Αυξάνονται οι αναπνευστικές λοιμώξεις με πρώτη τη φυματίωση

Λοι­μώ­ξεις του ανα­πνευ­στι­κού, βρογ­χί­τιδα, παρο­ξύν­σεις άσθμα­τος ή χρόνιας απο­φρα­κτι­κής πνευ­μο­νο­πά­θειας και πνευ­μο­νίες, είναι οι συνη­θέ­στε­ρες παθή­σεις που οδηγούν τους ασθε­νείς στον πνευ­μο­νο­λόγο στην πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα υγείας, σύμφωνα με πρό­σφατη μελέτη της Ελλη­νι­κής Πνευ­μο­νο­λο­γι­κής Εται­ρίας.

Η μελέτη θα παρου­σια­στεί στο 33ο Πανελ­λή­νιο Πνευ­μο­νο­λο­γικό Συνέ­δριο με κεντρικό μήνυμα «Ο Πνευ­μο­νο­λό­γος στο επί­κε­ντρο» που διορ­γα­νώ­νει η Ελλη­νική Πνευ­μο­νο­λο­γική Εται­ρεία (ΕΠΕ) στις 11-15 Δεκεμ­βρίου 2024.

Ανα­φε­ρό­με­νος στη μελέτη, ο Πρό­ε­δρος της ΕΠΕ και Καθη­γη­τής Πνευ­μο­νο­λο­γίας του ΕΚΠΑ Στέλιος Λου­κί­δης επε­σή­μανε ότι στο τρίμηνο Ιανουά­ριος – Απρί­λιος 2024, ιδιώτη πνευ­μο­νο­λόγο επι­σκέ­φθη­καν 164.641 ασθε­νείς στο σύνολο της χώρας, αριθμός που αντι­στοι­χεί σε 12 ασθε­νείς ανά πνευ­μο­νο­λόγο την ημέρα. Στη μελέτη συμ­με­τεί­χαν  28 ιδιώτες Πνευ­μο­νο­λό­γοι από όλη τη χώρα.

Μετά την παν­δη­μία, η φυμα­τί­ωση έγινε ξανά το λοι­μώ­δες νόσημα με τη μεγα­λύ­τερη θνη­τό­τητα παγκο­σμίως

Από αρι­στερά: Στέλιος Λου­κί­δης, Πρό­ε­δρος ΕΠΕ – Καθη­γη­τής Πνευ­μο­νο­λο­γίας ΕΚΠΑ, Πέτρος Μπα­κά­κος, Γενικός Γραμ­μα­τέας ΕΠΕ – Καθη­γη­τής Πνευ­μο­νο­λο­γίας ΕΚΠΑ, Νικο­λέττα Ροβίνα, Ανα­πλη­ρώ­τρια Καθη­γή­τρια Πνευμονολογίας-Εντατικής Θερα­πείας ΕΚΠΑ – Ειδική Γραμ­μα­τέας και Υπεύ­θυνη Εκπαί­δευ­σης ΕΠΕ, Παρα­σκευή Κατσα­ού­νου, Ανα­πλη­ρώ­τρια Καθη­γή­τρια Πνευ­μο­νο­λο­γίας Ιατρι­κής Σχολής ΕΚΠΑ – Μέλος Δ.Σ. ΕΠΕ, Ελευ­θέ­ριος Ζέρβας, Συντο­νι­στής Δ/ντής ΕΣΥ – Ταμίας ΕΠΕ, Χαρά­λα­μπος Μόσχος, Διευ­θυ­ντής ΕΣΥ – Μέλος Δ.Σ. ΕΠΕ

Από το σύνολο των ασθενών, οι 75.824 ασθε­νείς δια­γνώ­στη­καν με λοίμωξη ανα­πνευ­στι­κού (46,1%). Το 34,7% αυτών είχαν απλή οξεία βρογ­χί­τιδα, το 22,2% λοίμωξη του ανώ­τε­ρου ανα­πνευ­στι­κού, το 16,2% είχαν λοίμωξη με παρό­ξυνση χρόνιας απο­φρα­κτι­κής πνευ­μο­νο­πά­θειας, ενώ το 20,5% είχαν λοίμωξη με παρό­ξυνση άσθμα­τος. Σε ποσοστό 6,4% είχε δια­γνω­στεί πνευ­μο­νία, ακτι­νο­λο­γικά.

