Ηχηρή παραίτηση του Νίκου Μουτσάκη από τη θέση του Γραμματέα της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ

Την παραί­τησή του από τη θέση του Γραμ­μα­τέα της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ, υπέβαλε ο κ. Νίκος Μου­τσά­κης με μια αιχμηρή ανα­κοί­νωση στην οποία εξηγεί ανα­λυ­τικά τους λόγους που τον οδή­γη­σαν σε αυτή την απόφαση.

Ανα­λυ­τικά, στην επι­στολή παραί­τη­σής του την οποία ανήρ­τησε πριν από λίγο στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο facebook, ανα­φέ­ρει:

Τρία χρόνια τώρα, από το 2022, πάλεψα με όλες μου τις δυνά­μεις να κρατήσω ζωντανό ένα όραμα που μας καθο­δη­γεί από την 3η Σεπτέμ­βρη 1974 υπη­ρε­τώ­ντας το ΠΑΣΟΚ από τη θέση του εκλεγ­μέ­νου Γραμ­μα­τέα της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ν. Δωδε­κα­νή­σων. Τρία χρόνια αγώνα, συχνά μονα­χι­κού, ενάντια σε ένα κύμα που όλο και περισ­σό­τερο με πνίγει. Ήρθε πια η στιγμή να παρα­δε­χτώ αυτό που η καρδιά μου αρνεί­ται εδώ και καιρό: το Κίνημα που υπη­ρέ­τησα δεν υπάρχει πια.

Στα χρόνια αυτά υπη­ρέ­τησα με αυτα­πάρ­νηση το Κίνημα λει­τουρ­γώ­ντας με ακε­ραιό­τητα και με μονα­δικό γνώμονα το συμ­φέ­ρον της παρά­τα­ξης και των νησιών μας. Η θητεία μου χαρα­κτη­ρί­στηκε από πολλές θετικές στιγμές για το Κίνημα, από νίκες αλλά και ήττες, από επι­τυ­χίες αλλά και λάθη. Κλεί­νο­ντας έναν κύκλο γεμάτο εμπει­ρίες, κατα­κτή­σεις και συγκι­νή­σεις κρατώ το θετικό απο­τύ­πωμα της προ­σπά­θειας μου και μερικών συντρό­φων στις τοπικές μας κοι­νω­νίες, γιατί επί των ημερών μας η Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη απέ­κτησε ξανά μετά από χρόνια φωνή στα Δωδε­κά­νησα ανα­δει­κνύ­ο­ντας ζητή­ματα που αφορούν τον τόπο μας και βρε­θή­καμε παρό­ντες στην πρώτη γραμμή. Παρ’ όλα αυτά, έσωθεν παρεμ­βά­σεις και δια­φω­νίες μου με την πολι­τική που έχει χαράξει το ΠΑΣΟΚ δεν μου επι­τρέ­πουν να παρα­μείνω.

Κατά τη διάρ­κεια της θητείας μου αντι­με­τώ­πισα προ­σω­πικά και πολι­τικά συστη­μα­τική υπο­νό­μευση από εσω­κομ­μα­τι­κούς κύκλους που ενδια­φέ­ρο­νται περισ­σό­τερο για τη νομή της εξου­σίας παρά για την υπη­ρέ­τηση των αρχών μας. Ταυ­τό­χρονα επι­κρά­τησε μια λογική «ημε­τέ­ρων» που ακόμα προ­ω­θεί­ται από το κέντρο και δημιουρ­γεί ένα κλίμα εσω­στρέ­φειας και διχα­σμού, μακριά από τον ενωτικό χαρα­κτήρα που θα έπρεπε να δια­σφα­λί­ζει ο Πρό­ε­δρος. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που θα έπρεπε να απο­τε­λεί εγγύηση της ενό­τη­τας και της δημο­κρα­τίας, έχει μετα­τρέ­ψει το κόμμα σε φέουδο μιας μικρής ομάδας. Δημιούρ­γησε οφίτσια και θέσεις για «ημε­τέ­ρους» που απέρ­ριψε η κοι­νω­νία για να ικα­νο­ποι­η­θούν τα δικά της παιδιά, προ­κα­λώ­ντας την οργή και τη δυσα­ρέ­σκεια σε όσους με προ­σω­πικό κόπο και μόχθο επα­νά­φε­ραν το ΠΑΣΟΚ – έστω και πρό­σκαιρα – στην συλ­λο­γική συνεί­δηση. Προ­χώ­ρησε και προ­χω­ράει σε αντι­θε­σμι­κές παρεμ­βά­σεις της οργα­νω­τι­κής λει­τουρ­γίας του Κόμ­μα­τος δημιουρ­γώ­ντας διο­ρι­σμένα όργανα για να καπε­λώ­σει τα δημο­κρα­τικά εκλεγ­μένα όργανα. Καλ­λιέρ­γησε ένα κλίμα ρεβαν­σι­σμού σε μια μετα­ε­σω­κομ­μα­τική περίοδο, απει­λώ­ντας με δια­γρα­φές, «κόβο­ντας» εκλεγ­μένα στελέχη και παρεμ­βαί­νο­ντας στις κατά τόπους οργα­νώ­σεις. Με λύπη δια­πι­στώνω πως η ηγεσία δεν ανοίγει το κόμμα, το κλείνει. Δεν ενώνει, διχάζει. Δεν εμπνέει, επι­βάλ­λε­ται. Το Κίνημα συρ­ρι­κνώ­νε­ται. Και όσο δηλώ­νετε πως το ΠΑΣΟΚ απο­τε­λεί κυβερ­νη­τική λύση, ξεχνάτε πως ο δρόμος προς την κορυφή είναι μακρύς και δύσβα­τος αλλά καθί­στα­ται απρο­σπέ­λα­στος όταν έχει χαθεί η ιδε­ο­λο­γική ταυ­τό­τητα μας. Μέρα με τη μέρα το Κίνημα βυθί­ζε­ται στη φενάκη του μάρ­κε­τινγκ αντί να παράγει πολι­τι­κές για τους πολλούς, να παρεμ­βαί­νει ουσιω­δώς στα ζητή­ματα της κοι­νω­νίας και να ασκεί αντι­πο­λί­τευση για την υγεία, τη στέγαση, την οικο­νο­μία, την ασφά­λεια.

