Αρνούνται να… κληρονομήσουν 15.000 Έλληνες λόγω κρίσης

Το κίνημα «Δεν κλη­ρο­νομώ», που ανα­πτύ­χθηκε ελέω οικο­νο­μι­κής κρίσης και υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης της ακί­νη­της περιου­σίας, συνε­χί­ζει να φου­ντώ­νει, με τις εκτι­μή­σεις νομικών κύκλων να ανα­μέ­νουν για εφέτος διψήφια αύξηση του αριθμού των απο­ποι­ή­σεων συγκρι­τικά με πέρυσι.

«Το πρώτο εξάμηνο του έτους έχουμε δεχτεί 7.306 αιτή­σεις», επι­ση­μαί­νει στον Ελεύ­θερο Τύπο της Κυρια­κής ο διευ­θυ­ντής γραμ­μα­τείας του Ειρη­νο­δι­κείου Αθηνών, κ. Γιώργος Αλι­φέ­ρης, προ­σθέ­το­ντας πως με το συγκε­κρι­μένο ρυθμό το 2017 ανα­μέ­νε­ται να «κλείσει» στις 15.000. «Πρό­κει­ται για μία αύξηση πέριξ του 25% με 30% σε σχέση με το 2016, οπότε και ο αριθμός των απο­ποι­ή­σεων ‘άγγιξε’ τις 12.500», κατα­λή­γει ο ίδιος.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι το 2015 ο αριθμός των απο­ποι­ή­σεων δια­μορ­φώ­θηκε σε 9.566, ενώ το 2013 οι αιτή­σεις στην Αθήνα κυμαί­νο­νταν περί τις 6.000, για να εκτο­ξευ­θούν το 2014 στις 8.798. Όσον αφορά στο σύνολο της χώρας, σύμφωνα με τα στοι­χεία, που δια­βί­βασε στη Βουλή ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης, κ. Σταύρος Κοντο­νής, το 2013 ανήλθαν σε 29.199, το 2014 σε 41.388, το 2015 σε 45.628 και το 2016 σε 54.422.

Στο μεταξύ, αντι­στρό­φως ανάλογη είναι η πορεία των αιτή­σεων απο­δο­χής κλη­ρο­νο­μιάς. Σύμφωνα με τον προϊ­στά­μενο της διεύ­θυν­σης μηχα­νο­γρά­φη­σης του Υπο­θη­κο­φυ­λα­κείου Αθηνών, κ. Κώστα Καρα­ΐ­σκο, τους πρώτους έξι μήνες του 2017 ο αριθμός τους ξεπερ­νούσε κατάτι τις 3.000.

«Αγώνας δρόμου» για να γλυ­τώ­σουν τις κατα­σχέ­σεις

Προ­θε­σμία τεσ­σά­ρων μηνών από την ημε­ρο­μη­νία θανάτου του κλη­ρο­νο­μού­με­νου εφόσον είναι κάτοι­κοι Ελλάδας και ενός έτους εάν είναι κάτοι­κοι εξω­τε­ρι­κού, έχουν οι δικαιού­χοι, προ­κει­μέ­νου να κατα­θέ­σουν αίτηση απο­ποί­η­σης κλη­ρο­νο­μιάς και άρα να… μπλο­κά­ρουν τυχόν δια­δι­κα­σίες κατά­σχε­σης, τόσο των προ­σω­πι­κών τους τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών, όσο και της λοιπής κινητής και ακί­νη­της περιου­σίας τους. «Το ολοένα αυξα­νό­μενο ρεύμα απο­ποι­ή­σεων κλη­ρο­νο­μίας απο­τε­λεί σημείο των καιρών.

Το ‘βάρος’ και η ευθύνη των συγ­γε­νών έγκει­ται πρω­τί­στως στο να προ­λά­βουν την προ­θε­σμία, ώστε να ενη­με­ρώ­σουν κάθε τράπεζα ή πιθανό φορέα ή ιδιώτη, στον οποίο θα είχε οφειλή ο απο­βιώ­σας και, ίσως, κινήσει δια­δι­κα­σίες κατά­σχε­σης και οπωσ­δή­ποτε το Ελλη­νικό Δημόσιο (φορο­λο­γική αρχή, ασφα­λι­στικά ταμεία) ότι έχουν προβεί σε απο­ποί­ηση, για να απο­φύ­γουν να δέχο­νται βεβαιώ­σεις και εξώ­δι­κες οχλή­σεις ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του απο­βιώ­σα­ντος, αλλά και μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης/κατά­σχε­σης, θεω­ρού­με­νοι ως κλη­ρο­νό­μοι του», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά η αρμόδια δικη­γό­ρος, κυρία Ανδριάνα Ζαχα­ρίου.

Το χρονικό περι­θώ­ριο της απο­ποί­η­σης, ωστόσο, ξεκι­νάει για τον κάθε ένα κλη­ρο­νόμο σε δια­φο­ρε­τικά χρονικά σημεία και, συγκε­κρι­μένα, από τη στιγμή, που θα κληθεί στην κλη­ρο­νο­μιά.