Από το σύνολο των λοι­μώ­ξεων, 10,5% αφο­ρού­σαν γρίπη και 4,5% COVID-19. Ένα ποσοστό 37,8% έκανε εργα­στη­ριακό έλεγχο, ενώ 41,3% έκανε ακτι­νο­γρα­φία θώρακος. Το 46,6% έλαβε αντι­βί­ωση. Από τις λοι­μώ­ξεις ανα­πνευ­στι­κού 0,78% έκανε νοση­λεία σε νοσο­κο­μείο και 0,11% κατέ­ληξε.

«Τα στοι­χεία αυτά, έδειξαν πόσο σημα­ντι­κός είναι ο ρόλος του Πνευ­μο­νο­λό­γου στην Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας στη δια­χεί­ριση των λοι­μώ­ξεων του ανα­πνευ­στι­κού, αλλά και στην μείωση της πίεσης στο Σύστημα Υγείας», τόνισε ο κ. Λου­κί­δης, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «η δια­χεί­ριση, όπως φαί­νε­ται, οδήγησε σε πάρα πολύ μικρό αριθμό νοση­λειών και σαφέ­στατα σε πολύ μικρό­τερο αριθμό θανάτων».

Αναπνοή – η ζωτι­κό­τερη λει­τουρ­γία

«Το μεγα­λύ­τερο σύγ­χρονο πρό­βλημα υγείας είναι η ποιό­τητα του αέρα που ανα­πνέ­ουμε και πόσο υγιει­νός είναι. Και η ζωτι­κό­τερη λει­τουρ­γία του ανθρώ­πι­νου οργα­νι­σμού, είναι η αναπνοή». τόνισε ο Αντι­πρό­ε­δρος της ΕΠΕ Καθη­γη­τής Πνευ­μο­νο­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο Κρήτης Νικό­λαος Τζα­νά­κης και πρό­σθεσε ότι «ο ποιο­τι­κός υγιει­νός αέρας σημαί­νει την αποφυγή των ανα­πνευ­στι­κών ρύπων των πόλεων ή του εργα­σια­κού μας περι­βάλ­λο­ντος αλλά και τη σχετική καθα­ρό­τητά του από πολλούς θανά­σι­μους εισπνε­ό­με­νους ιούς και μικρό­βια, όπως π.χ. ο κορο­νο­ϊός. Η Πνευ­μο­νο­λο­γία ασχο­λεί­ται με τα νοσή­ματα που προ­κα­λού­νται από την εισπνοή μολυ­σμέ­νου αέρα και δια­τα­ράσ­σουν την αναπνοή.

Είναι πρό­σφατη η μνήμη του κρί­σι­μου ρόλου της Πνευ­μο­νο­λο­γίας στην αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας COVID-19. Στο αντι­κεί­μενό της περι­λαμ­βά­νο­νται τα 3 από τα 5 πιο θανα­τη­φόρα νοσή­ματα της ανθρω­πό­τη­τας: ΧΑΠ, καρ­κί­νος πνεύ­μονα και πνευ­μο­νίες.

Η Πνευ­μο­νο­λο­γία ανα­πτύσ­σει εκτός από την κλασική πρω­το­βάθ­μια και νοσο­κο­μειακή Πνευ­μο­νο­λο­γία, ποι­κι­λία άλλων δεξιο­τή­των και εξει­δι­κεύ­σεων όπως η Επει­γο­ντο­λο­γία, Εντα­τι­κο­λο­γία, Επεμ­βα­τική Πνευ­μο­νο­λο­γία και Ογκο­λο­γία του πνεύ­μονα, δια­δρα­μα­τί­ζο­ντας κομβικό ρόλο στη δια­σφά­λιση της δημό­σιας υγείας».

