Απόφαση – σταθμός για τη χρήση πετρελαίου για ταυτόχρονη θέρμανση και ζέσταμα νερού

Από­φα­ση-σταθ­μό, για μια υπό­θε­ση που απα­σχο­λεί από τον Αύ­γου­στο του 2015 την Ολο­μέ­λεια του Αρεί­ου Πάγου, εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, κρί­νο­ντας ότι η χρήση πε­τρε­λαί­ου θέρ­μαν­σης αντί πε­τρε­λαί­ου κί­νη­σης για άλλη χρήση εκτός αυτής του κα­λο­ρι­φέρ, όπως είναι για ζεστό νερό μέσω Boiler, δεν στοι­χειο­θε­τεί λα­θρε­μπο­ρία καυ­σί­μων.

Στο ίδιο ερώ­τη­μα κα­λεί­ται να απα­ντή­σει η Ολο­μέ­λεια του Αρεί­ου Πάγου, μετά από πα­ρα­πο­μπή του όλου ζη­τή­μα­τος, λόγω δια­φο­ράς μιας ψήφου (3-2) από το Ζ΄ Ποι­νι­κό Τμήμα του Ανω­τά­του Δι­κα­στη­ρί­ου.

Τους αρε­ο­πα­γί­τες τους απα­σχό­λη­σε πε­ρί­πτω­ση υπεύ­θυ­νης γη­ρο­κο­μεί­ου της Θεσ­σα­λο­νί­κης η οποία από το Μάιο του 2007 έως τον Ιού­λιο του 2011 χρη­σι­μο­ποιού­σε πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης (αντί κί­νη­σης) για τη λει­τουρ­γία του Boiler προ­κει­μέ­νου να έχει το γη­ρο­κο­μείο ζεστό νερό για να πλέ­νο­νται οι ηλι­κιω­μέ­νοι, να πλέ­νο­νται τα εν­δύ­μα­τα των ατό­μων της τρί­της ηλι­κί­ας, τα σκεύη των μα­γει­ρί­ων, κ.λπ.

Ανα­γκαίο είναι να διευ­κρι­νι­στεί ότι ως καύ­σι­μα θέρ­μαν­σης «θε­ω­ρού­νται τα προ­ο­ρι­ζό­με­να να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν απο­κλει­στι­κά και μόνο για τη λει­τουρ­γία κε­ντρι­κών συ­στη­μά­των θέρ­μαν­σης (κα­λο­ρι­φέρ) ή άλλων μέσων για τη θέρ­μαν­ση αν­θρώ­πων στους χώ­ρους κα­τοι­κί­ας, δια­μο­νής ή ερ­γα­σί­ας τους». Ως καύ­σι­μο κι­νη­τή­ρων θε­ω­ρού­νται «τα καύ­σι­μα που χρη­σι­μο­ποιού­νται σε μη­χα­νές ή συ­σκευ­ές, στις οποί­ες η χη­μι­κή ενέρ­γεια του καυ­σί­μου, μέσω της καύ­σης, με­τα­τρέ­πε­ται σε θερ­μι­κή ενέρ­γεια και εν συ­νε­χεία σε κι­νη­τι­κή ενέρ­γεια».

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει το 1ο Μο­νο­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αρίθμ. 346/2016 από­φα­ση που εξέ­δω­σε, μετά από προ­σφυ­γή του δι­κη­γό­ρου κ. Γιάν­νη Κου­μπιά­δη, για λο­γα­ρια­σμό γνω­στής εται­ρεί­ας της Ρόδου, ακύ­ρω­σε την από 29-8-2013 πράξη του προϊ­στα­μέ­νου του Τε­λω­νεί­ου Ρόδου, με την οποία ο εκ­πρό­σω­πος της εται­ρεί­ας χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε υπαί­τιος τε­λω­νεια­κής λα­θρε­μπο­ρι­κής πα­ρά­βα­σης, κα­τα­λο­γί­σθη­καν δε σε βάρος του δια­φυ­γό­ντες δα­σμοί και φόροι ύψους 2.684,98 ευρώ και πολ­λα­πλά τέλη ύψους 8.248,26 ευρώ

