Όταν οι αριθμοί ευημερούν…

Καλοί οι πανη­γυ­ρι­σμοί για την αύξηση του ΑΕΠ, αλλά να μην έχει την έννοια της ρήσης «Όταν οι αριθμοί ευη­με­ρούν οι άνθρω­ποι δυστυ­χούν» Να γίνουν όλα όσα πρέπει, ώστε να νοιώσει όλη η κοι­νω­νία από τον πρώτο ως τον τελευ­ταίο ότι η ανά­πτυξη δεν είναι μια ευη­με­ρία των αριθμών κενή περιε­χο­μέ­νου. Να νοιώ­σουν όλοι στο πορ­το­φόλι τους τη διαφορά Αν όμως το επερ­χό­μενο κύμα ακρί­βειας -και δεν έχει καμιά σημασία για τον πολίτη αν αυτή είναι παγκό­σμιο φαι­νό­μενο ή προϊόν κερδοσκοπίας- συρ­ρι­κνώ­σει ακόμη περισ­σό­τερο την αγο­ρα­στική δύναμη , η αύξηση του ΑΕΠ δεν σημαί­νει τίποτα απο­λύ­τως για τον πολίτη. Κι εδώ καλεί­ται η κυβέρ­νηση να απο­δεί­ξει ότι δια­θέ­τει ενσυ­ναί­σθηση και να πάρει όλα εκείνα τα απα­ραί­τητα μέτρα για να αμβλύ­νει τις συνέ­πειες αυτής της ακρί­βειας από το ψωμί και τον καφέ μέχρι το ηλε­κτρικό ρεύμα. Δηλώ­σεις  κυβερ­νη­τι­κών για το κύμα ακρί­βειας ότι «η μεσαία τάξη έχει τον τρόπο της και θα τα κατα­φέ­ρει» κρί­νο­νται από ανε­παρ­κείς έως απα­ρά­δε­κτες.