ΠτΔ: Διάγουμε μια δύσκολη και επικίνδυνη περίοδο-Πολύτιμο κομμάτι της πατρίδας μας το Καστελόριζο

«Το Κα­στε­λό­ρι­ζο απο­τε­λεί πο­λύ­τι­μο κομ­μά­τι της πα­τρί­δας μας και είναι ο τόπος που συ­γκε­ντρώ­νει την έν­νοια του πα­τριω­τι­σμού, ένας τόπος που κρά­τη­σε την ελ­λη­νι­κό­τη­τά του επί αιώ­νες με ακα­τά­βλη­το πεί­σμα κι επι­μο­νή», τό­νι­σε η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, κατά την τε­λε­τή ανα­κή­ρυ­ξής της σε επί­τι­μη δη­μό­τη Κα­στε­λο­ρί­ζου.

Εί­μα­στε εδώ για να τι­μή­σου­με τη ση­με­ρι­νή επέ­τειο απε­λευ­θέ­ρω­σης του νη­σιού και να δια­βε­βαιώ­σου­με ότι οι κά­τοι­κοι του νη­σιού δεν θα αι­σθά­νο­νται ποτέ μόνοι κι αβο­ή­θη­τοι, υπο­γράμ­μι­σε η κ. Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, στο πλαί­σιο της αντι­φώ­νη­σής της, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι γνω­ρί­ζει τα προ­βλή­μα­τα του νη­σιού, αλλά και τις λύ­σεις που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί.

Η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, εξέ­φρα­σε την ικα­νο­ποί­η­σή της για την ανα­κή­ρυ­ξής σε επί­τι­μη δη­μό­τη, στην τε­λε­τή που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο πνευ­μα­τι­κό κέ­ντρο του νη­σιού. Στη διάρ­κεια της ομι­λί­ας της, έκανε επί­σης ανα­φο­ρά στη δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με από τις «αξιώ­σεις» της τουρ­κι­κής ηγε­σί­ας.

Στην τε­λε­τή ο δή­μαρ­χος Κα­στε­λό­ρι­ζου Γε­ώρ­γιος Σαμ­ψά­κος, επι­σή­μα­νε ότι είναι με­γά­λη τιμή η πα­ρου­σία της προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας στο νησί, γι αυτό και το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο απο­φά­σι­σε ομό­φω­να την ανα­κή­ρυ­ξή της σε επί­τι­μη δη­μό­τη.

Ακο­λου­θεί η αντι­φώ­νη­ση της ΠτΔ

Χαί­ρο­μαι που βρί­σκο­μαι στην ιστο­ρι­κή Με­γί­στη, τόπο μα­κράς ιστο­ρί­ας και αδιά­σπα­στης ελ­λη­νι­κό­τη­τας. Χαί­ρο­μαι που βρί­σκο­μαι στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο και βλέπω τη ση­μαία μας να κυ­μα­τί­ζει πα­ντού, να υψώ­νε­ται πε­ρή­φα­νη, ακόμα και ζω­γρα­φι­σμέ­νη στον βράχο. Χαί­ρο­μαι που συ­να­ντώ τέ­τοια ομορ­φιά, τέ­τοια αι­σιο­δο­ξία, τέ­τοιο φρό­νη­μα – το ίδιο φρό­νη­μα που βο­ή­θη­σε τους προ­γό­νους σας να δια­τη­ρή­σουν αλώ­βη­τες θρη­σκεία και γλώσ­σα στα χρό­νια της Τουρ­κο­κρα­τί­ας και τους στή­ρι­ξε στις πολ­λα­πλές δο­κι­μα­σί­ες, τις οποί­ες υπέ­στη το νησί στη διάρ­κεια του ει­κο­στού αιώνα.

