Παρέμβαση του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών για το Αναπτυξιακό Συνέδριο

Στη φιέστα που ετοι­μά­ζει η συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στη Ρόδο το διήμερο 16 και 17 Απρι­λίου, θα ακού­σουμε πολλά από τα κυβερ­νη­τικά στελέχη, από την περι­φε­ρειακή και τη δημο­τική αρχή που όχι μόνο συμ­φω­νούν αλλά και ασκούν όλοι μαζί αντι­λαϊκή πολι­τική.

Θα ακού­σουμε πολλά παρα­μύ­θια από τους κυβερ­νη­τι­κούς που απευ­θύ­νο­νται στο λαό, αλλά τις πραγ­μα­τι­κές υπο­σχέ­σεις που θα κρα­τή­σουν τις απευ­θύ­νουν  στους μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους, τους μεγα­λέ­μπο­ρου­ςκαι μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες.

Θα μιλή­σουν για «επι­στροφή στην ανά­πτυξη», που  τη βαφτί­ζουν δίκαιη, βιώσιμη,επι­στροφή στις αγορές, προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων, θα μιλή­σουν για τη «γεω­στρα­τη­γική ανα­βάθ­μιση» της περιο­χής, για την «επόμενη μέρα» που θα είναι καλύ­τερη για το λαό για την «επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα».

Με όλες αυτές τις βαρύ­γδου­πες εκφρά­σεις, που χρη­σι­μο­ποί­η­σαν κυβέρ­νηση και τοπικοί άρχο­ντες σ’όλες τις περι­φέ­ρειες της Ελλάδας που στή­θη­καν αυτές οι φιέστες, θέλουν να κρύψουν την βαρ­βα­ρό­τητα που επι­φυ­λάσ­σουν με τα μέτρα που θα πάρουν ενάντια στους εργα­ζό­με­νους, τους νέους, τους μικρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες και συντα­ξιού­χους. Μια οδυνηρή για το λαό πραγ­μα­τι­κό­τητα, που θέλουν να τον πείσουν ότι οι 800 και πλέον μνη­μο­νια­κοί αντερ­γα­τι­κοί νόμοι είναι απα­ραί­τη­τοι για να μην γυρί­σουμε πίσω. Γι‘ αυτό ετοι­μά­ζο­νται και για άλλα σκλη­ρό­τερα μέτρα με την τέταρτη αξιο­λό­γηση, με την εσαεί επι­τή­ρηση, με την διευ­θέ­τηση του χρέους. Τα ματω­μένα πλε­ο­νά­σματα θα στερούν για δεκα­ε­τίες υπη­ρε­σίες στην Παιδεία, στην Υγεία στη Πρόνοια, σε ό,τι έχει ανάγκη σήμερα ο άνθρω­πος να ζει αξιο­πρε­πώς.

Ως ΠΑΜΕ εκπαι­δευ­τι­κών πρέπει να στα­θούμε σε αυτήν την «κανο­νι­κό­τητα» και στην «δίκαιη ανά­πτυξη» που βιώ­νουμε εμείς και οι μαθητές μας. Κανο­νι­κό­τητα στην εκπαί­δευση από την αρχή της κρίσης είναι:

• Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για την παιδεία στο -50% και δια­τη­ρή­θηκε και από την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
• 000 ανα­πλη­ρω­τές σε όλη την Ελλάδα, με ιδιαί­τερα μεγάλο αριθμό στην περιοχή μας, περίπου στο 35-40%.
• Τμήματα που στοι­βά­ζο­νται 25 μαθητές στην πρω­το­βάθ­μια και 28 στην δευ­τε­ρο­βάθ­μια
• Αίθου­σες διδα­σκα­λίας σε σχολεία που χτί­στη­καν στις αρχές του προη­γού­με­νου αιώνα, που χρόνια τώρα παρ’ όλες τις παρεμ­βά­σεις του ταξικού κινή­μα­τος, δεν έχει γίνει κανένας αντι­σει­σμι­κός έλεγχος. Αλλά και όπου κρί­νο­νται ακα­τάλ­ληλα και επι­κίν­δυνα τα σχολικά κτήρια με χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα αυτό της Κάσου, πέρα από τις ευθύνες που ρίχνει ο ένας στον άλλο, τα παιδιά και οι εκπαι­δευ­τι­κοί εξα­κο­λου­θούν να διδά­σκουν σε ακα­τάλ­ληλα σχολεία με ό, τι αυτό συνε­πά­γε­ται.
• Νήπια μετα­κι­νού­νται από το σχολείο τους σε διπλανά δημο­τικά σχολεία, παρά­δειγμα στο Γεννάδι χωρίς να υπάρ­χουν οι κατάλ­λη­λες υπο­δο­μές (τουα­λέ­τες για τα νήπια, εξο­πλι­σμός νηπια­γω­γείου κλπ)

