«Ο Εθισμός στο Λαϊκισμό και στο Σταλινισμό είναι σαν τα σκληρά ναρκωτικά. Βλάπτουν σοβαρά την υγεία!! Κοινωνική και Πολιτική…»

Αλγεινή εντύ­πωση προ­κα­λεί για άλλη μια φορά η αντί­δραση του κομ­μα­τικά κατευ­θυ­νό­με­νου Σωμα­τείου Ιδιω­τι­κών Υπαλ­λή­λων Ρόδου (ΚΚΕ-ΠΑΜΕ), επι­βε­βαιώ­νο­ντας δικαίως τον τίτλο που οι ίδιοι εργα­ζό­με­νοι τους έχουν των «Όρνεων του Λαϊ­κι­σμού και του Στα­λι­νι­σμού». Και ως συνήθως, αυτά τα κομ­μα­τικά κατευ­θυ­νό­μενα «όρνεα», τα οποία τρέ­φο­νται με τη φτώχεια και τη δυστυ­χία των ανθρώ­πων του μόχθου, καθώς ίπτα­νται επάνω από το έδαφος, περι­μέ­νουν πότε θα «σωρια­στεί» κανένας δύσμοι­ρος για να «κατα­σπα­ρά­ξουν» το αδύναμο σε ηθικές και ιδε­ο­λο­γι­κές αντι­στά­σεις πνεύμα του. Να του που­λή­σουν παρα­μύ­θια και να του δηλη­τη­ριά­σουν την ψυχή.

Με ανα­κοί­νωση τους λοιπόν, απο­κά­λε­σαν τον Πρόεδρο του Ε.Κ.Ρ, Πανα­γιώτη Εγγλέζο, «κλα­κα­δόρο της δημο­τι­κής και κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής». Για ποιο λόγο; Γιατί (άκουσον – άκουσον), το Ε.Κ.Ρ παρε­νέβη και διεκ­δί­κησε από τη Δημο­τική Αρχή να χορη­γη­θεί ένα εφάπαξ επίδομα 300€ σε όσους έχουν πληγεί από την κατά­σταση που δια­μορ­φώ­θηκε φέτος και δεν έχουν λαμ­βά­νειν έσοδο από οποια­δή­ποτε άλλη πηγή. Διεκ­δι­κή­θηκε δηλαδή κάτι που δεν προ­ϋ­πήρχε ως πρόνοια και κατα­κτή­θηκε τελικά από το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου!

Αυτή η μικρής κλί­μα­κας κατά­κτηση, μπαίνει στο στό­χα­στρο και λοι­δο­ρεί­ται από το ανύ­παρ­κτο κομ­μα­τικό σωμα­τείο (το οποίο παρε­μπι­πτό­ντως είναι οικο­γε­νειακή υπόθεση του Γραμ­μα­τέα της Τομε­α­κής Επι­τρο­πής του Κ.Κ.Ε Ρόδου και της συζύγου του). Και εμείς ρωτάμε: Το είχαν δεδο­μένο αυτό το βοήθημα; Μήπως το διεκ­δί­κη­σαν οι ίδιοι; Η απά­ντηση είναι όχι.

Το βοήθημα αυτό έρχεται επι­κου­ρικά από το Δήμο για να βοη­θή­σει συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία εργα­ζο­μέ­νων και πολιτών της Ρόδου, η οποία πραγ­μα­τικά δεν παίρνει από πουθενά αλλού κάποιο βοήθημα. Και για το λόγο αυτό, ως Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου, ευχα­ρι­στούμε τη Δημο­τική Αρχή που αντα­πο­κρί­θηκε.

Και ο αγώνας συνε­χί­ζε­ται και βεβαίως οι απαι­τή­σεις μας από τη Δημο­τική Αρχή δεν στα­μα­τούν εδώ. Τόσο απέ­να­ντι στην κεντρική Κυβέρ­νηση όσο και απέ­να­ντι στη Δημο­τική Αρχή Ρόδου, οι απαι­τή­σεις μας καθη­με­ρινά μεγα­λώ­νουν, όσο θα μεγα­λώ­νουν και τα προ­βλή­ματα.

Δεν χαρι­ζό­μα­στε σε κανέναν και το έχουμε απο­δεί­ξει ως Εργα­τικό Κέντρο με τις δεκάδες παρεμ­βά­σεις μας προς όφελος του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού του νησιού. Καθη­με­ρινά το Εργα­τικό Κέντρο, η Διοί­κηση και τα Σωματεία-Μέλη του δίνουν μάχη, υπε­ρα­σπί­ζο­νται, παρεμ­βαί­νουν και διεκ­δι­κούν προς όφελος των εργα­ζο­μέ­νων και των οικο­γε­νειών τους που πλήτ­το­νται!

Από αυτήν όμως τη μάχη οι κομ­μα­τι­κοί υπάλ­λη­λοι του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ απου­σιά­ζουν! Και οι μάχες δεν δίνο­νται με ανέ­ξο­δους αλα­λαγ­μούς, ψεύτικα «μοι­ρο­λό­για» και «ψυχο­θε­ρα­πεία» στα κομ­μα­τικά τους γραφεία. Η μάχη δίνεται στην καθη­με­ρι­νό­τητα, από την οποία απου­σιά­ζουν. Γι’ αυτό και οι ροδίτες εργα­ζό­με­νοι τους έχουν γυρίσει την πλάτη. Γιατί είναι ανύ­παρ­κτοι και άφαντοι, όπως άφαντος ήταν από την αρχή της παν­δη­μίας, από τις συνε­δριά­σεις της Διοί­κη­σης του Εργα­τι­κού Κέντρου, στην οποία ήταν εκλεγ­μέ­νος ο πρό­ε­δρος του σωμα­τείου ιδιω­τι­κών υπαλ­λή­λων. Μήπως θυμάται πότε ήταν η τελευ­ταία συνε­δρί­αση που συμ­με­τείχε; Μήπως θυμάται πότε ήταν η τελευ­ταία φορά που άρθρωσε λέξη σε συνε­δρί­αση και που έθεσε ζητή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων; Μήπως γι αυτό άρον-άρον του «πήραν το κεφάλι» και τον «εξα­φά­νι­σαν» σε μία νύχτα τοπο­θε­τώ­ντας στη θέση του τη γυναίκα του Γραμ­μα­τέα της Τομε­α­κής Επι­τρο­πής του ΚΚΕ Ρόδου;

Κλεί­νο­ντας λοιπόν, τους απα­ντάμε ότι ο εθισμός στο λαϊ­κι­σμό και στο στα­λι­νι­σμό είναι σαν τα σκληρά ναρ­κω­τικά. Βλά­πτουν σοβαρά την υγεία! Κοι­νω­νική και πολι­τική… Καλή τους λοιπόν ανάρ­ρωση…!!!

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                           Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΕΓΓΛΕΖΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ                     ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