Μια ελληνική εταιρεία «διαμάντι», χτισμένη από …καπάκια!

Έξι δε­κα­ε­τί­ες αρ­γό­τε­ρα η διοί­κη­ση βρί­σκε­ται στα χέρια του εγ­γο­νού Στέ­λιου Βυ­τό­γιαν­νη, ο οποί­ος μέσα στην τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία έχει «απλώ­σει τα δί­χτυα του» στις διε­θνείς αγο­ρές, πα­ρά­γο­ντας δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια κα­πά­κια μπί­ρας το χρόνο και εξά­γο­ντας το 90% της πα­ρα­γω­γής της σε 45 χώρες. Αν και μόλις 35 ετών θε­ω­ρεί­ται από τους πιο επι­τυ­χη­μέ­νους επι­χει­ρη­μα­τί­ες της γε­νιάς του που δεν επα­να­παύ­ε­ται στις δάφ­νες του, αλλά κα­τα­στρώ­νει με­θο­δι­κά της στρα­τη­γι­κή του για την επό­με­νη μέρα.

«Η εται­ρεία έχει ανα­πτυ­χθεί αρ­κε­τά τα τε­λευ­ταία πέντε χρό­νια, ου­σια­στι­κά δι­πλα­σί­α­σε το μέ­γε­θος της με στα­θε­ρή, ορ­γα­νι­κή, υγιή ανά­πτυ­ξη κάθε χρόνο. Συ­νε­χί­ζου­με να βά­ζου­με επι­πλέ­ον θε­μέ­λια για πε­ραι­τέ­ρω εδραί­ω­ση και ανά­πτυ­ξη, σύμ­φω­να με ένα προ­σε­κτι­κά σχε­δια­σμέ­νο πλάνο που λαμ­βά­νει υπόψη του τις διε­θνείς συ­γκυ­ρί­ες, τις πι­θα­νές αδυ­να­μί­ες του αντα­γω­νι­σμού, τα τρέ­χο­ντα οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να της επι­χεί­ρη­σής μας και τις νέες ευ­και­ρί­ες που προ­σπα­θού­με να μην τις αγνο­ού­με όταν αυτές προ­κύ­πτουν» ανα­φέ­ρει στο fortunegreece.com ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος της Astir Vitogiannis, Στέ­λιος Βυ­τό­γιαν­νης.

Αν και πρό­κει­ται για μια 100% ελ­λη­νι­κή επι­χεί­ρη­ση φέρει, ωστό­σο, έντο­να τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μιας πο­λυ­ε­θνι­κής με εδραιω­μέ­νη πα­ρου­σία στο διε­θνές επι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον. Πρό­σφα­τα μά­λι­στα τι­μή­θη­κε στα βρα­βεία Κού­ρος με το βρα­βείο επί­δο­σης στον διε­θνή οι­κο­νο­μι­κό στίβο, ενώ απέ­σπα­σε και τη διά­κρι­ση «Diamonds of the Greek Economy 2014».

O Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος της Astir Vitogiannis, Στέ­λιος Βυ­τό­γιαν­νης.

«Ο εξω­στρε­φής προ­σα­να­το­λι­σμός που ξε­κί­νη­σε δε­κα­ε­τί­ες πριν, σή­με­ρα απο­δί­δει καρ­πούς. Θεωρώ πως η αντο­χή μας, η επι­μο­νή μας και η συ­νε­χής ανά­πτυ­ξη μας στο εξω­τε­ρι­κό την τε­λευ­ταία 5ετία συ­νέ­βα­λαν στην πρό­σφα­τη διά­κρι­ση στα βρα­βεία Κού­ρος. Δεν εί­μα­στε πο­λυ­ε­θνι­κή ούτε μπορώ να πω ότι έχου­με πολλά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πο­λυ­ε­θνι­κής, εν­νο­ώ­ντας κυ­ρί­ως ότι πα­λεύ­ο­με μόνοι μας χωρίς κά­ποια στή­ρι­ξη από κά­ποιον κο­λοσ­σό του εξω­τε­ρι­κού. Θα μπο­ρού­σα­με πά­ντως να συ­γκρι­θού­με με πο­λυ­ε­θνι­κές στο επί­πε­δο των τη­ρού­με­νων δια­δι­κα­σιών πα­ρα­γω­γής και ποιο­τι­κού ελέγ­χου που όντως μας κα­τα­τάσ­σουν σε πρώ­τι­στες θέ­σεις στον κλάδο, στην εται­ρι­κή ευ­θύ­νη, και στα διε­θνή πρό­τυ­πα που τη­ρού­με ευ­λα­βι­κά».

