Σε γρήγορη διευθέτηση του χρέους συμφώνησαν Τσακαλώτος-Sapen

Μία ώρα διήρ­κησε περίπου η συνά­ντηση που είχε στο Παρίσι ο Έλληνας υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος με τον Γάλλο ομόλογό του Μισέλ Σαπέν, στο πλαίσιο της ευρω­παϊ­κής περιο­δείας του.

Οι δύο υπουρ­γοί παρα­χώ­ρη­σαν στη συνέ­χεια συνέ­ντευξη τύπου και σε ερώτημα δημο­σιο­γρά­φου εάν η αξιο­λό­γηση θα επι­τευ­χθεί μέσα στις επό­με­νες μέρες όπως ελπίζει η ελλη­νική κυβέρ­νηση, ή πιθανώς σε μήνες όπως άφησε να εννοη­θεί ο Γερούν Ντάι­σε­μπλουμ, ο κ. Τσα­κα­λώ­τος απά­ντησε : «Ανάμεσα στις ημέρες και στους μήνες είναι και οι εβδο­μά­δες».

Ανέφερε ότι έχει πλέον γεν­νη­θεί εμπι­στο­σύνη γύρω από την στρα­τη­γική που έχει ακο­λου­θή­σει η Ελλάδα, για αυτό και πιστεύει ότι ανάμεσα στις ημέρες και τους μήνες θα καταρ­τη­σθεί μια «υπεύ­θυνη ατζέντα».

Σχετικά με το ΔΝΤ ο κ. Τσα­κα­λώ­τος σημεί­ωσε ότι γνω­ρί­ζει την ανα­γκαιό­τητα ύπαρξης ισορ­ρο­πιών ανάμεσα σε υπο­χρε­ώ­σεις και βιω­σι­μό­τητα, ώστε να επι­τευ­χθεί η δημιουρ­γία ενός «ενά­ρε­του οικο­νο­μι­κού κύκλου».

Ο Γάλλος υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Μισέλ Σαπέν απα­ντώ­ντας στα ερω­τή­ματα των δημο­σιο­γρά­φων σχετικά με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το χρέος υπο­γράμ­μισε πως «όσο πιο γρήγορα ξεκι­νή­σουν, μέσα σε καλές συν­θή­κες οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το χρέος, τόσο καλύ­τερα θα είναι για όλους μας. Αυτή είναι η θέση της Γαλλίας».

Είμαι σίγου­ρος ότι υπάρ­χουν λύσεις (για τη διευ­θέ­τηση του χρέους) πρό­σθεσε ο υπουρ­γός, εφ’ όσον δεν υπερ­βαί­νουν τις κόκ­κι­νες γραμμές που έχουν χαράξει και οι άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες.

Ανα­φο­ρικά με το ΔΝΤ, ο κ. Σαπέν δήλωσε «το ΔΝΤ είναι εδώ και δεν μπο­ρούμε να το διώ­ξουμε», ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι θα πρέπει να υπάρξει μια τελική κατά­ληξη για τη συμ­με­τοχή του. Υπο­γράμ­μισε τέλος ότι μια γρήγορη διευ­θέ­τηση του χρέους θα είναι ευερ­γε­τική για την Ελλάδα γιατί θα μπο­ρέ­σει να αυτο­νο­μη­θεί στη δια­χεί­ρισή της και να ανα­πτυ­χθεί.

H δήλωση Τσα­κα­λώ­του

Σε ευχα­ρι­στώ Μισέλ για την πρό­σκληση να έρθω εδώ και τα καλά σου λόγια για την ελλη­νική κυβέρ­νηση και για μένα. Είναι χαρά μου που επέ­στρεψα εδώ. Να ευχα­ρι­στήσω, επίσης, τους Έλληνες και Γάλλους δημο­σιο­γρά­φους – όπως και όσους άλλους δημο­σιο­γρά­φους βρί­σκο­νται εδώ- που ήρθαν για να μας ακού­σουν.