«Στην περί­πτωση του υιού, δηλαδή, από τότε, που έλαβε γνώση της επα­γω­γής (θάνατος του παππού) και του εγγονού από την επομένη ημέρα απο­ποί­η­σης του υιού. Εν ολίγοις, εάν κάποιος δεν κληθεί ως κλη­ρο­νό­μος δεν έχει ξεκι­νή­σει γι’ αυτόν το χρονικό περι­θώ­ριο της απο­ποί­η­σης», εξηγεί από την πλευρά του, ο δικη­γό­ρος Παρ’ Αρείω Πάγω και δια­πι­στευ­μέ­νος δια­με­σο­λα­βη­τής, κ. Νίκος Σια­μά­κης και συνε­χί­ζει: «Υπήρξε περί­πτωση, κατά την οποία το ανήλικο τέκνο διέμενε στο εξω­τε­ρικό και είχε ένα έτος προ­θε­σμία για απο­ποί­ηση. Κατα­τέ­θηκε αίτηση στο αρμόδιο δικα­στή­ριο λίγο πριν το έτος και η απόφαση, που επέ­τρεπε την άδεια απο­ποί­η­σης, εξεδόθη έξι μήνες μετά. Η ημε­ρο­μη­νία απο­ποί­η­σης των αδελφών ξεκι­νούσε μετά από 1,6 χρόνο από το θάνατο και μετά την απο­ποί­ηση – με δικα­στική απόφαση – του ανή­λι­κου τέκνου. Προ­γε­νέ­στερη απο­ποί­ηση, πριν κληθεί κλη­ρο­νό­μος, είναι αυτο­δι­καίως άκυρη». Σύμφωνα με τον ίδιο, δε, εάν αυτός, που πρέπει να απο­ποι­η­θεί, είναι ανή­λι­κος, τότε ζητεί­ται άδεια από το ειρη­νο­δι­κείο της κατοι­κίας του, με την προ­ϋ­πό­θεση ότι το παθη­τικό της κλη­ρο­νο­μιάς είναι μεγα­λύ­τερο από το ενερ­γη­τικό της.

«Βαρίδι» και ο ΕΝΦΙΑ

Ακόμη και εάν τα ακίνητα, που συνο­δεύ­ουν τις κλη­ρο­νο­μιές, δεν είναι χρε­ω­μένα, οι δικαιού­χοι φέρεται να προ­κρί­νουν τη λύση της απο­ποί­η­σης, καθώς δεν μπορούν να αντα­πε­ξέλ­θουν στις ολοένα και αυξα­νό­με­νες υπο­χρε­ώ­σεις, που «γεννά» η υψηλή φορο­λο­γία ακι­νή­των.

«Η παλαιά αρχή ότι το ακίνητο είναι ασφα­λέ­στερο επεν­δυ­τικό κατα­φύ­γιο, έχει ανα­τρα­πεί στα χρόνια της κρίσης. Αντί­θετα, πολλοί θεωρούν σήμερα ως δυσβά­στα­χτο βάρος την κατοχή ακι­νή­του, λόγω της υπέρ­με­τρης φορο­λο­γίας του ακι­νή­του από την επιβολή του λεγό­με­νου ‘χαρατσιού’.

Ήδη έχουμε φτάσει στο σημείο να παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο απο­ποί­η­σης κλη­ρο­νο­μιάς ακι­νή­των, διότι οι κλη­ρο­νό­μοι δεν αντέ­χουν να πλη­ρώ­σουν τους φόρους και τις δαπάνες για ΕΝΦΙΑ, έκδοσης δια­φό­ρων πιστο­ποι­η­τι­κών (ενερ­γειακό, ταυ­τό­τη­τας κτιρίου κ.λπ.). Σήμερα, οι έχοντες ακίνητα – πέραν αυτών, που τους είναι απόλυτα απα­ραί­τητα, για να κατοι­κή­σουν ή να λει­τουρ­γή­σουν την επι­χεί­ρησή τους – θέλουν να τα που­λή­σουν, αλλά δεν υπάρ­χουν αγο­ρα­στές», τονίζει χαρα­κτη­ρι­στικά ο επι­στη­μο­νι­κός σύμ­βου­λος της εται­ρείας πιστο­ποι­η­μέ­νων εκτι­μη­τών Solum Property Solutions και τέως πρό­ε­δρος του Ελλη­νι­κού Ινστι­τού­του Εκτι­μη­τι­κής (ΕΛΙΕ), κ. Μπάμπης Χαρα­λα­μπό­που­λος, για να προ­σθέ­σει: «Εφόσον απο­κα­τα­στα­θούν τα οικο­νο­μικά της χώρας και εκλο­γι­κευ­θεί η φορο­λο­γία, τότε το ακίνητο θα επα­νέλ­θει στις επεν­δύ­σεις, που θεω­ρού­νται αρκετά ασφαλές κατα­φύ­γιο. Εξάλλου, η απόδοση ακι­νή­του από ενοίκια (εφόσον, φυσικά, ευρεθεί ενοι­κια­στής) είναι μεγα­λύ­τερη εκείνης των κατα­θέ­σεων σε τρά­πε­ζες».

Πηγή: Ελεύ­θε­ρος Τύπος