Απαράδεκτη κρίθηκε η έφεση για την θανάτωση του σκύλου

Απα­ρά­δε­κτη κρί­θη­κε χθες από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου η έφεση υπέρ του νόμου, που ασκή­θη­κε για την επα­νά­λη­ψη της δίκης με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν 74χρονο Κα­λυ­θε­νό, που κα­τα­μη­νύ­θη­κε από το Φι­λο­ζω­ϊ­κό Σω­μα­τείο «Τυ­χε­ρές Πα­τού­σες», για κα­κο­ποί­η­ση ζώου και συ­γκε­κρι­μέ­να για «πολ­το­ποί­η­ση» του κε­φα­λιού ενός ημί­αι­μου σκύ­λου.

Το δι­κα­στή­ριο έκανε συ­γκε­κρι­μέ­να δεκτή την έν­στα­ση του δι­κη­γό­ρου του κ. Μα­νώ­λη Βλά­χου, που προ­σέ­βα­λε την έφεση που ασκή­θη­κε ως αναι­τιο­λό­γη­τη και μη εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο, με από­φα­ση που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία έκρι­νε ατι­μώ­ρη­το τον 74χρονο. Δύο δι­κα­στές της σύν­θε­σης του δι­κα­στη­ρί­ου είχαν κρί­νει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τε­λού­σε σε κα­τά­στα­ση ανά­γκης, ενερ­γώ­ντας από φόβο και τα­ρα­χή, που του προ­κλή­θη­κε όταν δια­πί­στω­σε ότι ο σκύ­λος είχε πνί­ξει κότες από το κο­τέ­τσι του.

Ο Πρό­ε­δρος της έδρας του πρω­τό­δι­κου δι­κα­στη­ρί­ου, που μειο­ψή­φη­σε, έκρι­νε από την άλλη ότι θα πρέ­πει να κρι­θεί ένο­χος με το ελα­φρυ­ντι­κό του προ­τέ­ρου εντί­μου βίου.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο 74χρο­νος συ­νε­λή­φθη την 13η Νο­εμ­βρί­ου 2014 και περί ώραν 13.30 στις Κα­λυ­θιές διότι την 09.30 ώρα της ίδιας μέρας σε αγρό­κτη­μα που δια­τη­ρεί στο Φα­λη­ρά­κι και εκτρέ­φει ζώα (κότες, κου­νέ­λια και κα­τσί­κια) κα­τά­φε­ρε χτύ­πη­μα με σι­δε­ρέ­νια σω­λή­να ενός μέ­τρου στο κε­φά­λι δε­σπο­ζό­με­νου ζώου συ­ντρο­φιάς ηλι­κί­ας πε­ρί­που οκτώ μηνών με απο­τέ­λε­σμα τον θα­νά­σι­μο τραυ­μα­τι­σμό του.
Η θα­νά­τω­ση του ζώου κα­ταγ­γέλ­θη­κε περί ώρα 11.30 στο Α.Σ. Αφά­ντου από εκ­πρό­σω­πο του Φι­λο­ζω­ι­κού Συλ­λό­γου.

Ο Σύλ­λο­γος δια­τη­ρού­σε τέσ­σε­ρα σκυ­λιά στην οικία του κ. Θε­ο­φά­νη Ζαν­νά­κη, για φι­λο­ξε­νία, έως ότου βρε­θεί ιδιο­κτή­της προς υιο­θε­σία.

Ο δρά­στης εξε­τα­ζό­με­νος απο­δέ­χτη­κε την σε βάρος του κα­τη­γο­ρία και δή­λω­σε ότι επι­φυ­λάσ­σε­ται πα­ντός νο­μί­μου δι­καιώ­μα­τός του, ένα­ντι του ανω­τέ­ρω Σω­μα­τεί­ου διότι προη­γου­μέ­νως το σκυλί του θα­νά­τω­σε 15 κότες.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να εξε­τα­ζό­με­νος κα­τέ­θε­σε ότι δεν είχε σκοπό να σκο­τώ­σει το ζώο και ότι όταν το πρωί με­τέ­βη στο πε­ρι­φραγ­μέ­νο χω­ρά­φι του βρήκε 15 κότες που φρο­ντί­ζει πνιγ­μέ­νες από τον σκύλο.
Τον είδε συ­γκε­κρι­μέ­να να έχει αίμα στο στόμα του και να κρατά στα σα­γό­νια του μια από τις πνιγ­μέ­νες κότες.
Πάνω στην θο­λού­ρα του τον κυ­νή­γη­σε, πήρε ένα κού­φιο σί­δε­ρο με σκοπό να τον φο­βε­ρί­σει για να φύγει και τον χτύ­πη­σε μία φορά χωρίς να θέλει να τον σκο­τώ­σει, αλλά δυ­στυ­χώς, όπως είπε, πέ­θα­νε.

Τό­νι­σε ότι είναι και ο ίδιος ζω­ό­φι­λος και μά­λι­στα δια­τη­ρεί στο κτήμα του κότες και κου­νέ­λια και πρό­σθε­σε ότι ρώ­τη­σε τον κ. Ζαν­νά­κη, μη γνω­ρί­ζο­ντας ότι το σκυλί ήταν δικό του, σε ποιόν ανή­κει το ζώο.
Εκεί­νος, όπως είπε, του απά­ντη­σε ότι ανήκε σε μια φίλη του και τότε ο ίδιος τον ενη­μέ­ρω­σε ότι το είχε χτυ­πή­σει.
Κα­τέ­θε­σε επι­πλέ­ον ότι στο πα­ρελ­θόν είχε και ο ίδιος δύο σκύ­λους και ότι ου­δέ­πο­τε είχε χτυ­πή­σει ζώο.

Ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου επα­νέ­λα­βε τους προ­α­να­κρι­τι­κούς του ισχυ­ρι­σμούς δη­λώ­νο­ντας ότι είναι φι­λό­ζω­ος και ότι τα­ρά­χθη­κε όταν είδε στο χω­ρά­φι του τον σκύλο να κρατά στα δό­ντια του μια κότα και να του επι­τί­θε­ται.
Υπο­στή­ρι­ξε ότι ένιω­σε φόβο και ένεκα του γε­γο­νό­τος ότι έχει υπο­βλη­θεί σε τρι­πλό μπαι-πας έπια­σε τη σω­λή­να με σκοπό να απω­θή­σει τον σκύλο και τον χτύ­πη­σε μια φορά στο κε­φά­λι.

Οι 3 μάρ­τυ­ρες κα­τη­γο­ρί­ας από την άλλη συ­νο­πτι­κά ισχυ­ρί­στη­καν ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζώο το οποίο είχε ήδη υιο­θε­τη­θεί και επρό­κει­το να πα­ρα­δο­θεί στο νέο ιδιο­κτή­τη του ήταν φο­βι­κό, μι­κρό­σω­μο, μόλις 6,8 κιλών και αμ­φι­σβή­τη­σαν ότι ήταν εκεί­νο που έπνι­ξε τις κότες του κα­τη­γο­ρού­με­νου.