Ο ίδιος ανέ­λα­βε τα ηνία της οι­κο­γε­νεια­κής επι­χεί­ρη­σης σε μια δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο φέρ­νο­ντας όχι μόνο αέρα ανα­νέ­ω­σης, αλλά αυ­ξά­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα και τα οι­κο­νο­μι­κά με­γέ­θη της οι­κο­γε­νεια­κής βιο­μη­χα­νί­ας. Γιατί όμως η εται­ρεία ακο­λου­θού­σε μια πιο εσω­στρε­φή στρα­τη­γι­κή στο πα­ρελ­θόν; Τι άλ­λα­ξε και πέ­ρα­σε στο επό­με­νο βήμα; Ο Στέ­λιος Βυ­τό­γιαν­νης απα­ντά πως η αλ­λα­γή δεν προ­ήλ­θε κά­νο­ντας μα­γι­κά, αλλά βά­ζο­ντας στό­χους και έχο­ντας πίστη στις ικα­νό­τη­τες των αν­θρώ­πων που διοι­κούν και ερ­γά­ζο­νται στην εται­ρεία. «Βά­λα­με πολύ υπο­μο­νή και σκλη­ρή δου­λειά και αλ­λά­ξα­με την τύχη μας. Η επι­τυ­χία, αν έρ­χε­ται από τη μια στιγ­μή στην άλλη, χά­νε­ται γρή­γο­ρα. Και αυτό το πε­τύ­χα­με σε ένα πραγ­μα­τι­κά αντί­ξοο εσω­τε­ρι­κό πε­ρι­βάλ­λον που δυ­στυ­χώς ο κρα­τι­κός μη­χα­νι­σμός δρα ανα­τρε­πτι­κά για τις εξα­γω­γι­κές επι­χει­ρή­σεις, δυ­σχε­ραί­νο­ντας την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και την ομαλή λει­τουρ­γία τους».

Ο όγκος της πα­ρα­γω­γής είναι πράγ­μα­τι εντυ­πω­σια­κός, αφού επί της ου­σί­ας μι­λά­με για δύο εκα­τομ­μύ­ρια κα­πά­κια την ώρα που προ­ο­ρί­ζο­νται για μπύ­ρες και ανα­ψυ­κτι­κά με τη δυ­να­μι­κή των γραμ­μών πα­ρα­γω­γής να ανέρ­χε­ται σε 12 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια κα­πά­κια το χρόνο. «Δεν σας κρύβω ότι αυτό είναι και ένα μό­νι­μο στρες, καθώς με κάθε θυσία πρέ­πει να γε­μί­ζου­με το πα­ρα­γω­γι­κό κομ­μά­τι της επι­χεί­ρη­σης, σε μια πραγ­μα­τι­κά δύ­σκο­λη, αντί­ξοη διε­θνή αγορά. Εξά­γου­με πάνω από το 90% της πα­ρα­γω­γής μας σε όλες τις ηπεί­ρους και στους με­γα­λύ­τε­ρους πε­λά­τες μας συ­γκα­τα­λέ­γο­νται η Heineken, Coca Cola, Carlsberg, SAB Miller, Pepsico, AB-Inbev κτλ».

Κάθε φορά λοι­πόν που ανοί­γε­τε ένα μπου­κά­λι μπύ­ρας ή το αγα­πη­μέ­νο σας ανα­ψυ­κτι­κό σκε­φτεί­τε πως το κα­πά­κι που κρα­τά­τε στα χέρια σας κα­τα­σκευά­ζε­ται από ελ­λη­νι­κά χέρια.

Νό­τιος Αφρι­κή, Αυ­στρα­λία και Βρα­ζι­λία είναι οι χώρες που μπαί­νουν στο στό­χα­στρο της Astir Vitogiannis την τρέ­χου­σα χρο­νιά, με τη διοί­κη­ση να πα­ρα­μέ­νει στα­θε­ρή στις δε­σμεύ­σεις της για ενί­σχυ­ση της εξω­στρέ­φειάς της με την προ­σθή­κη του­λά­χι­στον δύο νέων αγο­ρών κάθε χρόνο. «Ο προ­σα­να­το­λι­σμός μας είναι πλέον για τις χώρες του νό­τιου ημι­σφαι­ρί­ου, καθώς οι επι­κρα­τού­σες αντί­στρο­φες κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες εξι­σορ­ρο­πούν την μειω­μέ­νη ζή­τη­ση και δια­τη­ρούν στα­θε­ρή την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τά μας τους χει­με­ρι­νούς μήνες».

