Kύκλωμα Παλαιοημερολογιτών: Οι διάλογοι και οι μυστικοί κώδικες των ναρκωτικών – 300 ευρώ ένα πακέτο μακαρόνια – «Σου στέλνω έναν ρολόν σπρέι και άρτον»

Συνο­μι­λίες από το οργα­νω­μένο κύκλωμα των Παλαιοη­με­ρο­λο­γι­τών που δια­κι­νούσε κοκαΐνη και ακα­τέρ­γα­στη κάνναβη σε Αττική και Ρόδο, φέρνει στο φως το NEWPOST. Οι διά­λο­γοι απο­τυ­πώ­νουν την καθη­με­ρινή τους επι­κοι­νω­νία, γεμάτη άγχος για μετα­φο­ρές, οικο­νο­μι­κές συναλ­λα­γές και τον συντο­νι­σμό της παρά­νο­μης δράσης τους.

Στις συνο­μι­λίες φαί­νε­ται η προ­σπά­θεια των μελών να καλύ­ψουν τα έξοδα και να εξα­σφα­λί­σουν τις προ­μή­θειες ναρ­κω­τι­κών. Υπάρ­χουν συνε­χείς δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για χρήματα, τρόφιμα και καθη­με­ρι­νές ανάγκες, ενώ οι εμπλε­κό­με­νοι φαί­νε­ται να οργα­νώ­νουν ακόμα και τις μετα­κι­νή­σεις τους ώστε να μην αφήνουν ίχνη. Τα μηνύ­ματα είναι γεμάτα ένταση και πίεση, με τις συνο­μι­λίες να δεί­χνουν ότι οι συμ­με­τέ­χο­ντες βρί­σκο­νται διαρκώς «μες στη μέση», προ­σπα­θώ­ντας να λύνουν προ­βλή­ματα που προ­κύ­πτουν την τελευ­ταία στιγμή.

Συγκε­κρι­μένα, οι διά­λο­γοι περι­λαμ­βά­νουν συνεν­νο­ή­σεις για παρα­λα­βές δήθεν τρο­φί­μων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, οικο­νο­μι­κές τακτο­ποι­ή­σεις μεταξύ των μελών και δια­χεί­ριση των υπο­χρε­ώ­σεων τους εν όψει κοι­νω­νι­κών εκδη­λώ­σεων, όπως βαφτί­σεις. Παράλ­ληλα, φανε­ρώ­νουν την ανη­συ­χία τους για τυχόν ελλεί­ψεις χρη­μά­των ή δυσλει­τουρ­γίες στις μετα­φο­ρές, αλλά και τη χρήση γνωστών και φίλων για να διευ­κο­λύ­νουν την παρά­νομη δια­κί­νηση.

Μάλιστα σε μια από τις συνο­μι­λίες, φαί­νε­ται ο ένας να ρωτάει:

Έχεις ένα πακέτο μακα­ρό­νια που χρειά­ζο­μαι;

Λεφτά έχω;

Ναι για αυτό σου λέω.

Αστέριε τίποτα παρα­πάνω; Αλήθεια τώρα;

Τι εννοείς; Όχι αγάπη μου. Άκου, άμα έχεις…άμα έχεις να με καλύ­ψεις επειδή είμαστε τρε­λα­μέ­νοι. Μόλις μπήκαμε, σκέψου τρα­βο­λο­γά­γαμε τη Β…, θέλουμε ένα πακέτο μακα­ρό­νια και θα σου δώσω εγώ τρια­κό­σια ευρώ.

:…και είναι  τρια­κό­σια έτσι;

: Βρε ναι εντάξει και έχει ο θεός. Και αύριο. Ωχ θεέ μου.

: Άμα έχεις παρα­πάνω λεφτά…

: Δεν έχω.

:…(δυσ­νό­ητο) θα έχει να φύγω.

: Δεν έχω γιατί μου πήγαν…

: Αλλά χωρίς λεφτά δεν μπορώ Α…Δηλαδή πράγμα…

: Όχι.

: Άκουσέ με.

: Ναι.

: Δεν έχω παρα­πάνω λεφτά και εκτός αυτού αύριο το πρωί έχουμε λει­τουρ­γία…

: Αστέριε…(δυσ­νό­ητο) πεντα­κό­σια από κει πέρα.

Δεν μπορώ και ούτε θέλω.

Ρε γαμώ τη τρέλα μου γαμώ ρε.

Οι συνο­μι­λίες επίσης δεί­χνουν τη συνει­δητή προ­σπά­θεια των εμπλε­κο­μέ­νων να δια­τη­ρή­σουν μυστι­κό­τητα και έλεγχο, να μην αφήνουν ενδεί­ξεις για την παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα, και την αίσθηση συνε­χούς πίεσης, με ανα­φο­ρές σε φόβο για ελέγ­χους και ανάγκη ταχείας διευ­θέ­τη­σης προ­βλη­μά­των.

Η υπόθεση αυτή ήρθε στο φως με την εξάρ­θρωση του κυκλώ­μα­τος από τις Αρχές, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η χρήση προ­σω­πι­κών δικτύων και η συνεχής επι­κοι­νω­νία ήταν κεντρι­κός μηχα­νι­σμός στη λει­τουρ­γία του. Οι κατα­γε­γραμ­μέ­νες συνο­μι­λίες απο­τε­λούν κρίσιμο στοι­χείο για την διε­ρεύ­νηση και την πλήρη απο­κά­λυψη της δράσης των εμπλε­κο­μέ­νων.

