Δικαιοσύνη: Χρειάζονται 1.300 μέρες για την επίλυση μίας υπόθεσης

Την ώρα που από χθες οι δικη­γό­ροι ελέω ασφα­λι­στι­κού νεκρώ­νουν τα δικα­στή­ρια, επι­τεί­νο­ντας ένα ήδη οξύ πρό­βλημα, πρό­σφατη μελέτη του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου, δίνει ουσια­στικά το παγκό­σμιο ρεκόρ αργο­πο­ρίας στην Ελλη­νική Δικαιο­σύνη αφού ο χρόνος που απαι­τεί­ται για την επίλυση μίας δια­φο­ράς στα δικα­στή­ρια είναι κατά μέσο όρο 1300 ημέρες!

Η δια­πί­στωση και μόνο δημιουρ­γεί ένα ασαφές και αφι­λό­ξενο περι­βάλ­λον για την ανά­πτυξη και τις επεν­δύ­σεις, την ώρα που ο ευρω­παϊκά επι­τυ­χη­μέ­νος θεσμός της δια­με­σο­λά­βη­σης, που ουσια­στικά απο­τυγ­χά­νει στην χώρα μας, θα χρεια­ζό­ταν για την επίλυση της ίδιας δια­φο­ράς μόλις 39 μέρες! Μάλιστα σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το κόστος αν κάποιος δεν επι­λέ­ξει την κλασ­σική οδό της προ­σφυ­γής στα δικα­στή­ρια είναι 33% φθη­νό­τερο με την εξω­δι­κα­στική επίλυση. Παρόλα αυτά, από την εφαρ­μογή του νόμου, στην δικα­στική δια­με­σο­λά­βηση (δηλαδή ενώπιον δικαστή έχουν φθάσει λιγο­στές υπο­θέ­σεις), ενώ στους ειδι­κούς δια­με­σο­λα­βη­τές, δηλαδή στους δικη­γό­ρους, τα στα­τι­στικά στοι­χεία δεν ξεπερ­νούν τις 50 υπο­θέ­σεις πανελ­λα­δικά.

Στην Ιταλία, η οποία αντι­με­τω­πί­ζει τα ίδια προ­βλή­ματα με την Ελλάδα στους ρυθμούς απο­νο­μής της Θέμιδας, άρχισε από το 2011 να εφαρ­μό­ζε­ται υπο­χρε­ω­τικά η δια­με­σο­λά­βηση σε ορι­σμέ­νες κατη­γο­ρίες υπο­θέ­σεων. Από τότε, ο αριθμός των εθε­λο­ντι­κών δια­με­σο­λα­βή­σεων εκτι­νά­χθηκε από τις 2.000 υπο­θέ­σεις στις 45.000 ετησίως! Στην Αγγλία επίσης, όπου η δια­με­σο­λά­βηση είναι υπο­χρε­ω­τική για δια­φο­ρές μέχρι τις 10.000 λίρες, έρευνα έδειξε ότι το 2014 υπήρχε αυξη­τική τάση κατά 9%, γεγονός που σημαί­νει ότι εξοι­κο­νο­μή­θη­καν 2.400.000.000 λίρες σε χρόνο δια­χεί­ρι­σης, παρα­γω­γι­κό­τητα και νομικά έξοδα, οι δε δια­με­σο­λα­βη­τές κέρ­δι­σαν αμοιβές ύψους 22.500.000 λιρών. Πλη­ρο­φο­ρίες πάντως ανα­φέ­ρουν ότι η Τρόικα πιέζει και πάλι για πιο “ενεργή” ΄πα­ρου­σία του θεσμού με την ηγεσία του υπουρ­γείου να συζητά την υπο­χρε­ω­τική εφαρ­μογή του σε “λάιτ” υπο­θέ­σεις, όπως μισθώ­σεις, κοι­νό­χρη­στα και οικο­γε­νειακά θέματα για αρχή….