Διά­γου­με μια δύ­σκο­λη και επι­κίν­δυ­νη πε­ρί­ο­δο. Η τουρ­κι­κή ηγε­σία εντεί­νει τις πιέ­σεις προς τη χώρα μας, πλειο­δο­τεί σε επι­θε­τι­κές δη­λώ­σεις. Υπο­νο­μεύ­ει τις σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας και ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης που επί τόσες δε­κα­ε­τί­ες οι­κο­δό­μη­σαν Έλ­λη­νες και Τούρ­κοι, θε­ω­ρώ­ντας τη θά­λασ­σα που τους χω­ρί­ζει όχι αδια­πέ­ρα­στο σύ­νο­ρο αλλά δίοδο επι­κοι­νω­νί­ας. Γιατί δεν είναι μόνο οι εμπο­ρι­κές συ­ναλ­λα­γές που φέρ­νουν κοντά τους δύο λαούς. Είναι οι κοι­νω­νι­κές και φι­λι­κές επα­φές, οι πο­λι­τι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις. Όπως το διε­θνές φε­στι­βάλ ντο­κι­μα­ντέρ «Πέρα απ’ τα σύ­νο­ρα», μια εξαι­ρε­τι­κή πρω­το­βου­λία που Ελ­λη­νι­κού Ιδρύ­μα­τος Ιστο­ρι­κών Με­λε­τών, που δεν απο­σκο­πεί μόνο στη συ­νά­ντη­ση ση­μα­ντι­κών δη­μιουρ­γών ται­νιών τεκ­μη­ρί­ω­σης και την πε­ραι­τέ­ρω κι­νη­μα­το­γρα­φι­κή και πο­λι­τι­στι­κή συ­νερ­γα­σία τους διε­θνώς, αλλά και την γό­νι­μη σύ­μπρα­ξη του νη­σιού μας με το Κας, την αρ­χαία Αντί­φελ­λο, στην απέ­να­ντι ακτή.

Η έξαρ­ση της επι­θε­τι­κής ρη­το­ρεί­ας από την τουρ­κι­κή ηγε­σία, υψώ­νει φραγ­μούς ανά­με­σα στους λαούς, δη­μιουρ­γεί κα­χυ­πο­ψία και εχθρό­τη­τα, κλο­νί­ζει τους δε­σμούς ανά­με­σά τους. Και ξέρω, ότι ο πα­τριω­τι­σμός σας δεν στη­ρί­ζε­ται στην αντι­πα­λό­τη­τα με τον γεί­το­να. Στη­ρί­ζε­ται στην εθνι­κή αυ­το­πε­ποί­θη­ση, στην πε­ρη­φά­νια για την μα­κραί­ω­νη ιστο­ρία του νη­σιού, στην άσβε­στη μνήμη χι­λιό­χρο­νων αγώ­νων και θυ­σιών.

Το Κα­στελ­λό­ρι­ζο απο­τε­λεί πο­λύ­τι­μο κομ­μά­τι της πα­τρί­δας. Δεν έχει απλώς κο­ρυ­φαία στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία για τη δια­μόρ­φω­ση και διεκ­δί­κη­ση των δι­καί­ων της Ελ­λά­δας. Έχει ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη ηθική ση­μα­σία. Είναι ο τόπος που συ­μπυ­κνώ­νει την έν­νοια του πα­τριω­τι­σμού, στην ύψι­στη έκ­φρα­σή της. Ο τόπος που έμει­νε ελ­λη­νι­κός, σε πεί­σμα κάθε επι­βου­λής. Ένας τόπος αγκυ­ρω­μέ­νος στο ανα­το­λι­κό άκρο του ελ­λη­νι­κού αρ­χι­πε­λά­γους, που κρά­τη­σε τον πο­λι­τι­σμό, τα ήθη και τα έθιμά του επί 5.000 χρό­νια. Ένας τόπος που οι άν­θρω­ποί του, απο­δε­κα­τι­σμέ­νοι από τους πο­λέ­μους αλλά πά­ντο­τε μα­χη­τές, ταγ­μέ­νοι στη ζωή κι όχι στον θά­να­το, προ­σπέ­ρα­σαν την κα­τα­στρο­φή, ξα­νά­χτι­σαν τα πυρ­πο­λη­μέ­να τους σπί­τια, δού­λε­ψαν, πά­λε­ψαν, ανά­στη­σαν το νησί, απο­φα­σι­σμέ­νοι να ση­κώ­σουν στους ώμους τους το μέλ­λον του. Με ακα­τά­βλη­το πεί­σμα και επι­μο­νή. Φέρ­νο­ντας στο νου τον στίχο του Γιώρ­γου Σε­φέ­ρη: «Φτέρ­να της δύ­να­μης/ θέ­λη­ση ανί­σκιω­τη».

