Mεγάλη επιτυχία σημείωσε ο εορτασμός της 80ης επετείου της επανάστασης και απελευθέρωσης της Καρπάθου – Κεντρικός ομιλητής ο Κώστας Καραμανλής

Με εξαι­ρε­τική επι­τυ­χία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Κυριακή 8 Δεκεμ­βρίου 2024 -για πέμπτη χρονιά στην Αθήνα- ο εορ­τα­σμός από τον Σύλλογο των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων της 80ής Επε­τείου του Επα­να­στα­τι­κού Απε­λευ­θε­ρω­τι­κού Κινή­μα­τος της Καρ­πά­θου που ξέσπασε στο νησί μας την 5η Οκτω­βρίου 1944 με πρω­το­πό­ρους τους κατοί­κους των χωριών Μενετές και Αρκάσα και εξα­πλώ­θηκε άμεσα σε όλη την Κάρπαθο με τη συμ­με­τοχή όλων των υπό­λοι­πων χωριών απ’ άκρου εις άκρον.

Οι εκδη­λώ­σεις οι οποίες διορ­γα­νώ­θη­καν από τον Σύλλογο των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων (Σ.Α.Κ.) σε συνερ­γα­σία με τους συλ­λο­γι­κούς φορείς της Καρ­πα­θια­κής παροι­κίας της Αττικής, με τη στήριξη του Συλ­λό­γου των Εν Ελλάδι Κασίων, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθη­ναίων και της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων Αθηνών-Πειραιώς, ξεκί­νη­σαν στις 11:30 π.μ. με δοξο­λο­γία που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Ιερά Μητρό­πολη Αθηνών, την οποία τέλεσε ο εκπρό­σω­πος του Αρχιε­πι­σκό­που Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερω­νύ­μου, Επί­σκο­πος Ευρίπου κ. Χρυ­σό­στο­μος, παρου­σία του εκπρο­σώ­που του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίου, Μητρο­πο­λίτη Λαο­δι­κείας, κ. Θεο­δώ­ρη­του.

 

Μετά το πέρας της δοξο­λο­γίας ακο­λού­θησε πολυ­πλη­θής πομπή από την Ιερά Μητρό­πολη κατά μήκος της οδού Μητρο­πό­λεως μέχρι το Σύνταγμα. Προ­πο­ρεύ­ο­νταν τα λάβαρα του Συλ­λό­γου των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων, του Συλ­λό­γου των Εν Ελλάδι Κασίων, της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων, του Συλ­λό­γου Απα­ντα­χού Δωδε­κα­νη­σίων Νέων και του Ομίλου Καρ­πα­θίων Νέων, με τη συνο­δεία νέων, ντυ­μέ­νων με τοπικές ενδυ­μα­σίες. Την παρέ­λαση, η οποία κατέ­ληξε στο Μνημείο του Αγνώ­στου Στρα­τιώτη, παιά­νισε η Φιλαρ­μο­νική Ορχή­στρα του Δήμου Αθη­ναίων.

Στο Μνημείο του Αγνώ­στου Στρα­τιώτη στις 12:10 μ.μ. πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε κατά­θεση στε­φά­νων από την πολι­τική ηγεσία, τις ένοπλες δυνά­μεις, την τοπική αυτο­διοί­κηση καθώς και δωδε­κα­νη­σια­κούς και καρ­πα­θια­κούς φορείς.

Στεφάνι κατέ­θε­σαν:§  Εκ μέρους της Ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης και του Προ­έ­δρου κ. Κυριά­κου Μητσο­τάκη, ο κ. Ευάγ­γε­λος Κυρια­ζό­που­λος, Γενικός Γραμ­μα­τέας Ναυ­τι­λίας και Λιμένων

§  Εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων και του Προ­έ­δρου κ. Κων­στα­ντί­νου Τασούλα, ο κ. Βασί­λειος Νικό­λαος Υψη­λά­ντης, Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, Κοσμή­το­ρας της Βουλής

§  Εκ μέρους της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης και του Προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κ. Νικό­λαου Ανδρου­λάκη, ο κ. Δημή­τριος Δια­μα­ντί­δης, Γραμ­μα­τέας του Τομέα Ναυ­τι­λίας, τ. Βου­λευ­τής

§  Εκ μέρους του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος Ελλάδος και του Γενικού Γραμ­μα­τέα κ. Δημήτρη Κου­τσού­μπα, η κα Αφρο­δίτη Κτενά, Βου­λευ­τής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών

§  Εκ μέρους των Ενόπλων Δυνά­μεων και του Αρχηγού Γ.Ε.Ε.Θ.Α. Στρα­τη­γού κ. Δημή­τριου Χούπη, ο  Υπο­στρά­τη­γος Αθα­νά­σιος Σαπλα­ού­ρας, Διευ­θυ­ντής Γ’ Κλάδου του Γενικού Επι­τε­λείου Στρατού

§  Εκ μέρους της Περι­φέ­ρειας Αττικής και του Περι­φε­ρειάρχη κ. Νικό­λαου Χαρ­δα­λιά, η κα Χρι­στίνα Κεφα­λο­γιάννη, Ανα­πλη­ρώ­τρια Περι­φε­ρειάρ­χης

§  Εκ μέρους του Δήμου Καρ­πά­θου, ο Δήμαρ­χος κ. Μιχάλης Φελ­λου­ζής

§  Εκ μέρους του Δήμου Ηρωικής Νήσου Κάσου, ο Δήμαρ­χος κ. Μιχάλης Ερω­τό­κρι­τος

§  Εκ μέρους της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων Αθηνών-Πειραιώς, ο κ. Ιωάννης Φρα­γκού­λης, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Συλ­λό­γου Απα­ντα­χού Δωδε­κα­νη­σίων Νέων, ο κ. Χαρά­λα­μπος Χατζό­που­λος, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους της Ένωσης Ροδίων Αθηνών-Πειραιώς, ο κ. Εμμα­νουήλ Κολε­ζά­κης, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Κοι­νω­νι­κού Συλ­λό­γου Συμαίων «Ο Πανορ­μί­της», ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Δρα­γου­μά­νος, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Συν­δέ­σμου Απα­ντα­χού Καστελ­λο­ρι­ζίων, η κα Κων­στα­ντίνα Αγα­πη­τού, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους της Ένωσης Χαλ­κι­τών Αθήνας-Πειραιά, ο κ. Παύλος Καπάτος, Αντι­πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους της Ένωσης Κώων Αθηνών «Ο Ιππο­κρά­της», ο κ. Νίκος Φλυ­τζά­νης, Αντι­πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Συλ­λό­γου των Εν Ελλάδι Κασίων, η κα Μαρία Τσακίρη, Ανα­πλη­ρώ­τρια Γεν. Γραμ­μα­τέας Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Ομίλου Καρ­πα­θίων Νέων, ο κ. Ερρίκος Γιαλ­λου­ρά­κης, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

§  Εκ μέρους του Συλ­λό­γου των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων, ο κ. Ιωάννης Γ. Καραϊ­τια­νός, Πρό­ε­δρος Δ.Σ.

