­κό η επι­λο­γή αυτή να γίνει με πνεύ­μα συ­ναί­νε­σης και σε­βα­σμού στις δη­μο­κρα­τι­κές αξίες, ώστε να δια­σφα­λι­στεί ότι το πρό­σω­πο που θα ανα­λά­βει τον ανώ­τα­το πο­λι­τεια­κό ρόλο θα εμπνέ­ει εμπι­στο­σύ­νη σε όλους τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες. Η πα­ρά­δο­ση που θέλει ο ΠτΔ να προ­έρ­χε­ται από δια­φο­ρε­τι­κό πο­λι­τι­κό χώρο από την κυ­βέρ­νη­ση είναι μια χρή­σι­μη ισορ­ρο­πία, αλλά η ουσία είναι να επι­λε­γεί το κα­ταλ­λη­λό­τε­ρο πρό­σω­πο, με κρι­τή­ριο την εμπει­ρία, το ήθος και την προ­σή­λω­σή του στη Δη­μο­κρα­τία και να ενώ­νει όλες τις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις της χώρας».

Η Κα­τε­ρί­να Γα­βα­λά, πο­λι­τευ­τής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στα Δω­δε­κά­νη­σα και αναπλ. Το­με­άρ­χης Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής του κόμ­μα­τος, υπο­στη­ρί­ζει ότι «η επι­λο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας απο­τε­λεί κρί­σι­μη από­φα­ση για τη δια­σφά­λι­ση της θε­σμι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και της ενό­τη­τας. Είναι αδιαμ­φι­σβή­τη­τη η ανά­γκη για ένα πρό­σω­πο που να εν­σαρ­κώ­νει το κύρος του θε­σμού, δια­θέ­το­ντας πο­λι­τι­κή εμπει­ρία, γνώ­σεις διε­θνούς δι­καί­ου και τη δυ­να­τό­τη­τα να δια­χει­ρι­στεί τις εξω­γε­νείς προ­κλή­σεις που ανα­κύ­πτουν, ιδιαί­τε­ρα σε ζη­τή­μα­τα εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής.

Η άτυπη πο­λι­τι­κή «συμ­φω­νία» για επι­λο­γή από αντί­θε­το πο­λι­τι­κό χώρο της κυ­βέρ­νη­σης ενι­σχύ­ει τη θε­σμι­κή ισορ­ρο­πία, αλλά δεν πρέ­πει να υπερ­κα­λύ­ψει το ου­σιώ­δες: την ανά­δει­ξη ενός προ­σώ­που με απο­δε­δειγ­μέ­νες ικα­νό­τη­τες στρα­τη­γι­κής σκέ­ψης, βαθιά γνώση των θε­σμών, εμπει­ρία στη δια­χεί­ρι­ση κρί­σε­ων και ικα­νό­τη­τα να εκ­φρά­ζει τη χώρα σε διε­θνές επί­πε­δο με αξιο­πι­στία και κύρος, υπη­ρε­τώ­ντας τον θεσμό με σε­βα­σμό και ήθος».

Ο Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, στέ­λε­χος της Κε­ντρι­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ανα­φέ­ρει από την πλευ­ρά του: «Βλέ­που­με, ότι εδώ και τρεις μήνες υπάρ­χει έντο­νος δη­μό­σιος διά­λο­γος γύρω από το ζή­τη­μα της Προ­ε­δρί­ας της Δη­μο­κρα­τί­ας. Κάτι το οποίο δεν με βρί­σκει σύμ­φω­νο διότι θα έπρε­πε να συ­ζη­τη­θεί στην ώρα του και όχι να έχει ανοί­ξει εδώ και τόσο καιρό. Αυτό δεί­χνει, αφε­νός ασέ­βεια ως προς τον θεσμό, και αφε­τέ­ρου, είναι έλ­λει­ψη σε­βα­σμού προς την εν ενερ­γεία ΠτΔ. Εκτι­μώ, όμως, ότι, σκό­πι­μα, υπο­κι­νή­θη­κε αυτό από την κυ­βέρ­νη­ση ώστε να απο­προ­σα­να­το­λί­σει την κοινή γνώμη από τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει, όπως η ακρί­βεια, η υγεία, η υπο­χώ­ρη­ση του κρά­τους δι­καί­ου. Όσον αφορά στην ονο­μα­το­λο­γία, θα πρέ­πει, πρω­τί­στως, η κυ­βέρ­νη­ση να ανοί­ξει τα χαρ­τιά της. Εκεί­νη, εκ των πραγ­μά­των, έχει την πρω­το­βου­λία των κι­νή­σε­ων εξαι­τί­ας της πλειο­ψη­φί­ας στο Κοι­νο­βού­λιο.

