Η γέφυρα της ντροπής που έφερε αρρυθμίες στον Δήμο Ρόδου

Διοι­κη­τι­κό μπά­χα­λο και θε­σμι­κή θο­λού­ρα στη Ρόδο • Ο δή­μαρ­χος δια­τάσ­σει ΕΔΕ για πε­ζο­γέ­φυ­ρα που εγκρί­θη­κε από τις ίδιες τις υπη­ρε­σί­ες του Δήμου • Η Πε­ρι­φέ­ρεια στρέ­φε­ται στην Ει­σαγ­γε­λέα και κα­ταγ­γέλ­λει αυ­θαί­ρε­τη πα­ρέμ­βα­ση και θε­σμι­κή εκτρο­πή

Μία πε­ζο­γέ­φυ­ρα στά­θη­κε αρ­κε­τή για να απο­κα­λυ­φθεί ένας ολό­κλη­ρος μη­χα­νι­σμός διοι­κη­τι­κής ασυ­νεν­νοη­σί­ας, θε­σμι­κής απορ­ρύθ­μι­σης και αλ­λη­λο­κα­τη­γο­ριών.

Στην καρ­διά του νέου επει­σο­δί­ου βρί­σκε­ται η το­πο­θέ­τη­ση νέας με­ταλ­λι­κής πε­ζο­γέ­φυ­ρας σε ση­μείο υψη­λής επι­κιν­δυ­νό­τη­τας στην πε­ριο­χή της Ια­λυ­σού, στον Τρια­ντε­νό πο­τα­μό – εκεί όπου λί­γους μήνες πριν, μετά από πλημ­μυ­ρι­κή κα­τα­στρο­φή, η Πε­ρι­φέ­ρεια είχε προ­χω­ρή­σει στην κα­τε­δά­φι­ση αντί­στοι­χης κα­τα­σκευ­ής για να απο­τρα­πούν κα­τα­στρο­φές ανά­λο­γες με εκεί­νες της θε­ο­μη­νί­ας Bora με τρα­γι­κές συ­νέ­πειες για τους κα­τοί­κους.

Το σκη­νι­κό άλ­λα­ξε ρι­ζι­κά όταν δια­πι­στώ­θη­κε πως η νέα πε­ζο­γέ­φυ­ρα όχι μόνο δεν το­πο­θε­τή­θη­κε αυ­θαί­ρε­τα από ιδιώ­τη, όπως αρ­χι­κά φη­μο­λο­γή­θη­κε, αλλά είχε εγκρι­θεί επι­σή­μως από τη Διεύ­θυν­ση Τε­χνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών του Δήμου Ρόδου!!!

Μά­λι­στα, στο σχε­τι­κό έγ­γρα­φο με ημε­ρο­μη­νία 7 Απρι­λί­ου 2025, η υπη­ρε­σία κα­θο­ρί­ζει με σα­φή­νεια τα ση­μεία το­πο­θέ­τη­σης των δύο γε­φυ­ρών και εγκρί­νει την κα­τα­σκευή τους «για προ­σω­ρι­νή εξυ­πη­ρέ­τη­ση» κατά την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο.

Αμή­χα­νη αντί­δρα­ση από τον Δήμο – ΕΔΕ για… δικές του εγκρί­σεις

Απέ­να­ντι σε αυτό το ντο­κου­μέ­ντο, η στάση του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη προ­κα­λεί εύ­λο­γα ερω­τή­μα­τα: παρά την επί­ση­μη υπο­γρα­φή της υπη­ρε­σί­ας του Δήμου, ο ίδιος έσπευ­σε να ανα­κοι­νώ­σει τη διε­νέρ­γεια Ένορ­κης Διοι­κη­τι­κής Εξέ­τα­σης (ΕΔΕ), προ­κει­μέ­νου –όπως είπε– να διε­ρευ­νη­θεί αν τη­ρή­θη­καν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες.

«Διέ­τα­ξα τη διε­νέρ­γεια ΕΔΕ προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θούν με ακρί­βεια οι δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λου­θή­θη­καν σχε­τι­κά με την το­πο­θέ­τη­ση προ­σω­ρι­νής πε­ζο­γέ­φυ­ρας από ιδιώ­τη, σε ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα στην πε­ριο­χή της Ια­λυ­σού. Οι ευ­θύ­νες, εφό­σον προ­κύ­ψουν, θα απο­δο­θούν», έγρα­ψε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο δή­μαρ­χος σε δη­μό­σια ανάρ­τη­ση.