H εκδή­λωση συνε­χί­στηκε στο ιστο­ρικό κτήριο της Παλαιάς Βουλής η οποία ξεκί­νησε με την παρου­σί­αση των χωριών και τοπικών Συλ­λό­γων της Καρ­πά­θου και νησιών της Δωδε­κα­νή­σου που εκπρο­σω­πού­σαν νέες από τον Όμιλο Καρ­πα­θίων Νέων και τον Σύλλογο Απα­ντα­χού Δωδε­κα­νη­σίων Νέων, ντυ­μέ­νες με τοπικές ενδυ­μα­σίες.

Χαι­ρε­τι­σμό απηύ­θυ­ναν ο Θεο­φι­λέ­στα­τος Επί­σκο­πος Ευρίπου κ. Χρυ­σό­στο­μος, εκπρό­σω­πος του Αρχιε­πι­σκό­που Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερω­νύ­μου, μετα­φέ­ρο­ντας τις ευλο­γίες του Μακα­ριο­τά­του για την εκδή­λωση του Σ.Α.Κ., ο κ. Βασίλειος-Νικόλαος Υψη­λά­ντης, Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου και Κοσμή­το­ρας της Βουλής των Ελλήνων, εκπρό­σω­πος της Βουλής και του Προ­έ­δρου της, κ. Κων­στα­ντί­νου Τασούλα και ο Δήμαρ­χος Καρ­πά­θου κ. Μιχάλης Φελ­λου­ζής.

 

Ακο­λού­θησε η Εισα­γω­γική Ομιλία του Προ­έ­δρου του Συλ­λό­γου των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων κ. Ιωάννη Γ. Καραϊ­τια­νού, Αμ. Επίκ. Καθη­γητή Χει­ρουρ­γι­κής Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, με θέμα: «Η Επα­νά­σταση και Απε­λευ­θέ­ρωση της Καρ­πά­θου και ο δεκα­ε­τής Παγκαρ­πα­θια­κός Εορ­τα­σμός της». Κατά τη διάρ­κεια της ομιλίας ανα­λύ­θη­καν πολλές και σημα­ντι­κές λεπτο­μέ­ρειες για τις ιστο­ρι­κές εκείνες ημέρες της επα­νά­στα­σης και απε­λευ­θέ­ρω­σης αλλά και για τον ενωτικό λαμπρό ετήσιο παγκαρ­πα­θιακό εορ­τα­σμό που έχει πλέον καθιε­ρω­θεί ως θεσμός τόσο στη συνεί­δηση των Καρ­πα­θίων όσο και στα εθνικά πολι­τι­στικά δρώμενα του Λεκα­νο­πε­δίου της Αττικής από το 2014.

Κεντρι­κός ομι­λη­τής της εκδή­λω­σης ήταν ο πρώην Πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας κ. Κώστας Καρα­μαν­λής, ένας άνθρω­πος που έχει υπη­ρε­τή­σει με ήθος και ακε­ραιό­τητα το ύψιστο πολι­τικό αξίωμα της χώρας, τη Δημο­κρα­τία και τον Ελλη­νι­σμό. Ο κ. Καρα­μαν­λής καθή­λωσε το κοινό στην κατά­με­στη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής με την εξαι­ρε­τικά εμπε­ρι­στα­τω­μένη ομιλία του, βασι­σμένη στην πολυετή εμπει­ρία του στην εξω­τε­ρική και αμυ­ντική πολι­τική της χώρας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Ο Σύλ­λο­γος των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων απέ­νειμε στον πρώην Πρω­θυ­πουργό κ. Κώστα Καρα­μανλή τιμη­τική πλακέτα για την προ­σφορά του στη Δημο­κρα­τία και τον απα­ντα­χού Ελλη­νι­σμό αλλά και την καθο­ρι­στική συμβολή του στην υλο­ποί­ηση σπου­δαίων έργων και υπο­δο­μών στην Κάρπαθο καθώς και το βιβλίο του ιστο­ρι­κού και συγ­γρα­φέα Ντίνου Μελά «Ιστορία του Επα­να­στα­τι­κού Απε­λευ­θε­ρω­τι­κού Κινή­μα­τος Καρ­πά­θου».

Το πρό­γραμμα της κεντρι­κής μας εκδή­λω­σης ήταν εμπλου­τι­σμένο με καρ­πά­θι­κες μαντι­νά­δες αφιε­ρω­μέ­νες στην Επα­νά­σταση και Απε­λευ­θέ­ρωση του 1944 οι οποίες απέ­σπα­σαν το θερμό χει­ρο­κρό­τημα του κοινού. Παιδιά από τον Σύλλογο Απε­ρι­τών Αττικής «Η Ομόνοια» τρα­γού­δη­σαν με τη συνο­δεία οργάνων μαντι­νά­δες που συνέ­θεσε ο Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Μάνος Πανα­γιώ­του. Υπεύ­θυ­νοι εκμά­θη­σης τρα­γου­διών και σκοπών για την Ομόνοια είναι ο Βασίλης Μικρο­παν­δρε­μέ­νος, η Καλ­λιόπη Χατζηαντωνίου-Μικροπανδρεμένου και ο Γιώργος Χατζηα­ντω­νίου. Επι­πλέον, παι­δά­κια κατα­γό­μενα από Αρκάσα, Μεσο­χώρι, Όθος και Πηγάδια απήγ­γει­λαν μαντι­νά­δες.

Η εκδή­λωση ολο­κλη­ρώ­θηκε με Καρ­πά­θι­κους χορούς από τα μέλη του Ομίλου Καρ­πα­θίων Νέων που όπως πάντα συγκί­νη­σαν το κοινό και απέ­σπα­σαν το θερμό χει­ρο­κρό­τημά του. Οι μου­σι­κοί που συνό­δευ­σαν τόσο τα παιδιά στις μαντι­νά­δες όσο και τους νέους στους χορούς ήταν: στη λύρα ο Γιάννης Πλάτσης, τρα­γούδι και λαούτο ο Μανώλης Οργανός και λαούτο ο Γιάννης Χαρο­κό­πος, τους οποίους ευχα­ρι­στούμε πολύ που είναι πάντα κοντά μας.

Η τελετή έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο που έψαλαν όλοι οι παρευ­ρι­σκό­με­νοι.

Το πρό­γραμμα παρου­σί­α­σαν δύο μέλη του Δ.Σ. του Σ.Α.Κ., η Έφη Ιωαννίδου-Παπουτσάκη, Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Πηγα­διω­τών και η Πένυ Νικη­τιά­δου από το Μεσο­χώρι. Την καλ­λι­τε­χνική επι­μέ­λεια της εκδή­λω­σης είχαν ο Μανόλης Τσα­γκά­ρης και ο Γρη­γό­ρης Χατζηα­ντω­νίου (μέλος Δ.Σ. ΣΑΚ).

