Ενας μαθητής και μια δασκάλα στους ακριτικούς Αρκιούς

Με ένα μαθητή και μία δασκάλα άνοιξε σήμερα το δημο­τικό σχολείο στους Αρκιούς, στο νησάκι των Δωδε­κα­νή­σων που βρί­σκε­ται ανάμεσα στην Πάτμο (όπου διοι­κη­τικά ανήκει) στη Λέρο και στους Λειψούς. Ένα νησάκι με σαράντα ακρίτες που μένουν εκεί «γαν­τζω­μέ­νοι» πάνω στα βράχια, φυλώ­ντας Θερ­μο­πύ­λες.

Αγια­σμός δεν  έγινε αφού παπάς δεν υπάρχει στο νησί, όμως το κου­δούνι χτύπησε κανο­νικά όπως σε όλα τα σχολεία της χώρας σήμερα το πρωί. Εκεί βρι­σκό­ταν μόνο ο Χρήστος μαθητής της τρίτης τάξης και η νέα του δασκάλα που έφθασε το πρωί στο νησί με την βάρκα της, από τους Λειψούς, για να ανα­λά­βει τα καθή­κο­ντα της έχοντας μαζί της όλο τον απα­ραί­τητο εξο­πλι­σμό για την λει­τουρ­γία του σχο­λείου και για την διαμονή της στο νησί.

Ήταν το όνειρο μου να αναλάβω δασκάλα στους Αρκιούς και είμαι ιδιαί­τερα ευχα­ρι­στη­μένη που έρχομαι στο νησί» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δασκάλα Μαρία-Φαίδρα Τσια­λέρα μια Θεσ­σα­λο­νι­κιά που έχει πολι­το­γρα­φη­θεί Δωδε­κα­νή­σια αφού βρί­σκε­ται και διδά­σκει στα σχολεία των νησιών για 17 χρόνια (13 χρόνια στη Λέρο και 4 στους Λειψούς).

«Το 2007 όταν ήμουν δασκάλα στη Λέρο είχα μία μαθή­τρια από τους Αρκιούς και μαθαί­νο­ντας τότε για το νησί και για τον αγώνα επι­βί­ω­σης που έδιναν -και δίνουν- οι κάτοι­κοί του ήθελα από τότε να έρθω» τονίζει η κ. Τσια­λέρα που επι­τέ­λους το κατά­φερε.

Είμαι η μονα­δική μόνιμη εκπαι­δευ­τι­κός που διο­ρί­ζο­μαι στους Αρκιούς, διευ­κρι­νί­ζει, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι μπο­ρούσε να διο­ρι­στεί σε όποιο σχολείο ήθελε, αλλά το δημο­τικό σχολείο των Αρκιών, ήταν στην αίτηση της, η μόνη επιλογή.

Ήδη, από τις προη­γού­με­νες μέρες η κ. Τσια­λέρα είχε μεταβεί στους Αρκιούς για να δει την κατά­σταση του σχο­λείου και του οική­μα­τος στο οποίο θα δια­μέ­νει, και σήμερα επι­στρέ­φει κανο­νικά για να ξεκι­νή­σει τα μαθή­ματα.

Πιθανόν εκτός του μονα­δι­κού μαθητή της στα θρανία να βρί­σκε­ται και ο αδελφός του, που έχει τελειώ­σει το δημο­τικό πριν από δύο χρόνια αλλά δεν κατά­φερε να πάει στο γυμνά­σιο της Πάτμου παρότι τον προ­ε­τοί­μαζε για αυτό από πέρσι η δασκάλα που υπήρχε.

«Θέλω να κάνω ό,τι μπορώ για το σχολείο και το νησί» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Τσια­λέρα η οποία θα δια­μέ­νει στο νησί, αλλά τα Σαβ­βα­το­κύ­ριακα θα επι­στρέ­φει στους Λειψούς, όπου βρί­σκε­ται ο σύζυγος της. Έχουν άλλωστε και την δική τους βάρκα, με την οποία έφθασε σήμερα στο νησί, οπότε θα αντι­με­τω­πί­σουν εύκολα το θέμα της μετα­κί­νη­σης τους.

«Είμαι συνει­δη­το­ποι­η­μένη για το τι θα αντι­με­τω­πίσω και θα κάνω κάθε προ­σπά­θεια για να λει­τουρ­γή­σει όσο το δυνατόν καλύ­τερα το σχολείο» τονίζει η κ. Τσια­λέρα, που δεν κρύβει την πρόθεση της να απο­τε­λέ­σει το σχολείο σημείο ανα­φο­ράς για την εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα. Ήδη έχει δρο­μο­λο­γή­σει λύσεις σε σειρά προ­βλη­μά­των που αφορούν τον εμπλου­τι­σμό της βιβλιο­θή­κης, σε προ­βλή­ματα του κτιρίου, στην επι­κοι­νω­νία και άλλα.

Το ζητού­μενο είναι βέβαια να μπο­ρέ­σει το σχολείο να συνε­χί­σει την λει­τουρ­γία του και προ­ϋ­πό­θεση για αυτό είναι να υπάρ­χουν μαθητές. Στο νησί εκτός του Χρήστου, υπάρχει μόνο ένα ακόμα παιδί, που θα μπο­ρέ­σει να πάει στο σχολείο σε τρία χρόνια και όλοι ευελ­πι­στούν ότι η οικο­γέ­νεια του θα παρα­μεί­νει στο νησί και δεν θα χρεια­στεί να μεταβεί σε άλλη περιοχή.