Η ομιλία του Αντιπροέδρου της Βουλής Δ. Κρεμαστινού στον εορτασμό της 194ης Επετείου της Α’ Εθνοσυνέλευσης

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, εκπρο­σώ­πησε τη Βουλή των Ελλήνων στον εορ­τα­σμό της 194ης Επε­τείου της Α’ Εθνο­συ­νέ­λευ­σης των Ελλήνων και της Ανε­ξαρ­τη­σίας της Ελλάδας. Στις εκδη­λώ­σεις της 10.01.16 που συν­διορ­γα­νώ­θη­καν από τη Βουλή και την Περι­φέ­ρεια Πελο­πον­νή­σου, παρευ­ρέ­θη­καν επίσης ο Μητρο­πο­λί­της Αργο­λί­δος κ. Νεκτά­ριος που χορο­στά­τησε στη δοξο­λο­γία, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Πελο­πον­νή­σου κ. Τατού­λης, οι βου­λευ­τές του νομού Αργο­λί­δας κ.κ. Γκιόλας, Ανδρια­νός και Μανιά­της, ο Δήμαρ­χος Επι­δαύ­ρου κ. Γκά­τζιος και επι­κε­φα­λής των σωμάτων ασφα­λείας.

Η ομιλία του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού ήταν η εξής:

“Σεβα­σμιό­τατε,

κ.κ. βου­λευ­τές,

κ. Περι­φε­ρειάρχη,

κ. Δήμαρχε,

κυρίες και κύριοι,

Η Α’ Εθνο­συ­νέ­λευση της Επι­δαύ­ρου της οποίας την επέτειο γιορ­τά­ζουμε σήμερα, είναι ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ιστο­ρικά γεγο­νότα στην πορεία του ελλη­νι­κού έθνους.

Η Α’ Εθνο­συ­νέ­λευση του Ιανουα­ρίου 1822 υπήρξε ο πρό­δρο­μος και ο προ­πο­μπός της Βουλής των Ελλήνων. Απο­τέ­λεσε το θεμέλιο της συγκρό­τη­σης του Ελλη­νι­κού Κράτους και καθό­ρισε την μετέ­πειτα πορεία της χώρας.

Μέσα σε 26 ημέρες, πρό­κρι­τοι, ιεράρ­χες και μορ­φω­μέ­νοι Έλληνες ως πλη­ρε­ξού­σιοι αντι­πρό­σω­ποι γεω­γρα­φι­κών περι­φε­ρειών συνέ­τα­ξαν και ψήφισαν τον πρώτο κατα­στα­τικό χάρτη, το «Προ­σω­ρι­νόν Πολί­τευμα της Ελλάδος», που υπήρξε το θεμέλιο της δημιουρ­γίας του Συντάγ­μα­τος. Οι πρό­γο­νοί μας, δημο­σί­ευ­σαν τη μεγάλη Δια­κή­ρυξη της Εθνο­συ­νέ­λευ­σης, εξέ­λε­ξαν τα πρόσωπα που θα συγκρο­τού­σαν την κεντρική Διοί­κηση του κράτους και καθό­ρι­σαν τη στρα­τιω­τική του δομή. Από την επομένη της λήξης των εργα­σιών της Συνέ­λευ­σης, στις 16 Ιανουα­ρίου 1822, οι επα­να­στά­τες διέ­θε­ταν πλέον ένα οργα­νω­μένο κράτος που θα υπο­χρέ­ωνε εχθρούς, συμ­μά­χους και ουδέ­τε­ρους να το ανα­γνω­ρί­σουν ως κυρί­αρχο και ανε­ξάρ­τητο.

Με αφορμή την καλύ­τερη οργά­νωση του ένοπλου αγώνα, η Εθνο­συ­νέ­λευση κάνει πραγ­μα­τι­κό­τητα μια σειρά από κοι­νω­νικά και πολι­τικά αιτή­ματα που ωρί­μα­ζαν στις κοι­νό­τη­τες των Ελλήνων, έπειτα από μακραί­ωνη υποταγή στην Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία.

Η πολι­τική σκέψη που διέπει την Α’ Εθνο­συ­νέ­λευση βασί­ζε­ται στις εξα­πλω­μέ­νες ήδη στην Ευρώπη αρχές του Δια­φω­τι­σμού οι οποίες έχουν ανα­δο­μή­σει τα ευρω­παϊκά κράτη, κράτη που απο­τε­λούν παρά­δειγμα προς μίμηση για τους ορα­μα­τι­στές Έλληνες της εποχής:

«Από τοιαύ­τας αρχάς των φυσικών δικαίων ορμώ­με­νοι και θέλο­ντες να εξο­μοιω­θώ­μεν με τους λοιπούς συνα­δέλ­φους μας Ευρω­παί­ους Χρι­στια­νούς, εκι­νή­σαμε τον πόλεμον κατά των Τούρκων…» αφη­γεί­ται η Δια­κή­ρυξη της Εθνο­συ­νέ­λευ­σης, της 15ης Ιανουα­ρίου του 1822, ανα­φέ­ρο­ντας ότι από αυτά τα φυσικά δίκαια τα οποία «η φύσις ενέ­σπειρε βαθέως εις την καρδίαν των ανθρώ­πων και τα οποία οι νόμοι, σύμ­φω­νοι με την φύσιν καθιέ­ρω­σαν, όχι τριών ή τεσ­σά­ρων αλλά και χιλίων και μυρίων αιώνων τυραν­νία δεν δύναται να εξα­λείψη…»

Το Προ­σω­ρινό Πολί­τευμα της Ελλάδος είναι λιτό και με καθαρές προ­τε­ραιό­τη­τες, φανερά προ­σα­να­το­λι­σμένο στο κράτος και την κοι­νω­νία που ορα­μα­τί­στη­καν οι φωτι­σμέ­νοι Έλληνες της εποχής:

Δηλώνει την Ορθο­δο­ξία ως επι­κρα­τούσα θρη­σκεία του νέου κράτους αλλά δια­τυ­πώ­νει και ανοχή κάθε άλλης θρη­σκείας με απρό­σκο­πτη τέλεση των θρη­σκευ­τι­κών καθη­κό­ντων των πιστών.