Τον Παγκαρ­πα­θιακό Εορ­τα­σμό τίμησαν, επίσης, με την παρου­σία τους:

§   Οι Βου­λευ­τές κ.κ. Ιωάννης Παππάς και Εμμα­νουήλ Κόν­σο­λας (ΝΔ Δωδε­κα­νή­σου), Μιχαήλ Λιβανός (ΝΔ Β΄ Πειραιά), Άννα Καρα­μανλή (ΝΔ Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών) και Γεώρ­γιος Βλάχος (ΝΔ Α΄ Ανα­το­λι­κής Αττικής) και πρώην Υπουρ­γός

§   Ο κ. Πάνος Καμ­μέ­νος, πρ. Υπουρ­γός και Πρό­ε­δρος των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων

§   Οι πρώην Υπουρ­γοί Σπυ­ρί­δων Φλο­γα­ΐ­της, Ιωάννης Βαλη­νά­κης, Ανδρέας Λυκου­ρέν­τζος και Νίκος Νικο­λό­που­λος

§   Ο Αρχι­πλοί­αρ­χος (ΥΙ) Εμμα­νουήλ Κασω­τά­κης ΠΝ, Διευ­θυ­ντής ΑΝΥΕ, εκπρό­σω­πος του Γενικού Επι­τε­λείου Ναυ­τι­κού και του Αρχηγού, Αντι­ναυάρ­χου κ. Δημητρίου-Ελευθερίου Κατάρα ΠΝ

§   Ο Ταξί­αρ­χος (Ι) Γρη­γό­ριος Διο­λα­τζής, Διοι­κη­τής Σχολής Πολέμου Πολε­μι­κής Αερο­πο­ρίας, εκπρό­σω­πος του Γενικού Επι­τε­λείου Αερο­πο­ρίας και του Αρχηγού, Αντι­πτε­ράρ­χου (Ι) κ. Δημο­σθένη Γρη­γο­ριάδη

§   Ο Ταξί­αρ­χος Αλέξιος Κωτσιό­που­λος, Γενική Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Αττικής, εκπρό­σω­πος της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας και του Αρχηγού, Αντι­στρά­τη­γου κ. Δημη­τρίου Μάλλιου

§   Ο Πλοί­αρ­χος ΛΣ Πέτρος Δαλ­μυ­ράς, εκπρό­σω­πος του Λιμε­νι­κού Σώματος-Ελληνικής Ακτο­φυ­λα­κής και του Αρχηγού, Αντι­ναυάρ­χου Λ.Σ. κ. Γεωρ­γίου Αλε­ξαν­δράκη

§   Ο κ. Νικό­λαος Πέππας, τ. Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Οικο­νο­μι­κών Περι­φέ­ρειας Αττικής

§   Η κα Μαίρη Σορώτου-Τσανάκη, τ. Δήμαρ­χος Ηρωικής Νήσου Κάσου

§   Οι Αντι­δή­μαρ­χοι Καρ­πά­θου κ.κ. Κοσμάς Σακέλ­λης, Β΄ Αντι­πρό­ε­δρος του ΣΑΚ, Ανα­στά­σιος Μηλιός και Νικό­λαος Προικής

§   Ο κ. Νικό­λαος Πλα­τα­νη­σιώ­της, Πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Πειραιά

§   Ο Καθη­γη­τής κ. Σπυ­ρί­δων Κίν­τζιος, Πρύ­τα­νης του Γεω­πο­νι­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών

§   Ο συμπα­τριώ­της μας Καθη­γη­τής κ. Εμμα­νουήλ Πικου­λής, τ. Κοσμή­το­ρας της Σχολής Επι­στη­μών Υγείας του ΕΚΠΑ

§   Ο Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής κ. Μηνάς Αλε­ξιά­δης, Πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Λαο­γρα­φι­κής Εται­ρείας

§   Η κα Φωτεινή Χαλκιά, εκπρό­σω­πος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Πειραιά

§   Ο κ. Ελευ­θέ­ριος Ζαγο­ρί­της, πρώην Γραμ­μα­τέας του κόμ­μα­τος της Νέας Δημο­κρα­τίας

§   Ο κ. Γεώρ­γιος Ρήγας Ρηγο­πού­λης, Γραμ­μα­τέας Πανελ­λή­νιου Συν­δέ­σμου Μανια­τών και Φίλων Μάνης

§   Η κα Θεμε­λίνα Χαρα­λα­μπο­πού­λου, Επίτιμη Πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων Αθηνών-Πειραιώς

§   Ο κ. Φίλιπ­πος Καλ­λού­δης, Πρό­ε­δρος του Πολι­τι­στι­κού Ιδρύ­μα­τος Δωδε­κα­νή­σου «Κλε­ό­βου­λος ο Λίνδιος» και Επί­τι­μος Πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων Αθηνών-Πειραιώς

§   Η κα Μαίρη Μοσχή, Πρό­ξε­νος Αυστρίας στα Δωδε­κά­νησα και Πρό­ε­δρος της Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας

§   Ο κ. Μάνος Πανα­γιώ­του, Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Απε­ρι­τών Αττικής «Η Ομόνοια»

§   Η κα Φρα­γκί­σκη Σταυ­ράκη, τ. Πρό­ε­δρος ΣΑΚ, Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Οθειτών Καρ­πά­θου «Ο Ζέφυρος»

§   Η κα Μαρία Γεωρ­γο­πού­λου, Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Απα­ντα­χού Πυλια­τών Καρ­πά­θου «Η Ύψωσις Του Τιμίου Σταυρού»

§   Η κα Μαρί Νίκα, Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Βωλα­διω­τών Αθήνας « Η Παναγία η Πλαγιά»

§   Η κα Πανα­γιώτα Εμμα­νου­η­λίδη Σακελ­λα­ρίδη, αντι­πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Απα­ντα­χού Αρκα­σιω­τών Καρ­πά­θου

Μηνύ­ματα απέ­στει­λαν:

§   Η Αυτού Θειο­τάτη Πανα­γιό­τητα ο Αρχιε­πί­σκο­πος Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως, Νέας Ρώμης και Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίος

§   Ο Μακα­ριό­τα­τος Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώ­νυ­μος

§   Η Βου­λευ­τής ΝΔ Δωδε­κα­νή­σου κα Μίκα Ιατρίδη

§   Ο Βου­λευ­τής ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, τ. Υφυ­πουρ­γός κ. Γιώργος Νικη­τιά­δης

§   Η δημο­τική σύμ­βου­λος Αθη­ναίων, ξεναγός, ιστο­ρι­κός και συγ­γρα­φέας συμπα­τριώ­τισσά μας, κα Άρτεμις Σκου­μπουρδή

Οι πολυ­πλη­θείς συμπα­τριώ­τες που συμ­με­τεί­χαν στην εκδή­λωση έφυγαν με τις καλύ­τε­ρες εντυ­πώ­σεις και αισθή­ματα εθνικής υπε­ρη­φά­νειας και ανα­νέ­ω­σαν το ραντε­βού τους για τον επόμενο χρόνο που θα γιορ­τά­σουμε τα 81 χρόνια της επα­νά­στα­σης και απε­λευ­θέ­ρω­σης του νησιού μας.