Όπως είπε και ο Μισέλ, πιστεύω ότι τα πράγ­ματα είναι πολύ δια­φο­ρε­τικά από την προη­γού­μενη φορά που ήμουν εδώ. Κατ΄ αρχάς ο Μισέλ δεν φοράει γραβάτα πράγμα που δείχνει ότι μοι­ρα­ζό­μα­στε τις ίδιες απόψεις σε περισ­σό­τε­ρες από μία κατευ­θύν­σεις, τόσο σε επίπεδο πολι­τι­κών όσο και σε στυ­λι­στικό επίπεδο.

Για να μιλή­σουμε σοβαρά, ο λόγος για τον οποίο βρι­σκό­μα­στε εδώ κάτω από καλύ­τε­ρες συν­θή­κες οφεί­λε­ται στην ελλη­νική κυβέρ­νηση αλλά και στους φίλους μας στη Γαλλία, στον Πρόεδρο Ολάντ, στον Μισέλ και πολλούς συνερ­γά­τες του, που έχουν προ­σφέ­ρει βοήθεια και συνε­χί­ζουν να το κάνουν σε πολλούς τομείς συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του Ταμείου που σύντομα θα δημιουρ­γη­θεί.

Η συνά­ντηση που είχαμε ήταν πολύ χρήσιμη. Ανέ­πτυξα στον Μισέλ τον οδικό χάρτη της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης που ξεκί­νησε με την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών, μια δια­δι­κα­σία η οποία εξε­λί­χθηκε πολύ καλύ­τερα του ανα­με­νό­με­νου. Το Σεπτέμ­βρη ανη­συ­χούσα, αλλά τα πράγ­ματα πήγαν πολύ καλά. Και παρότι υπήρχαν δια­θέ­σιμα 25 δισ. για τις τρά­πε­ζες, χρη­σι­μο­ποι­ή­σαμε 5-6 δισ. και αυτό συνιστά μια θετική κατά­ληξη για την Ελλάδα, όπως και για την Ευρώπη ως σύνολο.

Το δεύτερο βήμα στον οδικό μας χάρτη είναι η ολο­κλή­ρωση της πρώτης αξιο­λό­γη­σης. Πιστεύω ότι υπάρχει μεγα­λύ­τερη αισιο­δο­ξία τώρα, όχι μόνο διότι ολο­κλη­ρώ­σαμε με επι­τυ­χία τα πρώτα και τα δεύτερα προ­α­παι­τού­μενα αλλά και επειδή υλο­ποι­ή­σαμε έναν μεγάλο αριθμό μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Έδωσα στον Μισέλ μια σύντομη παρου­σί­αση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που κάναμε και ένα παράρ­τημα που κατη­γο­ριο­ποιεί τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις αυτές με κάθε λεπτο­μέ­ρεια. Πιστεύω ότι όποιος αντι­κει­με­νι­κός, ανε­ξάρ­τη­τος παρα­τη­ρη­τής δει αυτή τη λίστα θα εντυ­πω­σια­στεί από τον αριθμό των μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Πιστεύω λοιπόν πως η Ελλάδα έχει κάνει πολλά για να ανα­κτή­σει την αξιο­πι­στία της και αυτό μου δίνει τη βεβαιό­τητα ότι μπο­ρούμε να συζη­τή­σουμε με τους εταί­ρους μας σε δια­φο­ρε­τική βάση.

Έτσι, εάν υπάρ­χουν προ­βλή­ματα μπο­ρούμε να τα συζη­τή­σουμε. Όπως είπε και ο Μισέλ είναι σημα­ντικό να μπο­ρούμε να συνο­μι­λούμε και να κατα­νο­ούμε ο ένας τον άλλο, γιατί υπάρ­χουν και ζητή­ματα για τα οποία, εξαι­τίας παρα­νο­ή­σεων προ­κύ­πτουν δια­φω­νίες, ενώ ταυ­τό­χρονα είναι φυσικό ότι θα υπάρ­ξουν και δια­φω­νίες και σε επίπεδο προ­τε­ραιο­τή­των, όμως το σημα­ντικό είναι οι άνθρω­ποι να μην βρί­σκο­νται απέ­να­ντι, αλλά να ανταλ­λάσ­σουν επι­χει­ρή­ματα.

