Μια διαφορετική συνέντευξη του Μητσοτάκη – Απάντησε σε ερωτήσεις παιδιών

Στα ερω­τή­ματα παιδιών της Atraktos Kids, μιας πρω­το­βου­λίας της Ατρά­κτου, απά­ντησε ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σε μία δια­φο­ρε­τική συνέ­ντευξη.

Η συζή­τηση με τους μικρούς δημο­σιο­γρά­φους, στο πλαίσιο της εκπο­μπής επαγ­γελ­μα­τι­κού και κοι­νω­νι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού «Μεγάλες Κου­βέ­ντες», περι­στρά­φηκε γύρω για τα παιδικά του χρόνια, τις ανη­συ­χίες του, τις απαι­τή­σεις της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς του, τι θέλει να κάνει μετά το τέλος της παν­δη­μίας αλλά και τι θα έκανε αν είχε τη δύναμη ενός υπε­ρή­ρωα…

https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=7e0KGg5D6cE&t=1s

 

Ολό­κληρη η συνέ­ντευξη του Πρω­θυ­πουρ­γού έχει ως εξής:

Παιδιά: Γεια σας.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Γεια σας παιδιά.

Παιδιά: Είμαι η Αγάπη. Είμαι ο Άγγελος. Εγώ είμαι ο Πάνος. Εγώ είμαι η Κρυ­σταλ­λία.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Και εγώ είμαι ο Κυριά­κος.

Παιδιά: Εγώ είμαι η Αλίκη. Και εγώ είμαι ο Φίλιπ­πος.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Είμαι έτοιμος. Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ που με φιλο­ξε­νείτε.

Άγγελος: Πριν από όλα, είστε στην Άτρακτο -νομίζω το ξέρετε- και πάμε για τη συνέ­ντευξή μας.

Αγάπη: Λοιπόν, εγώ ήθελα να σας ρωτήσω: όταν ήσασταν μικρός τι σας άρεσε πιο πολύ να κάνετε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Να παίζω ποδό­σφαιρο και να φτιάχνω συναρ­μο­λο­γού­μενα αερο­πλα­νά­κια.

Φίλιπ­πος: Θέλατε από μικρός να γίνετε Πρω­θυ­πουρ­γός;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Όχι, καθόλου.

Φίλιπ­πος: Γιατί;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μικρός ήθελα να γίνω τελείως δια­φο­ρε­τικά πράγ­ματα.

Αλίκη: Όπως;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Οδηγός τραίνου, μετά πιλότος, μετά γιατρός και Πρω­θυ­πουρ­γός…

Φίλιπ­πος: …στο τέλος.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Όταν θέλεις να ασχο­λη­θείς με την πολι­τική δεν σκέ­φτε­σαι ότι θα ασχο­λη­θείς με την πολι­τική για να γίνεις Πρω­θυ­πουρ­γός κατευ­θείαν. Ξεκινάς από βου­λευ­τής και όπου φτάσεις.

Άγγελος: Όταν ήσασταν μικρός, σας έλειπε ο μπαμπάς σας όταν έφευγε για να κάνει αυτά που κάνετε εσείς τώρα;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι μου έλειπε πολύ γιατί ο μπαμπάς μου δούλευε πάρα πολύ όταν ήμουν μικρός, δεν τον έβλεπα πολύ, αλλά πρέπει να σου πω ότι και τον λίγο χρόνο που με έβλεπε ήταν ένας εξαι­ρε­τι­κός μπαμπάς. Οπότε, ναι, μου έλειπε πολύ όταν μεγά­λωνα.

