Τ . Ηρακλείδης : «Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν θα είναι συμπλήρωμα κανενός»

Η απόφαση του κ. Γιώργου Παπαν­δρέου να προ­χω­ρή­σει στην ίδρυση νέου κόμ­μα­τος θεω­ρείτε πως επα­να­κα­θο­ρί­ζει το πολι­τικό σκηνικό και στην περιοχή μας; Τι απα­ντάτε σε εκεί­νους που άρχισαν να επι­κρί­νουν;

Βεβαίως και επα­να­κα­θο­ρί­ζει το πολι­τικό τοπίο μιας και το ΚΙΝΗΜΑ δημιουρ­γή­θηκε για να συγκρο­τη­θεί μέτωπο απέ­να­ντι σε όσους κυνη­γούν την εξουσία ως λάφυρο για ιδιο­ποί­ηση, σε όσους θεωρούν ότι μπορούν να παρα­σι­τούν σε βάρος του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος. Συγκρο­τούμε μέτωπο απέ­να­ντι σε όσους θεωρούν ότι έχουν το προ­νό­μιο να αυθαι­ρε­τούν χωρίς να λογο­δο­τούν. Συγκρο­τούμε μέτωπο απέ­να­ντι στην αντί­ληψη της συντή­ρη­σης, δεξιάς και αρι­στε­ρής, αλλά και σε όσους ταυ­τί­στη­καν μαζί της. Τη συντή­ρηση, που αντι­με­τω­πί­ζει το δημόσιο σαν πελα­τειακό λάφυρο, που υπο­νο­μεύει τη δημο­σιο­νο­μική υπευ­θυ­νό­τητα με τον διαρκή κίνδυνο εκτρο­χια­σμού της οικο­νο­μίας. Αντί­πα­λός μας είναι το σύστημα του πελα­τεια­κού καπι­τα­λι­σμού, και ένα κατε­στη­μένο που άφησε αυτές τις αντι­λή­ψεις, τις πρα­κτι­κές να γιγα­ντω­θούν, να οδη­γή­σουν τη χώρα στο γκρεμό και να πνίξουν τις δυνα­τό­τη­τες του λαού και της πατρί­δας μας. Συγκρο­τούμε μέτωπο απέ­να­ντι στον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό εδώ στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, και κυρίως, απέ­να­ντι στις παλιές και νέες ανι­σό­τη­τες που αυτό παράγει. Αυτοί που το επι­κρί­νουν, εκπρο­σω­πούν αυτούς που περι­γρά­φο­νται παρα­πάνω και η απά­ντηση δίνεται στην ιδρυ­τική μας δια­κή­ρυξη.

Έχουν συγκρο­τη­θεί οι ανα­γκαίες κομ­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις στη Ρόδο και στα άλλα νησιά ; Ποιά είναι η φιλο­σο­φία του νέου κομ­μα­τι­κού φορέα που τον δια­φο­ρο­ποιεί από το ΠΑΣΟΚ;

Απευ­θυ­νό­μα­στε σήμερα στους Έλληνες πολίτες, ανα­λαμ­βά­νο­ντας τη δέσμευση να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουμε σύντομα μετά τις εκλογές το ανοικτό ιδρυ­τικό μας Συνέ­δριο. Το Συνέ­δριο στο οποίο θα απο­φα­σι­στούν τα πάντα: από το ορι­στικό όνομα και το σύμβολο του Κινή­μα­τός μας έως την περαι­τέρω επε­ξερ­γα­σία των πολι­τι­κών μας θέσεων, των στρα­τη­γι­κών μας επι­λο­γών και συμ­μα­χιών και την εκλογή οργάνων, ανοί­γο­ντας το δρόμο για την εκλογή ηγεσίας από τη βάση. Τα πάντα μέσα από συμ­με­το­χι­κές δια­δι­κα­σίες, σε μια λογική αυτο­ορ­γά­νω­σης και ορι­ζό­ντιας κινη­το­ποί­η­σης.

Όλα συμ­με­το­χικά, όλα κινη­μα­τικά, όλα από τη βάση.Η δέσμευση αυτή δεν απο­τε­λεί συγκυ­ριακή υπό­σχεση.Συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με την φιλο­σο­φία που μας διέπει.Θέλουμε να γίνουμε η αλλαγή που πρε­σβεύ­ουμε.

