ΔΕΥΑΡ: Στο επίκεντρο η συνέχιση της εργασίας συνταξιούχων στην επιχείρηση

• Η συ­νε­δρί­α­ση της 29ης Ιου­λί­ου 2025 ανέ­δει­ξε την ανά­γκη ρυθ­μί­σε­ων και ελέγ­χων

Το θέμα της απα­σχό­λη­σης συ­ντα­ξιού­χων ερ­γα­ζο­μέ­νων στη Δη­μο­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου απα­σχό­λη­σε το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο στη συ­νε­δρί­α­ση της 29ης Ιου­λί­ου 2025.

Η ανά­γκη εξεύ­ρε­σης τρό­πων ώστε να συ­νε­χί­σουν να ερ­γά­ζο­νται όσοι έχουν ήδη λάβει σύ­ντα­ξη, αλλά και η υπο­χρέ­ω­ση της επι­χεί­ρη­σης να συμ­μορ­φώ­νε­ται με τις νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, οδή­γη­σαν σε μια ομό­φω­νη από­φα­ση.

Το Δ.Σ. ενέ­κρι­νε μέτρα που δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται μόνο σε νο­μι­κές διευ­θε­τή­σεις, αλλά αγ­γί­ζουν και την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία της ΔΕΥΑΡ, καθώς αρ­κε­τοί ερ­γα­ζό­με­νοι με πο­λυ­ε­τή εμπει­ρία βρί­σκο­νται πλέον στη θέση του συ­ντα­ξιού­χου.

Το ζή­τη­μα  που προ­έ­κυ­ψε

Η ΔΕΥΑΡ, όπως και άλλες δη­μο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, στη­ρί­ζε­ται σε με­γά­λο βαθμό σε ερ­γα­ζο­μέ­νους με μακρά υπη­ρε­σία, οι οποί­οι γνω­ρί­ζουν σε βάθος τις ανά­γκες και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του δι­κτύ­ου ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης.

Πολ­λοί από αυ­τούς έχουν πλέον συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί, αλλά εξα­κο­λου­θούν να ερ­γά­ζο­νται στην επι­χεί­ρη­ση. Αυτό δη­μιουρ­γεί ερω­τή­μα­τα σχε­τι­κά με τις αμοι­βές, τα επι­δό­μα­τα και τις υπο­χρε­ώ­σεις τους απέ­να­ντι τόσο στο ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα όσο και στον ερ­γο­δό­τη.

Η συ­ζή­τη­ση στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο επι­κε­ντρώ­θη­κε στο πώς μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί η απα­σχό­λη­ση αυτών των αν­θρώ­πων χωρίς να πα­ρα­βιά­ζο­νται οι νόμοι και χωρίς να δη­μιουρ­γού­νται αδι­κί­ες σε βάρος άλλων ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Η ανά­γκη για θε­σμο­θε­τη­μέ­νες δια­δι­κα­σί­ες κρί­θη­κε επι­τα­κτι­κή, ώστε να υπάρ­ξει δια­φά­νεια και σα­φείς κα­νό­νες για όλους.

Στην από­φα­ση γί­νε­ται ει­δι­κή μνεία στην πε­ρί­πτω­ση ερ­γα­ζο­μέ­νου που απα­σχο­λεί­ται στη ΔΕΥΑΡ και έχει συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί.

Η πε­ρί­πτω­σή του φέρ­νει στο προ­σκή­νιο το κε­ντρι­κό πρό­βλη­μα: πώς μπο­ρεί ένας συ­ντα­ξιού­χος να συ­νε­χί­σει να ερ­γά­ζε­ται, να αμεί­βε­ται και ταυ­τό­χρο­να να τη­ρού­νται οι δια­τά­ξεις του ασφα­λι­στι­κού και ερ­γα­τι­κού δι­καί­ου.

Η από­φα­ση 582/2025 προ­βλέ­πει ότι όλοι οι συ­ντα­ξιού­χοι ερ­γα­ζό­με­νοι στη ΔΕΥΑΡ οφεί­λουν να δη­λώ­σουν την ιδιό­τη­τά τους και να υπο­βά­λουν αί­τη­ση είτε για την πα­ρα­μο­νή τους είτε για την απο­χώ­ρη­σή τους από την υπη­ρε­σία. Προ­βλέ­πε­ται επί­σης η ανα­δρο­μι­κή επι­στρο­φή επι­δο­μά­των που έχουν κα­τα­βλη­θεί χωρίς να πλη­ρού­νται οι νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Πα­ράλ­λη­λα, ζη­τή­θη­κε από τις υπη­ρε­σί­ες να προ­χω­ρή­σουν σε λε­πτο­με­ρή κα­τα­γρα­φή όλων των ερ­γα­ζο­μέ­νων που έχουν συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί, ώστε να υπάρ­χει σαφής ει­κό­να για τον αριθ­μό και τις συν­θή­κες απα­σχό­λη­σής τους. Με αυτόν τον τρόπο, θα δια­μορ­φω­θεί ένα πιο στα­θε­ρό και δια­φα­νές πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας για την επι­χεί­ρη­ση.

Η συ­ζή­τη­ση ανέ­δει­ξε ότι το ζή­τη­μα δεν είναι με­μο­νω­μέ­νο, αλλά αγ­γί­ζει συ­νο­λι­κά τη δομή της ΔΕΥΑΡ.

Η επι­χεί­ρη­ση κα­λεί­ται να βρει τη χρυσή τομή ανά­με­σα στην ανά­γκη να κρα­τή­σει στην υπη­ρε­σία αν­θρώ­πους με πο­λύ­τι­μη εμπει­ρία και στη συμ­μόρ­φω­ση με το νο­μι­κό πλαί­σιο.