Γιορ­τά­ζου­με σή­με­ρα την απε­λευ­θέ­ρω­ση του Κα­στελ­λό­ρι­ζου, εβδο­μή­ντα επτά χρό­νια από τη μέρα που κα­τέ­πλευ­σε στο λι­μά­νι το αντι­τορ­πι­λι­κό «Ναύ­αρ­χος Κου­ντου­ριώ­της», ενώ ακόμα μαι­νό­ταν ο πό­λε­μος σ’ όλη την Ευ­ρώ­πη. Ήταν το πρώτο κομ­μά­τι ελ­λη­νι­κής γης που απε­λευ­θε­ρώ­θη­κε. Βαρύ σε ιστο­ρία, μπο­ρεί να κρά­τη­σε το όνομα που του δό­θη­κε την πε­ρί­ο­δο της επι­κυ­ριαρ­χί­ας των Ιω­αν­νι­τών Ιπ­πο­τών, αλλά του ται­ριά­ζει θαυ­μά­σια και το αρ­χαίο του όνομα: Με­γί­στη. Γιατί, όπως λέει ένας ωραί­ος στί­χος του Οδυσ­σέα Ελύτη, «υπα­κού­ουν τα πράγ­μα­τα στα ονό­μα­τά τους». Το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, παρά τη μικρή του έκτα­ση, ήταν και πα­ρα­μέ­νει μέ­γι­στο, γιατί οι άν­θρω­ποί του, με τους αγώ­νες και τις θυ­σί­ες τους, με την επι­μο­νή, την αντο­χή και την αγάπη για τον τόπο τους, το ανή­γα­γαν σε υψηλό σύμ­βο­λο φι­λο­πα­τρί­ας.

Γνω­ρί­ζω τα προ­βλή­μα­τα του νη­σιού, την αί­σθη­ση της απο­μό­νω­σης που γί­νε­ται εντο­νό­τε­ρη μετά το πέρας της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, την ελ­λι­πή υγειο­νο­μι­κή κά­λυ­ψη, τις ανε­παρ­κείς υπο­δο­μές. Γνω­ρί­ζω επί­σης ότι στο νησί σας έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί ση­μα­ντι­κά ανα­πτυ­ξια­κά έργα που θα βελ­τιώ­σουν τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σής σας, όπως το υδα­το­δρό­μιο, η ανά­πλα­ση του λι­μα­νιού, η συ­ντή­ρη­ση των σχο­λι­κών μο­νά­δων και του οδι­κού δι­κτύ­ου, η ανα­καί­νι­ση του ναού του Αη Γιώρ­γη.

Εί­μα­στε εδώ για να τι­μή­σου­με τον τόπο και να σας δια­βε­βαιώ­σου­με ότι ποτέ δεν θα αι­σθαν­θεί­τε απο­κομ­μέ­νοι από τον κορμό της πα­τρί­δας, ποτέ απο­μο­νω­μέ­νοι και αβο­ή­θη­τοι. Εί­μα­στε πά­ντο­τε κοντά σας, αντλώ­ντας από το πα­ρά­δειγ­μά σας, εμπνε­ό­με­νοι από τον κα­θη­με­ρι­νό σας αγώνα να κρα­τή­σε­τε ζω­ντα­νή μια κοι­τί­δα Ελ­λη­νι­σμού με δια­δρο­μή αιώ­νων. Γι’ αυτό και είναι ύψι­στη τιμή για μένα ότι από σή­με­ρα θε­ω­ρού­μαι και εγώ δη­μό­της του Κα­στελ­λό­ρι­ζου. Μια από σας, μέλος, πλέον, της κοι­νό­τη­τάς σας, πι­στεύω ακρά­δα­ντα ότι με εθνι­κή ομο­ψυ­χία και ενό­τη­τα θα απο­δυ­να­μώ­σου­με κάθε πρό­κλη­ση και θα απο­κρού­σου­με κάθε επι­βου­λή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