Γιάννης Τοπαλούδης: «Να μην υπάρξει άλλη Ελένη, Ζωή, Γαρυφαλλιά, Καρολάιν, Δώρα…»

«Να μην υπάρ­ξει καμία άλλη Ελένη, Ζωή, Γα­ρυ­φαλ­λιά, Κα­ρο­λάιν, Δώρα», τό­νι­σε ο Γιάν­νης Το­πα­λού­δης, πα­τέ­ρας της φοι­τή­τριας που βιά­στη­κε, βα­σα­νί­στη­κε και δο­λο­φο­νή­θη­κε στη Ρόδο, τον Νο­έμ­βριο του 2018, στη δια­δι­κτυα­κή εκ­δή­λω­ση στη μνήμη της κόρης του, που διορ­γά­νω­σε την Πέμ­πτη το βράδυ το πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου.

Ο ίδιος, ανα­φέρ­θη­κε στην πο­ρεία της Ελέ­νης μέχρι το μοι­ραίο βράδυ της 28ης Νο­εμ­βρί­ου 2018 που κό­πη­κε το νήμα της ζωής της, στο τα­ξί­δι του στη Ρόδο για να μα­ζέ­ψει τα πράγ­μα­τά της και να πα­ρα­λά­βει τη σορό της και σε όσα βιώ­νει έκτο­τε ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του.

Χ. ΒΙ­ΤΣΙ­ΛΑ­ΚΗ: ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΤΟ­ΠΑ­ΛΟΥ­ΔΗ ΣΕ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΑΙ­ΓΑΙΟΥ

Την εκ­δή­λω­ση άνοι­ξε η πρυ­τά­νισ­σα κα Χρυσή Βι­τσι­λά­κη, η οποία τό­νι­σε με­τα­ξύ άλλων:

«Θα θέ­λα­με να συ­νε­χί­σου­με να επι­μορ­φώ­νου­με τα παι­διά μας και τους συ­να­δέλ­φους μας σε κα­λύ­τε­ρες πρα­κτι­κές απέ­να­ντι στην έμ­φυ­λη βία και στις ανι­σό­τη­τες αυτής της βίας. Εί­μα­στε εδώ για να θυ­μη­θού­με –ίσως την τρα­γι­κό­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση έμ­φυ­λης βίας- γυ­ναι­κο­κτο­νί­ας που χτύ­πη­σε την οι­κο­γέ­νεια Το­πα­λού­δη και το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου. Ήταν ο από­λυ­τα απάν­θρω­πος πα­τριαρ­χι­κός φόνος μιας νέας γυ­ναί­κας που κοί­τα­γε μπρο­στά τη ζωή της με όνει­ρα και προσ­δο­κί­ες. Δεν μπορώ να φα­ντα­στώ να βρεθώ ως γυ­ναί­κα και ως μη­τέ­ρα στη θέση των αν­θρώ­πων της οι­κο­γέ­νειάς της. Αυτό προ­σπά­θη­σα να ανα­δεί­ξω από την πρώτη ημέρα που συ­νέ­βη το τρα­γι­κό γε­γο­νός. Θέ­λου­με να ανα­δεί­ξου­με πως αυτού του εί­δους οι απάν­θρω­πες συ­μπε­ρι­φο­ρές που κα­τα­λή­γουν στη δο­λο­φο­νία μιας γυ­ναί­κας, οποια­δή­πο­τε γυ­ναί­κας, είναι τόσο βαθιά ρι­ζω­μέ­νες σε πρό­τυ­πα στε­ρε­ό­τυ­πα. Είναι υπο­χρέ­ω­ση όλων μας να στη­λι­τεύ­σου­με και να κα­τα­δι­κά­σου­με τέ­τοια φαι­νό­με­να. Να ανα­δεί­ξου­με τον απάν­θρω­πο χα­ρα­κτή­ρα τους. Πολλά έχουν ει­πω­θεί για τη γυ­ναι­κο­κτο­νία. Προ­σπα­θού­με να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σου­με τη νέα γενιά και τους πολύ με­γα­λύ­τε­ρους για τις κλα­σι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές έμ­φυ­λης βίας, για τα στε­ρε­ό­τυ­πα και άλλα συμ­βά­ντα. Πρέ­πει να ανα­δει­κνύ­ο­νται αυτά από την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Το πα­ρή­γο­ρο είναι ότι υπάρ­χει αρ­κε­τή ευαι­σθη­το­ποί­η­ση, όπως το κί­νη­μα #metoo. Δε­σμεύ­ο­μαι από την πλευ­ρά του Πα­νε­πι­στη­μί­ου καθώς ασχο­λού­μαι με το θέμα να συ­στρα­τευ­θού­με όλοι μαζί, σε έναν αέναο αγώνα, σειρά δρά­σε­ων, ομι­λιών, ερευ­νών που θα ανα­δει­κνύ­ουν συ­νε­χώς την ανα­γκαιό­τη­τα να στα­μα­τή­σου­με τέ­τοιες συ­μπε­ρι­φο­ρές. Στη ση­με­ρι­νή ημέρα μνή­μης και στο πρό­σω­πο της τρα­γι­κής φι­γού­ρας της Ελέ­νης που τόσο νωρίς χά­θη­κε, βλέ­που­με τη χει­ρό­τε­ρη έκ­φαν­ση, του που μπο­ρεί να φθά­σει η κλα­σι­κή πα­τριαρ­χι­κή αντί­λη­ψη για τον ρόλο και τη θέση της γυ­ναί­κας». Η κ. Βι­τσι­λά­κη κά­λε­σε τον πα­τέ­ρα της Ελέ­νης να συν­δρά­μει στην όλη προ­σπά­θεια.

