Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος κολύμπησε από τη Ρόδο μέχρι το Καστελλόριζο

Ο Σπύ­ρος Χρυ­σι­κό­που­λος είναι αστα­μά­τη­τος και ένα χρόνο μετά την κα­τά­κτη­ση του πα­γκο­σμί­ου ρεκόρ Γκί­νες, έβαλε πλώρη για το όνει­ρο της ζωής του. Μπο­ρεί ο αν­θρώ­πι­νος νους να μην μπο­ρεί να συλ­λά­βει την από­στα­ση που κα­τά­φε­ρε να δα­μά­σει, όμως ο ίδιος όχι μόνο το είχε συλ­λά­βει αλλά είχε σχε­διά­σει κάθε χι­λιό­με­τρο που είχε να κο­λυ­μπή­σει και ήξερε ακρι­βώς τί είχε να αντι­με­τω­πί­σει.

Την Τε­τάρ­τη 07 Σε­πτεμ­βρί­ου στις 6:15 το πρωί, ο Σπύ­ρος Χρυ­σι­κό­που­λος σε συν­διορ­γά­νω­ση με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, βού­τη­ξε από την Κόκ­κι­νη πα­ρα­λία στην Καλ­λι­θέα της Ρόδου για τη με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση της ζωής του… να φτά­σει μέχρι το Κα­στελ­λό­ρι­ζο. Μια τε­ρά­στια από­στα­ση με εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες και­ρι­κές συν­θή­κες.

Όλα αυτά τα αψή­φη­σε, και απλά “κλεί­δω­σε” τον στόχο του. Στο μυαλό του ήταν μόνο η στιγ­μή που θα έφτα­νε στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Ο χρό­νος που πα­ρέ­μει­νε στο νερό προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το όνει­ρό του ήταν 64 ολό­κλη­ρες ώρες και 5 λεπτά, δη­λα­δή για σχε­δόν 3 ημέ­ρες, ο Σπύ­ρος κο­λύ­μπη­σε συ­νε­χό­με­να χωρίς καμία στάση για ξε­κού­ρα­ση και χωρίς να έχει καμία απο­λύ­τως επαφή με το σκά­φος συ­νο­δεί­ας, ενώ η τρο­φο­δο­σία και η υδρο­δο­σία του γι­νό­ταν με ει­δι­κό εξο­πλι­σμό.

Επάνω στο σκά­φος συ­νο­δεί­ας η ομάδα υπο­στή­ρι­ξης και ο προ­σω­πι­κός του για­τρός Χρή­στος Βάσ­σος, έδω­σαν τον κα­λύ­τε­ρό τους εαυτό προ­κει­μέ­νου να πα­ρέ­χουν στον Σπύρο ό,τι κα­λύ­τε­ρο, με κοινό στόχο τον υγιή και ασφα­λή τερ­μα­τι­σμό του στο ακρι­τι­κό μας Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Η συμ­βο­λι­κή δια­δρο­μή που απο­φά­σι­σε να κο­λυ­μπή­σει ο Σπύ­ρος, είναι από τις δυ­σκο­λό­τε­ρες που μπο­ρεί να επι­χει­ρή­σει ένας κο­λυμ­βη­τής, καθώς κο­λύ­μπη­σε στο ανοι­χτό Αι­γαίο κό­ντρα στο ισχυ­ρό­τε­ρο ρεύμα της Με­σο­γεί­ου και στο πλέον αφι­λό­ξε­νο πε­ρι­βάλ­λον.

Η συ­νο­λι­κή από­στα­ση σε ευ­θεία γραμ­μή είναι 130 χλμ., ωστό­σο ο Σπύ­ρος κο­λύ­μπη­σε πολύ πα­ρα­πά­νω, κάτι που κα­θι­στά αυτό το εγ­χεί­ρη­μα ασύλ­λη­πτο για τον αν­θρώ­πι­νο νου.

Η πρώτη μέρα για τον Σπύρο ξε­κί­νη­σε με αρ­κε­τό καιρό, ενώ στη συ­νέ­χεια της ημέ­ρας οι και­ρι­κές συν­θή­κες ήταν πιο ευ­νοϊ­κές. Αυτό όμως δεν κρά­τη­σε για πολύ, καθώς από τις πρώ­τες βρα­δι­νές ώρες τα κύ­μα­τα με­γά­λω­σαν, ο αέρας δυ­νά­μω­σε και αυτό δυ­σκό­λε­ψε ση­μα­ντι­κά τον Σπύρο. Τα πρώτα ση­μά­δια κό­πω­σης εμ­φα­νί­στη­καν και το αλ­μυ­ρό νερό προ­κά­λε­σε έντο­νο πρή­ξι­μο στο πρό­σω­πο του Σπύ­ρου.

