Δεν έχω λόγια να εκφράσω την θλίψη μου για τον απροσδόκητο χαμό του αδελφικού μου φίλου, Τσαμπίκου Νικολή.
Χθες το βράδυ, ήμασταν παρέα στα Μάσσαρι και όπως πάντα με έκανε να γελάσω με τις πλάκες του και να ξεχάσω τις δυσκολίες και την κούραση των ημερών.
Ο Τσαμπίκος στάθηκε δίπλα μου σε πολύ ιδιαίτερες στιγμές της ζωής μου και δεν μπορώ να ξεχάσω την αγάπη και την στήριξή του, τόσο στο πρόσωπο μου όσο και στην οικογένειά μου.
Θα μας λείψει πολύ ο χαρακτήρας του, η αγάπη του, το χαμόγελο και η μπέσα που τον χαρακτήριζε ως άνθρωπο.
Τσαμπίκο μου, αδερφέ μου, καλό ταξίδι στο αιώνιο Φως.
Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.