Ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου καταγγέλλει αδράνεια και προχειρότητα στη μετάβαση του Κτηματολογίου

• Με σκληρή επι­στολή προς τον υφυ­πουργό Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης, ο Σύλ­λο­γος απαντά στην επι­στολή του Φορέα «Ελλη­νικό Κτη­μα­το­λό­γιο» και ζητά

άμεσες λύσεις για τη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Γρα­φείου Δωδε­κα­νή­σου

Στο επί­κε­ντρο της δημό­σιας αντι­πα­ρά­θε­σης βρί­σκε­ται το Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο από την 20ή Ιανουα­ρίου 2025 λει­τουρ­γεί πλέον υπό τον Φορέα «Ελλη­νικό Κτη­μα­το­λό­γιο». Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, με νέα επι­στολή του στις 10 Οκτω­βρίου 2025, εκφρά­ζει την έντονη δυσα­ρέ­σκειά του για την απά­ντηση που έλαβε από τον Φορέα στις 6 Οκτω­βρίου, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την «ανε­παρκή και απο­προ­σα­να­το­λι­στική».

Η διοί­κηση του Συλ­λό­γου υπο­γραμ­μί­ζει ότι η επι­στολή του Κτη­μα­το­λο­γίου «δεν απαντά στα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα», ενώ επι­χει­ρεί, όπως ανα­φέ­ρει, να απο­δώ­σει τις δυσλει­τουρ­γίες σε «χρο­νί­ζου­σες παθο­γέ­νειες» του συστή­μα­τος της Ρόδου. Κατά τον Σύλλογο, οι δυσχέ­ρειες ξεκί­νη­σαν μόνο μετά την ένταξη στο νέο καθε­στώς, γεγονός που κατα­δει­κνύει, όπως επι­ση­μαί­νε­ται, «έλλειψη προ­ε­τοι­μα­σίας, ελλιπή γνώση και απουσία μετα­βα­τι­κών ρυθ­μί­σεων» από την πλευρά του Φορέα.

Οι κατη­γο­ρίες για παρα­λεί­ψεις και δυσλει­τουρ­γίες

Στην επι­στολή τους προς τον υφυ­πουργό Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης, κ. Χρήστο Δερ­μεν­τζό­πουλο, οι δικη­γό­ροι της Ρόδου απα­ριθ­μούν συγκε­κρι­μένα προ­βλή­ματα που, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, έχουν οδη­γή­σει σε παρά­λυση της λει­τουρ­γίας του Κτη­μα­το­λο­γίου. Παρά την πρό­σληψη νέου προ­σω­πι­κού, η οργά­νωση και ο συντο­νι­σμός του Γρα­φείου θεω­ρού­νται ανε­παρ­κείς, καθώς ο προϊ­στά­με­νος έχει επω­μι­στεί όχι μόνο τα ζητή­ματα της Ρόδου αλλά και των υπο­λοί­πων νησιών των Δωδε­κα­νή­σων.

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται στις συν­θή­κες εργα­σίας των δικη­γό­ρων που προ­σλή­φθη­καν μέσω προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­βά­σεων, οι οποίοι –σύμφωνα με την επι­στολή– «δεν δια­θέ­τουν καν γραφεία ή καθί­σματα για να εργα­στούν».

Η τεχνική πλατ­φόρμα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται «δυσλει­τουρ­γική και μη προ­σαρ­μο­σμένη στις ανάγκες του ροδια­κού Κτη­μα­το­λο­γίου», ενώ καταγ­γέλ­λε­ται ότι πολλές παλαιό­τε­ρες αιτή­σεις παρα­μέ­νουν σε εκκρε­μό­τητα, χωρίς καθο­ρι­σμένη δια­δι­κα­σία ενο­ποί­η­σης μερίδων ή χορή­γη­σης σχε­δια­γραμ­μά­των.

Η έλλειψη μηχα­νι­κού με δικαί­ωμα υπο­γρα­φής έχει οδη­γή­σει σε καθυ­στε­ρή­σεις στη διεκ­πε­ραί­ωση τεχνι­κών πράξεων, ενώ ο χρόνος κατα­χώ­ρη­σης πιστο­ποι­η­τι­κών, σύμφωνα με τον Σύλλογο, παρα­μέ­νει υπερ­βο­λικά μεγάλος. Οι συνέ­πειες, όπως τονί­ζε­ται, είναι σοβαρές: καθυ­στε­ρή­σεις σε μετα­βι­βά­σεις, απόρ­ριψη αγωγών λόγω έλλει­ψης πιστο­ποι­η­τι­κών, απώ­λειες χρη­μα­το­δο­τή­σεων και καθυ­στέ­ρηση στην έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών.

Το αδιέ­ξοδο των πολιτών και η απά­ντηση

του Κτη­μα­το­λο­γίου

Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου εκτιμά ότι η αδρά­νεια του Φορέα έχει προ­κα­λέ­σει ασφυξία στη συναλ­λα­κτική δρα­στη­ριό­τητα του νησιού και «σοβαρή ανα­σφά­λεια δικαίου». Κατη­γο­ρεί δε το Κτη­μα­το­λό­γιο ότι «εισπράτ­τει πακτωλό χρη­μά­των από το Γραφείο Ρόδου» χωρίς να αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανάγκες των πολιτών και των επαγ­γελ­μα­τιών.