Στην Ελλάδα

Ο θεσμός, παρά τη δια­φή­μιση και την προ­σπά­θεια στην Ελλάδα δεν πέτυχε. Κανείς δεν επι­θυ­μεί εξω­δι­κα­στική επίλυση της αντι­δι­κίας του. Από το 2011 μέχρι σήμερα έχουν “χριστεί” δια­με­σο­λα­βη­τές περισ­σό­τε­ροι από 2.000 δικη­γό­ροι. Έχουν μάλιστα ακρι­βο­πλη­ρώ­σει τα σεμι­νά­ριά τους, που μπορεί να φθάνουν ακόμη και τις 3.000 ευρώ για να πάρουν την πολυ­πό­θητη πιστο­ποί­ηση, ότι δηλαδή μπορούν να ονο­μά­ζο­νται δια­με­σο­λα­βη­τές και να λύσουν μία διαφορά μεταξύ των δύο μερών, χωρίς να φθάσουν στα δικα­στή­ρια.

Μόνο που η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα δείχνει ότι μέχρι σήμερα είναι μετρη­μέ­νες στα δάχτυλα οι υπο­θέ­σεις που έχουν λυθεί εκτός δικα­στι­κών αιθου­σών. Ο θεσμός δεν έτυχε αξιο­λό­γη­σης ούτε από τη νέα κυβέρ­νηση, αφού δεν συμπε­ριε­λή­φθη στον νέο Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας παρά μόνο ως “ευκολία” των δύο αντί­δι­κων μερών, τα οποία με τις νέες δια­τά­ξεις μπορούν να πάρουν μία 3μηνη αναβολή από την πολι­τική δια­δι­κα­σία εάν επι­λέ­ξουν να πάρουν τον δρόμο της δια­με­σο­λά­βη­σης.

Δικη­γο­ρικό κραχ

Η εικόνα αυτή όμως αντι­κα­το­πτρί­ζε­ται έντονα στους δικη­γό­ρους η πλειο­νό­τητα των οποίων βρί­σκε­ται σε δρα­μα­τική κατά­σταση όπως δεί­χνουν τα στοι­χεία του ΔΣΑ, και ήρθε και το ζήτημα του ασφα­λι­στι­κού να τους απο­τε­λειώ­σει.

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι πως ήδη απερ­γούν ενώ αύριο – πιθανότατα- θα απο­φα­σί­σουν αποχή αορί­στου χρόνου από τα καθή­κο­ντά τους. Όπως δεί­χνουν τα στοι­χεία: 8.057 δικη­γό­ροι το πρώτο εξάμηνο του 2015 δεν έκοψαν ούτε ένα γραμ­μά­τιο στα δικα­στή­ρια. 2.800 είχαν μόνο μία ή δύο παρα­στά­σεις, ενώ 3-4 παρα­στά­σεις είχαν 2.215 δικη­γό­ροι. Κι όλα αυτά στον ΔΣΑ, τον μεγα­λύ­τερο επι­στη­μο­νικό σύλλογο της χώρας με εγγε­γραμ­μένα 22.400 μέλη. Το 2014, οι δικη­γό­ροι χωρίς καμία παρά­σταση στα δικα­στή­ρια ήταν 7.112. Και εκείνοι που είχαν από μία μέχρι 2 “παρου­σίες” ήταν 1000 λιγό­τε­ροι πέρσι, δηλαδή 1.889. Το έτος που δια­νύ­ουμε, τα σύννεφα πυκνώ­νουν και οδηγούν σε αδιέ­ξοδο. Δικη­γό­ροι 15ετίας αδυ­να­τούν να κατα­βάλ­λουν ακόμη και τις (σημε­ρι­νές όχι τις επαυ­ξη­μέ­νες που έρχο­νται) ασφα­λι­στι­κές τους εισφο­ρές, προ­κει­μέ­νου να “βγουν” τα έξοδα του γρα­φείου.

capital.gr