Χωρίς να επη­ρε­α­στεί κα­θό­λου, ο Σπύ­ρος συ­νέ­χι­σε να κο­λυ­μπά με ωραίο και στα­θε­ρό ρυθμό κα­λύ­πτο­ντας χι­λιό­με­τρα, προ­κει­μέ­νου να μειώ­σει αυτή την τε­ρά­στια από­στα­ση.

Όταν πλέον ξη­μέ­ρω­σε η δεύ­τε­ρη μέρα, δυ­στυ­χώς ο και­ρός δεν έκανε το χα­τί­ρι στον Σπύρο και αυτό επι­δεί­νω­σε τη συ­νο­λι­κή του κό­πω­ση. Τα κύ­μα­τα ήταν με­γά­λα και η συ­χνό­τη­τά τους ήταν τέ­τοια που ο Σπύ­ρος κυ­ριο­λε­κτι­κά πά­λευε.

Το δεύ­τε­ρο βράδυ ήταν ακόμα δυ­σκο­λό­τε­ρο και σχε­δόν απο­γοη­τευ­τι­κό, καθώς τα ρεύ­μα­τα πή­γαι­ναν τον Σπύρο προς τα πίσω και η προ­σπά­θεια που έπρε­πε να κα­τα­βά­λει, όντας άυ­πνος και πρη­σμέ­νος από το αλάτι, ήταν πραγ­μα­τι­κά υπε­ράν­θρω­πη.

Αυτές οι δυ­σκο­λί­ες επη­ρέ­α­σαν και όλη την ομάδα υπο­στή­ρι­ξης η οποία κα­τέ­βα­λε τε­ρά­στια προ­σπά­θεια να πα­ρέ­χει στον Σπύρο την τρο­φο­δο­σία του αλλά και ό,τι χρεια­ζό­ταν για να τον βοη­θή­σει να συ­νε­χί­σει, καθώς δεν υπήρ­χε κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο λά­θους.

Μετά από μια τε­ρά­στια μάχη που έδωσε ο Σπύ­ρος με τις και­ρι­κές συν­θή­κες, επι­τέ­λους ξη­μέ­ρω­σε η τρίτη μέρα που ήταν πιο φι­λι­κή και ευ­νοϊ­κή και έτσι για λίγες ώρες κα­τά­φε­ρε να κο­λυ­μπή­σει ήρεμα και με πολύ γρή­γο­ρο ρυθμό.

Το από­γευ­μα της τρί­της μέρας στις 18:42 έφτα­σε στη Ρω και ενώ ο και­ρός ξε­κί­νη­σε να χα­λά­ει ση­μα­ντι­κά, ο Σπύ­ρος ξε­πέ­ρα­σε κατά πολύ τα όριά του και στις 22:20 το βράδυ έφτα­σε στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

*Επάνω στο σκά­φος συ­νο­δεί­ας βρι­σκό­ταν κρι­τής, ο οποί­ος πι­στο­ποί­η­σε την εγκυ­ρό­τη­τα του εγ­χει­ρή­μα­τος.

Ο ίδιος δή­λω­σε για το εγ­χεί­ρη­μα: “Κο­λύ­μπη­σα σε ένα αρ­κε­τά αφι­λό­ξε­νο πε­ρι­βάλ­λον, στο οποίο όμως υπέ­δει­ξα τον απαι­τού­με­νο σε­βα­σμό. Ήταν το δυ­σκο­λό­τε­ρο εγ­χεί­ρη­μα της ζωής μου αλλά ταυ­τό­χρο­να και το πιο ση­μα­ντι­κό. Κα­τά­φε­ρα να πραγ­μα­το­ποι­ή­σω το με­γά­λο μου όνει­ρο, για το οποίο δού­λευα σκλη­ρά πολλά χρό­νια”.

Ο Σπύ­ρος είναι ιδιαί­τε­ρα ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νος με την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, αλλά και με όλα τα είδη που ζουν μέσα σε αυτό και επη­ρε­ά­ζε­ται ση­μα­ντι­κά όταν κο­λυ­μπά­ει και συ­να­ντά­ει σκου­πί­δια.

Αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι εφό­σον ο ίδιος δεν είναι σε θέση να ξε­χω­ρί­σει τα σκου­πί­δια και μπλέ­κε­ται σε αυτά, πόσο οδυ­νη­ρό είναι για όλα τα θα­λάσ­σια είδη που δεν γνω­ρί­ζουν την ύπαρ­ξη των σκου­πι­διών και τα κου­βα­λούν πάνω τους ή χά­νουν τη ζωή τους εξ’ αι­τί­ας τους.

