Σειρήνες τσεκ

Ηχη­σαν λοι­πόν σει­ρή­νες και κα­μπά­νες στο πλαί­σιο της Εθνι­κής Δια­κλα­δι­κής Ασκη­σης «Παρ­με­νί­ων», ση­μαί­νο­ντας την έναρ­ξη των «πο­λε­μι­κών» επι­χει­ρή­σε­ων. Άσκη­ση όπως λέμε «σε μα­θαί­νω τι πρέ­πει να κά­νεις» ή «σε εκ­παι­δεύω ώστε αν χρεια­στεί να προ­στα­τευ­θείς»  τέ­τοια άσκη­ση; Με λίγα λόγια αν, ο μη γέ­νοι­το, χτυ­πή­σουν μια μέρα οι σει­ρή­νες και δεν πρό­κει­ται για άσκη­ση, ξέ­ρου­με οι πο­λί­τες τι πρέ­πει να κά­νου­με και πού να πάμε; Να λά­βου­με κά­ποια μέτρα; Γιατί αλ­λιώς μόνο άσκη­ση δεν το λες αυτό που για δύο ώρες εί­χα­με μια σει­ρή­να να μας παίρ­νει τα αυτιά χωρίς να κα­τα­λα­βαί­νει κα­νείς σε τι άλλο χρη­σι­μεύ­ει όλο αυτό, παρά το ότι δο­κι­μά­ζου­με αν δου­λεύ­ουν οι σει­ρή­νες μας. Και κάπως έτσι το ελ­λη­νι­κό κρά­τος έβαλε «τσεκ» και στο κου­τά­κι «Άσκη­ση Συ­να­γερ­μού-σει­ρή­νες», μετά από τα  «Συ­ντή­ρη­ση στε­γά­στρου», «Διά­σω­ση από πλημ­μύ­ρα» και «Κα­τά­σβε­ση πυρ­κα­γιάς».