Άρθρο του Αντώνη Σαμαρά στην ‘Καθημερινή’: Ο «άριστος οιωνός»…

Τον Ιού­νιο του 2012, όταν ανα­λάμ­βα­νε η κυ­βέρ­νη­σή μας, όλοι οι «οιω­νοί» ήταν ενα­ντί­ον μας:

• Για πάνω από μισό αιώνα, δεν υπήρ­χε καμιά πα­ρά­δο­ση τέ­τοιας πο­λυ­κομ­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας στην Ελ­λά­δα! Ετσι, πολ­λοί προ­ε­ξο­φλού­σαν ότι δεν θα «αντέ­χα­με» ούτε έξι μήνες…

• Τε­ρά­στιες εκ­κρε­μό­τη­τες στην υλο­ποί­η­ση του νέου προ­γράμ­μα­τος, που πριν από λί­γους μήνες εί­χα­με υπο­γρά­ψει, υπο­νό­μευαν σο­βα­ρά την αξιο­πι­στία της χώρας…

• Οι ξένες αγο­ρές προ­ε­ξο­φλού­σαν την έξοδο της Ελ­λά­δας από την Ευ­ρω­ζώ­νη.

• Ξένοι ηγέ­τες, εντός κι εκτός Ευ­ρώ­πης, με τις δη­λώ­σεις τους ενί­σχυαν κα­θη­με­ρι­νά τα σε­νά­ρια κα­τα­στρο­φής για την Ελ­λά­δα…

Σή­με­ρα όλα αυτά φαί­νο­νται πια τόσο μα­κρι­νά… Βήμα βήμα, αλ­λά­ξα­με το κλίμα έξω από την Ελ­λά­δα, στα­θε­ρο­ποι­ή­σα­με τη χώρα, κερ­δί­σα­με το στοί­χη­μα της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, κερ­δί­ζου­με το στοί­χη­μα των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Αυτό ανα­γνω­ρί­στη­κε σιγά σιγά απ’ όλους τους πα­λαιούς επι­κρι­τές μας. Ανα­γνω­ρί­στη­κε από το σύ­νο­λο της Ευ­ρώ­πης.

Τώρα ανα­γνω­ρί­στη­κε, με τον πιο αδιαμ­φι­σβή­τη­το τρόπο, από τον πιο δύ­σκο­λο «κριτή»: τις διε­θνείς αγο­ρές! Με την εξαι­ρε­τι­κά επι­τυ­χη­μέ­νη προ­χθε­σι­νή έκ­δο­ση νέου ελ­λη­νι­κού 5ετούς ομο­λό­γου, την πρώτη, ου­σια­στι­κά, από τον Φε­βρουά­ριο του 2010.

Τον Απρί­λιο του 2010 έκλει­σαν οι διε­θνείς αγο­ρές για τη χώρα, επι­βάλ­λο­ντάς μας «τον δρόμο του Μνη­μο­νί­ου». Τώρα η Ελ­λά­δα επι­στρέ­φει στην ομα­λό­τη­τα… Από εδώ και εμπρός προ­τε­ραιό­τη­τα έχει η στρο­φή στην ανά­πτυ­ξη. Η ανα­κού­φι­ση όσων πλη­γώ­θη­καν, η απο­κα­τά­στα­ση των αδι­κιών που έγι­ναν. Από ’δω και μπρος προ­τε­ραιό­τη­τά μου, να είμαι δίπλα στην Ελ­λά­δα που πλη­γώ­θη­κε. Σ’ αυ­τούς που κρά­τη­σαν την Ελ­λά­δα όρθια…

Ομως, σε αυτήν την τε­λευ­ταία διε­τία αντι­με­τώ­πι­σε σο­βα­ρές προ­κλή­σεις και η Δη­μο­κρα­τία μας: Από μια ανεύ­θυ­νη αντι­πο­λί­τευ­ση που προ­σπα­θού­σε να «ξε­ση­κώ­σει τον λαό» κατά της πα­ρα­μο­νής της χώρας στο ευρώ. Αλλά κι από μιαν εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, που με την κά­λυ­ψη της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης εξα­πέ­λυε πρω­το­φα­νές κύμα βίας. Κα­τα­φέ­ρα­με να αντι­με­τω­πί­σου­με και τις δύο αυτές προ­κλή­σεις. Με την ωρι­μό­τη­τά του ο ελ­λη­νι­κός λαός απο­μό­νω­σε τη δη­μα­γω­γία και τον λαϊ­κι­σμό κάθε εί­δους. Και εμείς στεί­λα­με την εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση στη Δι­καιο­σύ­νη. Κάτι που δεν έχει προη­γού­με­νο στην Ελ­λά­δα…

Κά­να­με τε­ρά­στιο άλμα και στα τρία μέ­τω­πα ταυ­τό­χρο­να: και στη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή και στις διαρ­θρω­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και στην προ­στα­σία της Δη­μο­κρα­τί­ας. Δεν θα αφή­σου­με κα­νέ­να να θέσει σε κίν­δυ­νο αυτήν την πο­ρεία. Δεν θα αφή­σου­με κα­νέ­να να μας ξα­να­βά­λει πάλι σε κρίση, τώρα που αρ­χί­σα­με να την ξε­περ­νά­με…