Επί­σης, ανα­κοί­νω­σε ότι το όνομα της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη θα πάρει μια αί­θου­σα ή χώρος του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου στη Ρόδο.

-Η κα­θη­γή­τρια και μέλος της επι­τρο­πής Ισό­τη­τας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου κ. Φραν­τζή, ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη, επει­δή η φοι­τη­τι­κή μέ­ρι­μνα δεν προ­στά­τευ­σε την Ελένη.

ΣΥ­ΓΚΛΟ­ΝΙ­ΣΤΙ­ΚΟΣ Ο ΠΑ­ΤΕ­ΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΕ­ΝΗΣ

Στην το­πο­θέ­τη­σή του, μέσα στο δράμα που βίωσε και βιώ­νει, ο πα­τέ­ρας της Ελέ­νης, κ. Γιάν­νης Το­πα­λού­δης πε­ριέ­γρα­ψε την όλη πο­ρεία της, από την εγ­γρα­φή της στο Πα­νε­πι­στή­μιο στη Ρόδο:

«Αυτό που πα­ρου­σιά­ζω σή­με­ρα είναι το τα­ξί­δι της ζωής που ξε­κι­νά­ει όταν κά­ποιοι απο­φα­σί­ζουν να γί­νουν γο­νείς. Συ­νε­χί­ζε­ται με τον ερ­χο­μό του παι­διού, με το με­γά­λω­μά του, με τις σπου­δές και με τη δη­μιουρ­γία οι­κο­γέ­νειας. Με­γα­λώ­σα­με την Ελένη μας, με αξίες και ιδα­νι­κά. Η Ελένη ήταν ένα κο­ρί­τσι χα­μο­γε­λα­στό και δο­τι­κό. Βοη­θού­σε όσους είχαν ανά­γκη. Έφτα­σε η στιγ­μή να ανοί­ξει τα φτερά της για να πε­τά­ξει στον πα­νε­πι­στη­μια­κό μι­κρό­κο­σμο. Τέλη Σε­πτεμ­βρί­ου του 2015. Χαρά και άγχος μαζί για το νέο της πε­ρι­βάλ­λον. Ήρ­θα­με στη Ρόδο για να φτιά­ξου­με το νέο της σπι­τι­κό. Πρώτη ημέρα στο Παν/μιο Αι­γαί­ου. Ήρ­θα­με με γλυκά για το καλό της προ­σαρ­μο­γής, φι­λί­ες, οι­κο­γε­νεια­κές στιγ­μές, χα­ρού­με­νες στιγ­μές. 28 Νο­εμ­βρί­ου του 2018 ήταν το μαρ­τυ­ρι­κό τέλος της επί­γειας ζωής της Ελέ­νης μας. το μά­θα­με αυτό που έγινε δύο ημέ­ρες μετά. Στα­μά­τη­σε για μας ο χρό­νος. Στιγ­μές ανεί­πω­της τρα­γω­δί­ας που εύ­χο­μαι, καμία οι­κο­γέ­νεια να μην πε­ρά­σει. Το πιο τρα­γι­κό είναι να μα­ζεύ­εις τα πράγ­μα­τα του παι­διού σου. Τί­πο­τε δεν ήθελα να αφήσω πίσω για να τα έχου­με μαζί με τη μη­τέ­ρα της….».