Στην Ρόδο όπως και στην υπό­λοιπη Ελλάδα έχουμε δημιουρ­γή­σει δίκτυα συμ­με­το­χής και δια­λό­γου για δια­μόρ­φωση πολι­τι­κών βασι­σμένα στο μοντέλο της αυτο­ορ­γά­νω­σης με ανοιχτή συμ­με­τοχή σε όσους πιστεύ­ουν στον Σοσια­λι­σμό και την Δημο­κρα­τία. Για τα υπό­λοιπα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα Κίνημα που μετρά μια εβδο­μάδα από την ίδρυσή του.

Τι απα­ντάτε σε εκεί­νους που  τώρα υπο­στη­ρί­ζουν πως το κίνημα δεν θα πάρει μεγάλο ποσοστό στην ανα­μέ­τρηση της 25ης Ιανουα­ρίου και δεν θα μπεί στη Βουλή, ενώ υπάρ­χουν ήδη δημο­σκο­πή­σεις που δεί­χνουν το αντί­θετο;

Το ΚΙΝΗΜΑ μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­λύ­της ενο­ποί­η­σης του κατα­κερ­μα­τι­σμέ­νου χώρου της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς και της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας κάτι που δεν έχει μέχρι τώρα κατα­φέ­ρει ο Ευάγγ. Βενι­ζέ­λος. Η πρόταση του κ. Παπαν­δρέου για έκτακτο και ανοιχτό προς όλους συνέ­δριο όπου θα συζη­τη­θούν εκ του μηδενός τα πάντα και θα εκλεγεί νέα ηγεσία από τη λαϊκή βάση είναι περισ­σό­τερο ελκυ­στική από τις κλει­στές συμ­φω­νίες κορυφής με τις οποίες επι­χει­ρεί να δια­μορ­φώ­σει τη Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη ο Βενι­ζέ­λος.

Όπως πιο ελκυ­στική και σίγουρα πολι­τικά πιο τελε­σφόρα είναι η αντί­ληψη Παπαν­δρέου για ανα­γέν­νηση του σοσια­λι­στι­κού χώρου μέσα από κινη­μα­τι­κές δια­δι­κα­σίες και όχι της συντή­ρη­σής του μέσω της επαφής με την κυβερ­νη­τική εξουσία από την οποίαν εμφο­ρεί­ται ο Βενι­ζέ­λος και η περί αυτόν ηγετική ομάδα.

Είναι πρόωρο να πούμε αν θα επα­λη­θευ­τούν οι “μίζερες” προ­βλέ­ψεις (οριακή είσοδο στη Βουλή), οι “ψύχραι­μες” (4-6%) ή οι υπε­ραι­σιό­δο­ξες (άνω του 7-8%) που τον θέλουν να λαμ­βά­νει την τρίτη εντολή για το σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης καθώς η περί­πτωση αυτο­δυ­να­μίας πλέον θα πρέπει να θεω­ρεί­ται ως απίθανη. Και τούτο επειδή τώρα αρχίζει ο προ­ε­κλο­γι­κός αγώνας. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως με την εμφά­νιση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ο χώρος της λεγό­με­νης Κεντρο­α­ρι­στε­ράς θα πετάξει σε υψη­λό­τερα ποσοστά. Εκεί που το ΠΑΣΟΚ κινού­νταν δημο­σκο­πικά στο 4-6% τώρα αθροι­στικά και τα δύο κόμματα μπορεί όχι μόνον να ξεπε­ρά­σουν το ποσοστό (8%) των ευρω­ε­κλο­γών, αλλά ενδε­χο­μέ­νως να προ­σεγ­γί­σουν και το ποσοστό (12%) των εκλογών του 2012.