Πάνος: Σαν παιδί είχατε ακούσει να λένε οι άλλοι κακά λόγια για τον μπαμπά σας, λόγω των πολι­τι­κών; Είχατε τσα­κω­θεί ποτέ στο σχολείο γι’ αυτό το θέμα;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Βέβαια. Και είχα ακούσει να λένε άσχημα πράγ­ματα και είχα τσα­κω­θεί στο σχολείο. Και πρέπει να σου πω ότι όταν μεγά­λωνα, αισθα­νό­μουν άσχημα όταν έλεγαν άσχημα πράγ­ματα για τον πατέρα μου. Φαντά­ζο­μαι ότι κι εσύ το ίδιο θα αισθα­νό­σουν. Νομίζω ότι όλα τα παιδιά αισθά­νο­νται τα ίδια πράγ­ματα αν ακούν να λένε κάτι άσχημο για τον μπαμπά τους. Απλά επειδή εμένα ο μπαμπάς μου ήταν στην πολι­τική και ήταν γνωστό πρόσωπο ήταν λογικό να προ­κα­λεί τέτοιου είδους αντι­δρά­σεις από άλλα παιδιά.

Αλίκη: Ξέρουμε ότι είχατε μεγάλη αδυ­να­μία στη μαμά σας. Τι θαυ­μά­ζετε, όμως, περισ­σό­τερο σε εκείνη;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εκτός του ότι ήταν πολύ καλή μαγεί­ρισσα. Ήταν πολύ καλή μαγεί­ρισσα, αλλά η μαμά μου, για να κατα­λά­βεις εγώ είχα τρεις μεγάλες αδερφές, οπότε όταν γεν­νή­θηκα εγώ που ήμουν το πρώτο και το μόνο αγόρι στην οικο­γέ­νεια κατά­λα­βες ότι η μαμά μου χάρηκε πάρα πολύ. Και είχαμε μία πολύ στενή σχέση. Ήταν ένας πάρα πολύ ζεστός και καλός άνθρω­πος.

Αλίκη: Εσείς δεν είχατε κάνει πρώτα μία άλλη δουλειά πριν γίνετε Πρω­θυ­πουρ­γός, σωστά;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Πώς, βέβαια είχα κάνει. Δούλευα.

Αλίκη: Έχετε κάνει; Ποια;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Βέβαια, δούλευα για δέκα χρόνια. Δούλευα σε τράπεζα, δούλευα σε μία εται­ρεία που έδινε συμ­βου­λές σε άλλες εται­ρείες. Δούλευα 10 χρόνια πριν μπω στην πολι­τική και πριν γίνω Πρω­θυ­πουρ­γός, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάς, δεν ξεκι­νάει κανείς την πολι­τική για να γίνει Πρω­θυ­πουρ­γός. Όπως σου είπα, πρώτα εκλέ­χθηκα βου­λευ­τής για αρκετά χρόνια, μετά έγινα Υπουρ­γός και μετά έγινα Πρω­θυ­πουρ­γός επειδή κέρδισε το κόμμα του οποίου είμαι επι­κε­φα­λής, η Νέα Δημο­κρα­τία, τις τελευ­ταίες εκλογές.

Κρυ­σταλ­λία: Εσείς τι έχετε σπου­δά­σει;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Έχω σπου­δά­σει Ιστορία και Πολι­τι­κές Επι­στή­μες. Πολι­τι­κές Επι­στή­μες είναι η επι­στήμη που ασχο­λεί­ται με την πολι­τική. Και έχω σπου­δά­σει, επίσης, ένα πτυχίο που λέγεται Διοί­κηση Επι­χει­ρή­σεων, πώς θα γίνεις, δηλαδή, ουσια­στικά ένας καλός μάνα­τζερ ή επι­χει­ρη­μα­τίας.

Πάνος: Διευ­κρι­νί­στε μου λίγο τι ακριβώς κάνετε ως Πρω­θυ­πουρ­γός.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Αυτό είναι μία πολύ καλή ερώτηση. Ως Πρω­θυ­πουρ­γός η δουλειά μου είναι να συντο­νίζω τους Υπουρ­γούς και να παίρ­νουμε τις σημα­ντι­κές εκείνες απο­φά­σεις για το μέλλον της χώρας. Δεν τις παίρ­νουμε μόνοι μας, διότι εκτός από την κυβέρ­νηση υπάρχει και η Βουλή. Άρα, πρέπει να γρά­φουμε νόμους, οι νόμοι να πηγαί­νουν στη Βουλή, να ψηφί­ζο­νται από τη Βουλή και μετά να μπορούν να εφαρ­μό­ζο­νται. Και, βέβαια, εμείς είμαστε αυτοί που παίρ­νουμε τις σημα­ντι­κές απο­φά­σεις για το πώς είναι οργα­νω­μένη η κοι­νω­νία και η οικο­νο­μία.