Είναι πολύ σημα­ντικό για τον Οδικό μας Χάρτη, αυτή η αξιο­λό­γηση να ολο­κλη­ρω­θεί όσο τον δυνατόν συντο­μό­τερα γιατί μόνο τότε θα μπο­ρέ­σουμε να συζη­τή­σουμε για το χρέος. Τότε, οι περισ­σό­τε­ροι επεν­δυ­τές, οικο­νο­μι­κοί παρά­γο­ντες, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες θα πιστέ­ψουν ότι η Ελλάδα επι­τέ­λους άλλαξε και γύρισε σελίδα. Θα πιστέ­ψουν ότι είναι μια χώρα στην οποία μπορούν να επεν­δύ­σουν μακρο­πρό­θε­σμα, ότι είναι μια χώρα που μπορείς να εμπι­στευ­τείς και είναι ολο­κλη­ρω­μένο μέλος της ευρω­παϊ­κής οικο­γέ­νειας.

Είμαστε, λοιπόν, πρό­θυ­μοι όταν οι θεσμοί επι­στρέ­ψουν σε μια εβδο­μάδα, να ολο­κλη­ρώ­σουμε την πρώτη αξιο­λό­γηση το γρη­γο­ρό­τερο δυνατόν.

Υπάρ­χουν ακόμη ζητή­ματα που πρέπει να επι­λυ­θούν. Δεν πιστεύω ότι θα μείνουν ανε­πί­λυτα εφόσον υπάρ­ξουν συζή­τηση, επε­ξη­γή­σεις και αμοι­βαίες παρα­χω­ρή­σεις.

Όπως ξέρετε έχουμε ανα­λά­βει μια σημα­ντική ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση στο μεσο­πρό­θε­σμο διά­στημα. Μια μεταρ­ρύθ­μιση που θα θέσει το ελλη­νικό ασφα­λι­στικό σύστημα σε μια στέρεα και βιώσιμη βάση. Αυτό για μας είναι ένα ζήτημα πρώτης γραμμής.

Ένα δεύτερο ζήτημα, που πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε σύντομα, είναι η υπο­χρέ­ωσή μας να εξοι­κο­νο­μή­σουμε 1% του ΑΕΠ, δηλ. περίπου 1,8 δισ. από το συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα. Έχουμε βρει το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτού του ποσού αλλά χρεια­ζό­μα­στε μερικά περι­θώ­ρια ελιγμών ώστε να μην μειω­θούν οι συντά­ξεις φέτος. Κι αυτό για δύο λόγους: διότι έχουν υποστεί ήδη 11 με 12 δια­δο­χι­κές μειώ­σεις και επίσης διότι οι συντά­ξεις -έως ότου η οικο­νο­μία επι­στρέ­ψει στην ανάπτυξη- έχουν πολ­λα­πλή χρη­σι­μό­τητα για όλη την ελλη­νική κοι­νω­νία. Για παρά­δειγμα μια γιαγιά που παίρνει 500 ευρώ σύνταξη δεν πλη­ρώ­νει μόνο τα έξοδά της, αλλά ενδε­χο­μέ­νως να πλη­ρώ­νει και τον άνεργο γιο της ή το φρο­ντι­στή­ριο της 17χρονης εγγονής της που θέλει να μπει στο πανε­πι­στή­μιο.

Αυτά προ­φα­νώς αφορούν προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στο εκπαι­δευ­τικό μας σύστημα, ζητή­ματα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, ζητή­ματα ανερ­γίας. Και είναι πολύ σημα­ντικό να τα απα­ντή­σουμε. Όμως, εάν δεν θέλουμε να κατα­λη­φθεί ο κόσμος από μεταρ­ρυθ­μι­στική κόπωση, πρέπει αυτή τη στιγμή να προ­σπα­θή­σουμε να κατα­νο­ή­σουμε τη δύσκολη κατά­σταση στην οποία βρί­σκο­νται πολλοί συνάν­θρω­ποί μας.