 

Ο Σύλ­λο­γος των Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων ευχα­ρι­στεί θερμά:

–   Την Περι­φέ­ρεια Αττικής και τον Περι­φε­ρειάρχη κ. Νικόλαο Χαρ­δα­λιά, για τη συμβολή του στη διευ­κό­λυνση των δια­δι­κα­σιών οργά­νω­σης της εκδή­λω­σης

–   Τον Δήμο Αθη­ναίων και τον Δήμαρχο κ. Χάρη Δούκα που έθεσε υπό την αιγίδα του την εκδή­λωση και αντα­πο­κρί­θηκε άμεσα στο αίτημά μας για τη διάθεση της Φιλαρ­μο­νι­κής Ορχή­στρας η οποία συνό­δεψε την πομπή, καθώς και την παροχή μικρο­φω­νι­κής εγκα­τά­στα­σης στο Μνημείο του Αγνώ­στου Στρα­τιώτη

–   Την Υπο­διεύ­θυνση Τρο­χαίας Αθηνών για τη ρύθμιση της κυκλο­φο­ρίας στο κέντρο της Αθήνας

–   Τον Πρόεδρο της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων κ. Γιάννη Φρα­γκούλη, τον Σύλλογο Απα­ντα­χού Δωδε­κα­νη­σίων Νέων και τον Όμιλο Καρ­πα­θίων Νέων για τη δια­χρο­νική συνερ­γα­σία τους στη διορ­γά­νωση του παγκαρ­πα­θια­κού εορ­τα­σμού

Η βοήθειά τους υπήρξε πολύ­τιμη και η συμβολή τους στην επι­τυ­χία της εκδή­λω­σής μας ουσια­στική.

Τέλος, θέλουμε να εκφρά­σουμε τις θερμές μας ευχα­ρι­στίες προς τη Διοί­κηση της Ιστο­ρι­κής και Εθνο­λο­γι­κής Εται­ρείας της Ελλάδος για την εξαι­ρε­τική συνερ­γα­σία.

***Σημειώ­νε­ται ότι η εκδή­λωσή μας καθώς και η ομιλία του πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού καλύ­φθη­καν από πληθώρα μέσων μαζικής ενη­μέ­ρω­σης και επι­κοι­νω­νίας πανελ­λα­δι­κής εμβέ­λειας.

***Το παρόν δελτίο Τύπου συνο­δεύ­ε­ται από χαρα­κτη­ρι­στικά φωτο­γρα­φικά στιγ­μιό­τυπα του εορ­τα­σμού.

Πλούσιο φωτο­γρα­φικό υλικό και βίντεο των εορ­τα­στι­κών εκδη­λώ­σεων θα βρείτε στην ιστο­σε­λίδα του Συλ­λό­γου Απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων (www.syllogoskarpathion.com)

Η ομιλία του πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού κ. Κώστα Καρα­μανλή

«Σήμερα βρι­σκό­μα­στε εδώ για να τιμή­σουμε μια μέρα πλήρη συμ­βο­λι­σμών και μηνυ­μά­των. Μηνυ­μά­των που εμπνέ­ουν και καθο­δη­γούν και που απευ­θύ­νο­νται σε πολλούς απο­δέ­κτες για την Κάρπαθο, για τα Δωδε­κά­νησα, για το Αιγαίο μας, για την πατρίδα μας.

Στο Αιγαίο όποιο βότσαλο κι αν σηκώ­σεις από κάτω Ελλάδα θα βρεις. Όποιο νησί επι­σκε­φτείς ξωκ­κλή­σια με εικόνες της Πανα­γιάς θα δεις. Στο Αιγαίο, στις ασβε­στω­μέ­νες αυλές, στα μονα­στή­ρια, στις γιορτές και τα έθιμα, η μια γενιά παρα­δί­δει στην άλλη ελλη­νική παρά­δοση και πολι­τι­σμό». Το Αιγαίο είναι η φυσική άμυνα της πατρί­δας μας. Είναι στρα­τη­γι­κός κόμβος για τις συγκοι­νω­νίες. Το Αιγαίο κάνει την Ελλάδα υπο­λο­γί­σιμο ναυτικό και γεω­πο­λι­τικό παρά­γο­ντα. Στο Αιγαίο λοιπόν κρί­νε­ται το στρα­τη­γικό βάθος του Ελλη­νι­σμού αλλά και οι αντοχές του. Είναι καθήκον μας, καθήκον μας ιερό, να το υπε­ρα­σπι­στούμε πάση δυνάμει.

Η Κάρ­πα­θος και όλα τα νησιά του Αιγαίου, παρόλο που βίωσαν την τρα­γω­δία πολλών κατα­κτη­τών κατά τη διάρ­κεια των αιώνων, παρέ­μει­ναν ελλη­νικά, τόσο στη σύνθεση και τη συνεί­δηση του πλη­θυ­σμού τους όσο και ως προς την ιστορία και τον πολι­τι­σμό τους. Η συνεί­δηση αυτή, αλλά και η φλόγα της προ­σμο­νής για απε­λευ­θέ­ρωση και για ένωση με τον εθνικό κορμό, παρέ­με­ναν άσβε­στες και σε πλήρη εγρή­γορση.

Κατά την Επα­νά­σταση του 1821 τα Δωδε­κά­νησα κατέ­βα­λαν μεγάλο τίμημα σε θυσίες και κατα­στρο­φές, όπως το ολο­καύ­τωμα της Κάσου, αλλά δεν κατά­φε­ραν να ενσω­μα­τω­θούν στο Ελλη­νικό κράτος που δημιουρ­γή­θηκε. Όμως, χρόνια μετά, η Κάρ­πα­θος ενσάρ­κωσε με το παρά­δειγμά της τη λαχτάρα και την επα­γρύ­πνηση και αυτού του κομ­μα­τιού του Αιγαίου για απε­λευ­θέ­ρωση από ξένους κατα­κτη­τές και για εθνική ολο­κλή­ρωση. Αμέσως μετά την απο­χώ­ρηση των Γερ­μα­νών, χωρίς καμιά προ­ε­τοι­μα­σία, πόρους ή εφόδια, χωρίς συνεν­νό­ηση με τον έξω κόσμο, με μόνο οδηγό το εθνικό τους φρόνημα, οι Καρ­πά­θιοι επα­να­στά­τη­σαν και σύντομα πήραν την εξουσία από τους Ιταλούς, ύψωσαν την ελλη­νική σημαία και ανα­κή­ρυ­ξαν την απε­λευ­θέ­ρωση του νησιού τους και της Κάσου και την ένωσή τους με την Ελλάδα.