Κανο­νι­κό­τητα είναι τα πολλά κενά που υπάρ­χουν ειδικά στην ειδική αγωγή, όπου στην παράλ­ληλη στήριξη στην περιοχή μας, ακόμα και τώρα που τελειώ­νει η σχολική χρονιά, φθάνουν τα 60 με απο­τέ­λε­σμα ένας δάσκα­λος να έχει από  2 έως και 3 παιδιά και άλλα να μένουν έξω από τις δομές έτσι ώστε  πολλοί γονείς να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Κανο­νι­κό­τητα είναι η, κατά πάσα πιθα­νό­τητα,  αρνη­τική εισή­γηση του Δημάρ­χου για την εφαρ­μογή της 2χρονης προ­σχο­λι­κής αγωγής, εξαι­τίας της έλλει­ψης αιθου­σών. Η Προ­σχο­λική Αγωγή δεν είναι εμπό­ρευμα για να δίνεται με κου­πό­νια. Είναι ανάγκη και πρέπει να δίνεται δημόσια και δωρεάν σε όλους.  Η Δίχρονη Υπο­χρε­ω­τική Προ­σχο­λική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παι­δα­γω­γική και κοι­νω­νική ανα­γκαιό­τητα που αφορά την ανά­πτυξη, εκπαί­δευση και δια­παι­δα­γώ­γηση του παιδιού. Κοι­νω­νική ανα­γκαιό­τητα είναι επίσης η ύπαρξη Δημό­σιων και Δωρεάν Παι­δι­κών Σταθμών για τις ηλικίες πριν τα 4 χρόνια, ώστε κάθε παιδί να έχει θέση σε δομές προ­σχο­λι­κής αγωγής.

Κανο­νι­κό­τητα είναι ούτε ένας διο­ρι­σμός εδώ και 10 χρόνια. Να παρα­πέ­μπει η κυβέρ­νηση στο 2019 αν και εφόσον το επι­τρέ­ψουν οι θεσμοί.

Κανο­νι­κό­τητα γι αυτούς είναι οι συγ­χω­νεύ­σεις σχο­λείων και οι  καταρ­γή­σεις τμη­μά­των, κυρίως στα ΕΠΑΛ, στο όνομα της «ορθο­λο­γι­στι­κής χρήσης κον­δυ­λίων», δηλαδή της περι­κο­πής των δαπανών.

Κανο­νι­κό­τητα για όλους αυτούς που στη­ρί­ζουν αυτή την πολι­τική είναι η όποια και­νού­ρια σχολική  μονάδα δημιουρ­γη­θεί να είναι μέσω Συμπρά­ξεις Δημο­σίου και Ιδιω­τι­κού Τομέα (ΣΔΙΤ), γι αυτό και ο δήμαρ­χος Ρόδου έκανε πρόταση προς το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ για την ένταξη 11 σχο­λι­κών μονάδων όλων των βαθ­μί­δων του δήμου Ρόδου στα έργα που εκτε­λού­νται με ΣΔΙΤ, που η μέθοδος κατα­σκευής ενός σχο­λείου με τη μέθοδο ΣΔΙΤ δεν απο­τε­λεί αθώα ιστορία. Με το γνωστό επι­χεί­ρημα της έλλει­ψης χρη­μά­των, ανοί­γουν στα­διακά το δρόμο της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης δομών και πλευρών της Εκπαί­δευ­σης, που μέχρι τώρα απο­τε­λού­σαν κρατική υπόθεση.

Να υπο­δέ­χο­νται τους εκπαι­δευ­τι­κούς που δια­δη­λώ­νουν με χημικά, ΜΑΤ και σπα­σμένα κεφάλια συνα­δέλ­φων, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η αντι­λαϊκή πολι­τική πάει χέρι χέρι με την κατα­στολή.

Κανο­νι­κό­τητα είναι να έχουν δημιουρ­γή­σει εργα­ζό­με­νους στην εκπαί­δευση πολλών ταχυ­τή­των, ανα­πλη­ρω­τές κρα­τι­κού, ανα­πλη­ρω­τές μέσω ΕΣΠΑ, μειω­μέ­νου, ωρο­μί­σθιοι κλπ, να υπάρχει αξιο­λό­γηση που εξυ­πη­ρε­τεί το στόχο της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ για το «σχολείο της αγοράς».

Γονείς να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και στην πρω­το­βάθ­μια, αλλά ειδικά στην δευ­τε­ρο­βάθ­μια με φρο­ντι­στή­ρια ενόψει πανελ­λα­δι­κών, με τα ΕΠΑΛ μέσω της ειδί­κευ­σης να δίνο­νται τσάμπα εργα­ζό­με­νοι στους εργο­δό­τες, ξενο­δό­χους στην περιοχή μας.

Κανο­νι­κό­τητα για την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είναι να δίνει «γη και ύδωρ» στους σχε­δια­σμούς του ΝΑΤΟ, να συμ­με­τέ­χει στο αιμα­το­κύ­λι­σμα των λαών και να υπάρ­χουν παιδιά σε τάξεις που έχουν ζήσει τη φρίκη του ιμπε­ρια­λι­στι­κού πολέμου.

