Ενοχη άμεσης συνέργειας σε απάτη πρώην τραπεζική υπάλληλος

Ενοχη άμε­σης συ­νέρ­γειας σε απάτη, που τε­λέ­στη­κε στο υπο­κα­τά­στη­μα Ρόδου της Λαϊ­κής Τρά­πε­ζας Κύ­πρου, κρί­θη­κε χθες, με ελα­φρυ­ντι­κό, σε δύο υπο­θέ­σεις που εκ­δι­κά­στη­καν, η πρώην προϊ­στα­μέ­νη συ­ναλ­λα­γών της τρά­πε­ζας, η οποία υπε­ρα­μύν­θη­κε και χθες της αθω­ό­τη­τάς της, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι επω­μί­στη­κε την ευ­θύ­νη για το σκάν­δα­λο της πα­ρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας μετά το θά­να­το των πρω­τα­γω­νι­στών συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νών της.

Το δι­κα­στή­ριο της επέ­βα­λε συ­γκε­κρι­μέ­να ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών στην πρώτη υπό­θε­ση για την οποία είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών.

Η υπό­θε­ση αφορά στην από­πει­ρα εξό­φλη­σης δύο τρα­πε­ζι­κών επι­τα­γών εις δια­τα­γήν της εται­ρεί­ας INTERINVESTMENT LTD, εκ­δό­σε­ως της τρά­πε­ζας EUROCARRIBEAN BANK ECB, που εδρεύ­ει στη νήσο Να­ού­ρου της Κα­ραϊ­βι­κής, ποσού 300.000 δο­λα­ρί­ων εκά­στη.

Όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η ανω­τέ­ρω, αλλά και 2 εκλι­πό­ντες κα­τη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι την 2-9-2003 και την 3-9-2003, πα­ρέ­στη­σαν ψευ­δώς στους τα­μί­ες της ως άνω τρά­πε­ζας ότι οι 2 τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές, σε δια­τα­γή της εται­ρεί­ας, εκ­δό­σε­ως της τρά­πε­ζας EURO CARIBBEAN BANK – ECB, εδρεύ­ου­σας στη νήσο Nαού­ρου της Kαραϊ­βι­κής και ποσού 300.000 δο­λα­ρί­ων ήτοι 273.972,60 και 275.735,28 ευρώ αντι­στοί­χως (σύμ­φω­να με συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή ισο­τι­μία δο­λα­ρί­ου HΠA και EYPΩ), οι οποί­ες προ­σκο­μί­σθη­καν από εκλι­πό­ντα επι­χει­ρη­μα­τία με την ιδιό­τη­τα του νο­μί­μου κο­μι­στή και τις οποί­ες εξό­φλη­σε, ήταν πράγ­μα­τι επι­τα­γές οι οποί­ες προ­έρ­χο­νταν από υπαρ­κτή και νο­μί­μως λει­τουρ­γού­σα τρά­πε­ζα στην αλ­λο­δα­πή, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι η πα­ρα­πά­νω τρά­πε­ζα δεν ήταν πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα με την έν­νοια που απαι­τού­σε ο νόμος αλλά εται­ρεία ευ­και­ρί­ας και ότι υπήρ­χαν σα­φείς εντο­λές της ερ­γο­δό­τριάς του τρά­πε­ζας να μην πραγ­μα­το­ποιεί­ται καμιά συ­ναλ­λα­γή με ορ­γα­νι­σμούς που εδρεύ­ουν σε χώρες στις οποί­ες πραγ­μα­το­ποιού­νται ύπο­πτες τρα­πε­ζι­κές συ­ναλ­λα­γές.

Προ­κει­μέ­νου να πεί­σει τους τα­μί­ες της τρά­πε­ζας ότι οι εν λόγω επι­τα­γές ήταν νό­μι­μες και επο­μέ­νως πλη­ρω­τέ­ες στον δι­καιού­χο, ο τότε διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έστει­λε φαξ στην φε­ρο­μέ­νη ως εκ­δό­τρια τρά­πε­ζα με το οποίο ζη­τού­σε να επι­βε­βαιώ­σει την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα των υπο­γρα­φών που έφε­ραν οι επι­τα­γές, λαμ­βά­νο­ντας ως απά­ντη­ση, επί­σης με φαξ τη δήθεν βε­βαί­ω­ση της γνη­σιό­τη­τάς τους από το οποίο (ΦAΞ) όμως είχε επι­με­λώς πα­ρα­λη­φθεί ο αριθ­μός απο­στο­λής, ενώ δεν έφερε και υπο­γρα­φή του αρ­μό­διου υπαλ­λή­λου που να προ­βαί­νει στην ως άνω επι­βε­βαί­ω­ση.

