Εκδικάστηκε το αίτημα ακύρωσης του κληρονομητηρίου του Ψιμόριφου!

Εκδι­κά­στηκε χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (εκουσία δια­δι­κα­σία) η αίτηση που υπέβαλε ο Μιχαήλ Ζησι­μά­τος του Γερά­σι­μου για την ανά­κληση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρίου του αεί­μνη­στου δικη­γό­ρου Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου!

Το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο προ­έ­βλεπε κλη­ρο­δο­σία υπέρ του Ψιμο­ρί­φειου Δημο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Ρόδου στην μερίδα γαιών 16 Ιαλυσού και ο δήμος Ρόδου ισχυ­ρί­στηκε ότι υφί­στα­ται εκκρε­μο­δι­κία που “εμπο­δί­ζει” την εκδί­καση της υπό­θε­σης, λόγω έφεσης που έχει ασκήσει ο ξενο­δό­χος κ. Βασί­λειος Καρα­γιάν­νης κατά της από­φα­σης 17/2022 του πρώην Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου με την οποία απορ­ρί­φθηκε εκ νέου πρό­σθετη παρέμ­βασή του υπέρ του δήμου Ρόδου και έχει προσ­διο­ρι­στεί για τη δικά­σιμο της 9ης Ιανουα­ρίου 2025.

Με προη­γού­με­νες απο­φά­σεις έχει κριθεί ότι ως ιδιώτης δεν έχει έννομο συμ­φέ­ρον στην υπόθεση αυτή, ενώ η πλευρά των αιτού­ντων δια­τεί­νε­ται ότι η έφεση που έχει ασκήσει, ουδεμία ουσια­στική επιρροή μπορεί να έχει στην υπόθεση.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η συγκε­κρι­μένη υπόθεση έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­ληψη την κοινή γνώμη και αφορά στην κυριό­τητα προ­νο­μια­κού ακι­νή­του στην Ιξιά, γνωστού και ως ακι­νή­του «Ψιμό­ρι­φου».

Θυμί­ζουμε ότι στο κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι μονα­δική κλη­ρο­νό­μος του Ψιμό­ρι­φου, βάσει της από 19-11-1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του, είναι η ορι­σθείσα και εκτε­λέ­στρια σύζυγός του Ούτε-Βεατρίκη Ψιμο­ρί­φου, το γένος Καρλ Βιρτζ, μετα­πο­βιώ­σασα την 8-6-2003 βεβα­ρη­μένη με κλη­ρο­δο­σία ενός αγρού στην Ιξιά Ρόδου εκτά­σεως 19.130 τ.μ., υπέρ του Ψιμο­ρί­φειου Δημο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Ρόδου, ο κοι­νω­φε­λής σκοπός της οποίας με την υπ’ αρ. 1560/2008 απόφ. εκ. Εφ.Αθ. χαρα­κτη­ρί­στηκε ανέ­φι­κτος και δια­τά­χθηκε για την πλη­ρέ­στερη ικα­νο­ποί­ηση της θελή­σεως του διαθέτη η εκποί­ηση του εν λόγω ακι­νή­του.

Την από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 ιδιό­χειρη διαθήκη του κατά την 29.11.1994 απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου του Νικο­λάου, κατέ­θεσε προς δημο­σί­ευση την 25-6-2013 στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου, όπου και δημο­σιεύ­θηκε το με αριθμό 26/26-06-2013 πρα­κτικό του, ο Μιχαήλ Ζησι­μά­τος του Γερα­σί­μου επι­κα­λού­με­νος ότι απε­στάλη στην οικία του την 5-2-2013 μέσα σε φάκελο μαζί με άλλα σχετικά έγγραφα.

Για το εν λόγω ακίνητο η σύζυγος του διαθέτη Ούτε Ψιμο­ρί­φου, ενερ­γούσα εν τοις πράγ­μασι ως εκτε­λέ­στρια της δια­θή­κης, εξέδωσε το υπ’ αρ. 91/1995 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, το οποίο δεν είχε μετα­γρα­φεί. Ακο­λού­θως, έγιναν ενέρ­γειες για τη σύσταση του Ιδρύ­μα­τος, πλην όμως με το υπ’ αρ. 1063953/1570/Α011/17.5.2005 έγγραφό του το Υπ. Οικο­νο­μι­κών αρνή­θηκε να προβεί στην έκδοση διοι­κη­τι­κής πράξης (για τη σύσταση του Ιδρύ­μα­τος) λόγω έλλει­ψης πόρων.

Ο δήμος Ρόδου ισχυ­ρί­στηκε ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 νέα ιδιό­γραφη διαθήκη του Ψιμό­ρι­φου, που δημο­σιεύ­θηκε κατόπιν αίτησης του Μιχαήλ Ζησι­μά­του με το από 26 Ιουνίου 2013 πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, χωρίς να έχει αίτηση κήρυξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλαστή.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν εδρά­ζε­ται σε κάποια γρα­φο­λο­γική εξέταση, αλλά όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρίες, σε κατά­θεση που έδωσε πρώην νομικός σύμ­βου­λος του δήμου Ρόδου.

Η πλευρά Ζησι­μά­του από την άλλη επι­κα­λέ­στηκε από την πρώτη στιγμή γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη διδά­κτο­ρος του Δημο­κρί­τειου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης, από την οποία προ­κύ­πτει μετά βεβαιό­τη­τας ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 διαθήκη έχει χαρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χειρός του.

Στο ίδιο συμπέ­ρα­σμα κατέ­ληξε και δικα­στική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που διε­νερ­γή­θηκε στο πλαίσιο της ποι­νι­κής έρευνας.

Ο κ. Ζησι­μά­τος εκπρο­σω­πή­θηκε από την κ. Ελένη Ηρωνία – Χατζηα­ντω­νίου, ασκή­θηκε πρό­σθετη παρέμ­βαση υπέρ του από την οικο­γέ­νεια Μας που εκπρο­σω­πή­θηκε από την δικη­γόρο κ. Μαρία Παρού­σου, ο δήμος Ρόδου εκπρο­σω­πή­θηκε από τον κ. Μανώλη Στάγκα ενώ πρό­σθετη παρέμ­βαση υπέρ του δήμου άσκησε το Ελλη­νικό Δημόσιο με τη νομική του σύμ­βουλο κ. Φρα­τζέ­σκα Κοντιζά.