Ασφυκτικά γεμάτες οι δομές προστασίας παιδιών

Ασφυ­κτικά γεμάτες, και με τη στρό­φιγγα της χρη­μα­το­δό­τη­σης σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις να έχει κλείσει, λει­τουρ­γούν οι δομές προ­στα­σίας παιδιών, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορούν να καλύ­ψουν τις πολ­λα­πλά­σιες από τις δυνα­τό­τη­τές τους ανάγκες.

Μόνο πέντε παιδιά επι­πλέον θα μπορούν να φιλο­ξε­νή­σουν τους επό­με­νους μήνες στα σπίτια τους τα Παιδικά Χωριά SOS, καθώς όπως τονίζει στα Νέα ο διευ­θυ­ντής Κοι­νω­νι­κής Εργα­σίας και Έρευνας του φιλαν­θρω­πι­κού σωμα­τείου Στέρ­γιος Σιφνιός, οι αιτή­σεις συνεχώς αυξά­νο­νται αλλά «οι δομές είναι κορε­σμέ­νες».

«Αυτή τη στιγμή δια­μέ­νει ο μέγι­στος δυνατός αριθμός, δηλαδή 200 παιδιά. Την ίδια ώρα οι αιτή­σεις για το 2014 αφο­ρού­σαν επι­πλέον 54 παιδιά, τα οποία δυστυ­χώς δεν μπο­ρέ­σαμε να δεχθούμε» ανα­φέ­ρει, επι­ση­μαί­νο­ντας πως αν υπήρχαν πόροι «είναι σίγουρο ότι θα μπο­ρού­σαμε να φιλο­ξε­νή­σουμε περισ­σό­τερα παιδιά». Ωστόσο, «η οικο­νο­μική στήριξη προς φορείς όπως εμείς μειώ­νε­ται λόγω της κρίσης».

Ανάλογη είναι η κατά­σταση και στο Χαμό­γελο του Παιδιού που το 2014 δέχθηκε στα 11 σπίτια μόνιμης φιλο­ξε­νίας του 56 παιδιά επι­πλέον από αυτά που θα μπο­ρού­σαν να αντέ­ξουν οι χώροι του. Όπως εξηγεί στην εφη­με­ρίδα η συντο­νί­στρια του προ­γράμ­μα­τος προ­στα­σίας παιδιού και εφήβου στο οποίο υπά­γο­νται τα σπίτια του Οργα­νι­σμού, Χαρά Γροσ­δάνη, ήταν περι­πτώ­σεις παιδιών για τις οποίες δεν υπήρχε άλλη εναλ­λα­κτική και έπρεπε άμεσα να απο­μα­κρυν­θούν από τα σπίτια τους.

Κατά την περυ­σινή χρονιά το Χαμό­γελο του Παιδιού δέχθηκε 125 αιτή­ματα για θέματα φιλο­ξε­νίας, που αφο­ρού­σαν 209 παιδιά. «Από αυτά μπο­ρέ­σαμε να δεχθούμε μόνο 56» λέει η κ. Γροσ­δάνη, σημειώ­νο­ντας ότι δεν είναι μόνο η δική τους δουλειά δύσκολη, αλλά και των Εισαγ­γε­λέων, αφού «ο ρόλος τους θεσμικά περιο­ρί­ζε­ται στο να βγάζουν απο­φά­σεις προς το συμ­φέ­ρον των παιδιών. Ωστόσο, ανα­γκά­ζο­νται να ανα­ζη­τούν χώρους όπου θα φιλο­ξε­νη­θούν τα παιδιά αυτά, κάτι που δεν είναι καν στις επαγ­γελ­μα­τι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις».

Με μηδε­νική κρατική χρη­μα­το­δό­τηση λει­τουρ­γεί τα τελευ­ταία δύο χρόνια η Στέγη Θηλέων Παλαιού Φαλήρου Άγιος Αλέ­ξαν­δρος, που φιλο­ξε­νεί άπορα, ορφανά ή κακο­ποι­η­μένα κορί­τσια από 6 έως και 24 ετών.

Η Περι­φέ­ρεια Αττικής έκλεισε τη στρό­φιγγα, καθώς δεν πιστο­ποί­ησε τη δομή με την αιτιο­λο­γία της «έλλει­ψης προ­σω­πι­κού». Η υπεύ­θυνη της Στέγης και παι­δα­γω­γός Έλενα Κόγια κάνει λόγο για «φαύλο κύκλο», καθώς η υπο­χρη­μα­το­δό­τηση δεν επι­τρέ­πει τη στε­λέ­χωση της δομής με το απαι­τού­μενο προ­σω­πικό.