Mε αυτό τον τρόπο τους έπει­σε να πι­στώ­σουν τον κοινό λο­γα­ρια­σμό που δια­τη­ρού­σε ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας με τα πα­ρα­πά­νω ποσά των επι­τα­γών και να του κα­τα­βά­λουν στη συ­νέ­χεια τμη­μα­τι­κά το αντί­τι­μό τους.

-Στην δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση η δίκη ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επα­να­λή­φθη­κε μετά από την αναί­ρε­ση, προη­γού­με­νης κα­τα­δι­κα­στι­κής.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη είχε κρι­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να ένοχη, για άμεση συ­νέρ­γεια σε απάτη ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας που τε­λέ­στη­κε από πρώην διευ­θυ­ντή του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, ο οποί­ος έχει στο με­τα­ξύ απο­βιώ­σει.

Στην κα­τη­γο­ρού­με­νη είχε επι­βλη­θεί ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών με 3ετή ανα­στο­λή, ενώ της ανα­γνω­ρί­στη­κε ελα­φρυ­ντι­κό.

Το δι­κα­στή­ριο δια­τή­ρη­σε την πρω­τό­δι­κη ποινή που της είχε επι­βλη­θεί.

Η ίδια και ο πρώην διευ­θυ­ντής φέ­ρο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να στη Pόδο την 30ή Αυ­γού­στου 2003 να έπει­σαν επι­χει­ρη­μα­τία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, να υπο­γρά­ψει με τη Λαϊκή Tρά­πε­ζα σύμ­βα­ση πώ­λη­σης και επα­να­γο­ράς τί­τλων του Eλλη­νι­κού Δη­μο­σί­ου (repos) ονο­μα­στι­κής αξίας 422.375 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία πώ­λη­σης την 31η Αυ­γού­στου 2004 και συμ­φω­νη­θεί­σα τιμή 498.402 ευρώ. Δι­καιού­χοι των repos ήταν ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας και η σύ­ζυ­γός του.

Φέ­ρο­νται ει­δι­κό­τε­ρα να πα­ρέ­στη­σαν στους ανω­τέ­ρω, ψευ­δώς, ότι επρό­κει­το για σύμ­βα­ση με την τρά­πε­ζα και έκα­ναν χρήση πλα­στών εγ­γρά­φων, όμοιων με τα χρη­σι­μο­ποιού­με­να από την τρά­πε­ζα, χωρίς η τρά­πε­ζα να γνω­ρί­ζει για τη σύ­να­ψή τους.

Το θύμα φέ­ρε­ται να κα­τέ­βα­λε το ποσό των 422.375 ευρώ και όταν εμ­φα­νί­σθη­κε στο κα­τά­στη­μα Pόδου της Λαϊ­κής Tρά­πε­ζας, την 31η Αυ­γού­στου 2004, για να ζη­τή­σει την επα­να­γο­ρά των τί­τλων, η τρά­πε­ζα δια­πί­στω­σε την απάτη και ανα­γκά­σθη­κε να τους απο­ζη­μιώ­σει.

Η ίδια απο­λο­γού­με­νη αρ­νή­θη­κε τα όσα της απο­δί­δο­νται, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη για την ως άνω αδι­κο­πρα­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά φέρει ο πρώην διευ­θυ­ντής, που είχε το γε­νι­κό πρό­σταγ­μα για όλες τις συ­ναλ­λα­γές του επι­χει­ρη­μα­τία με την τρά­πε­ζα και ότι η ίδια, όπως κι άλλοι υπάλ­λη­λοι, εκτε­λού­σαν τις εντο­λές του. Διέ­ψευ­σε εξάλ­λου ισχυ­ρι­σμό μάρ­τυ­ρα κα­τη­γο­ρί­ας που έφερε τους επι­θε­ω­ρη­τές που διε­νήρ­γη­σαν έλεγ­χο για την υπό­θε­ση αυτή να βρή­καν στον ηλε­κτρο­νι­κό της υπο­λο­γι­στή το σχέ­διο των πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων repos που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Σάβ­βας Παυ­λί­δης