Απο­κα­τά­σταση από νοσή­ματα των πνευ­μό­νων

Στην πνευ­μο­νική απο­κα­τά­σταση ανα­φέρ­θηκε ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της ΕΠΕ, Καθη­γη­τής Πνευ­μο­νο­λο­γίας ΕΚΠΑ, Διευ­θυ­ντής της Α΄ Πανε­πι­στη­μια­κής Πνευ­μο­νο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής του νοσο­κο­μείου «Σωτηρία» Πέτρος Μπα­κά­κος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «Η πνευ­μο­νική απο­κα­τά­σταση είναι μια παρέμ­βαση που έχει ως στόχο τη βελ­τί­ωση της φυσικής και ψυχο­λο­γι­κής κατά­στα­σης και τη μείωση των σωμα­τι­κών και συναι­σθη­μα­τι­κών επι­πτώ­σεων μιας χρόνιας πάθησης του ανα­πνευ­στι­κού στη ζωή ενός ατόμου.

Απο­τε­λεί μέρος της ολο­κλη­ρω­μέ­νης δια­χεί­ρι­σης των ασθενών και περι­λαμ­βά­νει μεταξύ άλλων την άσκηση, την εκπαί­δευση, τη φυσι­κο­θε­ρα­πεία, δια­τρο­φι­κές οδηγίες και την αυτο­δια­χεί­ριση. Οι ασθε­νείς υπο­βάλ­λο­νται σε προ­σε­κτική αξιο­λό­γηση πριν από τη συμ­με­τοχή τους στα προ­γράμ­ματα αυτά, στα οποία συμ­με­τέ­χουν εκτός των ιατρών, εργο­θε­ρα­πευ­τές, διαι­το­λό­γοι, νοση­λευ­τές, κοι­νω­νι­κοί λει­τουρ­γοί και ψυχο­λό­γοι. Τα προ­γράμ­ματα έχουν διάρ­κεια 6 – 8 εβδο­μά­δων, γίνο­νται συνήθως δύο φορές την εβδο­μάδα και είναι εξα­το­μι­κευ­μένα στις ανάγκες και δυνα­τό­τη­τες κάθε ασθε­νούς.

Η απο­κα­τά­σταση έχει απο­δει­χθεί η πιο απο­τε­λε­σμα­τική θερα­πευ­τική στρα­τη­γική για τη βελ­τί­ωση της δύσπνοιας, της ποιό­τη­τας ζωής και της αντοχής στην άσκηση, στους περισ­σό­τε­ρους ασθε­νείς με ΧΑΠ. Ωστόσο, ασθε­νείς με άλλα πνευ­μο­νικά νοσή­ματα όπως διά­με­σες πνευ­μο­νο­πά­θειες, βρογ­χε­κτα­σίες, ακόμη και καρκίνο του πνεύ­μονα, αλλά και με καρ­διο­πά­θειες, έχει φανεί ότι επίσης ωφε­λού­νται από την απο­κα­τά­σταση.

Καρ­κί­νος πνεύ­μονα

Στην «επι­δη­μία των καιρών μας», τον καρκίνο του πνεύ­μονα που παρα­μέ­νει η κύρια αιτία θνη­σι­μό­τη­τας από καρκίνο τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας, ανα­φέρ­θηκε ο Συντο­νι­στής Διευ­θυ­ντής ΕΣΥ στην 7η Πνευ­μο­νο­λο­γική Κλινική του νοσο­κο­μείου «Σωτηρία» και Ταμίας της ΕΠΕ Ελευ­θέ­ριος Ζέρβας.