Γι’ αυτό μέσα από τα εγ­χει­ρή­μα­τά του θέλει να περ­νά­ει πάντα το μή­νυ­μα ότι έχου­με υπο­χρέ­ω­ση να δια­τη­ρού­με το πε­ρι­βάλ­λον κα­θα­ρό και να προ­στα­τεύ­ου­με όλα τα είδη! Και σε αυτό το υπε­ράν­θρω­πο εγ­χεί­ρη­μα, ο Σπύ­ρος πα­ρό­λη την κού­ρα­σή του, μά­ζευε κάθε σκου­πί­δι που συ­να­ντού­σε και τα έδινε στην ομάδα του στο σκά­φος!

Με­γά­λος χο­ρη­γός του εγ­χει­ρή­μα­τος είναι η CUPRA ΤΕ­ΧΝΟ­ΚΑΡ, την οποία εκ­προ­σω­πεί ο Σπύ­ρος ως ambassador. H CUPRA ΤΕ­ΧΝΟ­ΚΑΡ στά­θη­κε υπε­ρή­φα­να στο πλευ­ρό του Σπύ­ρου από την πρώτη στιγ­μή, εξα­σφα­λί­ζο­ντάς του την απα­ραί­τη­τη σι­γου­ριά για να συ­νε­χί­σει.

H Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος, ανέ­λα­βε τη συν­διο­ρά­νω­ση αυτού του υπε­ράν­θρω­που εγ­χει­ρή­μα­τος και συ­νέ­βα­λε ση­μα­ντι­κά στην επί­τευ­ξη του στό­χου.

Ο Σπύ­ρος έχει στο πλευ­ρό του χο­ρη­γούς που χάρη στην πο­λύ­τι­μη στή­ρι­ξή τους έβα­λαν τους απαι­τού­με­νους λί­θους προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί αυτό το σπου­δαίο και μο­να­δι­κό εγ­χεί­ρη­μα. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ο ξε­νο­δο­χεια­κός όμι­λος Mitsis Hotels, ο ολο­κλη­ρω­μέ­νος πά­ρο­χος ενέρ­γειας nrg, η Μι­νέτ­τα Ασφα­λι­στι­κή, η J.P. MORGAN, ένα από τα κο­ρυ­φαία πα­γκό­σμια χρη­μα­το­πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα, η Blue Star Ferries και η εται­ρεία βαμ­μέ­νου αλου­μι­νί­ου Elval Colour.

Πα­ράλ­λη­λα, η ιδιω­τι­κή εται­ρία ελι­κο­πτέ­ρων Airlift εξα­σφά­λι­σε την άμεση με­τα­φο­ρά του Σπύ­ρου στην Αθήνα μετά την ολο­κλή­ρω­ση του εγ­χει­ρή­μα­τος, ώστε να με­τα­βεί για κα­θα­ρά προ­λη­πτι­κούς λό­γους άμεσα και με ασφά­λεια στην γε­νι­κή κλι­νι­κή Πει­ραιώς «Ιπ­πο­κρά­της», και να επι­βε­βαιω­θεί η άρι­στή κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του.

Σπου­δαία ήταν η βο­ή­θεια του ωκε­α­νο­γρά­φου κ. Βερ­βά­τη Βα­σί­λη και της ομά­δας Φυ­σι­κής Ωκε­α­νο­γρα­φί­ας και Αριθ­μη­τι­κών Μο­ντέ­λων του Τμή­μα­τος Φυ­σι­κής, του Εθνι­κού Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, που χάρη στην έρευ­νά τους, υπέ­δει­ξαν στον Σπύρο τη σωστή ημε­ρο­μη­νία για την έναρ­ξη της προ­σπά­θειας, αλλά και τη σωστή πο­ρεία που έπρε­πε να ακο­λου­θή­σει για να αντι­με­τω­πί­σει το κό­ντρα ρεύμα.

Λίγα λόγια

για τον Σπύρο

Ο Σπύ­ρος είναι ο μο­να­δι­κός, εν ενερ­γεία, Έλ­λη­νας κο­λυμ­βη­τής υπερ-απο­στά­σε­ων και μέσα από τα υπε­ράν­θρω­πα εγ­χει­ρή­μα­τά του ανε­βά­ζει την Ελ­λά­δα ψηλά. Όλα τα χρό­νια της κα­ριέ­ρας του προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν σκλη­ρά για αυτό το όνει­ρο, γι’ αυτή τη στιγ­μή! Τη στιγ­μή που θα τερ­μα­τί­σει στο ακρι­τι­κό μας Κα­στελ­λό­ρι­ζο, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη σπου­δαιό­τη­τά του και τον ση­μα­ντι­κό ρόλο που παί­ζει για την Ελ­λά­δα, λόγω της γε­ω­γρα­φι­κής του θέσης.

Πολλά και σπου­δαία είναι τα επι­τεύγ­μα­τα του Σπύ­ρου