Κέρκυρα, Ιανουάριος 1994: Οταν η Ελλάδα βοήθησε για την ένταξη της Φινλανδίας στην ΕΕ

Σε ιστο­ρικό ατόπημα παρα­σύ­ρε­ται η κυβέρ­νηση της Φιν­λαν­δίας, η οποία εμφα­νί­ζε­ται ως ο φανα­τι­κό­τε­ρος υπο­στη­ρι­κτής του σχεδίου εξόδου της Ελλάδας από την Ευρω­ζώνη. Στη χώρα του Βορρά λησμο­νούν ότι με πρω­το­βου­λία της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, το 1994, κάμ­φθη­καν οι αντι­στά­σεις των υπο­λοί­πων ευρω­παϊ­κών κρατών της ΕΕ, προ­κει­μέ­νου να εντα­χθεί στην Ένωση τόσο εκείνη, όσο και οι Αυστρία, Σουηδία. Στη Σύνοδο της Κέρ­κυ­ρας, επί της τρίτης ελλη­νι­κής προ­ε­δρίας, το 1994, ήταν που επι­κυ­ρώ­θη­καν οι όροι ένταξης των τριών χωρών στην «οικο­γέ­νεια» της Ενω­μέ­νης Ευρώπης και αφού η Ελλάδα επέ­μεινε σθεναρά, παρά τις ισχυρές αντιρ­ρή­σεις που υπήρχαν και τη δυσκο­λία σε νομικό επίπεδο.

Η Φιν­λαν­δία εντά­χθηκε στην Ευρω­παϊκή Ένωση τον Ιανουά­ριο του 1995. Έναν χρόνο νωρί­τερα, τίποτε δεν προ­δί­καζε το συγκε­κρι­μένο απο­τέ­λε­σμα. Τα κράτη-μέλη εξέ­φρα­ζαν ισχυρές επι­φυ­λά­ξεις σε όλα τα επίπεδα. Ανα­φέ­ρο­νταν στις συνέ­πειες σε οικο­νο­μικό επίπεδο, δεν είχε προ­βλε­φθεί η ενο­ποι­η­τική δια­δι­κα­σία για τις συγκε­κρι­μέ­νες χώρες και γενικά υπήρχαν θέματα που απαι­τού­σαν πολι­τι­κές απο­φά­σεις και υπέρ­βαση των τυπικών λει­τουρ­γιών.

Η ελλη­νική προ­ε­δρία δεν χει­ρί­στηκε απλώς το θέμα. Στο πρό­γραμμά της, ως βασικός άξονας, ήταν η διευ­θέ­τηση της ένταξης των τριών αυτών χωρών στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Η Ελλάδα, σε εξαι­ρε­τικά αντί­ξοες συν­θή­κες, λόγω της εφαρ­μο­γής της πολύ­πλο­κης Συν­θή­κης του Μάα­στριχτ, επέ­μεινε στο πλάνο της, βρήκε τρόπους να επι­λύ­σει τα θέματα που εκκρε­μού­σαν και να γεφυ­ρώ­σει τις δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις που εκφρά­ζο­νταν, ανοί­γο­ντας διά­πλατα την ευρω­παϊκή πόρτα στη Φιν­λαν­δία και στις Αυστρία, Σουηδία.

Τον Ιανουά­ριο του 1994 η χώρα μας ανέλαβε για τρίτη φορά την προ­ε­δρία της ΕΕ. Όπως ανα­φέ­ραμε και παρα­πάνω, ο βασικός άξονας του ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος ήταν η υλο­ποί­ηση της ιδέας της ευρω­παϊ­κής ενο­ποί­η­σης. Στη Σύνοδο κορυφής τον Ιούνιο (24-25), οι απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν καθό­ρι­σαν το μέλλον και άλλαξαν το ρού της ιστο­ρίας της ΕΕ. Τα προ­βλή­ματα που έχριζαν άμεσης αντι­με­τώ­πι­σης ήταν πολλά και σημα­ντικά. Η ανεργία, η εσω­τε­ρική και εξω­τε­ρική ασφά­λεια ήταν μόνο μερικά από αυτά που κλήθηκε να βρει λύσεις η ελλη­νική προ­ε­δρία, εκτός της τέταρ­της διεύ­ρυν­σης της ΕΕ.

Στην Κέρκυρα ολο­κλη­ρώ­θη­καν, γεφυ­ρώ­θη­καν και ξεπε­ρά­στη­καν ορι­στικά οι αντι­θέ­σεις. Εάν δεν επέμενε η ελλη­νική προ­ε­δρία, η Φιν­λαν­δία δεν θα είχε εντα­χθεί, του­λά­χι­στον την περίοδο εκείνη, στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Παράλ­ληλα, στην ίδια Σύνοδο, η Ελλάδα προ­ώ­θησε το σχέδιο διεύ­ρυν­σης της προς το Νότο και την Ανα­το­λική Ευρώπη, ώστε να δια­σφα­λι­στούν η στα­θε­ρό­τητα και οι σχέσεις συνερ­γα­σίας με τη Νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη.

Εν κατα­κλείδι, η Φιν­λαν­δία, η οποία σήμερα τίθεται ανοικτά κατά της παρα­μο­νής της Ελλάδας στην Ευρω­ζώνη και της έννοιας της ευρω­παϊ­κής αλλη­λεγ­γύης, οφείλει εν πολλοίς την ένταξή της στην ΕΕ στη χώρα μας και στην επιμονή της στην ιδέα μίας πραγ­μα­τικά Ενω­μέ­νης Ευρώπης, με ισότιμα μέλη και στήριξη σε όλα τα επίπεδα.

protothema.gr