Αλίκη: Σε όλη αυτή την πολι­τική καριέρα που έχετε κάνει δεν είχατε πει ποτέ, ας πούμε, «δεν μπορώ, κου­ρά­στηκα, θέλω να τα παρα­τήσω»;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω ότι όλοι το λένε αυτό. Όλοι έχουμε δύσκο­λες μέρες, όλοι έχουμε μέρες που λέμε «δεν αντέ­χουμε, κου­ρα­στή­καμε». Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να τα παρα­τήσω για να είμαι ειλι­κρι­νής, γιατί είμαι αρκετά πει­σμα­τά­ρης, αλλά σίγουρα έχω περάσει και εγώ στη δουλειά μου, ειδικά τον τελευ­ταίο χρόνο με την παν­δη­μία, πολύ δύσκο­λες μέρες, που γυρ­νούσα σπίτι πολύ κου­ρα­σμέ­νος, απο­γοη­τευ­μέ­νος, στε­να­χω­ρη­μέ­νος και έλεγα «πω, πω, πώς θα τα βγά­λουμε πέρα όλα αυτά»;

Αγάπη: Ποια ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έπρεπε να πάρετε ως Πρω­θυ­πουρ­γός;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω η πιο δύσκολη απόφαση που πήρα ήταν όταν έπρεπε να τα κλεί­σουμε όλα για τον κορο­νοϊό. Κατα­λα­βαί­νεις πόσο δύσκολο είναι να πρέπει να στα­μα­τή­σουν στη χώρα να λει­τουρ­γούν τα κατα­στή­ματα, οι επι­χει­ρή­σεις, να μείνει ο κόσμος στο σπίτι του. Αυτή ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έπρεπε να πάρω.

Αγάπη: Νομί­ζετε πως οι Έλληνες τα έχουμε πάει καλά με το θέμα του κορο­νοϊού ή όχι τόσο;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εσύ τι λες;

Αγάπη: Νομίζω πως τα έχουμε πάει καλά, αρκεί να υπάρ­χουν κανόνες.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Έτσι είναι. Τα πήγαμε καλά επειδή υπήρχαν κανόνες και επειδή υπα­κού­σαμε στους κανόνες.

Αγάπη: Ναι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τα πήγαμε συνο­λικά καλά, βέβαια σε μία τέτοια μεγάλη κρίση, δυστυ­χώς, υπήρχαν πολλοί άνθρω­ποι που έχασαν τη ζωή τους και αυτό είναι κάτι που μας στε­να­χω­ρεί όλους πάρα πολύ. Αλλά πιστεύω ότι σαν χώρα τα πήγαμε καλά. Και τα πήγαμε καλά ακριβώς, όπως είπες, επειδή τηρή­σαμε τους κανόνες. Γιατί τους κανόνες τους έβαλαν κάποιοι άνθρω­ποι οι οποίοι ήξεραν καλύ­τερα τι έπρεπε να κάνουμε, όχι εμείς οι πολι­τι­κοί αλλά οι ειδικοί, οι γιατροί, οι επι­στή­μο­νές μας.

Αυτοί μας έμαθαν πράγ­ματα τα οποία και εμείς δεν ξέραμε, πώς να κάνουμε τον ιό να μην μας ακου­μπάει, να προ­στα­τευ­τούμε από τον ιό. Και επειδή σχεδόν όλοι πιστεύω τηρή­σαμε αυτούς τους κανόνες, γι’ αυτό νομίζω ότι πήγαμε καλά.

