Την «αποφυλάκισή» του αιτήθηκε 62χρονος κατηγορούμενος για γενετήσιες πράξεις με δύο ανήλικες αδελφές

Την αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους αι­τή­θη­κε στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου ένας 62χρο­νος ημε­δα­πός, κα­τη­γο­ρού­με­νος για τις πρά­ξεις της κα­τά­χρη­σης ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή και της τέ­λε­σης γε­νε­τή­σιων πρά­ξε­ων με ανή­λι­κο κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή και δη κατά δύο αδελ­φών, και έχει πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώ­πιον Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου του κ. Δήμου Μου­τά­φη, υπέ­βα­λε σχε­τι­κή αί­τη­ση στην Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου που ανα­μέ­νε­ται να ει­σά­γει σχε­τι­κή πρό­τα­ση στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο και θα απο­φαν­θεί σχε­τι­κά.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επε­ση­μαί­νει στην προ­σφυ­γή του ότι το ένταλ­μα προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης ανα­φέ­ρε­ται στην εκ μέ­ρους του προ­σκό­μι­ση δα­κτυ­λο­γρα­φη­μέ­νου κει­μέ­νου απο­λο­γί­ας ενός ημε­δα­πού ενώ­πιον των αστυ­νο­μι­κών του ΑΤ Αρ­χαγ­γέ­λου.

Το εν λόγω κεί­με­νο του χο­ρη­γή­θη­κε από τον ίδιο τον απο­λο­γού­με­νο, με σκοπό να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σει κατά την απο­λο­γία του ενώ­πιον της ανα­κρί­τριας.

Το γε­γο­νός ότι επρό­κει­το για απλό ανε­πι­κύ­ρω­το και ανυ­πό­γρα­φο δα­κτυ­λο­γρα­φη­μέ­νο κεί­με­νο, απο­τέ­λε­σε «σο­βα­ρή έν­δει­ξη ενο­χής του», ως από­πει­ράς του για πα­ρα­πλά­νη­ση των δι­κα­στι­κών και ει­σαγ­γε­λι­κών αρχών.

Εξη­γεί πως ελά­χι­στες ημέ­ρες πριν την απο­λο­γία του, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε ότι η μία από τις μη­νύ­τριες είχε υπο­βά­λει κατά ετέ­ρου προ­σώ­που μή­νυ­ση, η βα­σι­μό­τη­τα της οποί­ας ήταν πολύ αμ­φι­σβη­τού­με­νη.

Εξ αυτού του λόγου και υπό την πίεση της αγω­νί­ας, απευ­θύν­θη­κε στον ημε­δα­πό, ώστε να λάβει οποιο­δή­πο­τε στοι­χείο θα μπο­ρού­σε να τον βοη­θή­σει.

Ο τε­λευ­ταί­ος του δή­λω­σε ότι δεν έχει κα­νέ­να απο­λύ­τως στοι­χείο από την εις βάρος του δι­κο­γρα­φία, παρά μόνο το δα­κτυ­λο­γρα­φη­μέ­νο κεί­με­νο που του πα­ρέ­δω­σε η δι­κη­γό­ρος του για να το εν­σω­μα­τώ­σει στην απο­λο­γία του.

Δια­τεί­νε­ται πως η κί­νη­ση του αυτή για επί­κλη­ση και προ­σκό­μι­ση του εν λόγω εγ­γρά­φου πα­ρε­ξη­γή­θη­κε πλή­ρως με απο­τέ­λε­σμα να απο­τε­λέ­σει έναν από τους βα­σι­κό­τε­ρους πυ­λώ­νες του σκε­πτι­κού της προ­σω­ρι­νής του κρα­τή­σε­ως. Οπως έγρα­ψε ξανά η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο 62χρο­νος βρέ­θη­κε υπό­λο­γος για τα ως άνω αδι­κή­μα­τα μετά από κα­τα­θέ­σεις δύο αδελ­φών, που τον κα­τήγ­γει­λαν για σε­ξουα­λι­κά αδι­κή­μα­τα και έχει ήδη ασκή­σει μή­νυ­ση εις βάρος τους για ψευδή κα­τα­μή­νυ­ση, ψευ­δορ­κία και συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μι­ση. Οι δύο αδελ­φές ηλι­κί­ας σή­με­ρα 19 και 24 ετών, ισχυ­ρί­ζο­νται ότι έπε­σαν θύ­μα­τα των αρ­ρω­στη­μέ­νων σε­ξουα­λι­κών ορέ­ξε­ων, συ­ντο­πί­τη τους, σε δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα της ανα­το­λι­κής πλευ­ράς του νη­σιού, επί 6ετία. Η πρώτη από ηλι­κία 9 έως 12 ετών και η δεύ­τε­ρη από ηλι­κία 6 έως 12 ετών. Ο μη­νυό­με­νος, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι μη­νύ­τριες, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την εμπι­στο­σύ­νη των γο­νέ­ων τους, καθώς υπήρ­ξε στε­νός οι­κο­γε­νεια­κός τους φίλος, τις έπαιρ­νε βόλτα με το αυ­το­κί­νη­τό του, σε αγρό­κτη­μά του, ακόμη και σε μια οι­κο­δο­μή αλλά και στην οικία του και εκεί ασελ­γού­σε εις βάρος τους. Η μία δια­τεί­νε­ται ότι ξε­κί­νη­σε να την προ­σεγ­γί­ζει από ηλι­κία 6 ετών δήθεν με παι­χνί­δι και προ­χώ­ρη­σε στα­δια­κά σε φρι­κα­λέα σε­ξουα­λι­κά αδι­κή­μα­τα εις βάρος της.

Φέ­ρε­ται να δε­λέ­α­ζε τα παι­διά με δώρα, ενώ, όπως κα­τήγ­γει­λαν, χρη­σι­μο­ποί­η­σε και τον γιο του σε σε­ξουα­λι­κές ακρό­τη­τες, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τους.

Απο­φά­σι­σαν πλέον με την αδελ­φή τους, όπως λένε, να τον κα­ταγ­γεί­λουν, καθώς δια­πί­στω­σαν και οι δύο ότι υπήρ­ξαν θύ­μα­τά του διότι δεν είχαν εκ­μυ­στη­ρευ­θεί η μια στην άλλη τα πάθη τους μέχρι τότε.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δουν οι δύο αδελ­φές, δια­τεί­νε­ται ότι απο­τε­λούν απο­κυ­ή­μα­τα της φα­ντα­σί­ας τους και πι­θα­νο­λο­γεί σφό­δρα ότι τα κί­νη­τρα τους είναι οι­κο­νο­μι­κά.