Προ­σω­πι­κά, δεν θα σταθώ στο όνομα αλλά στα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Θεωρώ ότι η επι­λο­γή πρέ­πει να εξι­σορ­ρο­πεί το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και να λει­τουρ­γεί ως θε­σμι­κό αντί­βα­ρο της κυ­βέρ­νη­σης. Από την στιγ­μή, δη­λα­δή, που κυ­βερ­νά­ει η δεξιά πα­ρά­τα­ξη, ο/η ΠτΔ θα πρέ­πει να προ­έρ­χε­ται από την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά. Με αυτό τον τρόπο, εκ­φρά­ζε­ται όλος ο λαός μέσα από τους δύο κο­ρυ­φαί­ους πο­λι­τεια­κούς θε­σμούς και, πα­ράλ­λη­λα, ο/η ΠτΔ έχει τον ρόλο του εγ­γυ­η­τή της θε­σμι­κής ομα­λό­τη­τας. Άλ­λω­στε, η δια­δι­κα­σία αυτή απο­τε­λεί πα­ρα­δο­σια­κά ένα πεδίο συ­ναί­νε­σης και σύ­γκλι­σης του πο­λι­τι­κού μας συ­στή­μα­τος και όχι ένα πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης. Προ­φα­νώς, υπάρ­χουν ικα­νές προ­σω­πι­κό­τη­τες από τον χώρο της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς που να πλη­ρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ΠτΔ. Αν έχει, λοι­πόν, τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που προ­α­νέ­φε­ρα η επι­λο­γή της κυ­βέρ­νη­σης θα αξιο­λο­γη­θεί ανα­λό­γως και μπο­ρεί να την στη­ρί­ξου­με και να υπάρ­ξει μια ευ­ρεία πλειο­ψη­φία που αυτό θα πρέ­πει να είναι ο στό­χος.

Αν, όμως, η κυ­βέρ­νη­ση προ­χω­ρή­σει σε μία στενά κομ­μα­τι­κή επι­λο­γή για να κα­λύ­ψει τα δικά της αδιέ­ξο­δα και να εξι­σορ­ρο­πή­σει τις δικές της ανι­σορ­ρο­πί­ες, τότε θα πρέ­πει να αι­τιο­λο­γή­σει στον ελ­λη­νι­κό λαό γιατί δεν επι­λέ­γει και πάλι την τω­ρι­νή Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας, που ήταν προ­σω­πι­κή επι­λο­γή του Πρω­θυ­πουρ­γού και ποια είναι τα κρι­τή­ρια της δια­φο­ρε­τι­κής από­φα­σης. Και να είναι σί­γου­ρη πως το ΠΑΣΟΚ, ως αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, θα κάνει θε­σμι­κά ό,τι μπο­ρεί για να μην επι­τρέ­ψει στην κυ­βέρ­νη­ση τα κομ­μα­τι­κά παι­χνί­δια με ένα τόσο σπου­δαίο ζή­τη­μα».

Ο Σπύ­ρος Σπυ­ρό­που­λος, στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ και πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός, υπο­στη­ρί­ζει ότι «οι αρ­μο­διό­τη­τες του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας σή­με­ρα είναι πολύ λίγες και μι­κρές σε σχέση με πριν την ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος το 1986, με απο­τέ­λε­σμα να μην επι­τρέ­πουν καμία ου­σια­στι­κή ανά­μει­ξη του στις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, δί­νο­ντας του έναν κα­θα­ρά συμ­βο­λι­κό ρόλο. Η δια­δι­κα­σία εκλο­γής του ΠτΔ θα πουν πολ­λοί δεν αφορά την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και τα προ­βλή­μα­τα των ελ­λη­νι­κών νοι­κο­κυ­ριών.