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να στις 17-4-2013 διε­νερ­γή­θη­κε επι­τό­πιος έλεγ­χος στην εται­ρεία από υπαλ­λή­λους του ΣΔΟΕ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, κατά τον οποίο δια­πι­στώ­θη­κε ότι για τη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο από 13-10-2006 μέχρι 15-10-2011 και από 15-10-2012 μέχρι 17-4-2013 η ως άνω επι­χεί­ρη­ση πα­ρέ­λα­βε πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, και συ­γκε­κρι­μέ­να 8.700 λίτρα, το οποίο χρη­σι­μο­ποί­η­σε, κατά πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 73 παρ.2β του ν.2960/2001, για σκοπό άλλο από τη θέρ­μαν­ση αν­θρώ­πων και συ­γκε­κρι­μέ­να για τη θέρ­μαν­ση νερού, καθώς στα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια, που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται δεν υπάρ­χουν σώ­μα­τα κα­λο­ρι­φέρ.

Σύμ­φω­να με το απο­λο­γη­τι­κό υπό­μνη­μα του δια­χει­ρι­στή της εται­ρεί­ας χρη­σι­μο­ποιού­σε το πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης για τη θέρ­μαν­ση νερού, καθώς υπήρ­χε ένας  λέ­βη­τας που χρη­σι­μο­ποιού­νταν ταυ­τό­χρο­να και για τις δυο χρή­σεις.

Ακο­λού­θως με πράξη του προϊ­στά­με­νου  του Τε­λω­νεί­ου Ρόδου χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε η ως άνω ενέρ­γεια ως τε­λω­νεια­κή λα­θρε­μπο­ρι­κή πα­ρά­βα­ση.

Στην προ­σφυ­γή της η εται­ρεία κα­τέ­στη­σε σαφές ότι ο κε­ντρι­κός λέ­βη­τας με πε­τρέ­λαιο, ο οποί­ος τρο­φο­δο­τού­σε τη θέρ­μαν­ση των κα­λο­ρι­φέρ όλων των δια­με­ρι­σμά­των και ταυ­τό­χρο­να ήταν τε­χνι­κά ρυθ­μι­σμέ­νος, ώστε όταν λει­τουρ­γού­σε το λε­βη­το­στά­σιο να πα­ρέ­χει αυ­τό­μα­τα και ζεστό νερό στα δια­με­ρί­σμα­τα, πε­ριο­ρί­στη­κε το χει­μώ­να του 2012 και 2013 να λει­τουρ­γεί μόνο στη θέρ­μαν­ση νερού, συ­νε­χί­ζο­ντας συ­νε­πώς να έχει τον ίδιο προ­ο­ρι­σμό δη­λα­δή τη θέρ­μαν­ση κα­λο­ρι­φέρ. Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι ο καυ­στή­ρας που χρη­σι­μο­ποιεί­ται από την πρώτη προ­σφεύ­γου­σα δεν απο­τε­λεί ιδιαί­τε­ρη μη­χα­νι­κή κα­τα­σκευή θέρ­μαν­σης του νερού, ώστε να επι­βάλ­λε­ται η χρήση πε­τρε­λαί­ου κί­νη­σης και συ­νε­πώς δεν πα­ρα­βιά­ζε­ται το άρθρο 35 του ν.2093/1992, αλλά αντι­θέ­τως η χρήση πε­τρε­λαί­ου θέρ­μαν­σης από τον ως άνω καυ­στή­ρα είναι σύμ­φω­νη με το άρθρο 73 παρ 2β του ν.2960/2001.