Κά­ποιοι έκα­ναν «επάγ­γελ­μά» τους για χρό­νια την «κα­ταγ­γε­λία» του Μνη­μο­νί­ου. Και τώρα που η χώρα επα­νέρ­χε­ται σιγά σιγά στην ομα­λό­τη­τα τα ’χουν χα­μέ­να… Μέχρι πριν από λίγο καιρό επι­κα­λού­νταν τα αρ­νη­τι­κά δη­μο­σιεύ­μα­τα του διε­θνούς Τύπου για την Ελ­λά­δα. Τώρα θλί­βο­νται για τα εγκω­μια­στι­κά του σχό­λια… Μέχρι πριν από λίγο κα­τήγ­γελ­λαν ότι το Μνη­μό­νιο μας δά­νει­ζε με… «το­κο­γλυ­φι­κά επι­τό­κια». Τώρα ανα­κά­λυ­ψαν ότι μας δά­νει­ζε με 1,5%… Μέχρι τώρα μας έλε­γαν ότι θα έλθει «και τρίτο Μνη­μό­νιο». Τώρα, που η έξο­δος της χώρας στις διε­θνείς αγο­ρές δια­ψεύ­δει το «τρίτο Μνη­μό­νιο», αμή­χα­να σέρ­νο­νται από τις εξε­λί­ξεις.

Μας λένε ότι τάχα «θα αυ­ξη­θεί το κό­στος δα­νει­σμού» της χώρας. Αλλά με την πλήρη απο­κα­τά­στα­ση της εμπι­στο­σύ­νης προς την Ελ­λά­δα μειώ­νο­νται όλα τα επι­τό­κια. Και η μεί­ω­ση του κό­στους δα­νει­σμού θα φτά­σει εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια κάθε χρόνο! Τα ’χουν χα­μέ­να ακόμα και στην απλή αριθ­μη­τι­κή…

Δεν είναι τυ­χαίο που δύο ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρα πριν από τη συ­νε­δρί­α­ση του Συμ­βου­λί­ου Υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών της Ενω­σης, που άνοι­ξε τον δρόμο για όλες αυτές τις θε­τι­κές εξε­λί­ξεις, κά­ποιοι έκα­ναν αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή «πρό­τα­ση μομ­φής» κατά της κυ­βέρ­νη­σης, προ­σπα­θώ­ντας να τα μα­ταιώ­σουν όλα. Δεν είναι τυ­χαίο που λίγο αρ­γό­τε­ρα αμ­φι­σβη­τή­θη­κε η ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης και έγινε προ­σπά­θεια να ακυ­ρω­θούν οι διώ­ξεις κατά μελών της εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης. Δεν τους πέ­ρα­σε. Και δεν θα τους πε­ρά­σει.

Αλλά ενώ ο ελ­λη­νι­κός λαός βλέ­πει πια να γί­νο­νται τα πρώτα απο­φα­σι­στι­κά βή­μα­τα εξό­δου από την κρίση, κα­τα­λα­βαί­νει ότι κά­ποιοι δεν το θέ­λουν! Κά­ποιοι, κολ­λη­μέ­νοι οι ίδιοι στη μι­ζέ­ρια τους, θέ­λουν να μεί­νει και η Ελ­λά­δα κολ­λη­μέ­νη στο τέλμα. Εμείς τη βγά­ζου­με από το τέλμα. Κά­ποιοι ήθε­λαν να υπάρ­χει για πάντα το Μνη­μό­νιο, για να έχουν κι οι ίδιοι λόγο ύπαρ­ξης: να το κα­ταγ­γέλ­λουν!

Εμείς βγά­ζου­με τη χώρα από την κρίση δα­νει­σμού. Κι αυτό σή­με­ρα το κα­τα­λα­βαί­νουν όλοι… Κά­ποιοι, συ­νη­θι­σμέ­νοι στον λαϊ­κι­σμό, προ­σπα­θούν να δι­χά­σουν τους Ελ­λη­νες. Γιατί η μι­ζέ­ρια είναι η μόνη πο­λι­τι­κή που ξέ­ρουν. Γιατί ο λαϊ­κι­σμός είναι η μόνη πο­λι­τι­κή που κα­τα­λα­βαί­νουν. Γιατί ο δι­χα­σμός είναι το μόνο που τους τρέ­φει. Εμείς ενώ­νου­με τους Ελ­λη­νες.

Πριν από δύο χρό­νια, όταν μί­λα­γα για προ­ο­πτι­κή και ελ­πί­δα, οι οιω­νοί ήταν ενα­ντί­ον μας. Ελά­χι­στοι πί­στευαν πραγ­μα­τι­κά ότι θα τα κα­τα­φέ­ρου­με. Τώρα όλοι το βλέ­πουν: η Ελ­λά­δα βήμα βήμα τα κα­τα­φέρ­νει. Και μά­λι­στα νω­ρί­τε­ρα απ’ ό,τι πε­ρί­με­ναν και οι πιο αι­σιό­δο­ξοι. Αρκεί να μην κά­νου­με πίσω τώρα. Αρκεί να μην εφη­συ­χά­σου­με, να μην αφή­σου­με να πε­ρά­σουν τα σχέ­δια όσων θέ­λουν την Ελ­λά­δα κολ­λη­μέ­νη στη μι­ζέ­ρια, στην γκρί­νια, στην απο­μό­νω­ση.

Πί­στευα πάντα, το πί­στευα πριν από δύο χρό­νια, και το πι­στεύω τώρα πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ: «Εις οιω­νός άρι­στος…»: Υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος την Πα­τρί­δα, να απορ­ρί­πτεις τις Κασ­σάν­δρες. Να εξου­δε­τε­ρώ­νεις τους κιν­δύ­νους. Και να ανοί­γεις τον δρόμο για την ανα­γέν­νη­ση της χώρας. Τον δρόμο της Ελ­πί­δας!