Καθώς στο συνέ­δριο θα συζη­τη­θούν ο ρόλος της ανο­σο­θε­ρα­πείας στον καρκίνο του πνεύ­μονα και η ανα­γνώ­ριση και αντι­με­τώ­πιση των πιθανών παρε­νερ­γειών της, ο κ. Ζέρβας σημεί­ωσε πως «Τα τελευ­ταία χρόνια έχει υπάρξει σημα­ντική πρόοδος στο πεδίο της ιατρι­κής έρευνας όσον αφορά τις θερα­πείες στον καρκίνο του πνεύ­μονα, με την ανο­σο­θε­ρα­πεία να απο­τε­λεί πλέον μία από τις βασικές θερα­πευ­τι­κές μας επι­λο­γές. Η χρήση της ανο­σο­θε­ρα­πείας αρχικά στα μετα­στα­τικά στάδια της νόσου βοήθησε να αυξή­σουμε την επι­βί­ωση των ασθενών με καρκίνο του πνεύ­μονα σε επίπεδα που ούτε φαντα­ζό­μα­σταν πριν από μερικά χρόνια. Τα τελευ­ταία χρόνια η ανο­σο­θε­ρα­πεία προ­στέ­θηκε στις επι­λο­γές μας στη θερα­πεία του πρώιμου καρ­κί­νου του πνεύ­μονα, πριν, μετά το χει­ρουρ­γείο ή και περιεγ­χει­ρη­τική, αυξά­νο­ντας σημα­ντικά την πιθα­νό­τητα ένας ασθενής να ζήσει χωρίς υπο­τροπή της νόσου για αρκετά μεγα­λύ­τερο χρονικό διά­στημα».

Βιο­λο­γι­κοί παρά­γο­ντες για ΧΑΠ

Η Χρόνια Απο­φρα­κτική Πνευ­μο­νο­πά­θεια (ΧΑΠ) είναι μια νόσος που αφορά περίπου 384 εκατ. ανθρώ­πους παγκο­σμίως, σημεί­ωσε η Ανα­πλη­ρώ­τρια Καθη­γή­τρια Πνευμονολογίας-Εντατικής Θερα­πείας ΕΚΠΑ, Ειδική Γραμ­μα­τέας και Υπεύ­θυνη Εκπαί­δευ­σης της ΕΠΕ, Νικο­λέττα Ροβίνα. «Αν και για τη νόσο αυτή υπάρ­χουν αρκετά δια­θέ­σιμα εισπνε­ό­μενα βρογ­χο­δια­σταλ­τικά φάρμακα, πρό­κει­ται για θερα­πείες που δρουν ανα­κου­φι­στικά για τα συμ­πτώ­ματά της, χωρίς ωστόσο να παρεμ­βαί­νουν στους μηχα­νι­σμούς που δια­με­σο­λα­βούν την εκδή­λωση, αλλά και την εξέλιξή της. Τέτοιες θερα­πείες είναι οι βιο­λο­γι­κοί παρά­γο­ντες (μονο­κλω­νικά αντι­σώ­ματα), η θέση των οποίων έχει τεκ­μη­ριω­θεί στο σοβαρό άσθμα μέσα από τις κλι­νι­κές μελέτες και την κλινική πράξη».

Δεδο­μένα που δεί­χνουν πως οι βιο­λο­γι­κοί παρά­γο­ντες τρο­πο­ποιούν τη φλεγ­μο­νώδη δια­δι­κα­σία και τις δομικές αλλαγές που συμ­βαί­νουν στο βρογ­χικό δένδρο των ασθενών με σοβαρό άσθμα θα ανα­κοι­νω­θούν για πρώτη φορά παγκο­σμίως στο 33ο Πανελ­λή­νιο Πνευ­μο­νο­λο­γικό Συνέ­δριο (μελέτη Mesilico, Πνευ­μο­νο­λο­γική κλινική, Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης).