Πολύ σημα­ντικό ότι, σύμφωνα με τον πολι­τι­σμό μας και το Διεθνές Δίκαιο του Πολέμου, οι Καρ­πά­θιοι επέ­δει­ξαν παρα­δειγ­μα­τικό σεβασμό της ζωής, της τιμής και της περιου­σίας όλων των ηττη­μέ­νων, στρα­τιω­τι­κών και πολιτών. Τα μηνύ­ματα πολλά. Πολλές φορές, κόντρα στα μεγέθη και τους ωμούς υπο­λο­γι­σμούς, οι επι­λο­γές μας είναι μονό­δρο­μος. Σήμερα, υπα­γο­ρεύ­ο­νται από την ιστορία, αλλά και από ορθο­λο­γι­σμό, δηλαδή την ανάγκη να δια­φυ­λά­ξουμε την ενότητα και την ασφά­λεια του εθνικού μας χώρου και τα, κατά το Διεθνές Δίκαιο, δικαιώ­ματα της χώρας μας που είναι συν­δε­δε­μένα με ζωτικά συμ­φέ­ρο­ντά μας. Αυτό απαιτεί διαρκή προ­σή­λωση στο στόχο. Δεν είναι κάτι που θα πετύ­χουμε απα­ραί­τητα στο χρονικό διά­στημα που θα το επι­θυ­μού­σαμε. Χρειά­ζε­ται, όμως, να μην παρεκ­κλί­νουμε από τον στόχο, να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε και να δια­βά­ζουμε τη συγκυ­ρία, ώστε όταν αυτή το επι­τρέ­ψει, να την αξιο­ποι­ή­σουμε με απο­φα­σι­στι­κό­τητα.

Αυτό έκαναν και οι Καρ­πά­θιοι τις μέρες εκείνες. Για αιώνες ήταν προ­ση­λω­μέ­νοι στον στόχο τους. Αλλά η επιλογή τους ήταν μία. Και όταν ήρθε η κατάλ­ληλη συγκυ­ρία, με θάρρος και απο­φα­σι­στι­κό­τητα, δρο­μο­λό­γη­σαν τις εξε­λί­ξεις. Ένα μικρό νησί, απο­μο­νω­μένο, μέσα σε μια αβέβαιη πολε­μική συγκυ­ρία, με ελά­χι­στα μέσα, έκανε το καθήκον του. Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η απο­στολή των 7 ανδρών που διέ­σχι­σαν με ένα μικρό καΐκι τη Μεσό­γειο, υπό αντί­ξοες συν­θή­κες, για να μετα­φέ­ρουν στην Αίγυπτο, στην ελλη­νική κυβέρ­νηση και τους Συμ­μά­χους, το μήνυμα της απε­λευ­θέ­ρω­σης και της Ένωσης με την Ελλάδα. Μπροστά στις αντι­ξο­ό­τη­τες, εν μέσω θαλάσ­σης, είναι χαρα­κτη­ρι­στική η γνωστή φράση ενός από αυτούς: «Εμπρός, μόνο εμπρός είναι ο σκοπός μας». Λίγες μέρες μετά, οι Σύμ­μα­χοι έφταναν στο νησί. Το ίδιο βράδυ, το BBC χαρα­κτή­ριζε το γεγονός αυτό της απε­λευ­θε­ρώ­σεως της Καρ­πά­θου μονα­δικό στα χρονικά του Β΄ Παγκό­σμιου Πολέμου.

Τα Δωδε­κά­νησα, όπως και όλο το Αιγαίο, έχουν τερά­στια γεω­πο­λι­τική σημασία. Ιδιαί­τερα στις μέρες μας, με τις κρίσεις στην περι­φέ­ρειά μας, στην Ουκρα­νία και τη Μέση Ανατολή, η σημασία αυτή καθί­στα­ται ακόμα πιο επί­καιρη. Η σημασία της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης στο Βορρά και της Σούδας στο Νότο έχουν εμπε­δω­θεί διεθνώς. Οι εμπο­ρι­κές και στρα­τιω­τι­κές διε­λεύ­σεις μέσω του Αιγαίου είναι ζωτικής σημα­σίας για εμάς και τους εταί­ρους μας. Ακόμη πιο σημα­ντικό, στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο βρί­σκο­νται τα νοτιο­α­να­το­λικά σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Δεν μπορεί η Ελλάδα να μην έχει τον έλεγχο της περιο­χής, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα εκεί, για την ίδια και τους εταί­ρους της. Και το κυριό­τερο, σε ένα χώρο που είναι γεμάτος από ελλη­νικά νησιά, από ελλη­νικά εδάφη, και του οποίου η ενότητα με τον ηπει­ρω­τικό χώρο πρέπει να είναι πάντα δια­σφα­λι­σμένη.

Όμως στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο, η Τουρκία, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, επι­χει­ρεί να παρε­μπο­δί­σει την Ελλάδα στην άσκηση των δικαιω­μά­των και αρμο­διο­τή­των της, όπως απορ­ρέ­ουν από το Διεθνές Δίκαιο και τους Διε­θνείς Οργα­νι­σμούς. Ας μην γελιό­μα­στε. Οι διεκ­δι­κή­σεις της Άγκυρας είναι αυθαί­ρε­τες και πάντως ανυ­πό­στα­τες. Όσο καλή διάθεση και αν έχει η Ελλάδα για διάλογο και ειρήνη με την Τουρκία, όσο και αν κάποιοι προ­σπα­θούν να βρί­σκουν κάποιο δίκιο στην Τουρκία εκεί που δεν υπάρχει, προ­κει­μέ­νου να φανούν δίκαιες και λογικές οι παρα­χω­ρή­σεις, η αλήθεια είναι αυτή. Με τη σταθερή επιμονή της σε αυτές τις διεκ­δι­κή­σεις από τη δεκα­ε­τία του ’70 και μετά, η Τουρκία επι­διώ­κει να τις νομι­μο­ποι­ή­σει, να εθίσει εμάς και τη διεθνή κοι­νό­τητα σε αυτές και να τις κάνει από την πίσω πόρτα ζητή­ματα προς δια­πραγ­μά­τευση. Με τις προ­κλή­σεις και τις απειλές, επι­σείει το φόβητρο του πολέμου, προ­κει­μέ­νου να κάνει πολύ υψηλό το κόστος της επι­μο­νής στο δίκαιο, για εμάς και τη διεθνή κοι­νό­τητα. Με το δόγμα της Γαλά­ζιας Πατρί­δας που επι­σή­μως έχει υιο­θε­τή­σει η Τουρκία, έχει κατα­στή­σει το όραμά της για έλεγχο του μισού Αιγαίου και ηγε­μο­νία στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο επίσημο εθνικό δόγμα, το οποίο υπη­ρε­τεί με σχέδιο και πρό­γραμμα. Δεν είναι μπλόφα. Δεν είναι δια­πραγ­μα­τευ­τικό χαρτί. Το έχει εισάγει στα σχολικά βιβλία και το διδά­σκει στις νέες γενιές με σκοπό να τις γαλου­χή­σει και να τις προ­ε­τοι­μά­σει σε βάθος χρόνου για την υλο­ποί­ηση αυτού του στόχου. Η Ελλάδα σε καμιά περί­πτωση δεν μπορεί, με πρό­σχημα την καλή θέληση και την ανάγκη ειρήνης και συνερ­γα­σίας, να κάνει εκπτώ­σεις που θα διευ­κο­λύ­νουν την Τουρκία στην υλο­ποί­ηση αυτού του ορά­μα­τος. Γιατί το καθετί που κερ­δί­ζει η Τουρκία θα απο­τε­λεί κεκτη­μένο προς τη μακρο­πρό­θε­σμη πραγ­μα­το­ποί­ηση αυτού του ορά­μα­τος, όχι αντί­τιμο για την εξα­σφά­λιση της ειρήνης.