Η δή­λω­ση αυτή, όμως, έρ­χε­ται σε από­λυ­τη αντί­θε­ση με το πε­ριε­χό­με­νο του εγ­γρά­φου έγκρι­σης, στο οποίο φαί­νε­ται να έχει κοι­νο­ποι­η­θεί και στη γε­νι­κή γραμ­μα­τέα του Δήμου (!!!) αλλά και στη νο­μι­κή υπη­ρε­σία, δια­ψεύ­δο­ντας έτσι κάθε ισχυ­ρι­σμό περί άγνοιας ή αυ­θαι­ρε­σί­ας.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια σε αναμ­μέ­να κάρ­βου­να – Μιλά για θε­σμι­κή εκτρο­πή

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου αντέ­δρα­σε άμεσα και σφο­δρά. Αιφ­νι­δια­σμέ­νη από την το­πο­θέ­τη­ση της γέ­φυ­ρας, την οποία θε­ω­ρεί πα­ρά­νο­μη, καθώς δεν ζη­τή­θη­κε καμία έγκρι­ση ή συ­νεν­νό­η­ση με τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες της, κα­ταγ­γέλ­λει κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση αρ­μο­διο­τή­των.

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος χρη­σι­μο­ποί­η­σε ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρή γλώσ­σα, κά­νο­ντας λόγο για αυ­θαί­ρε­τη πα­ρέμ­βα­ση και θε­σμι­κή πρό­κλη­ση:

«Το έργο αυτό στή­θη­κε χωρίς καμία έγκρι­ση από εμάς. Επα­να­λαμ­βά­νε­ται μία γέ­φυ­ρα που κρί­θη­κε επι­κίν­δυ­νη και γκρε­μί­στη­κε για λό­γους ασφά­λειας. Δεν γνω­ρί­ζα­με τί­πο­τα. Αυτό είναι ακραίο», ανέ­φε­ρε σε ρα­διο­φω­νι­κή του συ­νέ­ντευ­ξη.

Ο ίδιος δή­λω­σε ότι εστά­λη ήδη κλι­μά­κιο μη­χα­νι­κών της Πε­ρι­φέ­ρειας για αυ­το­ψία και κα­τα­γρα­φή της κα­τά­στα­σης.

Ποιος έχει αρ­μο­διό­τη­τα; – Το ερώ­τη­μα που (δεν) απα­ντή­θη­κε ποτέ

Η υπό­θε­ση φέρ­νει ξανά στην επι­φά­νεια ένα δια­χρο­νι­κό πρό­βλη­μα στο δη­μό­σιο: την ασά­φεια και τις αλ­λη­λο­ε­πι­κα­λύ­ψεις αρ­μο­διο­τή­των. Ενώ η Πε­ρι­φέ­ρεια είναι υπεύ­θυ­νη για τα υδραυ­λι­κά έργα και την οριο­θέ­τη­ση των ρε­μά­των, ο Δήμος δη­λώ­νει αρ­μό­διος για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση της το­πι­κής κυ­κλο­φο­ρί­ας και την του­ρι­στι­κή υπο­δο­μή. Αυτό το διοι­κη­τι­κό γκρί­ζο πεδίο λει­τουρ­γεί σαν πρό­σφο­ρο έδα­φος για απο­φά­σεις χωρίς συ­νεν­νό­η­ση, χωρίς δια­φά­νεια και –τε­λι­κά– χωρίς ασφά­λεια.

Η ουσία, όμως, πα­ρα­μέ­νει: η προη­γού­με­νη γέ­φυ­ρα κρί­θη­κε επι­κίν­δυ­νη και κα­τε­δα­φί­στη­κε ακρι­βώς επει­δή είχε λει­τουρ­γή­σει ως φράγ­μα στη ροή του πο­τα­μού, συμ­βάλ­λο­ντας στις κα­τα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες του Δε­κεμ­βρί­ου 2024. Η νέα κα­τα­σκευή βρί­σκε­ται στο ίδιο ακρι­βώς ση­μείο, ενώ ακόμα δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί η ορι­στι­κή με­λέ­τη διευ­θέ­τη­σης του Τρια­ντε­νού πο­τα­μού.

