Κίνδυνο έκρηξης της ανεργίας, μετά την πανδημία, φοβάται το ΙΝΕ ΓΣΕΕ

Κίν­δυ­νος έκρη­ξης της ανερ­γί­ας μετά την υγειο­νο­μι­κή κρίση, απορ­ρύθ­μι­ση της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας, εύ­θραυ­στη αγορά όσον αφορά την απα­σχό­λη­ση, πε­ριο­ρι­σμέ­νη δυ­να­τό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας θέ­σε­ων ανά­λο­γων με τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας και της οι­κο­νο­μί­ας.

Με τις φρά­σεις αυτές πε­ρι­γρά­φει η ετή­σια έκ­θε­ση του Ιν­στι­τού­του Ερ­γα­σί­ας της ΓΣΕΕ «για την οι­κο­νο­μία και την απα­σχό­λη­ση» την ει­κό­να στην οποία έχει πε­ριέλ­θει η αγορά ερ­γα­σί­ας μετά  από ενά­μι­ση χρόνο υγειο­νο­μι­κής και – κατ’ επέ­κτα­ση – οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης.

Η έκ­θε­ση ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πως «η εξά­πλω­ση της παν­δη­μί­ας COVID-19 έλαβε χώρα σε μια χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο κατά την οποία η αγορά ερ­γα­σί­ας στην Ελ­λά­δα είχε ήδη απορ­ρυθ­μι­στεί μετά την εφαρ­μο­γή τριών προ­γραμ­μά­των οι­κο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής και χα­ρα­κτη­ρι­ζό­ταν από εκτε­τα­μέ­νη ανα­σφά­λεια και επι­σφά­λεια».

Όλα τα στοι­χεία της έρευ­νας δεί­χνουν ότι προς της παν­δη­μί­ας  η βελ­τί­ω­ση στην αγορά ερ­γα­σί­ας πα­ρου­σί­α­ζε ση­μά­δια κάμ­ψης. Όπως ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά το ΙΝΕ – ΓΣΕΕ, η ου­σια­στι­κή αύ­ξη­ση της απα­σχό­λη­σης μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί μόνο μέσω εκτε­τα­μέ­νων δη­μο­σιο­νο­μι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων που θα δώ­σουν ση­μα­ντι­κή ώθηση στην οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, αφού ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός το­μέ­ας δεν φαί­νε­ται να μπο­ρεί από μόνος του να δη­μιουρ­γή­σει τις απαι­τού­με­νες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Πά­ντως για την ώρα δια­πι­στώ­νει τα εξής:

Υψηλό κίν­δυ­νο αύ­ξη­σης της ανερ­γί­ας μετά την άρση της ανα­στο­λής λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων. Γι’ αυτό  θα πρέ­πει άμεσα να σχε­δια­στούν πα­ρεμ­βά­σεις που να στο­χεύ­ουν στην προ­στα­σία της απα­σχό­λη­σης.

Πε­ριο­ρι­σμέ­νη δυ­να­τό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, σε σχέση με τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας και της οι­κο­νο­μί­ας.

Με­γά­λη από­κλι­ση της απα­σχό­λη­σης σε σχέση με τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο. Η Ελ­λά­δα πα­ρου­σί­α­ζε ήδη πριν την παν­δη­μι­κή κρίση μια τάση με­γα­λύ­τε­ρης βελ­τί­ω­σης σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά η από­κλι­ση με­τα­ξύ των με­γε­θών πα­ρα­μέ­νει πολύ με­γά­λη.

Τα βα­σι­κά στοι­χεία για αγορά ερ­γα­σί­ας – που απει­κο­νί­ζο­νται στην έκ­θε­ση-  πε­ρι­λαμ­βά­νουν τα εξής:

Εύ­θραυ­στη η αγορά ερ­γα­σί­ας. Την εξέ­λι­ξη των επο­μέ­νων μηνών, θα κρί­νουν οι ανα­στο­λές λει­τουρ­γί­ας, η επα­νεκ­κί­νη­ση  της οι­κο­νο­μί­ας, και ο χρό­νος εξό­δου από την κρίση.  Τι εκτι­μά το Ιν­στι­τού­το Ερ­γα­σί­ας στην έκ­θε­σή του.  «Η εξέ­λι­ξη στην αγορά ερ­γα­σί­ας στους επό­με­νους μήνες θα εξαρ­τη­θεί από τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η επα­νεκ­κί­νη­ση της λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων σε κλά­δους οι οποί­οι μέχρι και τον Απρί­λιο βρί­σκο­νταν σε ανα­στο­λή λει­τουρ­γί­ας, από το πώς θα κι­νη­θεί η οι­κο­νο­μία κατά τους θε­ρι­νούς μήνες και σαφώς από τον χρόνο ορι­στι­κής εξό­δου της οι­κο­νο­μί­ας από την παν­δη­μι­κή κρίση. Ωστό­σο, τα πα­ρα­πά­νω ευ­ρή­μα­τα ανα­δει­κνύ­ουν μια εύ­θραυ­στη αγορά ερ­γα­σί­ας όσον αφορά την απα­σχό­λη­ση, στην οποία ο κίν­δυ­νος η άρση της ανα­στο­λής λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων να οδη­γή­σει σε αύ­ξη­ση της ανερ­γί­ας είναι υψη­λός. Συ­νε­πώς, θα πρέ­πει άμεσα να σχε­δια­στούν πα­ρεμ­βά­σεις που να στο­χεύ­ουν στην προ­στα­σία της απα­σχό­λη­σης έως ότου ομα­λο­ποι­η­θεί η λει­τουρ­γία της οι­κο­νο­μί­ας και στα­θε­ρο­ποι­η­θεί η ανά­καμ­ψή της».

Ανερ­γία. Η πτώση του πο­σο­στού ανερ­γί­ας έχει αρ­χί­σει να εξα­σθε­νεί ήδη από το β’ τρί­μη­νο του 2019, αρ­κε­τό διά­στη­μα δη­λα­δή πριν από την παν­δη­μι­κή κρίση. Ταυ­τό­χρο­να, η εξέ­λι­ξη του πο­σο­στού κενών θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας είναι κα­θο­δι­κή. Πιο απλά, από το δεύ­τε­ρο τρί­μη­νο του 2019 και έπει­τα η οι­κο­νο­μία έχει στα­μα­τή­σει να απορ­ρο­φά τον αριθ­μό των ανέρ­γων με τον ίδιο ρυθμό. Ει­δι­κό­τε­ρα, το δεύ­τε­ρο  και το τρίτο τρί­μη­νο του 2020 το φαι­νό­με­νο αυτό ήταν εντο­νό­τε­ρο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην εξέ­λι­ξη του πο­σο­στού των κενών θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας. Επί της ου­σί­ας, η δη­μιουρ­γία νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας είναι ιδιαί­τε­ρα πε­ριο­ρι­σμέ­νη σε σχέση με τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας και της οι­κο­νο­μί­ας.

Απα­σχό­λη­ση. Οι προ­ο­πτι­κές όσον αφορά την απα­σχό­λη­ση ήταν αβέ­βαιες πριν το ξέ­σπα­σμα της παν­δη­μί­ας. Το 2019 το πο­σο­στό απα­σχό­λη­σης στην Ελ­λά­δα ήταν ίσο με 56,4%, βελ­τιω­μέ­νο σε σχέση με το 2018 κατά 1,5 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες, ενώ στην ΕΕ το πο­σο­στό απα­σχό­λη­σης ήταν ίσο με 68,5%, βελ­τιω­μέ­νο το αντί­στοι­χο διά­στη­μα κατά 0,7%. Η Ελ­λά­δα πα­ρου­σί­α­ζε ήδη πριν την παν­δη­μι­κή κρίση μια τάση με­γα­λύ­τε­ρης βελ­τί­ω­σης σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά η από­κλι­ση με­τα­ξύ των με­γε­θών ήταν πολύ με­γά­λη. Το 2020 το πο­σο­στό απα­σχό­λη­σης στην Ελ­λά­δα μειώ­θη­κε το β’ τρί­μη­νο σε 56%, ενώ το δ’ τρί­μη­νο ήταν ίσο με 56,3%, όταν το ίδιο τρί­μη­νο του 2019 ήταν ίσο με 56,6%.

Πηγή ΟΤ