Φίλιπ­πος: Αν είχατε μία υπερ­δύ­ναμη, παρα­δείγ­μα­τος χάρη του Σού­περ­μαν, τι θα θέλατε να κάνετε με αυτήν;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θα ήθελα να μπορώ να κάνω καλύ­τερα τη δουλειά μου. Όταν έχω να αντι­με­τω­πίσω ένα πρό­βλημα, αν είχα μία υπερ­δύ­ναμη αυτή τη στιγμή, θα ήθελα να στα­μα­τή­σει η παν­δη­μία τώρα, να έχουμε ας πούμε κάποιου είδους μαγικό φάρμακο.

Αλίκη: Κάτι σαν φίλτρο.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι ή σκέψου ένα σπρέι σαν κι αυτά που βάζουμε στη μύτη μας όταν έχουμε συνάχι, για σκέψου τι ωραίο που θα ήταν; Να βάζαμε ένα απλό σπρέι και αν είχαμε αρρω­στή­σει από την παν­δη­μία, αν είχαμε κολ­λή­σει τον κορο­νοϊό, να εξα­φα­νι­ζό­ταν, αυτό δεν θα ήταν πολύ ωραίο να το είχαμε;

Φίλιπ­πος: Τα έχω δει σε δια­φη­μί­σεις.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι αλλά δυστυ­χώς δεν δου­λεύ­ουν για τον κορο­νοϊό, δου­λεύ­ουν μόνο για το συνάχι. Αλλά τέτοιο σπρέι, αν είχαμε ένα τέτοιο σπρέι για την παν­δη­μία θα ήταν πολύ ωραία.

Αλίκη: Ναι, αλλά τα εμβόλια δεν είναι σαν και αυτό το σπρέι που λέτε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ακριβώς, έχεις πολύ δίκιο.

Αλίκη: Άρα, έχετε την υπερ­δύ­ναμη αυτή.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Δεν την έχουμε, την απο­κτή­σαμε όλοι μαζί. Αλλά για να την έχουμε αυτή την υπερ­δύ­ναμη πρέπει όλοι να πάμε να κάνουμε το εμβόλιο, γιατί αν κάποιοι δεν το κάνουν ή αν αρκετοί δεν το κάνουν έχουμε πρό­βλημα. Και ξέρεις ότι τώρα πια ας πούμε στην Αμερική έχουν δώσει άδεια να κάνουν και τα παιδιά το εμβόλιο. Εσείς εξάλλου έχετε κάνει αρκετά εμβόλια, τα κάνατε όταν ήσασταν πολύ μικροί για μία σειρά από αρρώ­στιες που δεν υπάρ­χουν πια.

Ξέρεις ότι κάποτε υπήρχαν αρρώ­στιες που τώρα έχουν εξα­φα­νι­στεί, που δεν τις ξέρουμε καν, και εξα­φα­νί­στη­καν επειδή βρέ­θη­καν τα εμβόλια. Η μαμά μου, ας πούμε, την οποία, όπως με ρώτησες, αγα­πούσα πάρα πολύ, είχε αρρω­στή­σει από μία αρρώ­στια η οποία λέγεται πολιο­μυ­ε­λί­τιδα, η οποία δεν είναι γνωστή πια, έχει σχεδόν εξα­φα­νι­στεί, η οποία μπορεί να σε αφήσει τελείως παρά­λυτο. Και όταν η μαμά μου αρρώ­στησε δεν υπήρχαν τα εμβόλια, όταν ανα­κα­λύ­φθη­καν όμως τα εμβόλια πριν από 70 χρόνια και εμβο­λια­στή­καμε όλοι πια, η αρρώ­στια εξα­φα­νί­στηκε. Έτσι θα εξα­φα­νι­στεί και ο Covid αν όλοι εμβο­λια­στούμε.