Τα­ρα­σλιάς: “Δεν νο­εί­ται άγνοια του νόμου”

Ο εκ­πρό­σω­πος Τύπου της Πε­ρι­φέ­ρειας, κ. Κώ­στας Τα­ρα­σλιάς, ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός:

«Οι αρ­μο­διό­τη­τες είναι σα­φείς. Δεν νο­εί­ται άγνοια του νόμου από τον Δήμο. Ούτε μπο­ρούν οι και­ρι­κές συν­θή­κες να κα­θο­ρί­ζουν τις αρ­μο­διό­τη­τες. Υπάρ­χουν κα­νό­νες και πλαί­σιο. Όταν αυτοί πα­ρα­βιά­ζο­νται, τότε η δι­καιο­σύ­νη είναι μο­νό­δρο­μος».

Ο ίδιος υπεν­θύ­μι­σε πως μετά τη θε­ο­μη­νία Bora, ο Ορ­γα­νι­σμός Αντι­σει­σμι­κής Προ­στα­σί­ας είχε χα­ρα­κτη­ρί­σει την πε­ριο­χή επι­κίν­δυ­νη, το­νί­ζο­ντας ότι οποια­δή­πο­τε κα­τα­σκευή χωρίς με­λέ­τη εγκυ­μο­νεί νέους κιν­δύ­νους.

Το έγ­γρα­φο-κλει­δί και το κενό ευ­θύ­νης

Το επί­μα­χο έγ­γρα­φο της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Έργων του Δήμου, πα­ρό­τι εγκρί­νει την κα­τα­σκευή, δια­χω­ρί­ζει τις ευ­θύ­νες: «Η υπη­ρε­σία μας εγκρί­νει μόνο τις θέ­σεις των δύο πε­ζο­γε­φυ­ρών και ου­δε­μία ευ­θύ­νη φέρει για τα υλικά ή τον τρόπο κα­τα­σκευ­ής». Δη­λα­δή, εγκρί­νει χωρίς να επο­πτεύ­ει – και χωρίς να εξα­σφα­λί­ζει όρους ασφά­λειας ή στα­τι­κό­τη­τας.

Αυτό το μο­ντέ­λο “εγκρί­νω-χωρίς-να-υπο­γρά­φω” απο­τυ­πώ­νει με ακρί­βεια το πώς λει­τουρ­γεί η δη­μό­σια διοί­κη­ση σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις: αφαι­ρεί ευ­θύ­νη από εκεί­νους που απο­φα­σί­ζουν, με­τα­κυ­λί­ο­ντάς την σε άλ­λους – ή στο… που­θε­νά.

Εγ­γρα­φο φωτιά από τη Γε­νι­κή Διεύ­θυν­ση Υπο­δο­μών της Πε­ρι­φέ­ρειας

Στο με­τα­ξύ χθες η Γε­νι­κή Διεύ­θυν­ση Υπο­δο­μών της Πε­ρι­φέ­ρειας επέ­δω­σε στην εται­ρεία εντο­λή άρσης αυ­θαί­ρε­της κα­τα­σκευ­ής, εντός της κοί­της του Τρια­ντε­νού πο­τα­μού Ια­λυ­σού Ρόδου.

Το­νί­ζει πως μετά από αυ­το­ψία δια­πι­στώ­θη­καν ερ­γα­σί­ες αυ­θαί­ρε­της κα­τα­σκευ­ής με­ταλ­λι­κής πε­ζο­γέ­φυ­ρας- πρό­σβα­σης στο ξε­νο­δο­χείο και πως η πε­ζο­γέ­φυ­ρα κα­τα­λαμ­βά­νει δη­μό­σιο χώρο και δια­σχί­ζει εγκαρ­σί­ως τον Τρια­ντε­νό πο­τα­μό.

Κα­θι­στά σαφές ότι η κα­τα­σκευή γε­φυ­ρών εξαι­ρεί­ται μεν από την οριο­θέ­τη­ση Υδα­το­ρέ­μα­τος, προ­ϋ­πο­θέ­τει δε ότι τα σχε­τι­κά έργα συ­νο­δεύ­ο­νται από υδραυ­λι­κή με­λέ­τη με την οποία κα­θο­ρί­ζο­νται οι γραμ­μές πλημ­μύ­ρας για συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­ο­δο επα­να­φο­ράς και εντο­πί­ζο­νται οι επι­πτώ­σεις από την κα­τα­σκευή των έργων, στην ομαλή ροή των πλημ­μυ­ρι­κών πα­ρο­χών.

Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή η πά­κτω­ση των ακρό­βα­θρων των γε­φυ­ρών, υλο­ποιεί­ται έξω από τις εν λόγω γραμ­μές πλημ­μύ­ρας.

Στα υδα­το­ρέ­μα­τα που οι οριο­γραμ­μές τους δεν έχουν κα­θο­ρι­στεί, σύμ­φω­να με τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις μπο­ρεί, κατ’ εξαί­ρε­ση, ύστε­ρα από αί­τη­μα του εν­δια­φε­ρό­με­νου για έκ­δο­ση οι­κο­δο­μι­κής άδειας δό­μη­σης πλη­σί­ον αυτών, να γίνει προ­σω­ρι­νή οριο­θέ­τη­ση αυτών από την αρ­μό­δια Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης με την επι­φύ­λα­ξη της προ­βλε­πό­με­νης στην πα­ρά­γρα­φο 4 του άρ­θρου 3. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ο έλεγ­χος και η θε­ώ­ρη­ση τόσο της ανω­τέ­ρω υδραυ­λι­κής με­λέ­της όσο και του το­πο­γρα­φι­κού δια­γράμ­μα­τος με τις προ­τει­νό­με­νες γραμ­μές πλημ­μύ­ρας, πραγ­μα­το­ποιεί­ται από την Τε­χνι­κή Υπη­ρε­σία της οι­κεί­ας Πε­ρι­φέ­ρειας, η οποία και ενη­με­ρώ­νει και τη Διεύ­θυν­ση Υδά­των της οι­κεί­ας Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης. Εν προ­κει­μέ­νω, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που τη­ρού­νται στην Υπη­ρε­σία μας, στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο δεν προ­κύ­πτει να υπάρ­χει εγκε­κρι­μέ­νη υδραυ­λι­κή με­λέ­τη.

Τε­λι­κά, ποιος λο­γο­δο­τεί;

Η κί­νη­ση του δη­μάρ­χου να πα­ρα­πέμ­ψει σε ΕΔΕ την ίδια του την υπη­ρε­σία, δη­μιουρ­γεί το εξής πα­ρά­δο­ξο: ο Δήμος κα­λεί­ται να ελέγ­ξει τον εαυτό του, για κάτι που έχει ήδη υπο­γρά­ψει, κοι­νο­ποι­ή­σει και εφαρ­μό­σει. Αν δεν πρό­κει­ται για κα­θα­ρή πο­λι­τι­κή υπεκ­φυ­γή, τότε σί­γου­ρα απο­τε­λεί επι­κοι­νω­νια­κή από­πει­ρα δια­χεί­ρι­σης μίας τρα­γι­κής υπό­θε­σης, την ώρα που το θε­σμι­κό πλαί­σιο και η δη­μό­σια ασφά­λεια εκ­κρε­μούν.

Η Ρόδος βρί­σκε­ται και πάλι στο προ­σκή­νιο για λό­γους που ελά­χι­στη σχέση έχουν με τον του­ρι­σμό. Μία πε­ζο­γέ­φυ­ρα απο­δεί­χθη­κε αρ­κε­τή για να δια­λύ­σει το προ­σω­πείο της συ­νεν­νό­η­σης ανά­με­σα σε Δήμο και Πε­ρι­φέ­ρεια και να ξε­γυ­μνώ­σει τον πραγ­μα­τι­κό κα­τα­κερ­μα­τι­σμό ευ­θυ­νών που χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη δη­μό­σια διοί­κη­ση.

Το ερώ­τη­μα πα­ρα­μέ­νει επί­μο­νο: ποιος έστη­σε τη γέ­φυ­ρα – και ποιος την άφησε να στη­θεί; Γιατί αυτό που βλέ­που­με, δεν είναι απλώς μία με­ταλ­λι­κή κα­τα­σκευή, αλλά μία γέ­φυ­ρα πάνω από τους νό­μους, τις αρ­μο­διό­τη­τες και –κυ­ρί­ως– τη λο­γι­κή.