Υπάρ­χουν επίσης και δημο­σιο­νο­μικά προ­βλή­ματα τα οποία πρέπει να συζη­τή­σουμε, αλλά όπως είπα και νωρί­τερα βρι­σκό­μα­στε πάρα πολύ κοντά στο κλεί­σιμο της πρώτης αξιο­λό­γη­σης. Και είμαι ιδιαί­τερα χαρού­με­νος διότι θα ολο­κλη­ρω­θεί αυτή τη δια­δι­κα­σία και ταυ­τό­χρονα θα ξεκι­νή­σουν οι συζη­τή­σεις για το χρέος.

Επι­πλέον, συζη­τή­σαμε και άλλα ζητή­ματα με τον Μισέλ που άπτο­νται της ευρω­παϊ­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας ευρύ­τερα, όπως θέματα ασφα­λι­στικά και επεν­δυ­τικά.

Επίσης, μιλή­σαμε για την προ­σφυ­γική κρίση, τις επι­πτώ­σεις στην οικο­νο­μία και τον κοι­νω­νικό αντί­κτυπό της, όπως και στον αντί­κτυπο που έχει στα δημόσια οικο­νο­μικά της Ελλάδας αλλά και σε εκείνα άλλων χωρών επίσης, ειδικά της Ιταλίας αλλά και άλλων, καθώς και για την πολι­τική διά­σταση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης.

Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε αλλη­λέγ­γυοι προς τους πρό­σφυ­γες – και αυτό κάνουμε στην Ελλάδα. Ανάλογα πρέπει να κάνουν οι Ευρω­παίοι προς τους πρό­σφυ­γες, αλλά και προς την Ελλάδα. Η Ευρώπη είναι η Ευρώπη της αλλη­λεγ­γύης. Πιστεύω ότι οι Έλληνες το απέ­δει­ξαν αυτό στην πράξη με τη στάση τους απέ­να­ντι στις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις κάθε είδους. Τάχθη­καν εν συνόλω κατά των φρι­κα­λέων τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων στο Παρίσι πριν από λίγο καιρό. Αυτή η αλλη­λεγ­γύη, συμ­φω­νή­σαμε με το Μισέλ, ότι παίρνει πλέον καθο­λικό χαρα­κτήρα.

Η Ευρώπη μας εμπνέει, διότι πρό­κει­ται για μια Ευρώπη συνερ­γα­σίας με συγκε­κρι­μέ­νους κανόνες, όπου καθένας θέλει να κάνει το καλύ­τερο τόσο για τη χώρα του, όσο και για το γενικό καλό. Πιστεύω ότι αυτή η κατά­σταση είναι εν εξε­λί­ξει στην Ευρώπη.

Μπο­ρέ­σαμε να δούμε με πολύ απτό τρόπο πόσο σημα­ντική είναι η αλλη­λεγ­γύη, όχι στην θεωρία αλλά στην πράξη. Πιστεύω λοιπόν πως όσο περισ­σό­τερο χρη­σι­μο­ποιεί κανείς τη συνερ­γα­σία και την αλλη­λο­ϋ­πο­στή­ριξη τόσο περισ­σό­τερο χώρο της δίνει να ανα­πτυ­χθεί.

Μισέλ, χαί­ρο­μαι πάρα πολύ που είμαι εδώ και συζη­τή­σαμε. Πραγ­μα­τικά είμαι ευγνώ­μων απέ­να­ντί σας. Ανα­γνω­ρίζω ότι έχουμε τη δυνα­τό­τητα να συνο­μι­λούμε συχνά. Αυτό είναι πάρα πολύ σημα­ντικό και για τη χώρα μου. Ελπίζω να μπο­ρέ­σουμε να συνε­χί­σουμε τη συνερ­γα­σία μας και το 2016 να είναι καλύ­τερο από το 2015. Με δεδο­μένη την περσινή χρονιά το 2016 οι δυσκο­λίες θα είναι λιγό­τε­ρες.

euro2day.gr