Πάνος: Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν ο κορο­νο­ϊός τελειώ­σει;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω ότι αυτό που θα ήθελα να κάνω θα ήταν να πάρω την οικο­γέ­νειά μου και να κάνω ένα ωραίο, χαλαρό ταξίδι. Να κάνω ένα ταξίδι, δηλαδή να πάω κάπου στην Ελλάδα, αλλά χωρίς μάσκες, χωρίς περιο­ρι­σμούς. Και βέβαια θα χαρώ πάρα πολύ, επίσης, όταν ξανα­παίξω μπάσκετ με τους φίλους μου.

Πάνος: Ωραία ιδέα.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Γιατί μπάσκετ δεν μπο­ρούμε ακόμα να παί­ξουμε, επειδή το μπάσκετ είναι κλειστό, ακόμα δεν τα έχουμε αφήσει αυτά ελεύ­θερα. Θα χαρώ πολύ να πάω να παίξω μπάσκετ με τους φίλους μου

Πάνος: Αυτό είναι πολύ ωραία ιδέα.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εσύ, ποιο είναι το πρώτο πράγμα το οποίο θα έκανες;

Πάνος: Το πρώτο πράγμα το οποίο θα έκανα; Καταρ­χάς θα οργά­νωνα ένα πολύ μεγάλο πάρτι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ένα πάρτι, αυτό μάλιστα.

Πάνος: Ένα πολύ μεγάλο πάρτι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Με μουσική και όλα, έτσι δεν είναι;

Πάνος: Με μουσική. Δεν ξέρω τώρα πού θα πήγαινα να το κάνω, αλλά θα οργά­νωνα ένα μεγάλο πάρτι και πολύ ωραίο.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τέλεια.

Πάνος: Επίσης, θα έκαιγα μερικές από τις μάσκες.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Α, και αυτό μάλιστα.

Πάνος: Θα τις έκαιγα κανο­νικά.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τις έχεις σιχαθεί ε;

Πάνος: Δεν μπορώ. Εντάξει, θα κρα­τούσα μια-δυο μάσκες.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ε, όχι, πρέπει να κρα­τή­σεις κάποιες για σου­βε­νίρ, για ενθύμιο.

Πάνος: Μια, δύο για ενθύμιο και άλλη μια αν χρεια­στεί ξανά.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Αυτό το είπες, είναι πάρα πολύ σωστό αυτό. Διότι μπορεί να τις χρεια­στούμε ξανά. Ελπί­ζουμε όχι, αλλά σκέψου ότι κάποια στιγμή μπορεί να σκε­φτούμε και μετά τον κορο­νοϊό ότι καλό είναι να έχουμε και καμιά μάσκα. Όχι για να τη φοράμε κάθε μέρα, αλλά ας πούμε αν πάμε σε ένα νοσο­κο­μείο να κάνουμε μία επί­σκεψη…

Πάνος: Ναι, τότε ναι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: …δεν θα φορού­σαμε μία μάσκα; Δεν θα αισθα­νό­μα­σταν εμείς πιο ασφα­λείς; Ή πολύς κόσμος μπορεί να αισθά­νε­ται ασφα­λείς να φοράει τη μάσκα άμα μπει, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, σε ένα ταξί ή στο λεω­φο­ρείο, να το κάνει γιατί η μάσκα δεν μας προ­στα­τεύει μόνο από τον κορο­νοϊό, μας προ­στα­τεύει και από τη γρίπη, μας προ­στα­τεύει και από το απλό κρύωμα. Και μπορεί τον επόμενο χειμώνα, παρότι ελπί­ζουμε η μάσκα να μην είναι υπο­χρε­ω­τική, να θέλεις να έχεις και καμιά στην άκρη, να τη φοράς όποτε εσύ κρίνεις ότι είναι σωστό.