Από την πλευρά του, το Ελλη­νικό Κτη­μα­το­λό­γιο, σε εκτενή απά­ντησή του στις 6 Οκτω­βρίου, επι­χεί­ρησε να επα­να­το­πο­θε­τή­σει το ζήτημα. Η γενική διευ­θύ­ντρια του Φορέα, Ολυμπία Μαρ­κέλ­λου, ανέφερε ότι τα προ­βλή­ματα είναι απο­τέ­λε­σμα του παλαιού Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού Δωδε­κα­νή­σου, ο οποίος –όπως υπο­στη­ρί­ζει– «δεν είχε εκσυγ­χρο­νι­στεί και λει­τουρ­γούσε με εθι­μι­κές πρα­κτι­κές».

Η υπη­ρε­σία υπο­γράμ­μισε ότι το νέο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο στη­ρί­ζε­ται στην αρχή της από­λυ­της τάξης και της χρο­νι­κής προ­τε­ραιό­τη­τας των εγγρα­φών, απορ­ρί­πτο­ντας τη χρήση του «συν­δυα­στι­κού συστή­μα­τος» που εφαρ­μο­ζό­ταν στη Ρόδο, το οποίο θεωρεί «νομικά αδόκιμο». Επι­πλέον, παρέ­πεμψε σε πρό­σφα­τες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, όπως το άρθρο 88 του Νόμου 5172/2025, που επι­τρέ­πει την επι­τά­χυνση της εκκα­θά­ρι­σης των παλαιών φακέλων και την προ­σω­ρινή από­σπαση προ­σω­πι­κού για ενί­σχυση των γρα­φείων.

Οι επι­πτώ­σεις στην τοπική οικο­νο­μία  και η ανάγκη πολι­τι­κής παρέμ­βα­σης

Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος επι­μέ­νει ότι οι δια­βε­βαιώ­σεις του Κτη­μα­το­λο­γίου δεν απα­ντούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνουν οι πολίτες και οι επαγ­γελ­μα­τίες της Ρόδου. Τα προ­βλή­ματα που περι­γρά­φο­νται έχουν, όπως ανα­φέ­ρε­ται, άμεσο οικο­νο­μικό αντί­κτυπο: καθυ­στε­ρή­σεις στις αγο­ρα­πω­λη­σίες, απώλεια χρη­μα­το­δο­τή­σεων ΕΣΠΑ, καθυ­στέ­ρηση οικο­δο­μι­κών αδειών και απορ­ρί­ψεις δικα­στι­κών πράξεων λόγω έλλει­ψης πιστο­ποι­η­τι­κών.

Το απο­τέ­λε­σμα, σύμφωνα με τον Σύλλογο, είναι «παρα­τε­τα­μένη ασφυξία στην τοπική οικο­νο­μία» και κίν­δυ­νος υπο­βάθ­μι­σης του επεν­δυ­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στο νησί. Ο πρό­ε­δρος και η γενική γραμ­μα­τέας του Συλ­λό­γου δηλώ­νουν ότι «δεν πρό­κει­ται να εφη­συ­χά­σουν» και θα συνε­χί­σουν να διεκ­δι­κούν θεσμι­κές λύσεις.

Η παρέμ­βαση του υφυ­πουρ­γού Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης θεω­ρεί­ται πλέον ανα­γκαία, καθώς το ζήτημα έχει προ­σλά­βει δια­στά­σεις που ξεπερ­νούν τη γρα­φειο­κρα­τική δια­χεί­ριση. Το αίτημα του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου είναι σαφές: να ανα­γνω­ρι­στούν τα υπαρκτά προ­βλή­ματα και να δοθούν «άμεσα, εμπρά­κτως λύσεις χωρίς άλλη καθυ­στέ­ρηση».

Ένα αίτημα για δικαιο­σύνη και αξιο­πι­στία

Η αντι­πα­ρά­θεση ανάμεσα στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου και το Ελλη­νικό Κτη­μα­το­λό­γιο δεν αφορά μόνο στη διοι­κη­τική απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, αλλά στην ίδια την έννοια της δικαιο­σύ­νης και της ασφά­λειας των συναλ­λα­γών. Η Ρόδος, με το ιδιαί­τερο νομικό και ιδιο­κτη­σιακό της καθε­στώς, απο­τε­λεί δοκι­μα­σία για το εγχεί­ρημα του Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου.

Η στάση της Πολι­τείας θα κρίνει όχι μόνο την επι­τυ­χία της μετά­βα­σης, αλλά και την εμπι­στο­σύνη των πολιτών προς τους θεσμούς. Μέχρι τότε, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου παρα­μέ­νει στην πρώτη γραμμή, απαι­τώ­ντας «πράξεις και όχι ημί­με­τρα», σε μια διεκ­δί­κηση που ξεπερνά τα όρια ενός επαγ­γελ­μα­τι­κού αιτή­μα­τος και αγγίζει την καρδιά της θεσμι­κής λει­τουρ­γίας του κράτους δικαίου.