Επειδή όμως οι εκπαι­δευ­τι­κοί που συντασ­σό­μα­στε με το ταξικό κίνημα την κανο­νι­κό­τητα την αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε εντελώς δια­φο­ρε­τικά, παλεύ­ουμε για να εμπο­δί­σουμε και να ανα­τρέ­ψουμε όλη την αντι­λαϊκή πολι­τική που τσα­κί­ζει τη ζωήόλου του λαού.

Παλεύ­ουμε την πολι­τική της αδιο­ρι­στίας, των εργα­σια­κών σχέσεων λάστι­χων που τσα­κί­ζουν τις ζωές των ανα­πλη­ρω­τών, κάνο­ντας τους να είναι με μια βαλίτσα στο χέρι οργώ­νο­ντας όλη την Ελλάδα και τους μόνι­μους κρα­τώ­ντας τους μακριά από τις οικο­γέ­νειές τους με την πολι­τική των «μηδε­νι­κών» μετα­θέ­σεων.

Αντι­στε­κό­μα­στε στην πολι­τική που στρέ­φε­ται ενάντια στα μορ­φω­τικά δικαιώ­ματα των μαθητών μας.

Κανο­νι­κό­τητα για εμάς είναι το ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ που θα καλύ­πτει τις ανάγκες των παιδιών της λαϊκής οικο­γέ­νειας.

Για εμάς ανά­πτυξη είναι αυτή που υπο­τάσ­σε­ται στις ανάγκες του λαού , που λύνει τα προ­βλή­ματά του και οι εργα­ζό­με­νοι ευη­με­ρούν.

Γι αυτό και εμείς ως εκπαι­δευ­τι­κοί απέ­να­ντι  στην δική τους ανά­πτυξη  θα προ­βάλ­λουμε το δικό μας πλαίσιο πάλης, για τα εργα­σιακά μας δικαιώ­ματα, για τους μαθητές μας και τους εργα­ζό­με­νους γονείς των μαθητών μας.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

• Εδώ και τώρα μονι­μο­ποί­ηση όλων των ανα­πλη­ρω­τών. Μόνιμοι μαζικοί διο­ρι­σμοί εκπαι­δευ­τι­κών όλων των ειδι­κο­τή­των για να καλυ­φθούν τα 25.000 χιλιά­δες κενά στα σχολεία.
• Εδώ και τώρα αυξή­σεις στους μισθούς μας, επα­να­φορά 13ου – 14ου μισθού, ανα­γνώ­ριση της διετίας 2016 – 2017 στη μισθο­λο­γική εξέλιξη.
• Δε θα δεχτούμε καμία απόλυση συμ­βα­σιού­χου συνα­δέλ­φου. Να μπει τέρμα στη χρόνια αδιο­ρι­στία, τη διάλυση της ζωής των ανα­πλη­ρω­τών. Να μπει τέρμα στην αθλιό­τητα μανάδες και έγκυ­ε­ςσυ­να­δέλ­φισ­σες να παραι­τού­νται επειδή δε δικαιού­νται άδειες, να παρα­μέ­νουν οικο­γέ­νειες χωρι­σμέ­νες στα δυο εξαι­τίας της χρόνιας περι­πλά­νη­σης.
• Δε δεχό­μα­στε κρι­τή­ρια στις προ­σλή­ψεις, που θα οδηγούν σε απο­λύ­σεις και κλοπή ετών προ­ϋ­πη­ρε­σίας. Το πτυχίο μονα­δικό εφόδιο για τη δουλειά. Όλη η γνώση μέσα στο πτυχίο. Όχι στο πιστο­ποι­η­τικό παι­δα­γω­γι­κής επάρ­κειας.
• Δυνα­μώ­νουμε τον αγώνα για να παρθούν όλα τα μέτρα, να δημιουρ­γη­θούν όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την άμεση εφαρ­μογή της Δίχρο­νης Υπο­χρε­ω­τι­κής Προ­σχο­λι­κής Αγωγής,να μπορούν όλα τα  νήπια και τα  προ­νή­πια να βρί­σκο­νται στο Δημόσιο Νηπια­γω­γείο.
• Να μην έρθουν καν για ψήφιση οι σχε­δια­σμοί της κυβέρ­νη­σης για το Λύκειο. Οι μαθητές των ΕΠΑΛ να έχουν τη δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σης στο νέο Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αττικής και στα ΤΕΙ με το ποσοστό του 20% που ίσχυε και πριν.
• Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία από το κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Ούτε 1€ από την τσέπη των λαϊκών οικο­γε­νειών για τη λει­τουρ­γία του σχο­λείου.
• Κατάρ­γηση του απερ­γο­κτό­νου νόμου και του νόμου που ποι­νι­κο­ποιεί την πάλη ενάντια στους πλει­στη­ρια­σμούς.

Μόνο η κοινή δράση με το υπό­λοιπο εργα­τικό κίνημα, με τους γονείς των μαθητών μας μπορεί να κάνει απο­τε­λε­σμα­τική την πάλη μας γιατί η μόρφωση είναι λαϊκό δικαί­ωμα!!