Κρυ­σταλ­λία: Υπάρχει κάτι που φοβάστε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Αν υπάρχει κάτι που φοβάμαι; Βέβαια. Όλοι δεν φοβό­μα­στε κάτι;

Κρυ­σταλ­λία: Ναι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω ότι όλοι αυτό το οποίο φοβό­μα­στε είναι μην αρρω­στή­σουμε. Τώρα με τον κορο­νοϊό, ας πούμε, όλοι νομίζω ότι φοβό­μα­στε κάπως τον κορο­νοϊό. Και νομίζω ότι φοβάμαι όχι μόνο τι θα συμβεί σε μένα, πάντα φοβό­μα­στε τι θα συμβεί στους ανθρώ­πους που αγαπάμε, ας πούμε μη συμβεί κάτι στα παιδιά μας ή μη συμβεί κάτι στη γυναίκα μου.

Αγάπη: Αν σας ζητού­σαμε να χαρα­κτη­ρί­σετε τη σύζυγό σας με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ωχ, τώρα πρέπει να προσέχω τι θα πω. Λοιπόν, πρώτα είναι ένας πάρα πολύ καλός άνθρω­πος, με στη­ρί­ζει πάρα πολύ, είναι πολύ υπο­στη­ρι­κτική, και είναι και πολύ πει­σμα­τάρα.

Αγάπη: Σαν και εσάς.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Και εγώ είμαι πει­σμα­τά­ρης.

Αγάπη: Και εσείς είστε.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Και εγώ είμαι πει­σμα­τά­ρης, πολύ.

Αγάπη: Το είπατε πριν.

Πάνος: Για πείτε μου, τι ώρα τελειώ­νετε τη δουλειά σας και γυρνάτε σπίτι;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ανα­λό­γως, αν είναι μία συνη­θι­σμένη μέρα θα γυρίσω στο σπίτι μεταξύ 20:00 και 21:00. Αλλά πολλές μέρες μπορεί να έχω υπο­χρε­ώ­σεις το βράδυ, μπορεί να πρέπει να έχω να δώσω μία ομιλία ή να πρέπει να υπο­δε­χτώ κάποιον ξένο Πρω­θυ­πουργό ή Πρόεδρο ο οποίος θα έρθει στην Ελλάδα ή μερικές φορές όταν πηγαί­νουμε ταξίδια στο εξω­τε­ρικό μπορεί να πρέπει να γυρίσω πολύ αργά το βράδυ. Αλλά συνήθως θα γυρίσω στο σπίτι μεταξύ οκτώ και εννέα το βράδυ.

Άγγελος: Ποια είναι η σχέση σας με τα αθλή­ματα; Σας αρέσουν τα σπορ;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μου αρέσουν πολλά σπορ. Μου αρέσει το ποδό­σφαιρο, μου αρέσει το μπάσκετ, μου αρέσει το τένις, μου αρέσει το περ­πά­τημα, το ποδή­λατο, το σκι. Είναι η εκτό­νωσή μου τα σπορ.

Άγγελος: Παίζω και εγώ τένις.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Α, ωραία. Και σένα ποιος είναι ο αγα­πη­μέ­νος σου τενί­στας;

Άγγελος: Είναι ο Τσι­τσι­πάς…

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: …ο Τσι­τσι­πάς και η Σάκκαρη;

Άγγελος: Ναι, σας προκαλώ μια μέρα να παί­ξουμε τένις, να βάλουμε στοί­χημα να δούμε ποιος θα κερ­δί­σει.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Α, πρέπει να είσαι πολύ καλός.

Άγγελος: Ε, παίζω με τον μπαμπά μου.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης*: Μάλλον έχεις πολύ εμπι­στο­σύνη στον εαυτό σου και αυτό είναι το καλύ­τερο από όλα, γιατί το τένις δεν είναι μόνο τεχνική, είναι να το πιστεύ­εις κιόλας στο μυαλό.

Άγγελος: Ακριβώς.

Πάνος: Βλέπετε τηλε­ό­ραση; Και αν βλέπετε, τι βλέπετε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Βλέπω τηλε­ό­ραση όταν γυρίζω το βράδυ στο σπίτι και θέλω να χαλα­ρώσω. Βλέπω ή αθλη­τικά τα οποία με ξεκου­ρά­ζουν και με χαλα­ρώ­νουν ή μπορεί να δω κάποια σίριαλ στο Netflix.