Τό­νι­σε ακόμη ότι δεν συ­ντρέ­χει το στοι­χείο του δόλου, ώστε να  στοι­χειο­θε­τεί­ται λα­θρε­μπο­ρία, σύμ­φω­να με το άρθρο 155 παρ.1 του του v2960/2001.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν συ­ντρέ­χει πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 73 παρ.2 β του ν.2960/2001, συ­νε­πώς δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται η αντι­κει­με­νι­κή και η υπο­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση της λα­θρε­μπο­ρι­κής τε­λω­νεια­κής πα­ρά­βα­σης και ακύ­ρω­σε τα πρό­στι­μα.

Η ίδια υπό­θε­ση, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε, απα­σχο­λεί και την Ολο­μέ­λεια του Αρεί­ου Πάγου.

Σύμ­φω­να με το Τρι­με­λές Εφε­τείο Θεσ­σα­λο­νί­κης υπεύ­θυ­νη γη­ρο­κο­μεί­ου διέ­πρα­ξε το πλημ­μέ­λη­μα της κατ΄ εξα­κο­λού­θη­ση λα­θρε­μπο­ρί­ας, καθώς πα­ρά­νο­μα χρη­σι­μο­ποί­η­σε και για ίδιον όφε­λος «πε­τρέ­λαιο  θέρ­μαν­σης για άλλη εκτός από θέρ­μαν­ση χρήση,  με σκοπό να στε­ρή­σει το Δη­μό­σιο από τους ει­σπρα­κτέ­ους δα­σμούς, τέλη και φό­ρους, οι δε δα­σμοί και φόροι που στε­ρή­θη­κε το δη­μό­σιο υπερ­βαί­νουν το ποσό τα 30.000 ευρώ» (ανέρ­χε­ται στο ποσό των 66.798  ευρώ).

Ει­δι­κό­τε­ρα, σύμ­φω­να με τη δι­κα­στι­κή από­φα­ση η υπεύ­θυ­νη του γη­ρο­κο­μεί­ου «χρη­σι­μο­ποί­η­σε συ­νο­λι­κά 166.213 λίτρα πε­τρε­λαί­ου θέρ­μαν­σης αντί πε­τρε­λαί­ου κί­νη­σης, εκτός από τη θέρ­μαν­ση των χώρων του οίκου ευ­γη­ρί­ας και για άλλες χρή­σεις, όπως τη θέρ­μαν­ση νερού μέσω εγκα­τε­στη­μέ­νου boiler».

Η πλειο­ψη­φία του Αρεί­ου Πάγου υπο­γραμ­μί­ζει στην υπ΄ αριθμ. 582/2015 από­φα­σή της, ότι νό­μι­μα χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε το πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης για τη χρήση ζε­στού νερού και το θέμα θα απα­σχο­λή­σει την Ολο­μέ­λεια του ανω­τά­του ακυ­ρω­τι­κού.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, η πλειο­ψη­φία υπο­γραμ­μί­ζει ότι το Εφε­τείο «εσφαλ­μέ­να ερ­μή­νευ­σε και εφάρ­μο­σε τις  ου­σια­στι­κές ποι­νι­κές δια­τά­ξεις του νόμου 2960/2001 περί λα­θρε­μπο­ρί­ας, διότι   το φε­ρό­με­νο ως λα­θρε­μπο­ρι­κό πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε νό­μι­μα για τη λει­τουρ­γία του κε­ντρι­κού συ­στή­μα­τος θέρ­μαν­σης ύδα­τος για τα κα­λο­ρι­φέρ, μέσω του οποί­ου και νό­μι­μα, μη δυ­νά­με­νο να δια­χω­ρι­σθεί τε­χνι­κά, μπο­ρεί να τρο­φο­δο­τη­θεί ενέρ­γεια και πάλιν δια του ιδίου αυτού κε­ντρι­κού καυ­στή­ρα για θέρ­μαν­ση ύδα­τος, μέσω boiler, όπως συ­νη­θί­ζε­ται σε όλα τα πο­λυό­ρο­φα κτή­ρια της χώρας και δε στοι­χειο­θε­τεί­ται ως εκ τού­του λα­θρε­μπο­ρία».