Σύμφωνα με την κ. Κόγια, από το 2010 και έπειτα η επι­χο­ρή­γηση μειώ­θηκε από τις 150.000 ευρώ στις 40.000 ετησίως. Κατά συνέ­πεια, όσες συμ­βά­σεις έληξαν δεν ανα­νε­ώ­θη­καν, ενώ οι ενα­πο­μεί­να­ντες εργα­ζό­με­νοι είναι απλή­ρω­τοι τους τελευ­ταί­ους τρεις μήνες.

Οι καθη­με­ρι­νές ανάγκες των παιδιών καλύ­πτο­νται από την Ελ.Κόγια, μία μαγεί­ρισσα, μία καθα­ρί­στρια και μία νυχτε­ρινή επι­με­λή­τρια. Ανάσα στη λει­τουρ­γία της Στέγης δίνουν η εθε­λο­ντική εργασία ειδικών (π.χ. ψυχο­λό­γων) και οι δωρεές από ιδιώτες.

Παράλ­ληλα, ενώ η Στέγη έχει δυνα­τό­τητα φιλο­ξε­νίας έως και 24 κορι­τσιών, στην πράξη ανοίγει την πόρτα της μόνο σε «ήπια» περι­στα­τικά, εξαι­τίας της απου­σίας μόνιμου κοι­νω­νι­κού λει­τουρ­γού και ψυχο­λό­γου, ενώ αιτή­ματα κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών νοσο­κο­μείων για τη φιλο­ξε­νία παιδιών ορι­σμέ­νες φορές απορ­ρί­πτο­νται.

Χει­ρό­τερη είναι η κατά­σταση στην περι­φέ­ρεια και ιδίως στη νησιω­τική χώρα, όπου ο χάρτης είναι άδειος σε ό,τι αφορά τη λει­τουρ­γία δομών για τη φιλο­ξε­νία ανη­λί­κων. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα η Λέσβος, όπου δεν υπάρχει πρό­βλεψη για ειδική φιλο­ξε­νία ασυ­νό­δευ­των ανή­λι­κων προ­σφύ­γων, παρά τις αυξη­μέ­νες ανάγκες. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι πέρυσι, σε διά­στημα τριών μηνών, είχαν κατα­γρα­φεί 4.700 αφίξεις μετα­να­στών.

Ανύ­παρ­κτες είναι οι δομές και για παρα­με­λη­μένα παιδιά, ενώ ο μονα­δι­κός ξενώνας για κακο­ποι­η­μέ­νες γυναί­κες ανοίγει τις πόρτες του και σε ανη­λί­κους.

«Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο μία από τις άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τές μας είναι η λει­τουρ­γία τέτοιων δομών μέσω ΕΣΠΑ. Και έχουμε ειση­γη­θεί τα κέντρα αυτά να λει­τουρ­γή­σουν στις έδρες των περι­φε­ρειών» λέει στα Νέα η αντι­δή­μαρ­χος Κοι­νω­νι­κής Προ­στα­σίας και Αλλη­λεγ­γύης του Δήμου Λέσβου, Ανα­στα­σία Αντω­νέλλη.

Οριακή είναι η κατά­σταση και στους ξενώνες φιλο­ξε­νίας ασυ­νό­δευ­των ανη­λί­κων – αιτού­ντων άσυλο τής μη κυβερ­νη­τι­κής οργά­νω­σης ΑΡΣΙΣ στο Ωραιό­κα­στρο, την Αλε­ξαν­δρού­πολη και τη Μακρι­νί­τσα Βόλου.

«Η κατά­σταση στις δομές φιλο­ξε­νίας ασυ­νό­δευ­των ανη­λί­κων είναι οριακή. Οι ανάγκες των δομών καλύ­πτο­νται από τη χρη­μα­το­δό­τηση, την οποία λαμ­βά­νουμε μετα­γε­νέ­στερα. Εμείς όμως πρέπει να καλύ­ψουμε τις καθη­με­ρι­νές ανάγκες των ανη­λί­κων σε πραγ­μα­τικό χρόνο. Δεν μπο­ρούμε να ταΐ­σουμε τα παιδιά ύστερα από πέντε μήνες που θα πάρουμε τη χρη­μα­το­δό­τηση. Πρέπει να το κάνουμε τώρα και γι’ αυτό λει­τουρ­γούμε επί πιστώ­σει» δηλώνει η συντο­νί­στρια των τριών ξενώνων Ίρις Πανδίρη.

IN.GR