Πάνος: Και εγώ βλέπω αθλη­τικά, ποδό­σφαιρο βασικά, όχι αθλη­τικά. Παίζω ποδό­σφαιρο, βλέπω ποδό­σφαιρο. Ναι και εγώ, γι’ αυτό ήθελα να σας ρωτήσω αυτό το πράγμα.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εγώ βλέπω και ποδό­σφαιρο και μου αρέσει και το μπάσκετ, ειδικά τώρα βλέπω πολύ αμε­ρι­κά­νικο μπάσκετ.

Πάνος: NBA.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: NBA. Είμαι φαν του Γιάννη, μεγάλος.

Πάνος*: Του Αντε­το­κούν­μπο.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι.

Αλίκη: Τώρα ήρθε η ώρα για ένα small game, αλλά να απα­ντή­σετε γρήγορα.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εντάξει, είμαι έτοιμος.

Αγάπη: Είστε έτοιμος; Πανέ­τοι­μος, ωραία.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Για να δούμε, θα φανεί.

Αγάπη: Το αγα­πη­μένο μου φαγητό είναι;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ντολ­μα­δά­κια.

Αλίκη: Το προ­τέ­ρημά μου είναι;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Είμαι πολύ μεθο­δι­κός και οργα­νω­μέ­νος.

Αγάπη: Το ελάτ­τωμά μου είναι;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μερικές φορές δεν έχω πολλή υπομονή.

Αλίκη: Δεν απο­χω­ρί­ζο­μαι ποτέ, μα ποτέ;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τον μικρό σταυρό που φοράω.

Αγάπη: Μπορεί να με βγάλει από τα ρούχα μου;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ανθρω­ποι που επι­μέ­νουν να κάνουν συνέ­χεια το ίδιο λάθος.

Αλίκη: Αν δεν ήσασταν Πρω­θυ­πουρ­γός, θα ήσασταν;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τι θα ήθελα να ήμουν ή τι θα ήμουν;

Αλίκη: Τι θα θέλατε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω ότι θα ήθελα να διδάσκω σε ένα πανε­πι­στή­μιο, να ήμουν καθη­γη­τής πανε­πι­στη­μίου.

Αλίκη: Και τι θα ήσασταν;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θα ήμουν ίσως αυτό το οποίο έκανα πριν, θα ήμουν στέ­λε­χος σε μία τράπεζα.

Αλίκη: Ευχα­ρι­στούμε πολύ.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εγώ σας ευχα­ρι­στώ. Πρέπει να σας πω ότι ήταν κατα­πλη­κτική η εμπει­ρία μου. Οι ερω­τή­σεις σας ήταν πολύ ενδια­φέ­ρου­σες και πολύ δια­φο­ρε­τι­κές.

Αγάπη: Ευχα­ρι­στούμε.

Αλίκη: Ευχα­ρι­στούμε. Γι’ αυτό είμαστε εδώ.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Και θέλω, όχι μόνο οι δυο σας, αλλά και όλα τα παιδιά να τη συνε­χί­σετε αυτή την ωραία προ­σπά­θεια διότι μέσα από τις ερω­τή­σεις πιστεύω ότι μαθαί­νετε και πράγ­ματα για τον εαυτό σας.

Αγάπη: Ναι.

Αλίκη: Αμέ.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ που μου δώσατε αυτή την πολύ ωραία ευκαι­ρία να σας μιλήσω και να σας απα­ντήσω.

Αλίκη: Και να παί­ξουμε και ένα μικρό παι­χνίδι.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Και να παί­ξουμε και το παι­χνι­δάκι μας.

Αλίκη: Ευχα­ρι­στούμε πολύ που ήρθατε.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εγώ σας ευχα­ρι­στώ.

Πηγή: Reporter.gr