Σύμ­φω­νοι. Αλλά μην ξε­χνά­με ότι είναι ο θε­σμός που εκ­προ­σω­πεί τη Δη­μο­κρα­τία, συμ­βο­λί­ζει την ενό­τη­τα του κρά­τους και τις θε­με­λιώ­δεις αξίες του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Η ονο­μα­το­λο­γία δεν προ­σφέ­ρει κάτι επί της ου­σί­ας καθώς ο προ­βλη­μα­τι­σμός μας δεν αφορά τόσο το ποιος θα είναι ο πρό­ε­δρος, αλλά το πώς θα πρέ­πει να λει­τουρ­γεί ο θε­σμός.

Σε μια άλλη δη­μο­κρα­τία, θα πρέ­πει να απο­τε­λεί εχέγ­γυο, στα όρια των συ­νταγ­μα­τι­κών δυ­να­το­τή­των του/της- που να δια­σφα­λί­ζει ότι δεν θα υπάρ­χει θε­σμι­κή εκτρο­πή, πα­ρα­βί­α­ση του Συ­ντάγ­μα­τος ή κα­τά­λυ­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας, δια­σφα­λί­ζο­ντας τη συμ­μόρ­φω­ση της εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­σης προς τις θε­σμι­κές αρχές και δια­δι­κα­σί­ες».

Ο Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης, στέ­λε­χος του Κι­νή­μα­τος Δη­μο­κρα­τί­ας και πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός, επι­ση­μαί­νει ότι: «Η εκλο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας είναι ση­μα­ντι­κή, απο­τε­λεί τον ανώ­τα­το θε­σμι­κό εκ­πρό­σω­πο του ελ­λη­νι­κού κρά­τους. Στέ­κε­ται θε­μα­το­φύ­λα­κας της δη­μο­κρα­τί­ας, δια­φυ­λάσ­σει τη σχέση των θε­σμών με­τα­ξύ τους, καθώς επί­σης αντα­να­κλά και τη γε­νι­κό­τε­ρη πο­λι­τι­κή κουλ­τού­ρα της χώρας, ενώ πρε­σβεύ­ει το κύρος της στο εξω­τε­ρι­κό. Η ονο­μα­το­λο­γία δεν προ­σφέ­ρει κάτι επί της ου­σί­ας, αφού ο προ­βλη­μα­τι­σμός δεν αφορά τόσο το ποιος θα είναι ο πρό­ε­δρος, αλλά το πώς θα πρέ­πει να λει­τουρ­γεί ο θε­σμός. Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή επι­βάλ­λε­ται συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση, η οποία θα προ­βλέ­πει μόνο μία θη­τεία στον ΠτΔ, εν­δε­χο­μέ­νως με­γα­λύ­τε­ρης διάρ­κειας (π.χ 6ετή), ώστε απο­δε­σμεύ­ο­ντας τον από την πίεση της επα­νε­κλο­γής να ενι­σχυ­θεί η ανε­ξαρ­τη­σία του θε­σμού. Ωστό­σο, στην επι­κεί­με­νη δια­δι­κα­σία και προς δια­τή­ρη­ση των πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών, είμαι της άπο­ψης ενός προ­σώ­που που προ­έρ­χε­ται από τον ευ­ρύ­τε­ρο κε­ντρο­α­ρι­στε­ρό χώρο.

