Μητσοτάκης:Κάθε εφησυχασμός είναι επικίνδυνος- Τα θρησκευτικά καθήκοντα να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα-Η κυβέρνηση θα κάνει ότι χρειάζεται για τον ιό

Ο κό­σμος όλος αντι­με­τω­πί­ζει, πλέον, μια πρω­το­φα­νή κρίση δη­μό­σιας υγεί­ας. Η χώρα μας, μέχρι σή­με­ρα, δεν χτυ­πή­θη­κε όσο άλλες. Όμως, ας μην έχου­με αυ­τα­πά­τες: Τα δυ­σκο­λό­τε­ρα είναι ακόμα μπρο­στά μας.

Σε αυτήν τη συ­γκυ­ρία οποιοσ­δή­πο­τε εφη­συ­χα­σμός είναι ανε­πί­τρε­πτος. Γι’ αυτό και προ­τι­μή­σα­με να πά­ρου­με εγκαί­ρως αυ­στη­ρά προ­λη­πτι­κά μέτρα, ώστε να πε­ριο­ρί­σου­με την εξά­πλω­ση του ιού. Και σε αυτόν το δρόμο θα συ­νε­χί­σου­με.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι που θα νο­σή­σουν θα πα­ρου­σιά­σουν ήπια ή δεν θα έχουν καν συμ­πτώ­μα­τα. Ωστό­σο κά­ποιοι συ­μπο­λί­τες μας, κυ­ρί­ως με­γά­λης ηλι­κί­ας, και όσοι πά­σχουν από χρό­νια νο­σή­μα­τα, ίσως χρεια­σθούν νο­ση­λεία. Αυ­τούς πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σου­με πρώτα από όλους.

Ο στό­χος μας είναι απλός: Τα τυχόν σο­βα­ρά κρού­σμα­τα να απλω­θούν σε βάθος χρό­νου, ώστε οι ασθε­νείς να είναι σε θέση να λά­βουν τη φρο­ντί­δα που αξί­ζουν και δι­καιού­νται από τα νο­σο­κο­μεία μας.

Ήδη κά­νου­με ό,τι χρειά­ζε­ται για να θω­ρα­κι­στεί η δη­μό­σια υγεία: Προ­σθέ­του­με κρε­βά­τια στις Μο­νά­δες Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας των δη­μό­σιων νο­σο­κο­μεί­ων και αξιο­ποιού­με εγκα­τα­στά­σεις ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών σε όλη τη χώρα.

Καμιά δομή δεν πε­ρισ­σεύ­ει. Και δη­μό­σιος και ιδιω­τι­κός το­μέ­ας κα­λού­νται να συ­νερ­γα­στούν για το κοινό καλό.

Με δια­δι­κα­σί­ες-εξ­πρές προ­σλαμ­βά­νο­νται 2.000 νο­ση­λευ­τές και για­τροί με διε­τείς συμ­βά­σεις. Οι πρώ­τοι θα είναι στις θέ­σεις τους στις αρχές της επό­με­νης εβδο­μά­δας. Και μετά την κρίση, θα πα­ρα­μεί­νουν στο δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας.

Όπως γνω­ρί­ζε­τε, χθες απο­φά­σι­σα να κλεί­σουν όλες οι εκ­παι­δευ­τι­κές μο­νά­δες για 14 μέρες. Ήταν μια δύ­σκο­λη αλλά ανα­γκαία από­φα­ση, η οποία πά­ντως δεν θέτει σε κίν­δυ­νο την σχο­λι­κή και ακα­δη­μαϊ­κή χρο­νιά.

Το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας είναι έτοι­μο να εφαρ­μό­σει δια­δι­κα­σί­ες τηλε-μα­θη­μά­των, αρ­χι­κά στη Γ’ Λυ­κεί­ου, και έχει επε­ξερ­γα­στεί σε­νά­ρια για όλες τις βαθ­μί­δες.

Αυτό ση­μαί­νει, βέ­βαια, ότι τα παι­διά μας θα βρε­θούν με πολύ ελεύ­θε­ρο χρόνο. Σε αυτά, λοι­πόν, απευ­θύ­νο­μαι: Συ­νε­χί­στε το διά­βα­σμα, καλές και μι­κρές πα­ρέ­ες στο σπίτι και όποτε μπο­ρεί­τε άθλη­ση σε εξω­τε­ρι­κούς χώ­ρους. Είναι η κα­λύ­τε­ρη συμ­βου­λή που μπορώ να σας δώσω. Απο­φύ­γε­τε χώ­ρους με με­γά­λο συ­νω­στι­σμό, όπου με­τα­δί­δε­ται ευ­κο­λό­τε­ρα η νόσος. Και προ­σο­χή στους παπ­πού­δες και στις για­γιά­δες! Κα­λύ­τε­ρα να μεί­νε­τε μα­κριά τους, ει­δι­κά αν έχετε το πα­ρα­μι­κρό σύμ­πτω­μα.

