«Βρισκόμαστε σήμερα σε ένα επίπεδο διαχειρισιμότητας της πανδημίας»

Ενθαρ­ρυ­ντικά στοι­χεία για την πορεία της παν­δη­μίας στην Ελλάδα, δίνει σήμερα στη «δημο­κρα­τική» ο κ. Στέλιος Λου­κί­δης -Καθηγητής Πνευ­μο­νο­λο­γίας Ιατρι­κής Σχολής Πανε­πι­στη­μίου – Πρό­ε­δρος Ελλη­νι­κής Πνευ­μο­νο­λο­γι­κής Εται­ρείας.

Όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά: «ΔΕΝ έχουν επα­λη­θευ­τεί οι προ­βλέ­ψεις που έλεγαν ότι θα αυξη­θούν τα περι­στα­τικά μετά την επι­στροφή στα αστικά κέντρα, καθώς επίσης ΔΕΝ έχουν επα­λη­θευ­τεί οι προ­βλέ­ψεις που έλεγαν ότι με το άνοιγμα των σχο­λείων θα έχουμε 5.000 – 6.000 περι­στα­τικά την ημέρα. Επι­πλέον, ΔΕΝ έχουμε τις εισα­γω­γές που είχαμε με ανάλογο αριθμό περι­στα­τι­κών σε άλλα παν­δη­μικά κύματα –αλλά έχουμε περισ­σό­τε­ρους θανά­τους…»

Ο ίδιος, τάσ­σε­ται υπέρ του εμβο­λια­σμού που είναι απα­ραί­τη­τος να συνε­χι­στεί αφού έχει δώσει θετικά απο­τε­λέ­σματα, ενώ σχετικά με το ‘τείχος της ανοσίας’ εκτιμά πως «βρι­σκό­μα­στε σήμερα σε ένα επίπεδο δια­χει­ρι­σι­μό­τη­τας της παν­δη­μίας».

Επίσης μιλάει για τις μεταλ­λά­ξεις, οι οποίες δεν πρέπει να μας ανη­συ­χούν αφού θα συνε­χί­σουν να υπάρ­χουν, ενώ στέλνει μήνυμα σε όσους… επι­μέ­νουν να μην εμβο­λια­στούν.

• Κύριε Λουκίδη να ξεκι­νή­σουμε από την επι­δη­μιο­λο­γική κατά­σταση όπως δια­μορ­φώ­νε­ται αυτή την περίοδο στη χώρα. Δια­νύ­ουμε τον Οκτώ­βριο, ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι καλο­και­ρι­νοί μήνες με τις δια­κο­πές κ.λπ. και άνοιξαν τα σχολεία. Θα ήθελα την εκτί­μησή σας.

Κοι­τάξτε, η πορεία της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού, φαί­νε­ται ότι έχει μια γεω­γρα­φική κατα­νομή, δια­φο­ρε­τική τον τελευ­ταίο καιρό. Δηλαδή υπάρχει μια αύξηση των περι­στα­τι­κών στη Βόρεια Ελλάδα και μια απο­μεί­ωση στην υπό­λοιπη χώρα. Φαί­νε­ται ότι ΔΕΝ έχουν επα­λη­θευ­τεί οι προ­βλέ­ψεις που έλεγαν ότι θα αυξη­θούν τα περι­στα­τικά μετά την επι­στροφή στα αστικά κέντρα, καθώς επίσης ΔΕΝ έχουν επα­λη­θευ­τεί οι προ­βλέ­ψεις που έλεγαν ότι με το άνοιγμα των σχο­λείων θα έχουμε 5.000 – 6.000 περι­στα­τικά την ημέρα. Επι­πλέον, ΔΕΝ έχουμε τις εισα­γω­γές που είχαμε με ανάλογο αριθμό περι­στα­τι­κών σε άλλα παν­δη­μικά κύματα αφού είναι πολύ λιγό­τε­ρες: αυτή την περίοδο έχουμε 155 εισα­γω­γές κατά μέσο όρο την ημέρα ενώ σε άλλες περιό­δους με παν­δη­μικά κύματα και περι­στα­τικά, οι εισα­γω­γές ανέ­βαι­ναν στις 300 – 400.

Βέβαια, το μόνο αρνη­τικό στοι­χείο είναι ότι κατα­γρά­φο­νται περισ­σό­τε­ροι θάνατοι σε σχέση με άλλες περιό­δους –κατ’ ανα­λο­γία. Αυτό είναι κάτι που δεν έχει εξη­γη­θεί ακόμη και απαι­τού­νται παρα­πάνω στοι­χεία (οι περιο­χές όπου κατα­γρά­φο­νται οι θάνατοι, οι ηλικίες επα­κρι­βώς, εάν είναι εμβο­λια­σμέ­νοι ή ανεμ­βο­λί­α­στοι, εάν έχουν υπο­κεί­μενα νοσή­ματα κ.λπ.)

