Συλλυπητήριο μήνυμα του Γιώργου Νικητιάδη για την απώλεια του Γιάννη Χαρτοφύλη

Με βαθιά θλίψη και ειλι­κρινή συγκί­νηση απο­χαι­ρετώ τον Γιάννη Χαρ­το­φύλη, έναν ξεχω­ρι­στό Νισύριο, έναν αγα­πη­μένο συγγενή, έναν άνθρωπο που υπη­ρέ­τησε με σπάνια αφο­σί­ωση, ανι­διο­τέ­λεια και αξιο­πρέ­πεια τον τόπο μας, την ιστορία του και τους ανθρώ­πους του.

Ο Γιάννης Χαρ­το­φύ­λης δεν ήταν μόνο ο εκδότης των «Νισυ­ρια­κών Νέων». Ήταν η ίδια η φωνή της Νισύρου προς τον κόσμο και ταυ­το­χρό­νως ο ζωντα­νός δεσμός της Νισύρου με τα παιδιά της στην ξενιτιά. Για 32 ολό­κληρα χρόνια κράτησε άσβεστη την επι­κοι­νω­νία του νησιού με τη νισυ­ριακή ομο­γέ­νεια, ιδίως με τους Νισύ­ριους των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, προ­σφέ­ρο­ντας ένα έργο ανε­κτί­μητο για τη συλ­λο­γική μνήμη, την ενη­μέ­ρωση, τον πολι­τι­σμό και την ταυ­τό­τητά μας.

Παραλ­λή­λως, υπη­ρέ­τησε με την ίδια αγάπη και αφο­σί­ωση και τα συλ­λο­γικά πράγ­ματα της Νισύρου, ως επί πολλά χρόνια Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Νισυ­ρίων Αθηνών «ΓΝΩΜΑΓΟΡΑ», του οποίου ανα­κη­ρύ­χθηκε και Επί­τι­μος Πρό­ε­δρος, ως δίκαιη ανα­γνώ­ριση της πολύ­χρο­νης και πολύ­τι­μης προ­σφο­ράς του. Μέσα από τη δράση του συνέ­βαλε ουσια­στι­κώς στη δια­τή­ρηση της νισυ­ρια­κής ταυ­τό­τη­τας, στην ενί­σχυση των δεσμών των απο­δή­μων με την πατρίδα τους και στην ανά­δειξη της ιστο­ρίας και του πολι­τι­σμού του νησιού μας.

Με επιμονή, ήθος και βαθιά αγάπη για τη Νίσυρο, κατέ­γραψε πρόσωπα, γεγο­νότα, αγωνίες, διεκ­δι­κή­σεις, παρα­δό­σεις και όνειρα. Η πένα του υπη­ρε­τούσε την αλήθεια, την ευθύνη και την αγάπη για τον τόπο. Γι’ αυτό και η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό, όχι μόνο στη Νίσυρο, αλλά και σε κάθε Νισύριο όπου γης.

Για εμένα η απώλεια αυτή έχει και ιδιαί­τερο προ­σω­πικό βάρος. Τον απο­χαι­ρετώ με αισθή­ματα βαθιάς εκτί­μη­σης, αγάπης και υπε­ρη­φά­νειας. Μόλις πριν από λίγο καιρό είχα τη χαρά και την τιμή να ανα­φερθώ δημο­σίως στην πολύ­τιμη προ­σφορά του, σε μια εκδή­λωση που τίμησε το πολυ­σχι­δές έργο του. Σήμερα, η μνήμη εκείνης της στιγμής γίνεται ακόμη πιο φορ­τι­σμένη, γιατί φωτίζει ακόμη περισ­σό­τερο το μέγεθος της παρα­κα­τα­θή­κης που αφήνει πίσω του.

Ο Γιάννης Χαρ­το­φύ­λης ανήκει πλέον στις μορφές εκείνες που δεν φεύγουν ποτέ πραγ­μα­τικά, γιατί έχουν αφήσει ισχυρό απο­τύ­πωμα στον τόπο τους. Η προ­σφορά του θα εξα­κο­λου­θεί να μας συνο­δεύει, να μας εμπνέει και να μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι η αγάπη για την πατρίδα απο­δει­κνύ­ε­ται με έργα, με συνέ­πεια και με αθόρυβη καθη­με­ρινή προ­σφορά.

Στη σύζυγό του Ελένη, στις κόρες του Ελι­σά­βετ, Ασπασία και Άννα, στα εγγόνια του, στον αδερφό του Κώστα και σε όλους τους οικεί­ους του εκφράζω τα πιο ειλι­κρινή και θερμά μου συλ­λυ­πη­τή­ρια.

Καλό του ταξίδι.

Η Νίσυρος και όλοι μας θα τον θυμό­μα­στε πάντα με ευγνω­μο­σύνη, σεβασμό και αγάπη.