Ακίνητος στο χρόνο ο τουρισμός, σύμφωνα με έρευνα των καθηγητών Πάρι Τσάρτα και Α. Παπαθεοδώρου του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Την ουρά του κυνη­γάει τα τελευ­ταία 50 χρόνια ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός σύμφωνα με τα απο­κα­λυ­πτικά στοι­χεία της μελέτης των κ.κ. Πάρι Τσάρτα Καθη­γητή Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυξη και Ανδρέα Παπα­θε­ο­δώ­ρου Ανα­πλη­ρωτή Καθη­γητή, Διευ­θυ­ντή Εργα­στη­ρίου Του­ρι­στι­κών Ερευνών και Μελετών (ΕΤΕΜ) Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, με τίτλο “H παθο­γέ­νεια του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και η προ­σπά­θεια ανα­βάθ­μι­σής του” που περι­λαμ­βά­νο­νται στην έκδοση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, με θέμα “Ελλη­νι­κός του­ρι­σμός και κλι­μα­τική αλλαγή: πολι­τι­κές προ­σαρ­μο­γής και νέα στρα­τη­γική ανά­πτυ­ξης”.

Παρά το γεγονός ότι δαπα­νή­θη­καν δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ όλα αυτά τα χρόνια σε μεγάλες και μικρές του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως οι δυο καθη­γη­τές ισχυ­ρί­ζο­νται παρα­θέ­το­ντας αριθ­μούς που δεν επι­δέ­χο­νται αμφι­σβή­τη­σης, ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός όχι μόνο έμεινε ακί­νη­τος στον χρόνο, αλλά μάλλον γύρισε και λίγο πίσω. Ειδι­κό­τερα όπως σημειώ­νουν, είναι σαφές ότι τόσο η ονο­μα­στική του­ρι­στική πρό­σο­δος όσο και οι αφίξεις διεθνών του­ρι­στών έχουν σημειώ­σει θεα­μα­τική αύξηση τα τελευ­ταία πενήντα χρόνια.

Ειδι­κό­τερα, το 1965 οι διε­θνείς του­ρι­στι­κές αφίξεις ήταν λίγο περισ­σό­τε­ρες από 815 χιλιά­δες, ενώ η ονο­μα­στική του­ρι­στική πρό­σο­δος ανερ­χό­ταν σε 108 εκατ. δολάρια ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, το 2012 οι διε­θνείς του­ρι­στι­κές αφίξεις ήταν περίπου 15,5 εκα­τομ­μύ­ρια, ενώ η ονο­μα­στική του­ρι­στική πρό­σο­δος ανήλθε περίπου σε 12,9 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Δηλαδή το 2012 είχαμε 19πλάσιες αφίξεις και 120πλάσια πρόσοδο σε σχέση με το 1965 ―τα μεγέθη αυτά αντι­στοι­χούν σε μέσο ρυθμό αύξησης 6,32% για τις αφίξεις και 10,47% για την πρόσοδο. Ακόμη και όταν απο­πλη­θω­ρί­σουμε την του­ρι­στική πρόσοδο, η μεγέ­θυνση εξα­κο­λου­θεί να είναι σημα­ντική, καθώς η πραγ­μα­τική του­ρι­στική πρό­σο­δος ανερ­χό­ταν σε 1,77 δισ. δολάρια αγο­ρα­στι­κής δύναμης του 1965― μέση ετήσια αύξηση της τάξης του 5,99%, ανα­φέ­ρουν οι δυο καθη­γη­τές.

Η εντυ­πω­σιακή αύξηση των παρα­πάνω μεγεθών συχνά προ­βάλ­λε­ται ―τόσο από τους ασκού­ντες του­ρι­στική πολι­τική όσο και από τους επαγ­γελ­μα­τίες του του­ρι­σμού―ως μέτρο της δια­χρο­νι­κής επι­τυ­χίας του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως, συμπλη­ρώ­νουν οι καθη­γη­τές, η αισιο­δο­ξία αυτή μετριά­ζε­ται σε σημα­ντικό βαθμό όταν ληφθούν υπόψη δύο ακόμη μεγέθη, δηλαδή ονο­μα­στική κατά κεφαλήν και ιδιαί­τερα η πραγ­μα­τική κατά κεφαλήν πρόσοδο.

Πιο συγκε­κρι­μένα, η ονο­μα­στική κατά κεφαλήν του­ρι­στική πρό­σο­δος ανερ­χό­ταν σε 132 δολάρια ΗΠΑ το 1965 και 830 δολάρια ΗΠΑ το 2012, σημειώ­νο­ντας μέση ετήσια αύξηση 3,89%. Επι­πλέον, όταν εξε­τά­ζε­ται το συγκε­κρι­μένο μέγεθος απο­πλη­θω­ρι­σμένο, τότε προ­κύ­πτει ότι τα τελευ­ταία πενήντα περίπου χρόνια η χώρα παρέ­μεινε στάσιμη σημειώ­νο­ντας μάλιστα ελαφρά κάθοδο, καθώς το 2012 η πραγ­μα­τική κατά κεφαλήν πρό­σο­δος ήταν περίπου 114 δολάρια ΗΠΑ αγο­ρα­στι­κής δύναμης του 1965. Με απλά λόγια, κατά μέσο όρο, ένας του­ρί­στας σήμερα δαπανά λιγό­τερα χρήματα από ό,τι ένας του­ρί­στας προ πεντη­κο­ντα­ε­τίας.

Ναυ­τε­μπο­ρική