Ο όρος εξω­στρέ­φεια που ευαγ­γε­λί­ζο­νται πο­λι­τι­κοί και πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς είναι αναμ­φί­βο­λα της μόδας, ει­δι­κά σε μια πε­ρί­ο­δο που στην εγ­χώ­ρια αγορά δεν «κι­νεί­ται φύλλο». Είναι όμως η εφαρ­μο­γή του εύ­κο­λη στην πράξη; Στην Ευ­ρώ­πη ή στην Αμε­ρι­κή βρί­σκουν οι Έλ­λη­νες επι­χει­ρη­μα­τί­ες πρό­σφο­ρο έδα­φος για τη δρα­στη­ριο­ποί­η­σή τους;

Σύμ­φω­να με τον κ. Βυ­τό­γιαν­νη η πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση έχει αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά τον εμπο­ρι­κό χάρτη και τους κα­νό­νες προ­σέγ­γι­σης και ει­σό­δου στη διε­θνή αγορά. «Που­θε­νά δεν είναι εύ­κο­λο, η κάθε πε­ριο­χή έχει τις δικές της δυ­σκο­λί­ες. Στην Ευ­ρώ­πη λόγο αντα­γω­νι­σμού και υπερ­προ­σφο­ράς, στην Αμε­ρι­κή λόγο από­στα­σης, συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κού κιν­δύ­νου, προ­δια­γρα­φών κτλ. Προ­σαρ­μο­ζό­μα­στε και τα κα­τα­φέρ­νου­με εξαι­ρε­τι­κά καλά και στις δύο αγο­ρές».

Στον αντί­πο­δα βρί­σκε­ται η ελ­λη­νι­κή αγορά και οι πα­θο­γέ­νειές της που οδή­γη­σαν μέσα στη χρο­νιά που πέ­ρα­σε σε συγ­χω­νεύ­σεις και εξα­γο­ρές στον κλάδο της ζυ­θο­ποι­ί­ας, έναν κλάδο στον οποίο η Astir Vitogiannis βα­σί­ζει κα­τε­ξο­χήν τη δρα­στη­ριό­τη­τά της. Η διοί­κη­ση προ­σπα­θεί εσω­τε­ρι­κά να δια­τη­ρή­σει μια ισορ­ρο­πία στις πω­λή­σεις με­τα­ξύ πο­λυ­ε­θνι­κών και μι­κρό­τε­ρων εμ­φια­λω­τών, αλλά όπως προ­σθέ­τει ο Διευ­θύ­νων

Σύμ­βου­λος της Astir Vitogiannis, η εξί­σω­ση κάθε χρόνο δυ­σκο­λεύ­ει. «Το 2014 ήταν οπωσ­δή­πο­τε δύ­σκο­λη χρο­νιά και το ίδιο ισχύ­ει και για το 2015. Τη χρο­νιά που πέ­ρα­σε κλεί­σα­με με δι­ψή­φιο πο­σο­στό ανά­πτυ­ξης και πε­ραι­τέ­ρω ενι­σχυ­μέ­νους οι­κο­νο­μι­κούς δεί­κτες. Θέ­σα­με ακόμα πιο ψηλά των πήχη για το νέο έτος, κάτι που απο­τε­λεί βα­σι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό και συ­στα­τι­κό της έντα­σης με την οποία επι­διώ­κου­με τους στό­χους μας. Για τη νέα χρο­νιά οι νέες επεν­δύ­σεις μαζί με τη δια­τή­ρη­ση της κερ­δο­φο­ρί­ας πα­ρα­μέ­νουν οι βα­σι­κοί μας στό­χοι».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως την περ­σι­νή χρο­νιά η ελ­λη­νι­κή βιο­μη­χα­νία προ­χώ­ρη­σε στην εγκα­τά­στα­ση μιας νέας γραμ­μής πα­ρα­γω­γής ύψους 1,5εκ ευρώ.