Επαναλαμβάνεται η δίκη για την απόπειρα εις βάρος του Τζούλη Μαχραμά

Επα­να­λαμ­βά­νε­ται ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, μετά την αναί­ρε­ση προη­γού­με­νης από­φα­σής του, η δίκη με κα­τη­γο­ρού­με­νο για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας του Ζαννή (Τζού­λη) Μα­χρα­μά, τον Α. Β. του Π., 43 ετών, συγ­γε­νή του.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει αφε­θεί με από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου ελεύ­θε­ρος με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους αφού έγινε δεκτή η αί­τη­ση ανα­στο­λής της ποι­νής κά­θειρ­ξης που του έχει επι­βλη­θεί.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο 43χρο­νος είχε κα­τα­δι­κα­στεί από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών και 6 μηνών. Πρω­το­δί­κως του είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 11 ετών, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Θυ­μί­ζου­με ότι στις 20 Απρι­λί­ου 2007 και περί ώρα 22.20 ο Τζού­λης Μαχραµάς βά­δι­ζε στην «Κο­λό­να» του λιµανιού της Ρόδου µε έναν αλ­λο­δα­πό, υπάλ­λη­λό του (σερ­βι­τό­ρο), έχο­ντας µόλις σχο­λά­σει από την ερ­γα­σία τους.

Ο κα­τη­γο­ρούµενος φέ­ρε­ται να ανέµενε τον Τ. Μαχραµά και να ανέ­πτυ­ξε τα­χύ­τη­τα προ­κειµένου να τον χτυ­πή­σει και να τον τραυµατί­σει.

Ει­δι­κό­τε­ρα, τον χτύ­πη­σε µε το εµπρό­σθιο αρι­στε­ρό µέρος του οχήµατός του, ενώ ο αλ­λο­δα­πός πή­δη­ξε πάνω στο καπό του αυ­το­κι­νή­του. Από την πρό­σκρου­σή τους µε το όχηµα του κα­τη­γο­ρουµένου, ο πρώ­τος υπέ­στη σωµατική βλάβη και ει­δι­κό­τε­ρα κάταγµα κάτω πέ­ρα­τος κερ­κί­δος δεξιά, ο δε αλ­λο­δα­πός υπέ­στη οµοίως σωµατική βλάβη και ει­δι­κό­τε­ρα κά­κω­ση αρι­στε­ρού αγκώ­νος µε θλα­στι­κό.

Προ­έ­κυ­ψε δε ότι δεν υπήρ­χαν ίχνη τρο­χο­πε­δή­σε­ως, ενώ ο κα­τη­γο­ρούµενος, προ­κειµένου να πλή­ξει τον Μαχραµά, που βά­δι­ζε επί δια­βά­σε­ως πεζών, ει­σήλ­θε στο αντί­θε­το της κα­τεύ­θυν­σής του ρεύµα κυ­κλο­φο­ρί­ας.

Στη συ­νέ­χεια ο κα­τη­γο­ρούµενος εγκα­τέ­λει­ψε τον τόπο του ατυχήµατος, εν γνώ­σει του ότι είχε προ­κα­λέ­σει τους πιο πάνω τραυµατισµούς, προ­σπα­θώ­ντας να δια­φύ­γει της σύλ­λη­ψής του.

Απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι πρό­κει­ται για ατύ­χη­μα, ότι τυ­χαί­ως περ­νού­σε με το αυ­το­κί­νη­τό του από το συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο ότι δεν είχε πρό­θε­ση να χτυ­πή­σει τα δύο θύ­μα­τα και ότι εξαι­τί­ας ψυ­χο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει έχει μειω­μέ­νο κα­τα­λο­γι­σμό γι’ αυτό κι εγκα­τέ­λει­ψε τον τόπο του ατυ­χή­μα­τος.