Συνο­μι­λίες No2

: Τον είδες;

: Αγάπη μου, Σου στέλνω ρολόν, ένα σπρέι Noxzema memories.

: Ναι.

: Και…και άρτο.

: Τον είδες; Τον Ψηλό;

: Ναι και άρτο από τη Παναγία ναι ναι ναι.

: Ντάξει ντάξει.

: Τα έχω…τα κανό­νισα όλα.

: Ντάξει ντάξει μπράβο μπράβο.

: Εντάξει;

: Μπράβο ναι.

: Ντάξει;

: Άναψε και ένα κεράκι εκεί τώρα και τα λέμε.

Συνο­μι­λίες Νο3

: Υπάρ­χουνε;

: Τι; Μακα­ρό­νια;

: Όχι ρε…

: Που να υπάρ­χουνε στη γλάστρα; Υπάρ­χουν αλλά…όχι εκεί…πλέον.

: Άμα δεν γυρίσω εγώ…Άμα δεν γυρίσω εγώ τώρα δεν γίνεται.

: Τι εννοείς;

: Τι εννοώ;…Μ’ ακούς;

: Έλα.

: Για πες μου λίγο.

: Τι;

: Αυτό που σου είπα το πήρες.

: Ναι.

: Που αλλού να είχα βάλει δηλαδή; Που να το χα βάλει;

: Δεν ξέρω. Ρωτάω αν…

: Όχι, δεν έχω βάλει άλλο. Άμα δεν γυρίσω δεν γίνεται κάτι. Σε ρώτησα εκείνη την ώρα…αν θέλεις κάτι πες μου…αλλά ναι ήταν το οικο­νο­μικό στη μέση το κατα­λα­βαίνω…

: Ρε καρ­δούλα μου δεν είναι το θέμα μόνο αυτό. Το θέμα είναι ότι τώρα, εγώ, εε πως το λένε…είμαι μες στη μέση, σαν το μαλάκα.

Διά­λο­γος No5

: Έλα. Έλα λοβ.

: Μ’ ακούς εγώ. Έχω πολύ νεύρα ε.

: Μου έπεσε το τηλέ­φωνο κάτω.

: Ένα λεπτό. Ένα λεπτό.

: Ερχό­μουνα εδώ και το έχασα το τηλέ­φωνο ναι.

3453: Μ’ ακούς εδώ;

: Ναι έλα.

: Αυτό το παιδί …(δυσ­νό­ητο).

: Ποιο παιδί; Στην εκκλη­σία;

: Αυτό που…αυτό που είπε ότι θα πάρει τρία…τρία κιλά που έχει το εκκλη­σία.

: Ναι ναι.

: Είναι με έναν (δυσ­νό­ητο)…

: Ναι.

: …θα πάει τον παπά εκεί.

3114: Στο στενό.

: Όπως το ήθελε εκείνη. Όπως το έδωσε εκείνη χθες λέει.

: Ναι οκ. Που έδωσες χθες ναι. Ωραία.

: Πάνω πάνω το στενό. Κατά­λα­βες;

: Ωραία. Εγώ ήρθα λίγο εδώ Νιρβάνα και μου έπεσε το τηλέ­φωνο και το βρήκαν κάτι παιδιά και πήραμε τηλέ­φωνο  πέντε παιδιά μικρά και δώσανε τηλέ­φωνο πίσω.

: Τι κάνεις; Ποιος (δυσ­νό­ητο) τηλέ­φωνο;

: Εγώ έρχομαι εδώ πέρα στη Νιρβάνα στην αδελφή του Ηρακλή.

: Ναι.

: Με πόδια.

: Ναι.

: Και πέφτει τηλέ­φωνο δικό μου κάτω. Εγώ δεν κατά­λαβα.

: Ναι.

: Που έπεσε. Εγώ ανε­βαίνω απάνω πέντε λεπτά, λέω που είναι τηλέ­φωνο. : Με παίρνει τηλέ­φωνο η εδώ…η Λόλα στο τηλέ­φωνο, χτυπάει, σηκώνει ένα παιδί μικρό.

: Ναι.

: Λέει εγώ βρήκα τηλέ­φωνο εδώ Νιρβάνα κάτω.

: Ναι με πήρες εμένα. Λέει (δυσ­νό­ητο). Ναι;

: Ποιος σε πήρε;

: Με πήρε.

: Και κατε­βή­καμε κάτω, δώσαμε δεκα­πέ­ντε ευρώ στα παιδιά και πήρα τηλέ­φωνο. Βρήκαν δρόμο και σηκώ­σανε αυτά.

: Ου πάλι…

: Άλλος δεν θα είχε σηκώσει ρε.

: Πάλι καλά.

: Ε βέβαια. Κάτσε να πάρω εκκλη­σία. Με παίρνει και Λόλα. Κάτσε κλείσε. Εντάξει.

: Πάρε λίγο τη…

: Σε πόση ώρα εκκλη­σία;

: Εκεί είναι περι­μέ­νει …(δυσ­νό­ητο).

: Έλα κλείσε.

Στο σημείο αυτό η ΑΘΗΝΑ αλλάζει γραμμή και συνο­μι­λεί με τη Λόλα με δια­φο­ρε­τική τηλε­φω­νική σύνδεση.

Πηγή: newpost.gr