Η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας ανα­λαμ­βά­νει στο εξής τον συ­ντο­νι­σμό Kυβέρ­νη­σης, Aυτο­διοί­κη­σης, Eνό­πλων Δυ­νά­με­ων και Σω­μά­των Ασφα­λεί­ας. Ενώ το Δη­μό­σιο θα λει­τουρ­γεί κα­νο­νι­κά. Θα δο­κι­μά­σει όμως και νέα ερ­γα­λεία, όπως το ευ­έ­λι­κτο ωρά­ριο, η τη­λε­διά­σκε­ψη και η ερ­γα­σία εξ απο­στά­σε­ως. Έτσι, οι υπάλ­λη­λοι θα πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γοί ακόμη κι αν χρεια­στεί να λεί­ψουν για λίγο.

Φρο­ντί­ζου­με, πά­ντως, κρί­σι­μες υπο­δο­μές και υπη­ρε­σί­ες να μην υπο­λει­τουρ­γούν ούτε στιγ­μή.

Η οι­κο­νο­μία θα δε­χθεί, προ­φα­νώς, ένα πλήγ­μα το οποίο ήταν αδύ­να­τον να προ­βλε­φθεί. Γι’ αυτό και πρέ­πει να πε­ριο­ρι­στούν οι συ­νέ­πειές του.

Έχει ήδη ανα­στα­λεί η πλη­ρω­μή του ΦΠΑ και των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών για επι­χει­ρή­σεις που χτυ­πή­θη­καν κα­θο­ρι­στι­κά. Και από σή­με­ρα, θε­σπί­ζου­με ει­δι­κή άδεια σε ερ­γα­ζό­με­νους γο­νείς του δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα με παι­διά έως 15 ετών. Το κρά­τος θα χρη­μα­το­δο­τή­σει ένα μέρος της. Το βάρος της, όμως, οφεί­λου­με να το μοι­ρα­στού­με όλοι, κρά­τος, επι­χει­ρή­σεις και ερ­γα­ζό­με­νοι.

Σύ­ντο­μα θα ανα­κοι­νω­θούν και άλλα μέτρα στή­ρι­ξης κλά­δων που πλήτ­το­νται. Θα στα­θού­με διπλά στις επι­χει­ρή­σεις και στους επαγ­γελ­μα­τί­ες, πα­ρέ­χο­ντας ρευ­στό­τη­τα κι αμ­βλύ­νο­ντας τις επι­πτώ­σεις από τη μεί­ω­ση του τζί­ρου.

Ξέ­ρε­τε, τέλος, ότι μαζί με άλλες Ευ­ρω­παϊ­κές χώρες έχω ζη­τή­σει αλ­λα­γές στο Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας και στους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς στό­χους, προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τη­θούν οι έκτα­κτες δα­πά­νες. Θεωρώ δε­δο­μέ­νο ότι αυτό θα γίνει και ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση θα κάνει γρή­γο­ρα ό,τι χρειά­ζε­ται για να στη­ρί­ξει τα κράτη-μέλη της.

Αγα­πη­τοί μου συ­μπο­λί­τες,

Είναι αλή­θεια ότι από τη θέση του Πρω­θυ­πουρ­γού κλή­θη­κα, μέσα σε διά­στη­μα λίγων εβδο­μά­δων, να αντι­με­τω­πί­σω μια με­γά­λη διπλή κρίση. Όμως, η ζωή είναι γε­μά­τη απρό­ο­πτα. Που απαι­τούν απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, ευ­ε­λι­ξία, γρή­γο­ρες απο­φά­σεις και τολ­μη­ρές κι­νή­σεις.

Την ασύμ­με­τρη απει­λή του με­τα­να­στευ­τι­κού την αντι­με­τω­πί­ζου­με με επι­τυ­χία. Γιατί η κοι­νω­νία ενώ­θη­κε κάτω από την αυ­το­νό­η­τη επι­λο­γή της κυ­βέρ­νη­σης να προ­στα­τεύ­σει τα σύ­νο­ρα μας. Και οι άν­θρω­ποι που επι­φορ­τί­στη­καν με αυτή την απο­στο­λή απο­δεί­χθη­καν πα­νά­ξιοι.

Έτσι θα απο­κρού­σου­με και την υγειο­νο­μι­κή απει­λή του κο­ρο­νοϊ­ού. Άλ­λω­στε, όσο γρή­γο­ρα τα­ξι­δεύ­ει ο ιός, τόσο γρή­γο­ρα θα τα­ξι­δέ­ψει και η συ­νερ­γα­σία της διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας, που θα φέρει το εμ­βό­λιο και τη θε­ρα­πεία της νόσου. Ωστό­σο, εκεί­νη η στιγ­μή θα πρέ­πει να μας βρει τους πε­ρισ­σό­τε­ρους υγιείς!

Η κυ­βέρ­νη­ση θα κάνει ό,τι και όπως χρειά­ζε­ται, όπου χρειά­ζε­ται -και, συχνά, νω­ρί­τε­ρα από όσο χρειά­ζε­ται. Πι­στέψ­τε με, όμως: Κα­νέ­να μα­ζι­κό μέτρο δεν μπο­ρεί να υπο­κα­τα­στή­σει την ατο­μι­κή ευ­θύ­νη. Και στις ανοι­χτές δη­μο­κρα­τι­κές κοι­νω­νί­ες μας, καμία κε­ντρι­κή από­φα­ση δεν απο­δί­δει αν δεν την συμ­με­ρι­στούν πρώτα όλοι οι πο­λί­τες.