Όπως εξήγησε η κα Ροβίνα, στο σοβαρό άσθμα η επι­τυ­χία των θερα­πειών αυτών έγκει­ται στην εξα­το­μί­κευση της θερα­πείας ταυ­το­ποιώ­ντας θερα­πευ­τι­κούς φαι­νό­τυ­πους και βιο­λο­γι­κούς δείκτες. Αν και για τη ΧΑΠ δεν υπάρ­χουν ακόμη εγκε­κρι­μέ­νες βιο­λο­γι­κές θερα­πείες, υπάρ­χουν του­λά­χι­στον έξι δια­φο­ρε­τικά μονο­κλω­νικά αντι­σώ­ματα (Dupilumab, Mepolizumab, Tezepelumab, Itekinimab, Tozorakimab, Astegolimab) που δοκι­μά­ζο­νται σε κλι­νι­κές μελέτες φάσης 3. Οι θερα­πείες αυτές ανα­μέ­νε­ται να αλλά­ξουν τον τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης της νόσου, ανοί­γο­ντας ένα παρά­θυρο ελπίδας για τους ασθε­νείς με ΧΑΠ.

Φυμα­τί­ωση – αυξά­νε­ται ραγδαία

Την έλλειψη εθνικού σχεδίου για τη φυμα­τί­ωση τόνισε ο Χαρά­λα­μπος Μόσχος, Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος, Διευ­θυ­ντής ΕΣΥ στο Αντι­φυ­μα­τικό Τμήμα-Μονάδα Ανθε­κτι­κής Φυμα­τί­ω­σης του νοσο­κο­μείου «Σωτηρία» και μέλος Δ.Σ. της ΕΠΕ – Υπεύ­θυ­νος της Μονάδας Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου και Κοι­νω­νι­κών Δράσεων της εται­ρείας.

«Η ύπαρξη του εθνικού σχεδίου για τη φυμα­τί­ωση απο­τε­λεί απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για τον έλεγχο και περιο­ρι­σμό της νόσου.

Ως τότε η χώρα απλά θα κατα­γρά­φει το πρό­βλημα και θα ακο­λου­θεί τις εξε­λί­ξεις. Μετά την παν­δη­μία, η φυμα­τί­ωση έγινε ξανά το λοι­μώ­δες νόσημα με τη μεγα­λύ­τερη θνη­τό­τητα παγκο­σμίως. Αντί­στοιχα και στην Ελλάδα, με μια εντυ­πω­σιακή αύξηση της επί­πτω­σης κατά 54% το 2023 σε σχέση με το 2022, η επί­πτωση της φυμα­τί­ω­σης επα­νήλθε και ξεπέ­ρασε τα επίπεδα του 2019» σημεί­ωσε.

«Τα προ­βλή­ματα αντι­με­τώ­πι­σης της φυμα­τί­ω­σης είναι πολ­λα­πλά και δια­χρο­νικά», συμπλή­ρωσε ο κ. Μόσχος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι παρα­μέ­νει το πρό­βλημα της μειω­μέ­νης δήλωσης των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών, ενώ συνε­χί­ζο­νται οι συχνές ελλεί­ψεις ακόμα και στα βασι­κό­τερα αντι­φυ­μα­τικά φάρμακα, όπως είναι ο συν­δυα­σμός ισο­νια­ζί­δης και ριφα­μπι­κί­νης. Παράλ­ληλα, σημειώ­νο­νται σημα­ντι­κές καθυ­στε­ρή­σεις στην προ­μή­θεια των νεό­τε­ρων αντι­φυ­μα­τι­κών φαρ­μά­κων τα οποία ενδεί­κνυ­νται για τη θερα­πεία πολυαν­θε­κτι­κής και εξαι­ρε­τικά ανθε­κτι­κής φυμα­τί­ω­σης. Τα εξει­δι­κευ­μένα εργα­στή­ρια είναι λίγα και δρα­μα­τικά υπο­στε­λε­χω­μένα, με περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες σε σχέση με τα αντί­στοιχα εργα­στή­ρια των υπό­λοι­πων ανε­πτυγ­μέ­νων χωρών.