• Όσον αφορά στους εμβο­λια­σμούς, κατά την άποψή σας βοή­θη­σαν την κατά­σταση της παν­δη­μίας μέχρι σήμερα;

Οι εμβο­λια­σμοί βοή­θη­σαν. Κι αυτό φαί­νε­ται καθώς υπήρχε μια θα έλεγε κανείς, εμπι­στο­σύνη από τις ομάδες που πραγ­μα­τικά το ανα­ζη­τού­σαν και το χρειά­ζο­νταν για να απο­φύ­γουν την σοβαρή νόσηση από το προη­γού­μενο διά­στημα, όπως οι άνθρω­ποι μεγάλης ηλικίας ή ομάδες με χρόνια νοσή­ματα που εμβο­λιά­στη­καν σε μεγάλα ποσοστά, προ­στα­τεύ­τη­καν, κι έτσι δεν είχαμε τις νοση­λείες που κατα­γρά­φτη­καν στο παρελ­θόν.

Το δεύτερο στοι­χείο είναι ότι εξαι­τίας των εμβο­λια­σμών, στα­μά­τησε και η δια­σπορά σε υγειο­νο­μι­κούς χώρους ενώ η οποια­δή­ποτε μικρο-διασπορά συμ­βαί­νει σήμερα, είναι απο­λύ­τως ελεγ­χό­μενη. Γυρίστε λίγο πίσω το χρόνο και θυμη­θείτε τους αρρώ­στους που αφα­νί­ζο­νταν από τα γηρο­κο­μεία και από τις μονάδες φρο­ντί­δας όταν υπήρχε δια­σπορά εκεί μέσα και συγκρί­νετέ το με τη σημε­ρινή κατά­σταση. Δεν είναι το ίδιο. Συνεπώς, ο εμβο­λια­σμός βοήθησε και θα βοη­θή­σει όσο συνε­χί­ζε­ται.

• Πώς σχο­λιά­ζετε τα μέτρα της κυβέρ­νη­σης για την πλήρη ελευ­θε­ρία που θα απο­λαμ­βά­νουν εφεξής οι εμβο­λια­σμέ­νοι σε χώρους δια­σκέ­δα­σης και εστί­α­σης; Στους μει­κτούς χώρους θα ισχύει ό,τι μέχρι σήμερα;

Αν πιστεύ­ουμε στα οφέλη του εμβο­λια­σμού πρέπει να υπο­στη­ρί­ζουμε και τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται. Την ίδια στιγμή, η βιβλιο­γρα­φία και τα δεδο­μένα δεί­χνουν πως νοσούν και οι εμβο­λια­σμέ­νοι. Έχουν και αυτοί λοιπόν μερίδιο στις καθη­με­ρι­νές μολύν­σεις. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να απο­τι­μάμε συχνά αυτό το μέτρο, να το παρα­κο­λου­θούμε στενά όπως και ανα­κοι­νώ­θηκε. Οι εμβο­λια­σμέ­νοι που απο­λαμ­βά­νουν περισ­σό­τερα προ­νό­μια θα πρέπει να είναι υπεύ­θυ­νοι με αυτή τους την ελευθερία- τα προ­νό­μια δε σημαί­νουν απόλυτη επι­στροφή στη ζωή πριν τον κορω­νοϊό.

• Όσον αφορά στο περί­φημο ‘τείχος της ανοσίας’ το οποίο είχε τεθεί ως στόχος εξ αρχής για τη χώρα, θεω­ρείτε ότι το έχουμε προ­σεγ­γί­σει ή έχουμε ακόμη καιρό μπροστά μας για να το φτά­σουμε;

Προ­σω­πικά, δεν είμαι και πάρα πολύ… ενθου­σιώ­δης με αυτό τον όρο ‘τείχος της ανοσίας’ που χρη­σι­μο­ποιεί­ται κατά κόρον. Νομίζω ότι έχουμε κατα­φέ­ρει να φτιά­ξουμε μια προ­στα­σία που αγγίζει το 65 – 70% περίπου (μαζί με τη φυσική νόσηση που πρέπει να προ­σμε­τρά­ται). Αυτό είναι ένα θετικό στοι­χείο και νομίζω πως εξ αιτίας αυτού, βρι­σκό­μα­στε σήμερα σε ένα επίπεδο δια­χει­ρι­σι­μό­τη­τας της κατά­στα­σης της παν­δη­μίας αλλά κυρίως με την πολύ ορθή επι­δη­μιο­λο­γική παρα­τή­ρηση που έχουμε θέσει σαν στόχο, σε μέρη όπου υπάρχει συνω­στι­σμός –όπως είναι τα σχολεία, τα πανε­πι­στή­μια και άλλοι εργα­σια­κοί χώροι- ώστε μέσω των Rapid Tests & Self Tests να έχουμε μια πιο σωστή επι­δη­μιο­λο­γική παρα­τή­ρηση.