Ποιός είναι ο λόγος που σας ώθησε να είστε υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής στις προ­σε­χείς εκλογές καθώς έχετε ασχο­λη­θεί επί σειράν ετών με την αυτο­διοί­κηση; Ποιό είναι το όραμά σας για τα Δωδε­κά­νησα καθώς πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά;

Σ’ ένα κόμμα που έχει μεταλ­λα­χθεί σε παρα­κο­λού­θημα της Δεξιάς και ομιλεί περί Κεντρο­α­ρι­στε­ράς εξαι­ρώ­ντας την Αρι­στερά, και εν προ­κει­μένω τον ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς και θα πρέπει να υπάρξει προ­βλη­μα­τι­σμός. Σε ένα κόμμα που πλέον δεν έχει καμία σχέση με τα κοι­νω­νικά κινή­ματα και τη λαϊκή δράση που δεν εκφρά­ζει τα συμ­φέ­ρο­ντα των εργα­ζο­μέ­νων, των ανέργων, των αγροτών, της νεο­λαίας, των μικρο­με­σαίων, των μισθω­τών και των συντα­ξιού­χων που η μόνη του σχέση με την κοι­νω­νία είναι οι θέσεις που κατέ­χουν τα στελέχη του στον κρατικό μηχα­νι­σμό και ευρύ­τερα σε οργα­νι­σμούς και εται­ρείες του δημο­σίου ασφαλώς και θα πρέπει κάποιος να προ­βλη­μα­τι­στεί. Απορώ μάλιστα που κάποιο απ’ όλα αυτά τα αγω­νιού­ντα παλι­κά­ρια δεν επε­δί­ωξε να το κάνει. Το έκανε κάποια στιγμή ο κ. Λοβέρ­δος, αλλά ξανα­γύ­ρισε στο μαντρί και τώρα είναι αυτός που ομιλεί περί δια­σπα­στών. Εκτός κι αν ο συμπα­θής Ανδρέας αυτο­μα­στι­γώ­νε­ται.

Πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η ανα­μέ­τρηση ακόμη και με   βου­λευ­τές και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου;

Είναι μια περί­ο­δος πολύ δύσκολη, σε εθνικό, τοπικό, παρα­τα­ξιακό αλλά και προ­σω­πικό επίπεδο. Πίστευα και πιστεύω στην ενότητα της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης. Πιστεύω τον Γιώργο Παπαν­δρέου και την πρόταση για τον τόπο, που αυτός εξέ­φρασε και εκφρά­ζει. Με τους συντρό­φους που έχω δώσει τόσους πολι­τι­κούς αγώνες, στην τοπική μας κοι­νω­νία, για το κοινό καλό, δεν μπορώ να έλθω σε αντι­πα­ρά­θεση. Είμαι βέβαιος ότι με όλους και όλες θα δώσουμε πολλές ακόμη πολι­τι­κές μάχες.

 Το Κίνημα Δημο­κρα­τών Σοσια­λι­στών μπορεί να συνερ­γα­στεί με το ΣΥΡΙΖΑ σε περί­πτωση νίκης στις εκλογές και μη επί­τευ­ξης αυτο­δυ­να­μίας;

Αυτό που μας ενδια­φέ­ρει είναι μια κυβέρ­νηση με προ­ο­δευ­τικό πρόσημο που θα επα­να­φέ­ρει την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, που θα επα­να­φέ­ρει τη χώρα στα προ­ο­δευ­τικά βήματα χωρίς όμως να δια­κιν­δυ­νεύ­σει τίποτα. Στο πλαίσιο αυτό το κόμμα μας δεν πρό­κει­ται να είναι συμπλή­ρωμα, ούτε παρα­κο­λού­θημα κανενός, αλλά σκοπός του είναι να συμ­με­τέ­χει στη νέα πορεία με ασφά­λεια της χώρας. Και ανα­ρω­τιέ­μαι πως μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ενα­γκα­λί­ζε­ται πολι­τικά με υπουρ­γούς της κυβέρ­νη­σης Καρα­μανλή που έχουν βρει κατα­φύ­γιο στους ΑΝΕΛ και οι οποίοι είναι οι κατ’ εξοχήν υπεύ­θυ­νοι για ως μέλη των κυβερ­νή­σεων 2004-2009 για την οικο­νο­μική κατάρ­ρευση της χώρας και αρνεί­ται να συνερ­γα­στεί με τον προ­ο­δευ­τικό χώρο.