Το πρό­σφατο συνέ­δριο στη Ρόδο απο­τε­λεί την κορύ­φωση αυτής της ιδε­ο­λο­γι­κής εκτρο­πής. Ένα συνέ­δριο που θα έπρεπε να απο­τε­λεί βήμα δια­λό­γου για τις ανάγκες των νησιω­τι­κών κοι­νο­τή­των, μετα­τρά­πηκε σε μια στείρα δια­δι­κα­σία επι­κύ­ρω­σης προει­λημ­μέ­νων απο­φά­σεων. Η περι­φρό­νηση προς τα τοπικά στελέχη και τα εκλεγ­μένα όργανα, που γνω­ρί­ζουν τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιω­τι­κών περιο­χών, ήταν κάτι παρα­πάνω από εμφανής. Στον τόπο μας, στα νησιά μας, απο­φα­σί­σατε να μιλή­σετε για εμάς χωρίς εμάς. Αθη­ναίοι τεχνο­κρά­τες να μας πουν πώς πρέπει να ζήσουμε, την ώρα που η φωνή των νησιω­τών φιμώ­νε­ται.

Μετά από δεκάδες καταγ­γε­λίες μου, τρι­κλο­πο­διές και ανίερες δημό­σιες επι­θέ­σεις που δέχτηκα από τους «συντρό­φους» και τη διαρκή απα­ξί­ωση της Χαρι­λάου Τρι­κούπη, παραι­τού­μαι από τη θέση του Γραμ­μα­τέα και μέλους της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής, αλλά όχι από τις αρχές που με έκαναν να αγαπήσω αυτό το Κίνημα. Φεύγω με πίκρα, αλλά και με την αξιο­πρέ­πεια εκείνου που αρνεί­ται να γίνει συνέ­νο­χος στον αφα­νι­σμό της ιστο­ρίας μας. Αποχωρώ από στέ­λε­χος αλλά όχι και μέλος του ΠΑΣΟΚ γιατί δεν απε­μπολώ τις αξίες και τα ιδανικά του Κινή­μα­τος, δεν σας χαρίζω ούτε τη σιωπή μου ούτε όμως και τις αξίες μας. Φεύγω ελεύ­θε­ρος από τα δεσμά της υπο­κρι­σίας, αλλά δεμένος για πάντα με το αληθινό ΠΑΣΟΚ – εκείνο που υπη­ρε­τεί το λαό και όχι το σύστημα, τη δικαιο­σύνη, την αλλη­λεγ­γύη και την πρόοδο και όχι το βόλεμα, τον αρι­βι­σμό και την απα­ξί­ωση.

Κλεί­νο­ντας θέλω να ευχα­ρι­στήσω τα στελέχη που παρά τις δια­φω­νίες και τις δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις μας, στή­ρι­ξαν την προ­σπά­θεια της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής τα τελευ­ταία χρόνια. Που σεβά­στη­καν τους θεσμούς και όχι τα πρόσωπα. Που με θάρρος υπε­ρα­σπί­στη­καν τις αξίες μας, συμ­με­τεί­χαν στις δια­δι­κα­σίες και υπη­ρέ­τη­σαν τα πιστεύω τους. Τέλος τους ψηφοφόρους-μέλη του ΠΑΣΟΚ που με εμπι­στεύ­τη­καν ανα­δει­κνύ­ο­ντας με μέλος της Ν.Ε. και έδωσαν την ευκαι­ρία και την τιμή να τους εκπρο­σω­πήσω.

Η ιστορία είναι που θα κρίνει ποιοι υπη­ρέ­τη­σαν με συνέ­πεια τα ιδανικά της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης και ποιοι προ­τί­μη­σαν τον ασεβή και άχαρο δρόμο του συμ­βι­βα­σμού και της ιδε­ο­λο­γι­κής απο­στα­σιο­ποί­η­σης. Και όσο και να προ­σπα­θούν, δεν μπορούν να φιμώ­σουν την ιστορία.

Με το κεφάλι ψηλά,

Ρόδος, 11/4/2025

Νίκος Μου­τσά­κης

πρ. Γραμ­μα­τέας ΠΑΣΟΚ Νοτίων Δωδε­κα­νή­σων