• Συνεπώς, έχουμε μάθει να ζούμε με τον κορω­νοϊό; Μάθαμε να είμαστε πιο προ­σε­κτι­κοί κατά την άποψή σας;

Έχουμε κάνει μια πιο σωστή επι­δη­μιο­λο­γική παρα­τή­ρηση κι έχουμε ένα ποσοστό εμβο­λια­σμού, το οποίο μάς δίνει ένα βαθμό προ­στα­σίας.

• Είστε σύμ­φω­νος με τον εμβο­λια­σμό των παιδιών;

Για τις ηλικίες που μπορούν να εμβο­λια­στούν αυτή τη στιγμή από 15 και πάνω (διότι για μικρό­τε­ρες ηλικίες θα πρέπει να απο­φαν­θούν οι παι­δί­α­τροι) είναι σαφές ότι έχουν δύο κύριους στόχους: ο ένας είναι να προ­στα­τέ­ψουν την μεγάλη δια­σπορά μέσα στα σχολεία και ο δεύ­τε­ρος είναι η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος μέσα στο σπίτι, κυρίως όταν υπάρ­χουν μέσα σε αυτό ευά­λω­τοι πλη­θυ­σμοί όπως είναι άτομα μεγάλης ηλικίας. Είναι γεγονός πως στην ελλη­νική κοι­νω­νία, οι για­γιά­δες και οι παπ­πού­δες πάντα παίζουν έναν πολύ ξεχω­ρι­στό αλλά και βοη­θη­τικό ρόλο στις οικο­γέ­νειες.

• Θα πρέπει να ανη­συ­χούμε για το ενδε­χό­μενο εμφά­νι­σης νέων μεταλ­λά­ξεων;

Τις μεταλ­λά­ξεις τις έχουμε δει αρκετό καιρό μέχρι τώρα. Γνω­ρί­ζουμε ότι υπήρχαν, υπάρ­χουν και θα υπάρ­χουν. Κάποιες από αυτές μπορεί να είναι ιδιαί­τερα μετα­δο­τι­κές, κάποιες άλλες μπορεί να αυξά­νουν τη βαρύ­τητα ενώ κάποιες μπορεί να είναι και μέσα στο πλαίσιο της απο­μεί­ω­σης της έκφαν­σης της νόσου. Είναι κάτι που για εμάς, τους κλι­νι­κούς για­τρούς είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Ότι δηλαδή υφί­στα­νται και θα συνε­χί­σουν. Σαφώς όμως, όσο συνε­χί­ζουμε να καλύ­πτουμε εμβο­λια­στικά τον Τρίτο Κόσμο όπου εκεί έχουμε αρκετά ζητή­ματα πάνω στο θέμα, θα έχουμε και λιγό­τερη επί­δραση των μεταλ­λά­ξεων.

• Στους συμπο­λί­τες που επι­μέ­νουν να μην θέλουν να εμβο­λια­στούν επειδή φοβού­νται ή δεν έχουν πειστεί για τα εμβόλια –πέραν των φανα­τι­κών αρνητών ή άλλων ατόμων με ακραίες απόψεις επί του εμβο­λια­σμού, της παν­δη­μίας κ.λπ.- τι θα λέγατε;

Αυτό είναι ένα ζήτημα, το οποίο νομίζω ότι έχει… τρα­βή­ξει αρκετά. Ένας άνθρω­πος ο οποίος ακόμη ‘φοβάται’ ή δεν έχει πειστεί, ή δεν δέχεται την ενη­μέ­ρωση εδώ και δέκα μήνες, δεν περι­μέ­νουμε να πειστεί πια. Νομίζω ότι η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία όσων ήθελαν να εμβο­λια­στούν, το έκαναν.

• Κατά την άποψή σας, πρέπει να είναι υπο­χρε­ω­τι­κός ο εμβο­λια­σμός σε κάποια επαγ­γέλ­ματα;

Για τους υγειο­νο­μι­κούς, είμαι απόλυτα σύμ­φω­νος. Δεν μπορεί ένας γιατρός, να εκτελεί ιατρι­κές πράξεις και να είναι ανεμ­βο­λί­α­στος. Αυτό ισχύει και για όσους είναι υγειο­νο­μι­κοί. Για τα υπό­λοιπα κομ­μά­τια της κοι­νω­νίας θα πρέπει να το σκεφτεί κανείς με την απο­τί­μηση του ποσο­στού της νόσησης και την επί­δραση που έχει στη συνο­λική νοση­ρό­τητα. Οι επι­δη­μιο­λό­γοι εξε­τά­ζουν αυτά τα στοι­χεία και ανα­λό­γως λαμ­βά­νουν απο­φά­σεις.