Ασφαλώς, ιδανικά, όλοι θέλουμε μια Τουρκία δίπλα μας, με την οποία θα μπο­ρούμε να ζούμε με ειρήνη και συνερ­γα­σία. Και, οπωσ­δή­ποτε, πρέπει να το επι­διώ­κουμε αυτό. Είναι μια χώρα που η γεω­γρα­φία ορίζει πως πρέπει να ζούμε μαζί της ως γεί­το­νες. Είναι θετικό όταν και αν το κλίμα στις μεταξύ μας σχέσεις, από έντονα συγκρου­σιακό, κινεί­ται στην κατεύ­θυνση της ύφεσης. Και, ασφαλώς, πρέπει να εξα­ντλή­σουμε την όποια ευκαι­ρία παρου­σια­στεί για επίλυση της δια­φο­ράς μας για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ κι υφα­λο­κρη­πί­δας. Θα πρέπει, όμως, όταν προ­σερ­χό­μα­στε στο όποιο διάλογο με την Τουρκία, να είμαστε πρώτα από όλα εμείς ξεκά­θα­ροι ως προς το τι συζη­τάμε και ποια πράγ­ματα μπο­ρούμε να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε. Και να το κάνουμε μετά ξεκά­θαρο τόσο στην Τουρκία όσο και σε εταί­ρους και συμ­μά­χους. Γιατί γίνεται μια παρε­ξή­γηση. Πολλοί λένε ότι έχει και η Τουρκία δικαιώ­ματα στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Κανένας δεν αρνή­θηκε τα δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας. Τα δικαιώ­ματα εκείνα, όμως, που απορ­ρέ­ουν από το Διεθνές Δίκαιο και από τις Διε­θνείς Συν­θή­κες και όχι αυτά που ονει­ρεύ­ε­ται η ίδια με τις θεωρίες περί γκρίζων ζωνών και τις φιλο­δο­ξίες της περί Γαλά­ζιας Πατρί­δας ή συνόρων της καρδιάς της.

Δεν είναι λάθος να υπάρ­χουν δίαυλοι δια­λό­γου με την Τουρκία. Λάθος θα ήταν αν γίνεται εσφαλ­μένη ανά­γνωση των προ­θέ­σεών της. Η Τουρκία δεν θέτει απλώς κάποια ζητή­ματα για τα οποία καλο­προ­αί­ρετα έχει δια­φο­ρε­τική άποψη από την δική μας, τα οποία ενδε­χο­μέ­νως θα μπο­ρού­σαν να αντι­με­τω­πι­στούν στα πλαίσια του Διε­θνούς Δικαίου. Η δηλω­μένη στό­χευση της Τουρ­κίας είναι να ανα­τρέ­ψει το υφι­στά­μενο καθε­στώς, όπως προ­βλέ­πε­ται από το Διεθνές Δίκαιο και τις διε­θνείς Συν­θή­κες, να δια­σπά­σει την ενότητα του Ελλη­νι­κού χώρου και να επι­βάλ­λει το imperium της στην ευρύ­τερη περιοχή. Με απλά λόγια, κινεί­ται συστη­μα­τικά και δια­χρο­νικά στην κατεύ­θυνση του ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού και της δια­σφά­λι­σης ηγε­μο­νι­κής θέσης. Εάν το επε­τύγ­χανε αυτό, η Ελλάδα θα υπο­βι­βα­ζό­ταν σε χώρα υποτελή και εξαρ­τώ­μενη από αυτήν.

Ηχηρός μάρ­τυ­ρας των προ­θέ­σεων της Τουρ­κίας είναι το Τουρκο – Λιβυκό Μνη­μό­νιο. Πρό­κει­ται για μια πασι­φα­νώς παρά­λογη και παρά­νομη ενέρ­γεια που είναι ανυ­πό­στατη και δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα. Η Τουρκία, ωστόσο, χωρίς να έχει καμία επαφή με τη Λιβύη, γεω­γρα­φικά και νομικά, σαν να μην υπάρ­χουν τα ελλη­νικά νησιά στην περιοχή, μοίρασε με τη Λιβύη την ΑΟΖ της Ελλάδας. Και, παρόλο που έχει κατα­δι­κα­στεί από όλη τη διεθνή κοι­νό­τητα για αυτήν την εξό­φθαλμη παρα­νο­μία της, εξα­κο­λου­θεί να κάνει πως δεν κατα­λα­βαί­νει. Όμως είναι ακριβώς αυτό που διεκ­δι­κεί και για το υπό­λοιπο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Να αγνοη­θούν τα ελλη­νικά νησιά και εκεί και να μοι­ρα­στεί ο θαλάσ­σιος χώρος σαν να μην υπάρ­χουν.

Το μόνο πράγμα για το οποίο το Διεθνές Δίκαιο μας καλεί να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με την Τουρκία είναι η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας. Για τίποτα άλλο. Και να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με βάση τους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου και τίποτα άλλο. Αλλά και η επί­κληση των κανόνων του Διε­θνούς Δικαίου δεν απο­τε­λεί πανά­κεια και δεν αρκεί από μόνη της. Η Ελλάδα πρέπει να αξιο­ποιεί όλες τις ευκαι­ρίες, τις δυνα­τό­τη­τες και τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα που έχει σαν χώρα, αλλά και όλα τα εργα­λεία που προ­σφέ­ρει το Διεθνές Δίκαιο, προ­κει­μέ­νου να μεγι­στο­ποι­ή­σει τα οφέλη της κατά την οριο­θέ­τηση της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας. Αυτό είναι το αυτο­νό­ητο, αυτό κάνουν όλες οι χώρες του κόσμου. Κανείς Έλληνας δεν δια­νο­εί­ται ότι, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θεί η Τουρκία και να οδη­γη­θεί σε δια­πραγ­μά­τευση, θα κάναμε από μόνοι μας εκπτώ­σεις στην αξιο­ποί­ηση των πλε­ο­νε­κτη­μά­των μας. Η συμ­φω­νία δεν είναι αυτο­σκο­πός. Η συμ­φω­νία πρέπει να δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια και τα συμ­φέ­ρο­ντά μας σε όλο τον ελλα­δικό χώρο. Ούτε δια­σφα­λί­ζε­ται η ειρήνη και η στα­θε­ρό­τητα με υπο­χω­ρή­σεις. Αντι­θέ­τως ενθαρ­ρύ­νε­ται η επι­θε­τι­κό­τητα και η βου­λι­μία της άλλης πλευράς.

Η επέ­κταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια είναι ένα μονο­με­ρές και ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμά μας, κατο­χυ­ρω­μένο από το Διεθνές Δίκαιο, που δεν υπό­κει­ται σε δια­πραγ­μά­τευση με την Τουρκία. Οποια­δή­ποτε διευ­θέ­τηση θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζει αυτό το δικαί­ωμα. Και, σε κάθε περί­πτωση, οποια­δή­ποτε οριο­θέ­τηση είτε προ­σφυγή στη Χάγη θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζει ότι αυτό το δικαί­ωμα θα ληφθεί υπόψη και δεν θα οδη­γη­θούμε σε μια οριο­θέ­τηση που θα ακυ­ρώ­νει τη δυνα­τό­τητα μελ­λο­ντι­κής επέ­κτα­σης εκ μέρους της Ελλάδας.