Όσον αφορά στο προ­φίλ του ιδα­νι­κού υπο­ψη­φί­ου, θα πρέ­πει να έχει ευ­ρεία απο­δο­χή, να είναι συ­ναι­νε­τι­κός, αλλά πα­ράλ­λη­λα να έχει απο­δεί­ξει ότι δεν εξυ­πη­ρε­τεί και δεν επη­ρε­ά­ζε­ται από κομ­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Επι­πλέ­ον, να είναι προ­ο­δευ­τι­κός στις από­ψεις και τις θέ­σεις του, να έχει επι­δεί­ξει θε­σμι­κή πο­ρεία, γνώ­στης του δι­καί­ου και της ιστο­ρί­ας, με ήθος και κοι­νω­νι­κή προ­σφο­ρά. Τα πα­ρα­πά­νω απο­τε­λούν εχέγ­γυα ότι ο/η ΠτΔ θα πα­ρεμ­βαί­νει -στα όρια των συ­νταγ­μα­τι­κών δυ­να­το­τή­των του/της- όταν υπάρ­χει θε­σμι­κή εκτρο­πή, πα­ρα­βί­α­ση του Συ­ντάγ­μα­τος ή κα­τά­λυ­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας, δια­σφα­λί­ζο­ντας τη συμ­μόρ­φω­ση της εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­σης προς τις θε­σμι­κές αρχές και δια­δι­κα­σί­ες. Ως ένα τέ­τοιο συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­σω­πο και έξω από τη λίστα των υπο­ψη­φί­ων που ακού­γο­νται, θα μου άρεσε ο Νίκος Κων­στα­ντό­που­λος».

Ο Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, κομ­μα­τι­κό στέ­λε­χος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα και με μακρά θη­τεία πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός, κα­τα­θέ­τει τη δική του άποψη και ανα­φέ­ρει τα εξής: «κα Πα­μπρή κατά την άποψή μου ο/η Πρό­ε­δρος νο­μί­ζω πρέ­πει να έχει σχέση με την πο­λι­τι­κή! Θα ήταν κα­λύ­τε­ρα να είναι γε­νι­κής απο­δο­χής η πρό­τα­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού! Αν και τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης στη Βουλή το θεωρώ απί­θα­νο να συμ­φω­νή­σουν! Εκτι­μώ ότι μπο­ρεί να είναι όνομα έκ­πλη­ξη. Δεν νο­μί­ζω να ανα­νέ­ω­ση την θη­τεία της ΠτΔ Κα­τε­ρί­νας Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου».

Ο Γιάν­νης Κάλ­φας, μέλος της Κ.Ε. του ΛΑΟΣ και εκ­πρό­σω­πος του κόμ­μα­τος Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου-Γραμ­μα­τέ­ας Του­ρι­σμού ανα­φέ­ρει: «Για μας ο ΠτΔ δεν πρέ­πει να είναι πρό­σω­πο που εξυ­πη­ρε­τεί κομ­μα­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες και συμ­φέ­ρο­ντα, αλλά κα­θα­ρά πο­λι­τι­κό πρό­σω­πο κύ­ρους και ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τας στο εξω­τε­ρι­κό, ώστε να είναι σε θέση ανά πάσα στιγ­μή να εκ­προ­σω­πεί την χώρα μας να προ­α­σπί­ζει και να προ­ά­γει τα εθνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα. Όχι σε ΠτΔ που εγ­γυά­ται μια κε­ντρο­α­ρι­στε­ρο­δε­ξιά συ­ναί­νε­ση με προ­ο­πτι­κή τέ­τοιου εί­δους συ­γκυ­βέρ­νη­ση. Τα εθνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα προ­έ­χουν από την πα­ρα­μο­νή με με­θο­δεύ­σεις στην εξου­σία. Ας κα­τα­λά­βουν έστω και αργά ότι ην από­φα­ση του λαού στις εκλο­γές είναι ήδη ξε­κά­θα­ρη και θα είναι πα­τριω­τι­κή».

Ο Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, κομ­μα­τι­κό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ στα Δω­δε­κά­νη­σα και πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός για πολλά χρό­νια, το­νί­ζει τα εξής: «Εν­νο­εί­ται ότι ο επό­με­νος Πρό­ε­δρος θα πρέ­πει να προ­έρ­χε­ται από τον προ­ο­δευ­τι­κό χώρο. Όταν κυ­βερ­νά­ει μια κυ­βέρ­νη­ση εί­θι­σται ο Πρό­ε­δρος να προ­έρ­χε­ται από την άλλη πα­ρά­τα­ξη, τώρα όσον αφορά το όνομα θα εκ­φρά­σω την άποψη μου, και βε­βαί­ως είναι απο­λύ­τως προ­σω­πι­κή, θα έλεγα λοι­πόν τον Αλέκο Πα­πα­δό­που­λο, ένα άν­θρω­πο που υπη­ρέ­τη­σε την πα­τρί­δα με αξιο­πρέ­πεια με αυ­τα­πάρ­νη­ση από όλα τα πόστα που πέ­ρα­σε, που δεν έδωσε δι­καί­ω­μα να πει οτι­δή­πο­τε κά­ποιος για το άτομο του, πι­στεύω λοι­πόν μιας και είναι απο­δε­κτός από τα κόμ­μα­τα του δη­μο­κρα­τι­κού τόξου, θα είναι ένας άξιος Πρό­ε­δρος Δη­μο­κρα­τί­ας».