Ο κ. Το­πα­λού­δης, πε­ριέ­γρα­ψε όλα όσα έζησε με τη μη­τέ­ρα της Ελέ­νης μετά τη δο­λο­φο­νία, την συ­μπα­ρά­στα­ση του κό­σμου, για το δράμα που βίωνε. «Απλοί άν­θρω­ποι ήταν εκεί­νοι που μας συ­μπα­ρα­στά­θη­καν…», είπε.

Μί­λη­σε ακόμη για το τα­ξί­δι της επι­στρο­φής: «Να επι­στρέ­φεις έχο­ντας το φέ­ρε­τρο του παι­διού σου στο αε­ρο­πλά­νο –ένας γο­νιός πόσο μπο­ρεί ν’ αντέ­ξει;- και να πα­ρα­κα­λάς τον πι­λό­το να πε­τά­ξει το σκά­φος πιο ψηλά μήπως και δεις τη μορφή της στα σύν­νε­φα. Προ­σγεί­ω­ση στον Έβρο και τα­κτο­ποί­η­ση της Ελέ­νης στο αιώ­νιο σπι­τι­κό της. Η κη­δεία της Ελέ­νης μας, ήταν η τε­λευ­ταία πράξη του δρά­μα­τος. Όταν χά­νεις τον γονιό σου γί­νε­ται στά­χτη. Όταν χά­νεις το παιδί σου, γί­νε­ται κάρ­βου­νο….», όπως είπε.

Ο πα­τέ­ρας της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη μί­λη­σε και για την ημέρα που κά­ποιος υπάλ­λη­λος του Πα­νε­πι­στη­μί­ου πρό­σβα­λε την Ελένη γιατί υπε­ρα­σπί­στη­κε ένα συμ­φοι­τη­τή της που δεν είχε κάρτα σί­τι­σης. «Η Ελένη χαι­ρό­ταν να βοη­θά­ει τους συμ­φοι­τη­τές και τις συμ­φοι­τή­τριές της. Έδινε απλό­χε­ρα τις ση­μειώ­σεις της για να δια­βά­ζουν όλοι» και επέ­κρι­νε τη γραμ­μα­τεία του Παν/μίου που δεν έκανε καμία επί­πλη­ξη.

«Αγα­πή­στε τα παι­διά μας σα να είναι δικά σας!», είπε.

Επί­σης, πε­ριέ­γρα­ψε τη σχέση που είχε με συμ­φοι­τή­τριες και συμ­φοι­τη­τές της, ενώ ανα­φέρ­θη­κε και στο τρα­γι­κό πε­ρι­στα­τι­κό: τον βια­σμό της Ελέ­νης ένα χρόνο πριν από τη δο­λο­φο­νία της:

«Της έδω­σαν χάπι βια­σμού. Τη βί­α­σαν και τη βι­ντε­ο­σκό­πη­σαν. Τρία κα­λό­παι­δα, με χάπι βια­σμού –επει­δή εκεί­νη δεν έπινε- κι ενώ πήγε να κάνει κα­ταγ­γε­λία στο Α.Τ. Ρόδου, αλλά οι αστυ­νο­μι­κοί την έδιω­ξαν γιατί είχε πε­ρά­σει μια εβδο­μά­δα από το συμ­βάν. Της είπαν βρες το βί­ντεο και φέρτο μας! Το λέω με πόνο ψυχής. Και οι δύο αστυ­νο­μι­κοί, έδω­σαν οι­κειο­θε­λώς κα­τά­θε­ση στην ανα­κρί­τρια. Αυτό δεν μας πα­ρα­ξε­νεύ­ει;

Τι συμ­βαί­νει στη Ρόδο και σε κάθε του­ρι­στι­κό μέρος; Υπάρ­χουν κυ­κλώ­μα­τα βια­στών επαγ­γελ­μα­τί­ες του εί­δους; Το κα­λο­καί­ρι βιά­ζουν του­ρί­στριες και το χει­μώ­να φοι­τή­τριες; Πι­θα­νο­λο­γώ ναι. Και μά­λι­στα χρη­σι­μο­ποιούν δο­λώ­μα­τα, κο­ρι­τσό­που­λα που ήταν φοι­τή­τριες και έπε­σαν στα νύχια κυ­κλω­μά­των.

Προ­τεί­νω και προ­κα­λώ το Παν/μιο Αι­γαί­ου να βρει τα στοι­χεία βια­σμών φοι­τη­τριών της τε­λευ­ταί­ας 10ετίας, 15ετίας.

Πι­στεύω ότι ακόμη κι αν τα βρουν, θα είναι πλα­σμα­τι­κά γιατί τα πε­ρισ­σό­τε­ρα κο­ρί­τσια κα­τα­πί­νουν την πράξη. Εκεί χρειά­ζε­ται τη δύ­να­μη για να κά­νουν τις κα­ταγ­γε­λί­ες που πρέ­πει. Είναι άγνω­στες αυτές οι συμ­μο­ρί­ες; Όλες αυτές οι εγκλη­μα­τι­κές φυ­σιο­γνω­μί­ες είναι γνω­στές; Θεωρώ πως όχι. Είναι γνω­στές. Η σιωπή είναι συ­νε­νο­χή. Να μη σω­παί­νου­με», τό­νι­σε.

Κλεί­νο­ντας είπε πως επι­κοι­νω­νούν με την 24χρονη Γε­ωρ­γία στη Θεσ­σα­λο­νί­κη επει­δή το κο­ρί­τσι δεν έχει γο­νείς και είπε:

«’Ετσι να κά­νου­με ως κοι­νω­νία. Καμία άλλη Ελένη, Γα­ρου­φα­λιά, Ζωή και Κα­ρο­λάιν, τό­νι­σε ο κ. Το­πα­λού­δης και ζή­τη­σε η ποινή της ισο­βί­ου κα­θείρ­ξε­ως να είναι πραγ­μα­τι­κή και να μην μειώ­νε­ται».

-Επί­σης, μί­λη­σαν η κα Κα­τε­ρί­να Φραν­τζή πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος με­σο­γεια­κών σπου­δών και ο κ. Κυ­ριά­κος Ζερ­βου­δά­κης, πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού, ενώ εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρου­σα ήταν η έρευ­να για τις γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες στην Ελ­λά­δα από την Στέλ­λα Μα­ρί­να Κα­τα­ρού­να, με­τα­πτυ­χια­κή φοι­τή­τρια και την Αθα­να­σία Κο­ντο­χρή­στου, υπο­ψή­φια δι­δα­κτό­ρισ­σα, μέλος της επι­τρο­πής ισό­τη­τας των φύλων. Η εκ­δή­λω­ση την οποία συ­ντό­νι­σε η κα Βε­νε­τία Κάν­τσα, πρό­ε­δρος της επι­τρο­πής ισό­τη­τας των φύλων, ολο­κλη­ρώ­θη­κε με την πα­ρου­σί­α­ση του τρα­γου­διού του Κων­στα­ντί­νου Γερ­μα­νού «μαύρο τρια­ντά­φυλ­λο», στο οποίο συμ­με­τέ­χει και η Ελένη Δήμου.