Επι­πλέον, η Ελλάδα πρέπει να καθιστά σαφές ότι είναι απο­φα­σι­σμένη να διεκ­δι­κή­σει το μέγιστο της οριο­θέ­τη­σης που της επι­τρέ­πει το Διεθνές Δίκαιο. Γιατί, σε μια δια­πραγ­μά­τευση, είναι καίριες οι προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ενέρ­γειες που κάνεις, ώστε να μεγι­στο­ποι­ή­σεις τα κέρδη σου. Αλλά και τα μηνύ­ματα που περνάς προς την άλλη πλευρά και προς τη διεθνή κοι­νό­τητα. Γι’ αυτό θα επι­ση­μάνω ορι­σμένα πράγ­ματα. Θα πρέπει να κατα­θέ­σουμε στην Ευρω­παϊκή Ένωση τον θαλάσ­σιο χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό της χώρας, συμ­μορ­φού­με­νοι με την αντί­στοιχη κοι­νο­τική οδηγία. Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να το κάνουμε αυτό και είναι μια πρώτης τάξεως ευκαι­ρία να απο­τυ­πω­θούν τα δικαιώ­ματά μας με τη σφρα­γίδα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί επίσης κάλ­λι­στα να εντα­χθεί η ενερ­γο­ποί­ηση της ανα­κή­ρυ­ξης της ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή, κατά τον Ν. 4001/2011 και τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του Διε­θνούς Δικαίου της θάλασ­σας. Είναι απο­λύ­τως σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο και δεν εμπο­δί­ζει την όποια δια­πραγ­μά­τευση. Ο Χάρτης της Σεβίλ­λης που απει­κο­νί­ζει ακριβώς την ΑΟΖ που δικαιού­ται η Ελλάδα χρη­σι­μο­ποιεί­ται από την Ευρω­παϊκή Ένωση και πρέπει να τον αξιο­ποιούμε. Πρέπει να προ­χω­ρή­σει το κλεί­σιμο των κόλπων και η χάραξη ευθειών γραμμών βάσης που θα επε­κτεί­νουν το χώρο που δικαιού­ται η Ελλάδα. Και ένα ακόμη πολύ βασικό. Οφεί­λουμε να δια­φυ­λά­ξουμε και να ενι­σχύ­σουμε την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα σε κάθε νησί και βρα­χο­νη­σίδα.

Αυτό, λοιπόν, είναι το μόνο πράγμα που μπο­ρούμε να συζη­τή­σουμε με την Τουρκία, αλλά αυτό είναι και το πλαίσιο και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για μια λύση δίκαιη για την Ελλάδα που θα δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια, την ακε­ραιό­τητα και τα συμ­φέ­ρο­ντά της. Τι άλλο θα μπο­ρού­σαμε να συζη­τή­σουμε ή να παρα­πέμ­ψουμε στη Χάγη; Το αν ελλη­νικά νησιά και βρα­χο­νη­σί­δες θα δοθούν στην Τουρκία; Πέρα από το παρά­λογο του πράγ­μα­τος, αυτά έχουν λυθεί από Διε­θνείς Συν­θή­κες δεκα­ε­τίες τώρα. Όμως, όσο η Τουρκία δεν λογι­κεύ­ε­ται ως προς αυτό, πώς θα κατα­λή­ξουμε σε συμ­φω­νία για τις ΑΟΖ; Πού θα απο­δο­θεί η ΑΟΖ αυτών των νησιών; Και, φυσικά, δεν μπορεί να γίνεται λόγος περί απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νησιών ή περί μερικής απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης. Οι δυνά­μεις αυτές εγγυώ­νται όχι μόνο την άμυνα των νησιών μας, αλλά και – ακόμα βασι­κό­τερο – την απο­τροπή. Οτι­δή­ποτε και να επι­κα­λεί­ται η Τουρκία, υπέρ­τερο όλων είναι το δικαί­ωμα κάθε κράτους στην άμυνα με βάση τον Κατα­στα­τικό Χάρτη του ΟΗΕ, καθώς και με βάση το Διεθνές Δίκαιο, γραπτό και εθιμικό. Πόσο μάλλον έναντι μιας χώρας που έχει εισβά­λει στην Κύπρο και επί 50 χρόνια κατέχει το 37% του εδάφους της, απειλεί τη χώρα μας με πόλεμο με το casus belli, αλλά και με πολλές άλλες ευκαι­ρίες, διεκ­δι­κεί νησιά μας πολλές φορές και με πολε­μική ρητο­ρική και έχει σταθ­μεύ­σει απέ­να­ντι από τα νησιά μας τη λεγό­μενη Στρατιά του Αιγαίου, με το μεγα­λύ­τερο απο­βα­τικό στόλο στην Ευρώπη. Συγ­χρό­νως, η Ελλάδα είναι υπόχρεη και έναντι της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης να δια­σφα­λί­ζει την υπε­ρά­σπιση και την ακε­ραιό­τητα των νοτιο­α­να­το­λι­κών συνόρων της Ένωσης.

 

Προ­φα­νώς είναι αδια­νό­ητη η εκχώ­ρηση κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των στην Τουρκία σε περιο­χές που βρί­σκο­νται δυτικά των Ελλη­νι­κών νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Όπως ο ίδιος ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής είχε τονίσει στον πρόεδρο των ΗΠΑ George Bush τον πρε­σβύ­τερο, κατά την επί­σκεψή του στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1991, αν η Τουρκία απο­κτή­σει υφα­λο­κρη­πίδα δυτικά των νησιών, τότε τα νησιά μας στα­διακά θα περιέλ­θουν στον έλεγχο της Τουρ­κίας και θα δια­σπα­στεί η ενότητα και η συνε­κτι­κό­τητα της Ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας. Ακόμα, η Τουρκία επι­χει­ρεί συνεχώς να επι­τύ­χει την ανα­γνώ­ριση της μου­σουλ­μα­νι­κής μειο­νό­τη­τας της Θράκης ως τουρ­κι­κής, με απώ­τε­ρους μάλιστα σκοπούς. Πλέον προ­σπα­θεί σιγά σιγά να δημιουρ­γή­σει και άλλο ζήτημα. Θέτει θέμα «ομο­γε­νών» της στα Δωδε­κά­νησα. Η συνθήκη της Λοζάνης είναι ξεκά­θαρη και ανα­φέ­ρε­ται σε μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα της Θράκης. Μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα, η οποία απο­τε­λεί­ται από τρεις εθνο­τι­κές ομάδες, εξίσου σημα­ντι­κές. Το μέλος της κάθε μιας απ’ αυτές μπορεί να επι­κα­λεί­ται την εθνο­τική του κατα­γωγή, τουρ­κο­γενή, πομα­κική ή ρομά, στο πλαίσιο του ατο­μι­κού αυτο­προσ­διο­ρι­σμού. Αλλά δεν μπορεί κανείς εκ του πονηρού να συγχέει Συν­θή­κες που αφορούν τα σύνολα, όπως η Συνθήκη της Λοζάνης, με Συν­θή­κες και πρό­νοιες που αφορούν τα άτομα και τα ατομικά δικαιώ­ματα. Η Ελλάδα είναι μια Ευρω­παϊκή δημο­κρα­τία που ακο­λου­θεί μια σύγ­χρονη μειο­νο­τική πολι­τική που προάγει την ευη­με­ρία της μειο­νό­τη­τας. Κανένα άλλο κράτος, πολύ δε περισ­σό­τερο ένα κράτος που ευθύ­νε­ται για τον σχεδόν αφα­νι­σμό της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Τουρκία, δεν πρέπει να δια­νο­εί­ται ότι μπορεί να έχει λόγο στις εσω­τε­ρι­κές μας υπο­θέ­σεις και να προ­βάλ­λει απαι­τή­σεις. Ούτε είναι νοητό να συν­δέ­ε­ται η εθνο­τική κατα­γωγή με αλυ­τρω­τι­κές στο­χεύ­σεις.