Ο Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, κομ­μα­τι­κό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ, υπο­στη­ρί­ζει ότι «ο θε­σμός του ΠτΔ φτά­νει στο απο­κο­ρύ­φω­μα της πο­λι­τι­κής του απο­στο­λής όταν λήγει μια θη­τεία και αρ­χί­ζουν να πέ­φτουν στο τρα­πέ­ζι δια­φο­ρά ονό­μα­τα και μετά το έργο δεν έχει συ­νέ­χεια μιας και το Σύ­νταγ­μά μας προ­βλέ­πει μια πολύ πε­ριο­ρι­σμέ­νη σειρά αρ­μο­διο­τή­των κυ­ρί­ως τυ­πι­κών και δια­δι­κα­στι­κά προ­βλε­πό­με­νων για το πρω­τό­κολ­λο της θε­σμι­κής λει­τουρ­γί­ας του κρά­τους. Το το­νί­ζω αυτό διότι η εμπλο­κή της κυ­βέρ­νη­σης και των κομ­μά­των σε προ­τά­σεις προ­σώ­πων αντα­να­κλά σκο­πι­μό­τη­τες της συ­γκε­κρι­μέ­νης χρο­νι­κής συ­γκυ­ρί­ας και απο­κα­λύ­πτει πο­λι­τι­κές αδυ­να­μί­ες που το κυ­βερ­νών κόμμα θα θε­λή­σει να υπο­βαθ­μί­σει είτε θο­λώ­νο­ντας τα νερά με μια πρό­τα­ση άχρω­μη, είτε με μια συμ­βι­βα­στι­κή που προ­έρ­χε­ται από άλλο πο­λι­τι­κό χώρο προ­κει­μέ­νου να έχει μια μικρή έστω και σύ­ντο­μη εύ­νοια στην κοινή γνώμη κάτι που όπως φαί­νε­ται η ΝΔ το έχει με­γά­λη ανά­γκη μιας και τα θέ­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας για τον πο­λί­τη έχουν αυ­ξη­θεί επι­κίν­δυ­να και το κυ­βερ­νών κόμμα χάνει συ­νε­χώς έδα­φος. κα Πα­μπρή πολύ σωστά ονο­μά­ζε­τε άτυπη την συμ­φω­νία να προ­έρ­χε­ται η πρό­τα­ση του ονό­μα­τος από έναν αντί­θε­το πο­λι­τι­κό χώρο. Εγώ θα έλεγα το συμ­φέ­ρον του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος όπως το αντι­λαμ­βά­νε­ται η ΝΔ θα είναι αυτό που θα με­τρή­σει στο τέλος. Πα­ρό­λα αυτά θα απο­φύ­γω να σας απα­ντή­σω με όνομα μιας και το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ακόμα μπει σε αυτήν την δια­δι­κα­σία από ότι γνω­ρί­ζω. Δε­σμεύ­ο­μαι όταν γίνει η πρό­τα­ση δη­μό­σια να πω την άποψή μου για το πρό­σω­πο που τε­λι­κά θα προ­τα­θεί».

Η Ει­ρή­νη Μα­ντι­κού, πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός, επι­ση­μαί­νει: «Άποψη μου είναι ότι πρέ­πει να προ­τα­θεί άτομο κοι­νής απο­δο­χής, εκτός από την νυν ΠτΔ Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου…Θα πρέ­πει να είναι ο επό­με­νος Πρό­ε­δρος κά­ποιος/α Κα­θη­γη­τής-τρια Πα­νε­πι­στη­μί­ου και από τον δεξιό χώρο».