Ας ξα­να­θυ­μη­θού­με με­ρι­κές απλές, αλλά πο­λύ­τι­μες συμ­βου­λές, που πρέ­πει να κα­θιε­ρω­θούν στη ζωή μας, ακρι­βώς για να την προ­στα­τέ­ψουν.

Όλοι, να κά­νου­με από σή­με­ρα κα­θη­με­ρι­νό αυ­το­μα­τι­σμό την προ­σω­πι­κή μας υγιει­νή: Πλέ­νου­με συχνά και σχο­λα­στι­κά τα χέρια μας. Απο­φεύ­γου­με να ακου­μπά­με το πρό­σω­πό μας. Μέ­νου­με σπίτι όταν έχου­με συμ­πτώ­μα­τα ίωσης.

Δεν πη­γαί­νου­με, επί­σης, σε συ­γκε­ντρώ­σεις σε κλει­στούς χώ­ρους. Και, δεν αντα­πο­κρι­νό­μα­στε στις χει­ρα­ψί­ες και πολ­λές επα­φές. Δεν θα φα­νού­με αγε­νείς, αλλά υπεύ­θυ­νοι.

Πάνω από όλα, όμως, προ­φυ­λάσ­σου­με τους με­γα­λύ­τε­ρους αν­θρώ­πους και τους σο­βα­ρά ασθε­νείς, που απει­λού­νται πιο πολύ. Δεν τους επι­σκε­πτό­μα­στε συχνά. Και οι ίδιοι, ας πε­ριο­ρί­σουν τις δρα­στη­ριό­τη­τες τους. Θα είναι για το καλό το δικό τους και των γύρω τους.

Τα πα­ρα­πά­νω δεν απο­τε­λούν αμ­φι­σβή­τη­ση ατο­μι­κών δι­καιω­μά­των. Αλλά κοι­νω­νι­κό κα­θή­κον και μή­νυ­μα συ­νει­δη­τού αυ­το­πε­ριο­ρι­σμού που αφορά κυ­ρί­ως τους ηλι­κιω­μέ­νους και τις ευ­πα­θείς ομά­δες, αλλά και τους υπό­λοι­πους πο­λί­τες όταν έχουν συμ­πτώ­μα­τα.

Δεν θέ­λου­με να βλά­ψου­με τον εαυτό μας και αυ­τούς που αγα­πά­με.

Συ­μπο­λί­τες μου,

Κλεί­νω με μια ανα­φο­ρά σε ένα θέμα που απα­σχο­λεί πολύ τον δη­μό­σιο διά­λο­γο. Προ­σω­πι­κά, τις τε­λευ­ταί­ες μέρες ένιω­σα έντο­νη την ανά­γκη να επι­κα­λε­στώ την πίστη μου για να αντλή­σω δύ­να­μη και να σταθώ στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων. Είμαι σί­γου­ρος ότι και πολ­λοί από εσάς αι­σθαν­θή­κα­τε το ίδιο.

Ως Πρω­θυ­πουρ­γός, όμως, οφεί­λω να ακού­σω τους ει­δι­κούς επι­στή­μο­νες. Ό,τι ισχύ­ει για τις δη­μό­σιες συ­να­θροί­σεις, ισχύ­ει και για τις εκ­κλη­σί­ες μας.

Σή­με­ρα, δεν δο­κι­μά­ζο­νται τα «πι­στεύω» μας, αλλά η πίστη μας στην υγεία του αν­θρώ­που. Η αγάπη προς τον «πλη­σί­ον» στην οποία ομνύ­ει και η ίδια η Ορ­θο­δο­ξία.

Γι’ αυτό και τα θρη­σκευ­τι­κά κα­θή­κο­ντα πρέ­πει κι αυτά να προ­σαρ­μο­στούν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Και να επι­τε­λού­νται, όσο είναι εφι­κτό, απ’ το σπίτι, ώστε να πε­ριο­ρί­ζο­νται οι με­γά­λες συ­να­θροί­σεις. Η Εκ­κλη­σία των πι­στών, άλ­λω­στε, είναι με­γά­λη.

Προ­σβλέ­πω στη στή­ρι­ξη της ηγε­σί­ας της Εκ­κλη­σί­ας στον κοινό σκοπό. Αλλά ο θε­σμι­κός μου ρόλος μού επι­βάλ­λει να το­πο­θε­τη­θώ με σα­φή­νεια στο θέμα.

Ξέρω ότι η πίστη αρ­χί­ζει, συχνά, εκεί που τε­λειώ­νει η επι­στή­μη. Όμως η πίστη που χρεια­ζό­μα­στε τώρα είναι ότι θα κα­τα­φέ­ρου­με να ξε­πε­ρά­σου­με την κρίση. Αρκεί όλοι να ακο­λου­θή­σου­με συ­ντε­ταγ­μέ­να τις οδη­γί­ες των για­τρών και των ει­δι­κών.