Πως κρίνετε  την παρου­σία του του κ. Γ.  Παπαν­δρέου στην πολι­τική σκηνή;

Ο κ. Παπαν­δρέου έχει όλα τα φόντα να απο­τε­λέ­σει τον πραγ­μα­τικό τρίτο πόλο στον δημόσιο διάλογο, σ’ αντί­θεση με το κόμμα-αντίφαση του Βενι­ζέ­λου ή το κόμμα-μη κόμμα Θεο­δω­ράκη. Το γεγονός ότι το Κίνημα Παπαν­δρέου θα δεχθεί πόλεμο απ’ όλες τις πλευρές, γιατί τις ξεβο­λεύει, μπορεί να προ­σμε­τρη­θεί στα θετικά, γιατί μετά από  τρία  χρόνια το πολι­τικό σύστημα θα ανα­με­τρη­θεί με την αντι­συ­στη­μική αλήθεια που πρε­σβεύει ο Παπαν­δρέου. Η ψήφος στον κ. Γ.   Παπαν­δρέου είναι η πιο συνει­δητή ψήφος στον όμορο με μας πολι­τικό χώρο. Με άλλα λόγια υπάρχει ένας λόγος για να ψηφί­σεις Παπαν­δρέου, όταν αυτόν τον λόγο δυσκο­λεύ­ε­σαι να βρεις σε άλλα πολι­τικά κόμματα, ειδικά μέσα σε καθε­στώς έντονης πόλωσης και εκλο­γι­κού διχα­σμού. Είναι η ψήφος που δια­μορ­φώ­θηκε μέσα από μεγάλες απο­φά­σεις και μεγάλες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, δεν είναι μια ψήφος εν κενώ, ούτε μια ψήφος προσ­δο­κίας που ψαρεύει σε θολά νερά. Ο κ. Γ. Παπαν­δρέου έχει ένα πλε­ο­νέ­κτημα σε σχέση με άλλα πολι­τικά κόμματα: Είναι ο μόνος που μπορεί να διε­ξά­γει διμέ­τωπο ενώπιον τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ΝΔ. Με άλλες λέξεις έχει ένα δια­μορ­φω­μένο αφήγημα, το οποίο μπορεί να αντι­πα­ρα­τε­θεί επί ίσοις όροις απέ­να­ντι στην δεξιά και αρι­στερή συντή­ρηση. Σ’ αυτό ο κ. Γ. Παπαν­δρέου έχει προίκα την ιστορία, γιατί επί ημερών του ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ συνα­γε­λά­ζο­νταν στα πεζο­δρό­μια του αντι­μνη­μο­νίου και επι­πλέον  εκείνος  δεν πρόλαβε να χρεωθεί καμιά κυβερ­νη­τική φθορά με τον Σαμαρά αυτά τα 2,5 χρόνια που συγκυ­βερ­νούσε με τον Βενι­ζέλο. O Παπαν­δρέου κομίζει στο πολι­τικό σκηνικό μια ακλό­νητη πολι­τική αξιο­πι­στία. Ξέρεις ότι ψηφί­ζο­ντας Παπαν­δρέου σήμερα, δεν θα μετα­νιώ­νεις αύριο, γιατί πολύ απλά του ανα­γνω­ρί­ζε­ται συνέ­πεια λόγων και έργων. Η σφοδρή επίθεση που ήδη εκτυ­λίσ­σε­ται θα προ­κα­λέ­σει όχι μόνο συσπεί­ρωση, αλλά και θα δημιουρ­γή­σει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις δημιουρ­γίας μιας θετικής και όχι δια της ατόπου απα­γω­γής ψήφου. Αυτή η ενσυ­νεί­δητη ψήφος είναι και εκείνη που θα επα­να­φέ­ρει την σκληρή πολι­τική στο προ­σκή­νιο κι αυτό είναι κάτι που λει­τουρ­γεί ευερ­γε­τικά για τον κ. Γ. Παπαν­δρέου. Και επειδή η επιλογή Παπαν­δρέου είναι ο δύσκο­λος δρόμος, αυτό δημιουρ­γεί ένα κλικ παρα­πάνω πολι­τι­κής δέσμευ­σης με το Κίνημα που προ­τεί­νει. Δεν είναι ψήφος παρα­κο­λου­θη­μα­τική ή χαρι­στική, αλλά ψήφος-δήλωση μιας πολι­τι­κής τοπο­θέ­τη­σης που υπερ­βαί­νει το σημε­ρινό πολι­τικό σύστημα.