Σημα­ντικά προ­βλή­ματα επίσης είναι ότι δεν γίνεται προ­συμ­πτω­μα­τι­κός έλεγχος για φυμα­τί­ωση σε πρό­σφυ­γες, μετα­νά­στες και άλλες ευά­λω­τες ομάδες. Το απο­τέ­λε­σμα είναι οι περισ­σό­τε­ροι ασθε­νείς να δια­γι­γνώ­σκο­νται με σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση, με εκτε­τα­μένη φυμα­τί­ωση, και έχοντας ήδη δια­σπεί­ρει τη νόσο. Επίσης σημα­ντι­κός αριθμός ασθενών με ενεργό φυμα­τί­ωση που ξεκι­νούν αντι­φυ­μα­τική αγωγή δια­κό­πτουν από μόνοι τους τη θερα­πεία. Απου­σιά­ζουν δε πλήρως, προ­γράμ­ματα άμεσα επο­πτευό­με­νης θερα­πείας (DOT).

Εμβόλια για το ανα­πνευ­στικό

Στη σημασία του εμβο­λια­σμού ανα­φέρ­θηκε η Ανα­πλη­ρώ­τρια Καθη­γή­τρια Πνευ­μο­νο­λο­γίας Ιατρι­κής Σχολής ΕΚΠΑ, Υπεύ­θυνη Μονάδας Πνευ­μο­νο­λο­γίας και Ανα­πνευ­στι­κής Ανε­πάρ­κειας Α΄ ΚΕΘ στον «Ευαγ­γε­λι­σμό» και μέλος Δ.Σ. της ΕΠΕ, Παρα­σκευή Κατσα­ού­νου.

«Οι οδηγίες για τον εμβο­λια­σμό των ασθενών με ανα­πνευ­στικά νοσή­ματα, συντά­χθη­καν από την ΕΠΕ εδώ και δύο έτη και επι­και­ρο­ποιού­νται συνεχώς, καθώς έχουμε σημα­ντικά απο­τε­λε­σμα­τικά και­νούρ­για εμβόλια και νέες ενδεί­ξεις για υπάρ­χο­ντα εμβόλια.

Ειδι­κό­τερα το και­νούρ­γιο εμβόλιο έναντι του RSV συστή­θηκε από την ΕΠΕ πέρυσι βάσει ισχυρών δεδο­μέ­νων νοση­ρό­τη­τας και θνη­τό­τη­τας από τον ιό στην Ελλάδα. Συγκε­κρι­μένα, την περίοδο 2022-2024 παρου­σιά­στη­καν 337 σοβαρές λοι­μώ­ξεις του κατώ­τε­ρου ανα­πνευ­στι­κού συστή­μα­τος στα ΤΕΠ του ΓΝΑ «Ευαγ­γε­λι­σμός» λόγω RSV και 149 εξ αυτών χρειά­στη­καν νοση­λεία. Οι περισ­σό­τε­ροι ασθε­νείς ήταν ηλικίας άνω των 60 ετών και είχαν του­λά­χι­στον μία συν­νο­ση­ρό­τητα (ΧΑΠ, άσθμα, σακ­χα­ρώδη διαβήτη, καρ­διαγ­γειακά, κάπνι­σμα, υπέρ­ταση, ανο­σο­κα­τα­στολή).

Το 36,5% των νοση­λευό­με­νων εμφά­νισε επι­πλο­κές (βακτη­ριακή επι­λοί­μωξη, σήψη, ανα­πνευ­στική ανε­πάρ­κεια, στε­φα­νιαίο ή άλλο καρ­διακό επει­σό­διο, θρόμ­βωση, ARDS), ένα 6% χρειά­στηκε να εισα­χθεί στη Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας και το 14,2% των ασθενών, κατέ­λη­ξαν. Η θνη­σι­μό­τητα ήταν σημα­ντικά υψη­λό­τερη στους ασθε­νείς με ΧΑΠ και ακόμη υψη­λό­τερη για εκεί­νους με συν­δυα­σμό ΧΑΠ και καρ­διαγ­γεια­κής νόσου».

