Αμήν!

Εχουν εκμανεί με το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης οι εκκλη­σια­στι­κοί ταγοί. Αφρί­ζουν, υβρί­ζουν, κραυ­γά­ζουν, ωρύ­ο­νται. Μέχρι και …ευχές για τα παιδιά του πρω­θυ­πουρ­γού έδωσε μητρο­πο­λί­της, το τελευ­ταίο (παρα)κρουσμα των ιερών εκπρο­σώ­πων. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι πόσο δύσκολο είναι να είναι όλοι Ανα­στά­σιοι ή κάποιοι λίγοι φωτι­σμέ­νοι , αλλά θα παρα­κα­λού­σαμε τους εκπρο­σώ­πους του ιερα­τείου να είναι πιο «μαζε­μέ­νοι», πιο φει­δω­λοί, πιο ταπει­νοί και πιο λαϊκοί, να παρευ­ρί­σκο­νται δηλαδή στις δρα­στη­ριό­τη­τες της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, να απο­δε­χθούν ή να ανε­χθούν , ότι το πνεύμα χρειά­ζε­ται την ύλη, ότι δεν είμαστε «καθαρό», άγιο πνεύμα. Χρεια­ζό­μα­στε κάτι περισ­σό­τερο από λυσ­σα­λέα κηρύγ­ματα Πάλι καλά που όλα αυτά ειπώ­θη­καν μέρες γιορτής και ακού­σαμς μηνύ­ματα αγάπης από τους ιερείς. Πάλι καλά! Αμήν. Υ.Γ. Aν υπάρχει κάτι να σε προ­βλη­μα­τί­σει, είναι που έχουν ανα­γά­γει τις δηλώ­σεις του Πει­ραιώς ή κάθε αφρί­ζο­ντα μητρο­πο­λίτη σε είδηση.