Θεσπί­ζει και δια­κρί­νει τις τρεις εξου­σίες: βου­λευ­τική, εκτε­λε­στική και δικα­στική

Ανα­γνω­ρί­ζει πολι­τικά δικαιώ­ματα στους Έλληνες

Κατο­χυ­ρώ­νει την ισο­νο­μία των Ελλήνων αλλά και των ξένων κατοί­κων της χώρας

Προ­κρί­νει την αξιο­σύνη ως κρι­τή­ριο για την κατά­ληψη δημο­σίων θέσεων

Εγγυά­ται την έννομη προ­στα­σία της ιδιο­κτη­σίας της τιμής και της ασφά­λειας των Ελλήνων

Απαιτεί τη φορο­λο­γική δικαιο­σύνη και δίκαιη ανα­δια­νομή των «εισπρά­ξεων»

Με τη δια­κή­ρυξη αυτή ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι η Ορθο­δο­ξία υπήρξε το θεμέλιο που δια­τή­ρησε άσβεστη φλόγα την ελλη­νι­κό­τητα του Γένους.

Με τη δια­κή­ρυξη αυτή επι­ση­μαί­νε­ται ότι η βου­λευ­τική εξουσία είναι η πρώτη εξουσία γιατί ουσια­στικά είναι η κατευ­θείαν έκφραση της επι­θυ­μίας του Ελλη­νι­κού λαού. Ακο­λου­θούν η εκτε­λε­στική (η κυβέρ­νηση) και η δικα­στική. Βέβαια, τότε δεν υπήρχε η 4η εξουσία η οποία είναι ιδιαί­τερα χρήσιμη διότι ελέγχει δημόσια τη λει­τουρ­γία των τριών άλλων εξου­σιών. Στην περί­πτωση όμως της 4ης εξου­σίας δηλαδή του τύπου και των μέσων ενη­μέ­ρω­σης ελλο­χεύει πάντα ο κίν­δυ­νος οργα­νω­μένα συμ­φέ­ρο­ντα να προ­σπα­θούν να υπο­τά­ξουν τις τρεις πραγ­μα­τι­κές εξου­σίες με το να επι­βάλ­λουν τις απόψεις του και να προ­βάλ­λουν δημόσια τους εκλε­κτούς τους οι οποίοι αντί να αντι­προ­σω­πεύ­ουν στη Βουλή τον Ελλη­νικό λαό αντι­προ­σω­πεύ­ουν τα οργα­νω­μένα συμ­φέ­ρο­ντα. Αυτός είναι ο μεγάλος κίν­δυ­νος του δημο­κρα­τι­κού πολι­τεύ­μα­τος και αυτόν τον κίνδυνο καλού­νται να απο­τρέ­ψουν οι Έλληνες.

Έτσι, ο σεβα­σμός στο νεο­γέν­νητο κράτος θεω­ρεί­ται ανα­γκαίος για την απε­λευ­θέ­ρωση και την προκοπή. Στο κλεί­σιμό της η Δια­κή­ρυξη της Εθνο­συ­νέ­λευ­σης προ­τάσ­σει:

«Έλληνες! Είπατε προ ολίγου ότι δεν θέλετε δου­λείαν, και ο τύραν­νος χάνεται καθη­μέ­ραν από το μέσον σας αλλά μόνη η μεταξύ σας ομόνοια και η ακριβής υποταγή εις την διοί­κη­σιν μπορεί να σας στε­ρε­ώ­σει την ανε­ξαρ­τη­σίαν σας…»

Η προ­σφορά της Α´ Εθνο­συ­νέ­λευ­σης της Επι­δαύ­ρου ήταν τερά­στια, όχι μόνο λόγω των προ­φα­νών υπη­ρε­σιών της στην οργά­νωση και τη νομι­μο­ποί­ηση της Επα­νά­στα­σης, αλλά και γιατί απο­τέ­λεσε παρα­κα­τα­θήκη στην πολι­τική παιδεία των Ελλήνων. Με την Α’ Εθνο­συ­νέ­λευση οι επα­να­στα­τη­μέ­νοι Έλληνες απο­κτούν για πρώτη φορά οργα­νω­μένο πολι­τικό βίο, για να διεκ­δι­κή­σουν την ανε­ξαρ­τη­σία τους και να απο­κτή­σουν, μετά από αγώνες και πολι­τι­κές δια­κυ­μάν­σεις εκατό περίπου χρόνων, το πολί­τευμα της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δημο­κρα­τίας. Με την πρώτη Εθνο­συ­νέ­λευση της Επι­δαύ­ρου δημιουρ­γεί­ται το πρώτο εθνικό πολι­τικό δεδο­μένο της νεό­τε­ρης ιστο­ρίας της Ελλάδας και, μαζί της, η Επί­δαυ­ρος μπαίνει στο χάρτη της ιστο­ρίας της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας.

Έλληνες, γρη­γο­ρείτε! Είναι η προ­σταγή των προ­γό­νων μας. Κρα­τή­στε ψηλά τις παρα­κα­τα­θή­κες της Α’ Εθνο­συ­νέ­λευ­σης της Επι­δαύ­ρου!”