Καίρια προ­τε­ραιό­τητα είναι πάντα ο Κυπρια­κός Ελλη­νι­σμός. Όχι μόνο γιατί είναι ανα­πό­σπα­στο τμήμα του Έθνους. Αλλά και διότι το τόξο που σχη­μα­τί­ζουν τα δύο κράτη μας απο­τε­λεί ένα μονα­δικό συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα που ανα­βαθ­μί­ζει με τον πιο κατα­κό­ρυφο τρόπο τη γεω­πο­λι­τική σημασία του Ελλη­νι­σμού. Αυτό ακριβώς φοβάται η Τουρκία και αυτό ακριβώς προ­σπα­θεί να ακυ­ρώ­σει. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο Ελλη­νι­σμός απο­τε­λεί τα νοτιο­α­να­το­λικά σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και είναι το προ­πύρ­γιό της σε μια πολύ κρίσιμη περιοχή. Γι’ αυτό και η λύση του Κυπρια­κού μάς αφορά άμεσα και θα πρέπει να γίνει με τρόπο που να είναι σύμ­φω­νος με τις απο­φά­σεις των οργάνων των Ηνω­μέ­νων Εθνών, αλλά και που να συνάδει με το κοι­νο­τικό κεκτη­μένο. Και σίγουρα με τρόπο που να είναι λει­τουρ­γι­κός και βιώ­σι­μος και όχι να καθιστά το Κυπριακό κράτος όμηρο της Τουρ­κίας».

Για την αντι­με­τώ­πιση των παρα­πάνω προ­κλή­σεων, θα πρέπει να στη­ρι­χθούμε στις δικές μας δυνά­μεις και δεν μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε τίποτα από κανέναν. «Όμως, είναι παρ’ όλα αυτά σημα­ντικό να οικο­δο­μούμε και ισχυρές συμ­μα­χίες, στη βάση διμερών ή πολυ­με­ρών συμ­φω­νιών, που ανα­βαθ­μί­ζουν τη θέση μας στην περιοχή. Ταυ­τό­χρονα, θα πρέπει να εργα­ζό­μα­στε αδιά­λει­πτα για την ανά­δειξη των προ­βλη­μά­των με την Τουρκία ως Ευρω-τουρκικών και όχι αμιγώς ελλη­νο­τουρ­κι­κών. Τα τελευ­ταία χρόνια, ο τρόπος που λει­τουρ­γεί η Άγκυρα έχει αρχίσει να απα­σχο­λεί περισ­σό­τερο εταί­ρους και συμ­μά­χους. Κορυ­φαίο παρά­δειγμα η χρη­σι­μο­ποί­ηση από την Τουρκία των μετα­να­στών ως όπλο που αντι­με­τω­πί­σαμε επι­τυ­χώς στον Έβρο πριν λίγα χρόνια και που κατέ­στησε σαφές ότι η Ελλάδα υπε­ρα­σπί­ζε­ται ευρω­παϊκά σύνορα απέ­να­ντι σε υπαρκτή απειλή. Αυτό, όμως, από μόνο του δεν αρκεί. Είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητο να περνάμε και εμείς στη διεθνή κοι­νό­τητα τα σωστά μηνύ­ματα για την Τουρκία και να μην αφή­νουμε περι­θώ­ρια για παρερ­μη­νείες και ψευ­δαι­σθή­σεις.

Είναι γνωστό ότι πάντα υπάρ­χουν επι­τή­δειοι τρίτοι που για δικούς τους λόγους ευνοούν μια εφ’ όλης της ύλης ελλη­νο­τουρ­κική δια­πραγ­μά­τευση, που θα συμπε­ρι­λαμ­βά­νει όλες τις αβά­σι­μες αξιώ­σεις της Τουρ­κίας, με απώτερο στόχο έναν συμ­βι­βα­σμό δια­νο­μής του Αιγαίου με βάση, όχι απο­κλει­στικά το Διεθνές Δίκαιο, αλλά επί της ουσίας αυτές τις ίδιες τις αξιώ­σεις της Τουρ­κίας. Με άλλα λόγια να γίνει αντι­κεί­μενο δια­λό­γου ή παρα­πο­μπής στο Διεθνές Δικα­στή­ριο η Ελλη­νική κυριαρ­χία επί νήσων ή βρα­χο­νη­σί­δων κατά την και­νο­φανή θεωρία των λεγό­με­νων «γκρίζων ζωνών». Κανένα κράτος που σέβεται στοι­χειω­δώς τον εαυτό του δεν δια­νο­εί­ται να θέσει υπό δικα­στική κρίση την εθνική του κυριαρ­χία και την εδαφική του ακε­ραιό­τητα. Και είναι χρέος ιστο­ρι­κής ακρί­βειας να υπο­γραμ­μι­σθεί ότι ήταν η κυβέρ­νηση Σαμαρά, τον Ιανουά­ριο του 2015, που απέ­κλεισε ορι­στικά και αμε­τά­κλητα τέτοιο ενδε­χό­μενο με δήλωση προς τον ΟΗΕ ότι η Ελλάδα δεν ανα­γνω­ρί­ζει την υπο­χρε­ω­τική δικαιο­δο­σία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου, δηλαδή το δικαί­ωμα μονο­με­ρούς προ­σφυ­γής σε αυτό, για θέματα εδα­φι­κής κυριαρ­χίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των χωρικών υδάτων, όπως και για θέματα εθνικής ασφά­λειας.

Να ξεκα­θα­ρίσω ότι δεν αμφι­σβητώ τον πατριω­τι­σμό και τις αγαθές προ­θέ­σεις κανενός. Θεωρώ όμως χρή­σι­μες τις επι­ση­μάν­σεις που στο­χεύ­ουν στην βελ­τι­στο­ποί­ηση της εθνικής μας στρα­τη­γι­κής, ειδικά όταν προ­έρ­χο­νται από όσους έχουν χει­ρι­στεί τα θέματα αυτά από θέσεις ευθύνης. Σε τελική ανάλυση κοινή είναι η αγωνία και η έγνοια για την υπε­ρά­σπιση των εθνικών μας δικαίων».