«Από τον Σεπτέμ­βριο 2024», επι­σή­μανε η κα Κατσα­ού­νου, «το εμβόλιο έναντι του RSV απο­ζη­μιώ­νε­ται από την Εθνική Επι­τροπή Εμβο­λια­σμών για όλους άνω των 75 ετών και όλους τους ασθε­νείς με συν­νο­ση­ρό­τη­τες άνω των 60, ενώ σύμφωνα με τα έως τώρα δεδο­μένα φαί­νε­ται ότι θα καλύ­πτει δύο περιό­δους. Καθώς πλέον υπάρ­χουν δεδο­μένα ασφά­λειας και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας για άτομα άνω των 18 ετών, η Ελλη­νική Πνευ­μο­νο­λο­γική Εται­ρεία ζητά να απο­ζη­μιω­θούν ανε­ξαρ­τή­τως ηλικίας οι ασθε­νείς με κυστική ίνωση, σοβαρή διάμεση πνευ­μο­νο­πά­θεια και σοβαρή πνευ­μο­νική υπέρ­ταση» κατέ­ληξε η κα Κατσα­ού­νου.

Μετα­μο­σχεύ­σεις

«Η μετα­μό­σχευση πνευ­μό­νων απο­τε­λεί θερα­πευ­τική επιλογή για τους ασθε­νείς με τελικού σταδίου ανα­πνευ­στικό νόσημα που έχουν υψηλό κίνδυνο θανάτου στα επόμενα δύο έτη, απο­δί­δο­ντας υψηλή πιθα­νό­τητα επι­βί­ω­σης από μια μεγάλη επέμ­βαση και υψηλή – πάνω από 80% – πιθα­νό­τητα επι­βί­ω­σης στην πεντα­ε­τία μετά τη μετα­μό­σχευση, εφόσον υπάρχει επαρκής λει­τουρ­γι­κό­τητα του μοσχεύ­μα­τος», υπο­γράμ­μισε ο Καθη­γη­τής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θερα­πείας ΕΚΠΑ, Διευ­θυ­ντής Β΄ Κλι­νι­κής Εντα­τι­κής Θερα­πείας του «Αττικόν» Ηρακλής Τσα­γκά­ρης.

Σήμερα κατα­γρά­φο­νται παγκο­σμίως 7.000 μετα­μο­σχεύ­σεις πνευ­μό­νων ετησίως, ενώ στην Ελλάδα την τετρα­ε­τία 2020-2024 κατα­γρά­φη­καν 43 μετα­μο­σχεύ­σεις. Οι διά­με­σες πνευ­μο­νο­πά­θειες και η χρόνια απο­φρα­κτική πνευ­μο­νο­πά­θεια απο­τε­λούν τις κύριες ομάδες νοση­μά­των που μετα­μο­σχεύ­ο­νται, με την ινο­κυ­στική νόσο και την πνευ­μο­νική υπέρ­ταση να ακο­λου­θούν.

Τα κρι­τή­ρια παρα­πο­μπής στο ιατρείο μετα­μό­σχευ­σης και τα κρι­τή­ρια για την ένταξη στη λίστα είναι συγκε­κρι­μένα και «ανα­θε­ω­ρού­νται σε τακτικά δια­στή­ματα, ανάλογα με τις θερα­πευ­τι­κές εξε­λί­ξεις σε κάθε νόσημα. Σημα­ντι­κός περιο­ρι­στι­κός παρά­γο­ντας είναι ο μικρός αριθμός δια­θέ­σι­μων μοσχευ­μά­των. Η έλλειψη μοσχευ­μά­των οδήγησε στη διεύ­ρυνση των κρι­τη­ρίων απο­δο­χής, καθώς και στη διε­ρεύ­νηση εναλ­λα­κτι­κών πηγών. Η λήψη πνευ­μό­νων μετά από κυκλο­φο­ρικό θάνατο και η εξω­σω­μα­τική υπο­στή­ριξη των πνευ­μο­νι­κών μοσχευ­μά­των με την ex vivo lung perfusion τεχνική απο­τε­λούν τέτοιες υπο­σχό­με­νες νέες προ­σεγ­γί­σεις».

Πηγή: in.gr